III SA/Kr 1071/24

III SA/Kr 1071/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-06-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bogusław Wolas /przewodniczący sprawozdawca/
Jakub Makuch
Marta Kisielowska
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1267
Art. 3, art. 134, art. 151
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 1210
Art. 75, art. 99
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
Art. 77, art. 80, art. 103
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2022 poz 2503
par. 4, par. 5
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 grudnia 2022 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania  pojazdami i kierowców
Dz.U. 2024 poz 107
Art. 92
Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas (spr.) Sędziowie WSA Jakub Makuch Asesor WSA Marta Kisielowska Protokolant sekretarz sądowy Paulina Grojec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi K. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 kwietnia 2024 r. nr SKO.UP/4121/37/2024 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 15 kwietnia 2024 r. po rozpatrzeniu odwołania skarżącego – K. F. od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 1 lutego 2024 r. nr KM.5430.5.936.2023 orzekającej o skierowaniu skarżącego posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kategorii B i C na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, działając na podstawie art:. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U.2023.622 t.j.), oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: Zaskarżoną decyzją Organ l instancji orzekł w sposób wyżej opisany. W uzasadnieniu Organ l instancji wskazał, iż w dniu 29 listopada 2023 r. wpłynął wniosek Prokuratury Rejonowej Kraków-Śródmieście Zachód z dnia 22 listopada 2023 r. o skierowanie skarżącego na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż skarżący został przebadany przez biegłych, którzy stwierdzili u niego zaburzenia osobowości i przewlekłe zaburzenia psychotyczne w stanie remisji. "Ponadto dołączono materiały z których wynika, że zaistniała przesłanka z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, a więc zasadnym jest skierowanie
skarżącego na badanie lekarskie". W związku z powyższym Organ l instancji wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. Zawiadomienie o
wszczęciu zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 grudnia 2023 r.
Od powyższej decyzji złożył odwołanie skarżący wskazując, iż nie zgadza się z przedmiotową decyzją w całości. Skarżący podniósł, iż przeprowadzone badanie "nie dotyczy żadnych zdarzeń drogowych" oraz, iż nie ma pojazdu i nie pracuje jako kierowca. Skarżący wskazał, iż nie rozumie "co wspólnego" ma, że biegli w danym okresie uznali, iż miał ograniczoną poczytalność, z tym, że nie spowodował kolizji czy wypadku.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało treść art. 75 ust. 1 pkt 5 i art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami i podniosło, że z treści art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 wynika, że ustawa nakłada na starostę obowiązek skierowania na badania w razie istnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia, przy czym zastrzeżenia te muszą mieć charakter poważnych. W aktach
sprawy znajdują się nadesłany przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Śródmieście Zachód wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie skierowanie na badania lekarskie skarżącego z dnia 27 listopada 2023 r. oraz kserokopia opinii sądowo psychiatrycznej z dnia 3 lipca 2023 r. sporządzonej przez lek. med. specjalistę psychiatrę K. Z. oraz dr. med. specjalistę psychiatrę A. W. Jak wynika z wyżej opisanej opinii stwierdzono u skarżącego zaburzenie osobowości i przewlekłe zaburzenia psychotyczne w stanie remisji. Skarżący dokonywał prób samobójczych, od młodości cierpi z powodu zaburzeń psychicznych, z tego powodu był zwolniony z odbywania służby wojskowej, był kilkadziesiąt razy hospitalizowany psychiatrycznie. "Pozostaje w ambulatoryjnym leczeniu psychiatrycznym. Podaje odbieranie głosów, jest do nich przystosowany". Ponadto wskazano, iż aktualny stan zdrowia psychicznego skarżącego nie pozwala na prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, iż istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego, co z kolei uzasadnia konieczność skierowania go na badania lekarskie celem ustalenia czy może On kierować pojazdem. Organ podkreślił, iż w sytuacji, jaka zaistniała w niniejszej sprawie, organ administracyjny ma obowiązek wszczęcia postępowania w sprawie.
Organ wskazał, że prawo do prowadzenia pojazdów ma charakter podmiotowy, a jego ograniczenia mogą mieć miejsce tylko w ściśle określonych przez prawo wypadkach. Organ administracyjny nie może kierować na badania lekarskie w sposób dowolny, ale tylko wtedy, gdy spełnione są ustawowe przesłanki. Wezwanie kierującego do poddania się sprawdzeniu stanu zdrowia jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy w sprawie istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy. Zdaniem organu w niniejszej sprawie te warunki zostały spełnione.
