III SA/Gl 784/22

III SA/Gl 784/22 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-03-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-10-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GSK 780/23 - Wyrok NSA z 2025-11-07
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1341
art. 7, art. 8
Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Dz.U.UE.L 2013 nr 347 poz 608 art. 32 ust. 2
Rozporzadzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz  uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.)
Dz.U. 2015 poz 351
§ 2
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności  bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant St. sekretarz sądowy Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2023 r. sprawy ze skargi M.G. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia 12 sierpnia 2022 r. nr OR12-2022-137 w przedmiocie płatności obszarowych oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 12 sierpnia 2022 r. nr OR12-2022-137 Dyrektor Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie (dalej też: Dyrektor ŚlOR), po rozpatrzeniu odwołania M.G. (dalej także: Wnioskodawca, Strona, Skarżący) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. Nr [...] z dnia 14.04.2022r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, na rok 2021.
W uzasadnieniu przedstawił stan faktyczny i argumentację prawną. Wskazał, że weryfikacja akt oraz analiza sprawy wszczętej na podstawie Wniosku Strony o przyznanie płatności na rok 2021 z dnia 18 kwietnia 2021r. w zakresie: jednolitej płatności obszarowej, płatności na zazielenienie oraz płatności dodatkowej - wykazała, że Wnioskodawca zadeklarował 13 działek ewidencyjnych zlokalizowanych w woj.: [...], [...], powiatach: [...], [...], [...], [...], gminach: D., N., S., B., L., R., obrębach: D., W., G., G., L., W. oraz położone na nich działki rolne o łącznej powierzchni 10,09ha. Ubiegając się o przyznanie w/w tj.: jednolitej płatności obszarowej i za zazielenienie zadeklarował 10,09ha; do płatności redystrybucyjnej (dodatkowej) 7,09ha (10,09ha - 3). Na etapie składania wniosku Rolnik miał zgłoszony przez system informatyczny błąd informacyjny, że jego deklaracja przekracza wyznaczony obszar MKO na działce rolnej K; na niej Rolnik założył rozbieżność: "Na działce trwają prace usuwania samosiejki, które mają przywrócić działkę do użytku rolnego".
Powołał się na regulacje prawne m.in. art. 7 i 8 ustawy z dnia 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tj. Dz.U. 2022r" poz. 1775) oraz art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, ze zm.), zgodnie z którym system identyfikacji działek rolnych ustanawia się w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne oraz fakt korzystania z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych co oznacza, iż nie można dokonać żadnych płatności na rzecz obszarów wykraczających poza ustaloną w systemie informacji geograficznej powierzchnię referencyjną. Organ dalej wyjaśnił, że wniosek poddany został kontroli zgodności i kompletności, które nie wykazały braków formalnych i nieprawidłowości w tym zakresie. Następnie, sprawa została poddana kontroli administracyjnej, z uwzględnieniem wyników kontroli na miejscu, tj. sprawdzeniu danych sprawy zawartych we wniosku z danymi już istniejącymi w systemie ZSZiK oraz systemem identyfikacji działek rolnych LPIS/GIS - wizualizacja działek bowiem kontrola administracyjna może być uzupełniona kontrolą na miejscu, wizytacją terenową lub oględzinami. Kontrola na miejscu polega przede wszystkim na sprawdzeniu zgodności danych podanych we wniosku o przyznanie płatności ze stanem faktycznym w gospodarstwie i przestrzegania zasad dobrej kultury rolnej. Celem kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni, jest m.in. ustalenie granic i powierzchni działek rolnych oraz weryfikacja uprawy zadeklarowanej we wniosku. Natomiast przeprowadzona kontrola na miejscu została przeprowadzona w dwóch etapach, ze względu na tzw. gospodarstwo rozproszone tj. :
1) 9 listopada 2021r. przez Biuro Kontroli na Miejscu w C. dla działek 3151/4; 114/5; 114/7; 1182; 1577, która wykazała nieprawidłowości działki rolnej J/J1 (ew. 1577) - powierzchnia deklarowana 0,77ha JPO/ trawy na gruntach ornych powierzchnia stwierdzona 0,69ha JPO/trawy na gruntach ornych powierzchnia brakująca=0,08ha; powodem niedoboru powierzchni było występowanie zadrzewień/ zakrzaczeń w południowo-wschodniej części obszaru zadeklarowanego. Wykonano szkic i zdjęcia dla działki, w tym fragment działki podlegający wyłączeniu;
2) 30 listopada do 1 grudnia 2021r. przez Biuro Kontroli na Miejscu w R. dla działek 6102; 95; 96; 106; 47/1; 115; 116/1, która wykazała nieprawidłowości: działka rolna G/G1 (ew. 106) - powierzchnia deklarowana 0,54ha JPO/trawy na gruntach ornych powierzchnia stwierdzona 0,65ha JPO/ trawy na gruntach ornych powierzchnia nadmierzona = 0,11 ha oraz działka rolna K/K1 (ew. 1592)powierzchnia deklarowana 3,33ha JPO/trawy na gruntach ornych powierzchnia stwierdzona 0,00ha nieużytek/wycinka drzew.
