Pełny tekst orzeczenia

III SA/Kr 1352/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III SA/Kr 1352/25 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-11-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Katarzyna Marasek-Zybura /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par 1 pkt 3 i par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr AZ.S.0510.62.2025 postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 27 lipca 2025 r. K. J. (dalej: skarżący) wniósł do Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie pismo zatytułowane "Ponaglenie na podstawie art. 37 kpa". W piśmie tym skarżący wskazał, że "(...) Pomimo bardzo odległej daty wniosku o wydanie nowego świadectwa służby, komendant Powiatowy Policji w Krakowie nie dokonał czynności materialno technicznej wydania wnioskowanego, nowego świadectwa służby, jak również wbrew obowiązkowi ustawowemu do dnia dzisiejszego z uchybieniem terminu instrukcyjnego nie wydał żadnego aktu administracyjnego o odmowie jego wydania (...)".
W dniu 27 lipca 2025 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie, przekazał ww. pismo do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie.
Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie pismem z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr AZ.S.0510.62.2025 poinformował skarżącego, że zarzuty zawarte w ww. ponagleniu zostały zbadane na zasadach określonych w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto w piśmie tym szczegółowo odniósł się do przedstawionych zarzutów w kwestii braku działań Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie.
Pismem z dnia 30 sierpnia 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr AZ.S.0510.62.2025.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, jako niepodlegającej kognicji sądu administracyjnego.
W piśmie z dnia 26 października 2025 r. skarżący wyjaśnił, że " (...) ponaglenie nie jest skargą powszechną, lecz czynnością prawną w razie bezczynności organu w załatwieniu sprawy (...)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Stosownie natomiast do art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, przede wszystkim wskazać należy, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr AZ.S.0510.62.2025.
Jak wynika z akt sprawy, Komendant Wojewódzkiego Policji w Krakowie zarzuty zawarte w piśmie skarżącego z dnia 27 lipca 2025 r. rozpoznał w trybie przepisów działu VIII k.p.a.
W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
W ocenie Sądu, organ, prawidłowo zakwalifikował pismo skarżącego z dnia 27 lipca 2025 r. jako skargę powszechną (skargę w trybie działu VIII k.p.a.). Pomimo tego, że skarżący wniósł pismo zatytułowane "ponaglenie", to organ podjął właściwe w tym zakresie działania.
Po pierwsze, skarżący w piśmie tym wyraził dezaprobatę wobec nienależytego, w jego ocenie, wykonywania zadań przez właściwe organy Policji. Po drugie, pismo to nie zawierało, zdaniem Sądu, innych wniosków, które pozwalałyby na zakwalifikowanie tego pisma jako wniosku w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym czy zabezpieczającym. Ponadto wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych nie jest kwestionowane, że nie tytuł pisma, lecz jego treść przesądza o intencji jego autora będącego stroną postępowania.
Wobec powyższego wskazać należy, że skoro w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2025 r., wydane w trybie przepisów działu VIII k.p.a., "Skargi i wnioski", to skarga nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych zgodnie z ar. 3 § 2 i 3 p.p.s.a.
W orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Tym samym, skarga złożona do Sądu musi zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego. W postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII k.p.a. nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2015 r. sygn. I OSK 2869/15). Tryb skargowy jest bowiem samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.