Organ podkreślił, iż skierowanie na badania następujące w niniejszej sprawie nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, iż nie jest możliwe (czy nie wskazane) kierowanie przez skarżącego pojazdami mechanicznymi. Podstawą do skierowania na badania nie jest kategoryczne stwierdzenie, iż dana osoba nie jest zdolna co prowadzenia pojazdów mechanicznych.
W ocenie Kolegium, w rozpatrywanej sprawie zachodzą uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia, które mogą choć nie muszą - to ocenią lekarze specjaliści - wpływać na zdolność kierowania pojazdami przez skarżącego.
Odnosząc się do zawartego w odwołaniu od przedmiotowej decyzji zarzutu, iż skarżący nie jest właścicielem pojazdu i nie pracuje jako kierowca, Kolegium wskazało,
iż skarżący ma uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kategorii B i C i jest to wystarczająca podstawa do skierowania go na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami jeśli zajdą uzasadnione zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia.
Skargę na powyższą decyzje wniósł skarżący – K. F. wskazując, iż nie zgadza się z przedmiotową decyzją. Skarżący podniósł, iż biegli wydali opinię, iż w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu miał ograniczoną poczytalność, dotyczyło to jednak sprawy karnej. Ponadto skarżący podniósł, iż nie spowodował wypadku ani nie prowadził pojazdu pod wpływem alkoholu. W ocenie skarżącego brak było jakichkolwiek podstaw do skierowania go przez Prokuraturę na badania. Utrzymanie zaś przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji Organu l instancji było automatyczne. Skarżący podkreślił, ze nie ma samochodu ani motocykla.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium
Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 kwietnia 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 1 lutego 2024 r. nr KM.5430.5.936.2023 orzekającą o skierowaniu skarżącego na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j.: Dz. U z 2024 r., poz. 1210 ze zm. - dalej w skrócie "u.k.p.").
Stosownie do art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p., starosta wydaje decyzję administracyjną
o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia
co do jego stanu zdrowia. W myśl natomiast art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. a u.k.p. starosta
wydaje decyzję administracyjną, o której mowa w ust. 1 z urzędu, na podstawie
informacji i ustaleń stanu faktycznego uzyskanych w ramach wykonywania zadań
własnych - w zakresie, o którym mowa w ust. 1. Stosownie zaś do art. 75 ust. 1 pkt 5
u.k.p. badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku
przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, podlega osoba posiadająca
prawo jazdy, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej
zdrowia.
Zgodnie z art. 92 ustawy z: dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U.2024.107) funkcje organów powiatu w miastach na prawach powiatu sprawuje:
1) rada miasta;
2) prezydent miasta.
Z powołanych przepisów nie wynika wprost, jakie zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy są wystarczające, aby skierować go na przedmiotowe badanie lekarskie. Mowa jest w nich bowiem tylko o tym, aby były to zastrzeżenia "uzasadnione)
1 poważne", co oznacza, że właściwy organ administracji po otrzymaniu informacji
poddającej w wątpliwość stan zdrowia kierowcy zobowiązany jest dokonać oceny, czy
w tym konkretnym przypadku zgłoszone zastrzeżenia posiadają wyżej wskazane
cechy i uzasadniają wydanie decyzji na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p.