Dalej organ wskazał, że z dokumentacji także wynikało, że po otrzymaniu wyników kontroli z Raportu Nr [...] Wnioskodawca wniósł zastrzeżenia do jej ustaleń i zastosowanego kodu DR18, które nie zostały uwzględnione, o czym poinformowany został pismami z 7 i 28 marca 2022r., stanowiącymi uzupełnienie Raportu z kontroli.
W odniesieniu do wyników obu kontroli organ zauważył, że powierzchnia zaniżona oznaczona kodem błędu DR 13 (G/G1) i powierzchnia zawyżona oznaczona kodem błędu DR13+ (J/J1) uległa tzw. kompensacji powierzchni (zsumowaniu w granicach powierzchni deklarowanej i dopuszczalnej powierzchni uprawnionej). Zatem, nieprawidłowości wykazane dla działek G/G1 i J/J1 nie miały wpływu na wysokość płatności. Ponadto, w aktach sprawy znajduje się formularz Zmiany do wniosku z dnia 2 grudnia 2021r., którym Wnioskodawca zamierzał zmniejszyć powierzchnię deklarowaną na rok 2021, poprzez wycofanie deklaracji działki ewidencyjnej 1592/rolna K o powierzchni 3,33ha. Jednakże z uwagi na uprzednio przeprowadzoną kontrolę terenową, która stwierdziła nieprawidłowości organ I instancji nie uwzględnił skutecznego wycofania działki z uwagi na art. 15 ust. 3 Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. UE L 227, 31.07.2014r., str. 69, ze zm.), który stanowi, że jeśli właściwy organ poinformował już beneficjenta o jakimkolwiek przypadku niezgodności w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub jeśli ta kontrola na miejscu ujawni niezgodności, zmiany nie są dozwolone wobec działek rolnych, których dotyczy taka niezgodność.
Podsumowując organ zaakcentował, że Wnioskodawca zadeklarował łącznie powierzchnię 10,09ha; zawyżenie/przedeklarowanie powierzchni kwalifikowanej do płatności wynosiło 3,33ha i stanowiło zawyżenie/przedeklarowanie powierzchni o 49,26% względem powierzchni stwierdzonej (6,76ha), co skutkowało pomniejszeniem płatności.
Mając powyższe na względzie organ I instancji wydał 14 kwietnia 2022r. decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przyznając jednolitą płatność obszarowa JPO w wysokości 860,65zł, płatność za zazielenienie w wysokości 2212,28zł do powierzchni stwierdzone oraz odmówił przyznania płatności redystrybucyjnej (dodatkowej) z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości na działce ew. 1592, w następstwie których powierzchnia zatwierdzona wynosiła poniżej 3ha bowiem: 10,09ha - powierzchnia zadeklarowana, 6,76ha - powierzchnia stwierdzona, 3,33ha - zawyżenie/przedeklarowanie powierzchni = 49,26%, przedeklarowania powierzchni tj 4,995ha = 1,5krotność stwierdzonej różnicy, 1,7650ha powierzchnia zatwierdzona do płatności (6,76ha - 4,995ha) czyli poniżej minimalnej 3ha.
