III SA/Gl 759/24

III SA/Gl 759/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-02-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch
Adam Pawlyta
Krzysztof Wujek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6266 Jednostki pomocnicze
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Samorząd terytorialny
Oświata
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność uchwały w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1463
art. 31 ust. 3
Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie - tekst jedn.
Dz.U. 2017 poz 862
art. 7a ust. 3
Ustawa z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej - tekst jedn.
Dz.U. 2023 poz 775
art. 15, art. 64, art. 61a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Sygn. akt III SA/Gl 759/24 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.) Sędziowie Asesor WSA Adam Pawlyta Sędzia WSA Adam Gołuch Protokolant Specjalista Izabela Maj-Dziubańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2025 r. sprawy ze skargi Wojewody Śląskiego na uchwałę Rady Gminy Zbrosławice z dnia 20 grudnia 2017 r. nr XXXVI/396/2017 w przedmiocie regulaminu przyznawania nagród Wójta Gminy Zbrosławice za wybitne osiągnięcia artystyczne i sportowe dla mieszkańców Gminy Zbrosławice stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały.
Uzasadnienie
Wojewoda Śląski zaskarżył uchwałę Nr XXXVI/396/2017 Rady Gminy Zbrosławice z 20 grudnia 2017 r. w sprawie regulaminu przyznawania nagród Wójta Gminy Zbrosławice za wybitne osiągnięcia artystyczne i sportowe dla mieszkańców Gminy Zbrosławice. Uchwale tej zarzucił naruszenie:
- art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t.j. w Dz.U. z 2017 r., poz. 1463 ze zm.),
- art. 7a ust. 3 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. w Dz.U. z 2017 r., poz. 862, w skrócie jako "ustawa o działalności kulturalnej"),
- art. 15, art. 28, art. 61a, art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. w Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., w skrócie jako "k.p.a."),
- art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. w Dz.U. z 2023 r., poz. 40, w skrócie jako "u.s.g.").
- art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Uzasadniając poszczególne zarzuty skargi Wojewoda stwierdził, że uchwała Rady Gminy Zbrosławice jest aktem prawa miejscowego i jako taka powinna w pełni realizować upoważnienie zawarte w przepisie ustawowym przyznającym organowi samorządu prawo do uregulowania danej kwestii w drodze uchwały. W przeciwnym razie dochodzi do istotnego naruszenia prawa skutkującego nieważnością uchwały.
Zgodnie z przepisem art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa, w drodze uchwały, szczegółowe zasady, tryb przyznawania i pozbawiania oraz rodzaje i wysokość stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień, o których mowa w ust. 1 i 2, biorąc pod uwagę znaczenie danego sportu dla tej jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągnięty wynik sportowy. Tymczasem Rada Gminy Zbrosławice pominęła w swej uchwale tryb pozbawiania nagród, co oznacza, że naruszyła ten przepis przez niewypełnienie kompetencji ustawowej.
Dalej Wojewoda zauważył, że Regulamin ustanawia jeden tryb przyznawania nagród za osiągnięcia sportowe i kulturalne, podczas gdy różnią się one w ten sposób, że nagrody sportowe przyznawane są w formie decyzji administracyjnej, a nagrody kulturalne w trybie cywilnoprawnym – umownym. Regulamin powinien uwzględniać te różnice.
W dalszej kolejności Wojewoda stwierdził, że skoro przyznanie nagrody sportowej następuje w drodze wydania decyzji, to powinno być poprzedzone postępowaniem zgodnym z zasadami wynikającymi z k.p.a., miedzy innymi z art. 64, który ustanawia siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych podania, natomiast w Regulaminie, w § 2 ust. 6, skrócono ten termin do trzech dni. Ponadto zapis § 2 jest na tyle niejasny, że nie wiadomo, czy pozostawienie wniosku bez rozpoznania jest wynikiem nieuzupełnienia jego braków, czy złożenia go po terminie, bo w tym drugim przypadku należałoby wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Idąc dalej tym tropem Wojewoda uznał, że postanowienie Regulaminu, zgodnie z którym decyzja Wójta jest ostateczna i nie przysługuje od niej odwołanie (§ 5 ust. 1) narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania, co może być dopuszczalne tylko w trybie ustawowym.