W orzecznictwie przyjmuje się, że wątpliwości organu co do stanu zdrowia kierowcy, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. muszą dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów, tak więc za uzasadnione i poważne zastrzeżenia można uznać jedynie takie, z których z dużą dozą prawdopodobieństwa wynika, że w stosunku do kierującego mogą występować przeciwwskazania zdrowotne co do
możliwości dalszego jego udziału w ruchu drogowym, a charakter posiadanych dolegliwości daje podstawy i jest na tyle poważny, że może zagrozić bezpieczeństwu w ruchu drogowym. Wydanie decyzji o skierowaniu na badanie lekarskie na wskazanej powyżej podstawie prawnej nie musi łączyć się z pewnością co do istnienia przeciwwskazań zdrowotnych kierowcy do prowadzenia pojazdami. Organ nie musi zatem udowodnić, że takowe istnieją - wystarczającym jest bowiem jedynie prawdopodobieństwo istnienia tych okoliczności. Ostateczne rozstrzygnięcie w tej kwestii należy bowiem do uprawnionych w tym zakresie lekarzy, którzy przeprowadzą w trybie art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. stosowne badania i ocenią, czy dany kierowca jest zdolny do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Co więcej, skierowanie na badanie lekarskie nie jest równoznaczne z pozbawieniem kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami, gdyż celem badania jest wyjaśnienie istniejących w tym przedmiocie wątpliwości. Powyższe może prowadzić do stwierdzenia istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdami bądź stwierdzenia, że takie przeciwwskazania nie występują. Poddając się takim badaniom kierowca umożliwia zatem wyjaśnienie zaistniałych wątpliwości, które powinny mieć zobiektywizowane uzasadnienie. W kontekście art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. podkreśla się także, że jego wykładnia powinna mieć na względzie cel ustawy o kierujących pojazdami, czyli zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym, stąd zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy winny dotyczyć aspektów zdrowia mogących mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów, a sformułowanie, że mają być one uzasadnione oznacza, że winny opierać się na wiarygodnych podstawach. Psychofizyczna kondycja kierowcy jest ważnym czynnikiem wpływającym na bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Chodzi więc o sytuacje, gdy wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy wynikają z ujawnienia się jakichś okoliczności faktycznych mogących mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdu, których to weryfikacja wymaga wiedzy specjalistycznej. Stąd też - pomimo tego, że prawo do prowadzenia pojazdów ma charakter podmiotowy - dopuszczalna jest w tym zakresie ingerencja prawna organów polegająca na doprowadzeniu do sprawdzenia stanu zdrowia kierowcy. W interesie społecznym pozostaje bowiem, by wszyscy kierujący pojazdami silnikowymi posiadali predyspozycje zdrowotne do ich prowadzenia w sposób, który nie tylko nie będzie zagrażał ich życiu i zdrowiu, ale także zdrowiu i życiu wszystkich innych użytkowników dróg (por. np. wyroki WSA: w Olsztynie z dnia 16 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 397/22; w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2022 r., sygn. akt II SA/GI 1693/22; w Łodzi z dnia 26 października 2022 r.,
sygn. akt III SA/Łd 411/22; w Szczecinie z dnia 23 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 513/23 oraz wyrok NSA z dnia 7 września 2016 r, sygn. akt l OSK 1051/16).
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy obu instancji w sposób prawidłowy zinterpretowały i zastosowały przywołane powyżej przepisy. Zaznaczyć trzeba, te wniosek o wydanie decyzji o skierowaniu skarżącego na badanie lekarskie złożył Prokurator Rejonowy Prokuratury Kraków Śródmieście - Zachód. Prokurator wskazał, że Prokuratura Rejonowa w Krakowie Śródmieściu Zachód prowadziła pod sygn. [...] postępowanie przygotowawcze przeciwko skarżącemu w sprawie o przestępstwo z art. 286 par. 1 kk i inne.
W toku tego postępowania ustalono, na podstawie opinii sądowo psychiatrycznej, że skarżący był 20 razy hospitalizowany w Szpitalu im. J. Babińskiego i Klinice Psychiatrii z powodu stwierdzonego zespołu paranoidalnego oraz zespołu urojeniowo-omamowego, jak również depresyjno-lekowy z dekompensacjami psychotycznymi. Skarżący odbiera głosy, które nakłaniają go do czegoś, krytykują, Dwukrotnie podjął nieskuteczne próby samobójcze poprzez usiłowanie powieszenia raz truł się lekami.
Prokurator podniósł, że opisane okoliczności mogły spowodować u skarżącego trwałą niezdolność do prowadzenia pojazdów i może on stanowić zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego. Zatem powołując się na art. 75 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami - wniósł o poddanie go stosownym badaniom lekarskim.
W ocenie Sądu treść sporządzonej opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 3 lipca 2023 r. i zawarte w niej informacje mogła nasuwać uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego, wskazujące na zasadność i konieczność skierowania go na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Zdaniem Sądu wnioski płynące z przedmiotowej opinii pozwalały na uznanie wystąpienia normatywnej przesłanki uprawniającej do skierowania skarżącego na badania lekarskie.