Strona wniosła odwołanie od tej decyzji zarzucając, że przeprowadzona kontrola odbyła się w okresie zalegającej na nieruchomości pokrywy śnieżnej. Zakwestionowała zasadność uwag do raportu kontroli i wyjaśniła, że działka ma powierzchnię całkowitą 5,16ha, z czego do dopłat zostało zgłoszone 3,33ha, z powodu, że nie cała część została przywrócona do użytku rolnego stąd, gdy rozpoczęły się prace nad pozostałą częścią, powstałe gałęzie były odkładane na całej nieruchomości ale odbywało się to po zakończonym sezonie rolniczego użytkowania. Na dowód przedstawił wykonane zdjęcia działki przedstawiające jej stan w ogromnym zakresie wraz z ujętymi w tle cechami terenu, które jednoznacznie wskazują, że same zdjęcia mogły być wykonane tylko z płaszczyzny przedmiotowej nieruchomości, mimo to bez konkretnych dowodów podważa się ich oryginalność.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor ŚlOR ARiMR utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną podzielając prawidłowość poczynionych ustaleń i wydanego rozstrzygnięcia. Podkreślił, że kwalifikacja powierzchni do płatności odbywa się zgodnie z art. 32 ust. 2 Rozporządzenia Nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.Urz. UE L 347 z 20.12.2013r., str. 608 ze zm.) stanowiącego, że do celów niniejszego tytułu "kwalifikujący się hektar" oznacza:
a) wszelkie użytki rolne gospodarstwa rolnego, w tym obszary, które w dniu 30 czerwca 2003r. nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w państwach członkowskich przystępujących do Unii w dniu 1 maja 2004r., które w momencie przystąpienia zdecydowały się na stosowanie systemu jednolitej płatności obszarowej, wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej lub - w przypadku gdy obszar wykorzystuje się także do prowadzenia działalności pozarolniczej wykorzystywane w przeważającym zakresie do prowadzenia działalności rolniczej; lub
b) każdy obszar, który zapewnił rolnikowi prawo do płatności w 2008r. w ramach systemu płatności jednolitych lub systemu jednolitej płatności obszarowej określonych, odpowiednio, w tytule III oraz IVa rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i który:
1. nie jest już zgodny z definicją "kwalifikującego się hektara" na mocy lit. a) w wyniku wdrożenia dyrektywy 92/43/EWG, dyrektywy 2000/60/WE oraz dyrektywy 2009/147/WE;
2. w okresie, w którym mają zastosowanie odnośne zobowiązania danego rolnika, jest zalesiony zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 lub art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub w ramach systemu krajowego, którego warunki są zgodne z art. 43 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (WE) m 1698/2005 łub art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013; lub
3. w okresie, w którym mają zastosowanie odnośne zobowiązania danego rolnika, jest obszarem odłogowanym zgodnie z art. 22, 23 i 24 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, art. 39 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.
W myśl art. 32 ust. 4 ww. Rozporządzenia Nr 1307/2013 - obszary uznaje się za kwalifikujące się hektary jeśli są one zgodne z definicją kwalifikującego się hektara przez cały rok kalendarzowy, z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych. Nadto definicja działalności rolniczej zawarta jest w art. 4 ust. 1 lit. c) ww. Rozporządzenia 1307/2013 i oznacza:
1. produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, w tym zbiory, dojenie, hodowlę zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich;
2. utrzymywanie użytków rolnych w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy bez konieczności podejmowania działań przygotowawczych wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i zwykły sprzęt rolniczy, w oparciu o kryteria określone przez państwa członkowskie na podstawie ram ustanowionych przez Komisję lub
3. prowadzenie działań minimalnych, określanych przez państwa członkowskie, na użytkach rolnych utrzymujących się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy.
Zgodnie zaś z art. 8 ust. 1 pkt 1 Ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - jednolita płatności obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi" są przyznawane do powierzchni działki rolnej położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 Rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami". Nadto na podstawie art. 34 ust. 1-2 ww. Ustawy o płatnościach Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określił, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki lub tryb przyznania lub wypłaty płatności bezpośrednich, w tym kryteria uznawania gruntów za pozostające w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy. Norma z § 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz.U. 2015r., poz. 351 ze zm.) precyzuje, że grunty uznaje się za pozostające w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, jeżeli został na nich przeprowadzony przynajmniej jeden zabieg agrotechniczny mający na celu usunięcie lub zniszczenie niepożądanej roślinności, w terminie do dnia 31 lipca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich (...).
Zatem, w ocenie Dyrektora ŚIOR, zadeklarowana działka rolna K/K1 o powierzchni 3,33ha na działce ewidencyjnej 1592, nie spełniała warunków dla gruntów będących kwalifikujących się hektarami w rozumieniu ww. art. 32 ust. 2 Rozporządzenia 1307/2013 oraz ww. art. 8 ust. 1 pkt 1 ww. Ustawy o płatnościach. Na zadeklarowanej powierzchni działki 1592 nie prowadzono w roku 2021, działalności rolniczej poprzez utrzymywanie użytków rolnych w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, nie prowadzono również działań minimalnych na użytkach rolnych utrzymujących się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy. Natomiast użytki rolne - oznaczają każdy obszar zajmowany przez grunty orne, trwałe użytki zielone i uprawy trwałe.