Kolejny zakwestionowany przez Wojewodę zapis Regulaminu to § 2 ust. 5, który przewiduje, że złożone wnioski podlegają kontroli przez Wydział Społeczny Urzędu Gminy Zbrosławice. W tym zakresie Wojewoda stwierdził, że rada gminy nie ma kompetencji do wskazywania konkretnego wydziału urzędu do podjęcia danych czynności, ponieważ organizację i zasady funkcjonowania urzędu gminy określa regulamin organizacyjny, nadany przez wójta w drodze zarządzenia (art. 33 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym).
Za niezgodne z przepisem art. 7a ustawy o działalności kulturalnej Wojewoda uznał zapis § 5 ust. 2 Regulaminu, który zezwala Komisji na zrezygnowanie z przyznania nagród ze względu na brak kandydatów spełniających odpowiednie kryteria. Zdaniem Wojewody, organem administracyjnym decydującym tak o przyznaniu, jak i nieprzyznaniu nagrody jest wyłącznie wójt gminy.
Za obarczone istotną wadą prawną Wojewoda uznał także zapisy załącznika do Regulaminu. Pierwszy dotyczy obowiązku wskazania we wniosku adresu zameldowania lub siedziby wnioskodawcy. Ograniczenie kręgu wnioskodawców do podmiotów, które mają adres zameldowania lub siedzibę Wojewoda uznał za naruszenie art. 28 k.p.a. stanowiącego, że stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie lub kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Może nim być także osoba nieposiadająca adresu zameldowania.
Istotnym naruszeniem prawa jest także wymóg wskazania we wniosku nr PESEL i numeru rachunku bankowego ze wskazaniem nazwy banku osoby, której nagroda ma być przyznana. Wyklucza to z grona możliwych nagrodzonych osoby, które są mieszkańcami gminy, ale nie mają w niej adresu zameldowania, nr PESEL, jak również nie mają rachunku bankowego.
Podobnie Wojewoda ocenił zapis załącznika do Regulaminu obligujący do podania we wniosku nazwy klubu sportowego lub zakładu pracy kandydata. To również jest niedopuszczalnym zawężeniem kręgu podmiotów, którym nagrody mogą być przyznane.
Ostatni zakwestionowany przez Wojewodę zapis załącznika do regulaminu dotyczy oświadczeń, które mają być wypełnione przez uczestnika lub opiekuna prawnego, podczas gdy oświadczenie to winno być złożone przez kandydata do nagrody lub jego opiekuna prawnego.
Niejako na marginesie (określenie użyte w skardze) Wojewoda zauważył, że w § 1 uchwały mowa jest o regulaminie przyznawania nagród za wybitne osiągniecia naukowe, czego Regulamin nie uwzględnia w swej treści, przez co zapis ten wprowadza w błąd jej adresatów.
Wszystkie te uchybienia Wojewoda ocenił jako istotne naruszenia prawa nakazujące stwierdzenie nieważność całej uchwały, gdyż nie jest możliwe stwierdzenie jej nieważności w części.
W odpowiedzi na skargę Gmina Zbrosławice wniosła o jej oddalenie.
Gmina stwierdziła, że nie ma żadnych podstaw do twierdzenia, jakoby nagrody, o których mowa w art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie, były przyznawane w drodze decyzji administracyjnej, której wydanie powinno być poprzedzone postępowaniem prowadzonym według zasad k.p.a. Przepis art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie pozostawia gminie prawo zadecydowania o tym, czy w gminie będą przyznawane nagrody za osiągnięcia sportowe, a jeśli tak, to również gminie pozostawiono uregulowanie trybu ich przyznawania. Wszelkie zarzuty o naruszeniu przez Regulamin postanowień Kodeksu postępowania administracyjnego – art. 15, art. 28, art. 61a, art. 64 są chybione.
Stając na stanowisku, iż przyznanie nagrody sportowej nie następuje w drodze decyzji administracyjnej, Gmina uznała, że uregulowania zasad przyznawania nagrody sportowej i artystycznej w jednym regulaminie nie narusza prawa.
Odpowiadając następnie na zarzuty Wojewody dotyczące postanowień załącznika do Regulaminu Gmina wskazała, że żaden z nich nie ogranicza kręgu osób mogących ubiegać się o przyznanie nagrody. Wymagania dotyczące nr PESEL, adresu zameldowania, nr rachunku bankowego, nr telefonu służą jedynie identyfikacji osób i ułatwieniu kontaktów z nimi, ale nie stanowią o tym, że ktoś, kto ich nie posiada nie może ubiegać się o nagrodę. Nie stanowią również o tym dane dotyczące zakładu pracy i klubu sportowego, mogą one być co najwyżej dodatkowymi informacjami, które mogą wpływać na kwestię przyznania nagrody w ramach uznania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej kwestii następujące stanowisko.