Badanie takie, jak wynika z przepisów u.k.p., przeprowadzane jest przez uprawnionego lekarza, który stosownie do uregulowań rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 grudnia 2022 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz. U. z 2022 r., poz. 2503) dokonuje oceny zdrowia osoby skierowanej na takie badanie i wydaje przewidziane: prawem orzeczenie. Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia w ramach badania
lekarskiego uprawniony lekarz dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie m.in. stanu psychicznego (pkt 9). Zgodnie z § 5 pkt 3 tego rozporządzenia szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie m.in. stanu psychicznego, są określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia, z którego wynika, że oceniając stan zdrowia osoby badanej w zakresie stanu psychicznego, uwzględnia się: 1) poważne zaburzenia psychiczne wrodzone lub spowodowane chorobą, urazem lub operacją neurochirurgiczną; 2) poważny niedorozwój umysłowy; 3) poważne zaburzenia zachowania spowodowane wiekiem lub zaburzenia osobowości mające negatywny wpływ na ocenę sytuacji, zachowanie lub zdolności adaptacyjne (ust. 3 załącznika nr 4 do ww. rozporządzenia). W przypadku stwierdzenia u osoby badanej zaburzeń, o których mowa w ust. 3, można orzec brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, jeżeli wskazuje na to opinia lekarza specjalisty w dziedzinie psychiatrii lub psychologa, a osoba ta poddaje się regularnym kontrolnym badaniom lekarskim, właściwym dla każdego przypadku (ust. 4 załącznika nr 4 do ww. rozporządzenia).
W związku z powyższym w ocenie Sądu występowanie u skarżącego zaburzenia osobowości i przewlekłe zaburzenia psychotyczne oraz fakt, że stan zdrowia psychicznego skarżącego nie pozwala na prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny wzbudza uzasadnione i poważne zastrzeżenia, co do stanu zdrowia skarżącego mogącego mieć istotny wpływ na jego predyspozycje do kierowania pojazdami, a w konsekwencji też bezpieczne uczestnictwo skarżącego w ruchu drogowym. Niewątpliwie stan związany z zaburzeniami, na którą cierpi skarżący ma wpływ na jego samopoczucie psychiczne, czy też emocjonalne, a to może mieć z kolei przełożenie na spowodowanie przez niego niebezpiecznej sytuacji w ruchu drogowym. Istnienie w tym zakresie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia stanowi tym samym uzasadniony powód poddania skarżącego badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu przez uprawnionego lekarza orzecznika, który stosownie do uregulowań powołanego powyżej rozporządzenia oceni czy istnieją bądź nie istnieją u skarżącego przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami w zakresie jego stanu psychicznego.
Skierowanie na badania lekarskie - jak to zostało powyżej już zaakcentowane -ma na celu potwierdzenie, że w danym stanie zdrowotnym wskazana osoba nie będzie stwarzać niebezpieczeństwa w ruchu drogowym. Stan zdrowia kierowcy jest
istotną przesłanką bezpieczeństwa ruchu drogowego i od dyspozycji (kondycji) psychofizycznej kierowcy zależy bezpieczeństwo tego ruchu. Decyzja o skierowaniu na badania lekarskie sama w sobie nie przesądza o istnieniu przeciwskazań do prowadzenia pojazdów w przypadku konkretnego kierowcy. Służy ona wyłącznie wyjaśnieniu istniejących w tym względzie uzasadnionych zastrzeżeń. Kierujący pojazdami silnikowymi powinni bowiem mieć wymaganą przepisami sprawność psychofizyczną nie tylko w chwili ubiegania się o uprawnienia, ale przez cały okres posiadania prawa jazdy. Dlatego zadania związane z weryfikacją tego stanu zdrowia powierzono organowi wydającemu prawo jazdy.
Reasumując, organy prawidłowo oceniły przesłanki wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badanie lekarskie przez pryzmat ewentualnego zagrożenia dla ruchu, opierając się w tym względzie na dostatecznym i wiarygodnym materiale dowodowym, który -jak zaznaczono powyżej - nie musiał wykazywać jednoznacznie (przesądzać) istnienia przeciwskazań do kierowania pojazdami, a jedynie uprawdopodabniać występowanie zastrzeżeń, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2. w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p.
W ocenie Sądu nie sposób było uznać za uzasadnione zarzutów podniesionych w skardze. Prawdą jest, ze opinia wydana została w związku z tocząca się sprawa karną, jednakże w wyniku jej wydania Prokurator powziął podejrzenie, że opisane okoliczności mogły spowodować u skarżącego trwałą niezdolność do prowadzenia pojazdów i może on stanowić zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego Fakt, że skarżący nie spowodował wypadku ani nie prowadził pojazdu pod wpływem alkoholu i nie posiada samochodu ani motocykla jest bez znaczenia dla rozpoznawanej sprawy.
Organy zgodnie z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. zgromadziły i właściwie oceniły materiał dowodowy, który był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia w tej sprawie, Organy należycie wyjaśniły w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji motywy podjętych rozstrzygnięć i wskazały, co legło u podstaw ich wydania. Wszystkie więc wymogi z art. 107 § 3 k.p.a. zostały zachowane.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.