Na powyższą decyzję ostateczną Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach żądając uchylenia decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, przesłuchania świadka i włączenie do akt fotografii przedstawiających stan działki 1592.
W uzasadnieniu skargi podtrzymała zarzuty odwołania; zarzuciła ARiMR, iż błędnie interpretuje zapis o pracach na nieruchomości jako na całej powierzchni, tymczasem informacja o pracach dotyczyła części niezgłoszonej do dotacji. Na części nieruchomości nr ew. 1592 w miejscowości D. zgłoszonej do dopłat został przeprowadzony w roku 2021 zabieg agrotechniczny mający na celu usunięcie i zniszczenie niepożądanej roślinności w terminie do 31 lipca, w którym został zgłoszony wniosek o przyznanie płatności w postaci usunięcia zadrzewienia, a następnie koszenia całej powierzchni. Zatem zostały spełnione wymogi uzyskania dopłat bezpośrednich. Na dowód wykonania prac i stanu działki załączyła fotografie dla nieruchomości 1592. Powołała na okoliczność powstania fotografii świadka K.T.. Podkreśliła, że fotografie stanowią niepodważalny dowód przedstawiający stan nieruchomości potwierdzający wykonanie zabiegów agrotechnicznych, gałęzie zgromadzone na działce powstały w czasie rekultywacji części nieruchomości niezgłoszonej do dopłat i zostały one zgromadzone w okresie październik- listopad w celu późniejszej "zrąbki". W ocenie Skarżącego stanowią dowód na wykonanie jednego z zabiegów wskazanych w rozporządzeniu, tj. usunięcie niepożądanej roślinności.
Zarzuciła ARiMR brak uwzględnienia wniosku o ponowną kontrolę na miejscu, pomimo przeprowadzenia jej przy zalegającej okrywie śnieżnej. Podkreśliła, że przyczyną próby wycofania działki z deklaracji we wniosku było zachowanie pracowników Agencji, przeprowadzających kontrolę, którzy wskazali Skarżącemu takie rozwiązanie jako najlepsze w celu uniknięcia ewentualnej kary. Wskazał, że prace związane z rekultywacją terenu wydłużyły się, miało to miejsce z uwagi na szczyt pandemii, co należy uznać jako wpływ okoliczności nadzwyczajnych w myśl art. 32 ust. 4 Rozporządzenia Nr 1307/2013.
W odpowiedzi Dyrektor ŚIOR wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentację. Dodatkowo zauważył, że nawet jeśli przyjąć, że Skarżący nie deklarował upraw trwałych ani trwałych użytków rolnych - to zadeklarował grunty orne, a konkretnie: trawy na gruntach ornych. Od takiej uprawy jednakże wymaga się, by stanowiła ona kilkuletnią mieszankę traw (mniej niż 5-letnią). Co do zasady, krótkotrwałe użytki zielone (2-3 letnie) zakłada się na gruntach ornych w dobrych stanowiskach, wykorzystując najbardziej wartościowe i plonotwórcze trawy pastewne. Podstawowe składniki mieszanek traw do krótkotrwałego użytkowania jako trawy na gruntach ornych stanowią: życica wielokwiatowa, życica mieszańcowa i życica trwała. Uprawa trawy na gruntach ornych wymaga odpowiedniego składu gatunkowego, w który wchodzi roślinność trawiasta i pastewne rośliny zielne. Dodatkowo wskazał, że nieprzerwana deklaracja trawy na gruntach ornych lub na ugorze na tej samej powierzchni spowoduje, że grunt ten po 5 latach stanie się trwałym użytkiem zielonym. Na tej działce, którą przedstawił Skarżący na zdjęciach dołączonych do Zastrzeżeń wyników kontroli, roślinność trawista nie jest przeważająca, występuje natomiast roślinność leśna, np. paprocie, porosty, samoistna roślinność zielna. Grunt prezentowany na załączonych zdjęciach nie przedstawiał darni, lecz zazieleniony obszar z różnoraką roślinnością, ale nie można tu mówić o przewadze traw. Skarżący nie wykazał, że zasiał trawę na spornej nieruchomości. Odkładanie gałęzi z części działki poddanej przygotowywaniu do rolniczego użytkowania na część działki ewentualnie już zrekultywowaną, przywróconą do użytkowania rolniczego, w okresie późnej jesieni listopad-grudzień w 2021r., nie stanowi przeszkody ale w ocenie organu odwoławczego, teren zajęty przez ww. odkładane gałęzie nie stanowił użytku rolnego w roku 2021. Zdjęcia terenu z 13 września 2021r. przedłożone przez Skarżącego nie pozwalają na odmienne ustalenia ARiMR, niż te, dokonane w oparciu o zdjęcia z kontroli na miejscu 1 grudnia 2021r. Obszar działki ujęty na zdjęciach przedstawia teren zazieleniony bez krzewów i samosiejek drzew, w trakcie porządkowania, o czym świadczą poukładane w pryzmy gałęzie drzew. Na tymże zazielenionym terenie trudno dostrzec trawy pastewne, które co do zasady zasiewa się na gruntach ornych, gdy zamiarem jest uprawa łąki.