Skarga zasługuje na uwzględnienie z jednego powodu, otóż zgodnie z zapisem § 1 zaskarżoną uchwałą przyjęto regulamin przyznawania nagród Wójta Gminy Zbrosławice "..za wybitne osiągnięcia naukowe, artystyczne i sportowe...". Skoro zatem przyjęto regulamin przyznawania nagród za wybitne osiągnięcia naukowe (nie da się inaczej odczytać tego zapisu), to w uchwale powinna być wymieniona podstawa prawna – przepis kompetencyjny takiej regulacji, a załącznik do uchwały, realizujący jej postanowienia przez uregulowanie takich kwestii, jak: cel i charakter wyróżnienia, warunki zgłaszania kandydatur, weryfikacja wniosków i kryteria przyznawania nagród, powinien odnosić się do każdej z przyjętych § 1 nagród, w tym i do nagrody za osiągniecia naukowe. Tymczasem tak nie jest, Rada Gminy nie wskazała podstawy przyjęcia regulaminu przyznawania nagrody za wybitne osiągnięci naukowe, załącznik nie reguluje żadnej z tych kwestii w odniesieniu do tego rodzaju nagrody. Mamy zatem do czynienia z sytuacją, w której mocą § 1 uchwały wprowadzono w życie nagrodę za osiągnięcia naukowe, ale nie określono ani warunków, ani trybu jej przyznawania. Nie można przy tym argumentować, że z załącznika do uchwały wynika jej zakres przedmiotowy i jest on taki, że uchwała dotyczy tylko nagród za wybitne osiągnięcia artystyczne i sportowe. Załącznik do uchwały jest realizacją przyjętych w niej postanowień, nie odwrotnie. O zakresie przedmiotowym aktu prawnego (zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego) można wnioskować także z jego tytułu, ale nie wyłącznie. Nie można pomijać w tym wnioskowaniu znaczenia przepisu określającego w sposób wyczerpujący zakres przedmiotowy aktu, w tym przypadku § 1, ponieważ tytuły aktów prawnych nie mają znaczenia decydującego, raczej kierunkowy, i często są skracane ze względów reakcyjnych, gdy nie da się w tytule aktu prawnego wskazać całego jego zakresu przedmiotowego.
Oczywiście, można powiedzieć, że to oczywista omyłka redakcyjna popełniona w § 1 uchwały, na to w sumie wygląda, ale tak nie można. Uchwała została podjęta, weszła w życie, jest elementem stanu prawnego obowiązującego w Gminie i wynika z niej, że przyjęto regulamin przyznawania nagród za wybitne osiągnięcia naukowe.
W tym kontekście wniosek Wojewody o stwierdzenie nieważności uchwały zasługuje na uwzględnienie z powodu istotnego naruszenia sporną uchwałą przepisu art. 7 Konstytucji oraz art. 33 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, co daje podstawę do stwierdzenia jej nieważności na podstawie przepisu art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz.U. z 2024 r., poz. 935) w zw. z art. 93 ust. 1 u.s.g.
Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje w takiej sytuacji stwierdzenie, że Sąd nie podzielił pozostałych zarzutów skargi.
Nie stanowi naruszenia art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie ustanowienie w uchwale Gminy Zbrosławice nagrody sportowej bez określenia warunków jej pozbawiania. Organ stanowiący gminy ma prawo zdecydować, czy w ogóle ustanowić w gminie nagrodę sportową (art. 31 ust. 1 ustawy o sporcie), a kiedy się na to zdecyduje, ma prawo określić szczegółowe zasady jej przyznawania i pozbawiania. W swobodzie decydowania o zasadach przyznawania nagrody i jej pozbawiania, leży również decyzja o tym, że nie przewiduje się jej pozbawiania, co ma oczywisty sens w przypadku nagród jednorazowych, wypłacanych po osiągnięciu sukcesu sportowego w minionym roku, a to dotyczy zakwestionowanej przez Wojewodę uchwały. Nie można traktować normy z art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie jako zawierającej kategoryczne zalecenie dla rady gminy, by jej uchwała zawierała wszystkie wymienione w niej elementy, i że tylko wówczas będzie miała miejsce jej kompleksowa realizacja, taki zarzut znajduje się w skardze. Konsekwentne stawianie takiego zarzutu musiałoby wówczas polegać również na tym, że uchwała nie ustanawia stypendiów i wyróżnień sportowych, o których mowa w tym przepisie, a jedynie nagrody sportowe. Zarzutu takiego organ nadzoru nie postawił.