Organ odwoławczy nie podważył wiarygodności zdjęć przedłożonych przez Skarżącego, stwierdził jednakże, iż nie przedstawiają one terenu użytkowanego rolniczo jako deklarowana we wniosku trawa na gruntach ornych. Zauważył, że aby dołączona przez Stronę dokumentacja w postaci wydruków zdjęć fotograficznych stanowiła wiarygodny dowód w sprawie, winna mieć formę zdjęć geotagowanych, umożliwiających określenie miejsca i kierunku ich wykonania, opatrzone cyfrową datą ich wykonania. Ewentualnie, zdjęcia powinny być panoramiczne, obejmujące obszar wokół działki, aby jednoznacznie identyfikować teren. Teren spornej działki 1592, zgodnie z załączonym do Skargi - Wykazem zmian danych ewidencyjnych z 16 marca 2022r., wskazuje na dokonaną zmianę klasyfikacji nieruchomości z Lzr (grunty zadrzewione i zakrzaczone) na R (grunty orne) i Ps (pastwiska). Niniejsze potwierdza stanowisko Skarżącego, iż prowadzi prace oczyszczające i porządkujące teren z samosiejek, celem uzyskania stanu działki kwalifikującej się do płatności.
Podsumowując organ wskazał, że nie może uznać, iż stan działki deklarowany do płatności pozwała na przyznanie dopłat do wskazanej uprawy - trawa na gruntach ornych. Zarówno Skarżący jak i organ ARiMR stwierdzają, że na działce ewidencyjnej 1592 trwają prace usuwania samosiejki, które mają zmienić charakter działki pozwalający na jej rolnicze wykorzystywanie. Obszar działki jest duży (5,16ha) i prace prowadzone są etapowo. Na części działki (3,33ha) samosiejki zostały usunięte i tę część Rolnik zadeklarował do płatności na rok 2021. Zauważyć należy, że podczas składania Wniosku Rolnik założył rozbieżność w systemie o treści: Na działce trwają prace usuwania samosiejki, które mają przywrócić działkę do użytku rolnego.
Dyrektor końcowo zaakcentował, iż część zgłoszona do dopłat w roku 2021 (z usuniętymi zadrzewieniem/zakrzaczeniem) nie kwalifikuje się do płatności, ze względu na niewystarczające przygotowanie przywracanego gruntu do rolniczego wykorzystania - jako uprawa: trawa na gruntach ornych; nie podzielił stanowiska Strony, iż działka była wykorzystywana rolniczo, nie stwierdzono uprawy traw na gruntach ornych. Okrywa śnieżna nie miała wpływu na jednoznacznie stwierdzenie, że na działce widoczne są liczne ślady po ściętych pniach drzew. W uwagach Raportu kontrolerzy zapisali stwierdzenie: nieużytek/wycinka drzew oraz brak możliwości pomiaru i określenia czasu nieużytkowania. Brak możliwości pomiaru, o czym podnosi w odwołaniu Strona, odnosi się do braku działki rolnej kwalifikującej się do objęcia pomiarem (brak terenu z uprawą trawy na gruntach ornych, który kwalifikowałby się do pomiaru jako działka rolna). Brak możliwości określenia czasu nieużytkowania, o czym podnosi Strona w odwołaniu, odnosi się do okresu jaki można przypisać dla kodu DR18, np. na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej od dwóch lat. Ze względu na brak możliwości, w rozpatrywanej sprawie, określenia czasu nieużytkowania na dzień 1 grudnia 2021r. - zastosowany kod DR 18 odnosi się do jednego roku. Niemniej, skutkuje brakiem możliwości zakwalifikowania zadeklarowanej działki do płatności na dany rok. Nieokreślenie czasu nieużytkowania działki - nie uniemożliwia określenia stanu gruntu na dzień kontroli.
Na rozprawie sądowej Skarżącej wniósł o uchylenie decyzji i podtrzymał argumentację skargi.
Pełnomocnik organu podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym badana jest legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury.
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje poprzez uchylenie decyzji lub postanowienia w całości albo w części w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Przeprowadzona w rozpoznawanej sprawie, według powyższych kryteriów, kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że odpowiada ona wymogom prawa i nie narusza ani prawa materialnego ani procesowego w stopniu, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy - co skutkuje koniecznością oddalenia skargi.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora ŚlOR ARiMR utrzymująca w mocy decyzję Kierownika ARiMR w sprawie przyznania na 2021 r. jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie oraz odmowy płatności redystrybucyjnej z powodu braku utrzymania działki rolnej K/K1 (ew. nr 1592) w należytej kulturze rolnej tj. jako trawy na gruntach ornych.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika jaki stan kondycji rolnej przedstawiała sporna działka w dacie kontroli, a tym samym, że na datę składania wniosku o płatność nie spełniała wymogu należytego zagospodarowania. Z porównania materiału zdjęciowego zapisanego na dołączonej do akt sprawy płytce DVD - zawierającej kolejno ponumerowane zdjęcia oraz szkicu mapowego z zaznaczonymi kierunkami kolejnych fotografii można było konkretnie ustalić warunki panujące w terenie w dacie jego kontroli przez pracowników organu. Dlatego skład orzekający w niniejszej sprawie szczegółowo przeanalizował poszczególne ujęcia terenu na zdjęciach i dopasował do konkretnych numerów na szkicu mapy co pozwoliło uzyskać odpowiedni obraz całości spornego terenu. Liczne zadrzewienia i zakrzewienia, samosiejna roślinność dowolnie rosnąca prawie na całej powierzchni, składowisko drewna i gałęzi z całą pewnością nie stanowi o należytym prowadzeniu działalności rolniczej w tym obszarze. Mimo bowiem zalegającej pokrywy śnieżnej zrobione zdjęcia nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do stanu zagospodarowania terenu. Chybiony zatem jest zarzut skargi niewłaściwego udokumentowania stanu gruntu z powodu zalegającego pola śniegu. Tym samym zarzuty i twierdzenia Skarżącego nie mogły odnieść pożądanego skutku. Również załączone do skargi zdjęcia bez stosownego cyfrowego opatrzenia datą, a jedynie odręcznie oznaczone na 13 września 2021r., nie mogły wpłynąć na zmianę poczynionych ustaleń skoro dokumentacja z końca 2021r. dokumentuje inny stan działki w poszczególnych jej częściach i kierunkach.
Wskazać więc należy, że powyższy stan agrarny gruntu nie spełniał wymogu z § 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu, zgodnie z którym grunty uznaje się za pozostające w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, jeżeli został na nich przeprowadzony przynajmniej jeden zabieg agrotechniczny mający na celu usunięcie lub zniszczenie niepożądanej roślinności, w terminie do dnia 31 lipca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich (...).
Skoro zatem zadeklarowana działka rolna K/K1 o powierzchni 3,33ha na działce ewidencyjnej 1592, nie spełniała warunków dla gruntów będących kwalifikujących się hektarami w rozumieniu ww. art. 32 ust. 2 Rozporządzenia 1307/2013 oraz ww. art. 8 ust. 1 pkt 1 ww. Ustawy o płatnościach, gdyż nie prowadzono na niej należytej działalności rolniczej poprzez utrzymywanie użytków rolnych w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, nie prowadzono również działań minimalnych na użytkach rolnych utrzymujących się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy to prawidłowo organy odmówiły przyznania wnioskowanej płatności dodatkowej.
W konsekwencji więc podsumowując powyższe rozważania tut. Sąd nie stwierdził wadliwości zaskarżonej decyzji. Skoro bowiem Skarżący w kwietniu 2021r. składował usuwane drzewo, wycinał zadrzewienia i zakrzewienia oraz nie utrzymywał na datę składania wniosku o płatność należytej kondycji rolnej gruntów to brak jest podstaw do uznania zasadności twierdzeń skargi.
Z przedstawionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.