Sąd nie zgadza się również ze stwierdzeniem, w myśl którego przyznanie nagrody sportowej następuje przez wydanie decyzji administracyjnej. Sąd podziela tu pogląd wyrażony przez NSA w wyroku z 15 marca 2022 r. w sprawie o sygn. akt III OSK 5303/21, w którym stwierdzono, że rozstrzyganie spraw administracyjnych w drodze decyzji administracyjnych dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy organ administracji publicznej, stosując normę prawa materialnego, posiada kompetencję do załatwienia sprawy w takiej formie w oparciu w przepisach prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok NSA z 14 października 2014 r. sygn. akt II GSK 343/1; wyrok NSA z 3 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 2210/12; wyrok NSA z 28 listopada 2012 r. sygn. akt II GSK 1801/12, powołane w tym uzasadnieniu wyroki sądów administracyjnych są dostępne w Bazie orzeczeń na www.nsa.gov.pl). Żaden przepis ustawy o sporcie nie przyznaje organowi administracji publicznej prawa do rozstrzygania w przedmiocie przyznawania lub odmowy przyznawania nagród za osiągniecia sportowe określane na podstawie uchwały wydawanej na podstawie art. 31 ust. 3 ww. ustawy w drodze decyzji administracyjnej. Ustawa o sporcie nie przewiduje stosowania przepisów k.p.a. w tym zakresie. Zasady i tryb przyznawania nagród ustala organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego. Słusznie też podniosła Gmina w swej odpowiedzi na skargę, że wówczas, gdy świadczenie, w tym przypadku stypendium sportowe, ma być przyznawane na podstawie decyzji administracyjnej, to przepis kompetencyjny tak stanowi, czego przykładem jest przepis art. 32 ust. 5 ustawy o sporcie stanowiący o tym, że Przyznanie, wstrzymanie oraz pozbawienie stypendium sportowego następuje w drodze decyzji.
Z tych samych względów także przyznawanie nagród za osiągnięcia artystyczne objęte zakresem uchwały wydanej na podstawie art. 7a ust. 3 ustawy o działalności kulturalnej nie następuje w drodze decyzji administracyjnej. Twierdzenie zawarte w skardze, jakoby tryb przyznawania nagrody kulturalnej był cywilnoprawny – umowny również nie znajduje uzasadnienia, w każdym razie nie uzasadnił go Wojewoda. Przepis art. 7a ust. 3 ustawy o działalności kulturalnej brzmi podobnie, jak przepis art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie. W obydwu przypadkach ustawodawca zezwolił organom stanowiącym jednostek samorządu terytorialnego na określenie w drodze uchwały szczegółowych warunków i trybu przyznawania nagród. Wydana w ramach tego upoważnienia uchwała Rady Gminy Zbrosławice nie wprowadza trybu cywilno-prawnego przyznania nagrody za osiągniecia kulturalne. Twierdzenie zatem, że z uwagi na odmienny tryb przyznawania nagrody za osiągniecia sportowe i nagrody za osiągniecia kulturalne nie jest możliwe uregulowanie tych materii w jednej uchwale nie znalazło akceptacji Sądu.
Wracając jednak do kwestii stosowania przepisów k.p.a., skoro Sąd przyjmuje, że przyznanie nagrody sportowej nie następuje przez wydanie decyzji administracyjnej, wymagającej przeprowadzenia postępowania uregulowanego w k.p.a., to zarzuty skargi o naruszeniu uchwałą przepisów art. 64, art. 15, art. 61a k.p.a. są nieuzasadnione.
Za nieuzasadnione Sąd uznał zarzuty związane z treścią złącznika do Regulaminu. Słusznie podnosi w tym zakresie Gmina, że jest to tylko wskazanie danych potrzebnych do identyfikacji osób ubiegających się o nagrodę, do kontaktu z nimi, ewentualnie o wskazanie rachunku, na który nagroda ma być przekazana (PESEL, adres zameldowania, numer telefonu, numer rachunku bankowego). Nie da się z tych faktów wyprowadzić wniosku przedstawionego przez Wojewodę, że osoba, która, dla przykładu, nie ma rachunku bankowego lub telefonu jest wykluczona z grona osób mogących ubiegać się o nagrodę. Krąg podmiotów mogących się o nią ubiegać wynika z uchwały i jej Regulaminu. Są to mieszkańcy Gminy Zbrosławice, co wynika z tytułu uchwały i jej § 1. Z zapisów tych nie wynika, że nagroda może być przyznana tylko tym mieszkańcom, którzy są członkami klubów sportowych i mają zatrudnienie. Nie ma tu naruszenia przepisu art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie ani art. 7a ust. 3 ustawy o działalności kulturalnej.
Odpowiadając na dalsze zarzuty skargi Sąd zwraca uwagę na zapis § 3 ust. 4 oraz § 5 ust. 1 Regulaminu, zgodnie z którymi decyzje Wójta są ostateczne i nie przysługuje od nich odwołanie. Zapisy te rozwiewają wątpliwości co do tego, do kogo należy decydowanie o przyznaniu nagrody. W tym kontekście zapisy o tym, co należy do kompetencji komisji powołanej zarządzeniem wójta (§ 3 ust. 1 Regulaminu) pozwalają na uznanie jej za organ pomocniczy wobec wójta (w Regulaminie użyto sformułowania Przyznawanie nagród jest zarządzane przez komisję...) a nie decydujący. W tym stanie zarzuty skargi o tym, że organem administracyjnym w sprawie jest jedynie wójt i tylko on może podjąć decyzję o przyznaniu lub odmowie przyznania nagrody, podczas gdy kompetencje te przyznano komisji, nie spotkały się z akceptacją Sądu.
Sąd nie dopatruje się również naruszenia prawa zapisem § 2 ust. 5 Regulaminu, zgodnie z którym złożone wnioski podlegają kontroli pod względem formalnym przez Wydział Społeczny Urzędy Gminy Zbrosławice. Zapis ten jest realizacją upoważnienia ustawowego z art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie oraz art. 7a ust. 3 ustawy o działalności kulturalnej. Upoważnienie to dotyczy określenia w drodze uchwały szczegółowych warunków i trybu przyznawania nagród. Tryb przyznawania nagród oznacza sposób procedowania, postępowania w tego rodzaju sprawie i w tym zakresie należało wskazać w uchwale miejsce składania wniosków oraz kto będzie oceniał je pod względem formalnym. Tego rodzaju zapisy powinny znaleźć się w uchwale z mocy wspomnianych tu przepisów ustawy o sporcie i o działalności kulturalnej i twierdzenie, że jest to niezgodne z prawem i nie miało prawa znaleźć się w uchwale nie zasługuje na akceptację.
Zupełnie nieistotnych kwestii dotyczy zarzut o wadliwym użyciu w złączniku do uchwały (treść wniosku o przyznanie nagrody) sformułowania, zgodnie z którym oświadczenie ma być wypełnione przez uczestnika lub opiekuna prawnego uczestnika niepełnoletniego zamiast kandydata do nagrody lub jego opiekuna prawnego.
Dla zakwestionowania uchwały organu stanowiącego gminy w trybie art. 93 ust. 1 u.s.g. konieczne jest wykazanie istotnego naruszenia prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty jest pogląd, w myśl którego do istotnych naruszeń przepisów prawa należy zaliczyć naruszenie tych przepisów, które wyznaczają kompetencję do podejmowania uchwał, podstawę prawną podejmowania uchwał, przepisy prawa ustrojowego, przepisy prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię - oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (porównaj wyrok WSA w Krakowie z 21 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 648/13 i powołane tam orzeczenia sądów administracyjnych). W wyroku z 24 stycznia 2019 r., sygn. akt WSA w Warszawie podkreślił, że stwierdzenie nieważności uchwały może nastąpić tylko wówczas, gdy uchwała pozostaje w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawnym, co jest oczywiste i bezpośrednie oraz wynika wprost z treści tego przepisu. Z kolei w wyroku z 18 października 2016 r., sygn. akt II GSK 1650/16, NSA wskazał, że w świetle art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g. przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy jest istotne naruszenie prawa, czyli takie, którego skutki nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawa. Tak ukształtowane orzecznictwo sądów administracyjnych zmierza do ochrony zasady samodzielności gminy jako jednej z podstawowych zasad ustroju samorządu terytorialnego w Polsce.
Nie mieści się w tych kategoriach próba poprawiania przez organ nadzoru uchwał organów stanowiących gminy pod względem stylistycznym, ani innych przypadków poprawiania uchwały z powodów, które trudno uznać za istotne z punktu widzenia porządku prawnego.
Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.