III SA/Gl 646/19

III SA/Gl 646/19 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2019-10-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-06-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Orzepowska-Kyć
Małgorzata Herman
Marzanna Sałuda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 182/20 - Wyrok NSA z 2023-04-19
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 58
art. 92 a ust. 1-6, art. 92 b, art. 92 c
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant St. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2019 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem obowiązków oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...], nakładającą karę pieniężną w wysokości 20.000 zł na "A" Sp. z o.o. w Z. (dalej w skrócie: strona, skarżąca).
Postępowanie administracyjne w tej sprawie miało następujący przebieg:
W toku kontroli przeprowadzonej u strony ustalono naruszenia przepisów normujących przestrzeganie warunków i obowiązków przewozu drogowego określonych w art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym (t.j. w Dz. U. z 2018 r., poz. 58 ze zmianami – zwanej dalej w skrócie "ustawą"), w tym także warunków dostępu do zawodu przewoźnika drogowego w zakresie dysponowania bazą eksploatacyjną. Naruszenia powyższe ustalono zakresie objętym kontrolą.
Kontrola przeprowadzona została w dniach od dnia [...] r. do dnia [...] r. na podstawie upoważnienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] r.
Do kontroli przedsiębiorca okazał licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy, wydaną przez Prezydenta Miasta Z. w dniu [...] r., ważną do dnia [...] r. oraz licencję nr [...] dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy. Wydaną przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu [...], ważną do dnia [...] r. Zgodnie z zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia [...] r. nr [...] kontrolą objęto okres od dnia 10.08.2017 r. do dnia 10.08.2018 r. zgodnie z okazanymi dokumentami przedsiębiorstwo w okresie 6 miesięcy przed wszczęciem kontroli zatrudniało średnio 20 kierowców.
Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli z dnia [...] r. nr [...], gdzie stwierdzono, iż doszło do naruszenia ustawy o transporcie drogowym, a mianowicie przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych z tachografów cyfrowych, został skrócony przez niektórych kierowców dzienny czasu odpoczynku, został przekroczony przez niektórych kierowców maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu, został przekroczony przez niektórych kierowców maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy. Pismem z dnia 28.09.2018 r. nr [...] organ kontrolny powiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w zakresie naruszeń stwierdzonych w trakcie kontroli i opisanych we wskazanym powyżej protokole kontroli.
Postępowanie administracyjne zakończone zostało wydaniem przez Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego decyzji z dnia [...] r., nr [...] o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w wysokości 20.000 zł z tytułu naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym.
W odwołaniu od decyzji strona zarzuciła organowi :
1) Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
a) art. 77 w związku z art. 7 § 1 oraz art. 8 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przedmiotowej sprawy oraz nieustosunkowanie się do twierdzeń podnoszonych przez stronę,
b) art. 6 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów prawa.
2) Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:
a) art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym poprzez jego niezastosowanie, pomimo istnienia ku temu uzasadnionych przesłanek;
b) art. 92a ust. 1 i 6 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (dalej: ustawa, zał. nr 3 Ip. 5.1.1., 5.1.2., 5.2.1., 5.2.2., 5.3.1, 5.3.2,6.3.7 poprzez ich zastosowanie, w przypadku gdy do naruszenia przepisów nie doszło.
Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania; ewentualnie, uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu odwołania strona zakwestionowała ustalenia organu wskazane w decyzji.
Odnośnie naruszenia opisanego w Ip. 6.3.7. załącznika nr 3 do ustawy, podniosła, że kategorycznie nie zgadza się ze stanowiskiem organu. Norma ukonstytuowana w Ip. 6.3.7. załącznika nr 3 do ustawy stanowi, że: "Nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień." Hipoteza tej normy wprost wskazuje na sytuację, w której kontrolowany nie okazuje podczas kontroli wymaganych danych, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie. Spółka okazała bowiem wszystkie żądane przez organ zapisy, zarówno z karty kierowcy, jak również z tachografu, które zostały sczytane w zakreślonym terminie. Niemniej, jak się okazało podczas kontroli, odczyty z tachografu nie zawierały wszystkich aktywności przedsiębiorstwa. O powyższym Spółka powzięła wiedzę dopiero w dniu kontroli. Przyczyną powyższego prawdopodobnie była wada urządzenia, co aktualnie stanowi przedmiot wyjaśnień prowadzonych przez Spółkę. Podkreśliła jednocześnie, że odczyty z karty kierowcy nie zawierały powyższych błędów. W takich okolicznościach organ posiadał wszystkie niezbędne dane do przeprowadzenia kontroli. Nieuzasadnione są zatem twierdzenia organu, jakoby Spółka nie okazała podczas kontroli odczytów z urządzenia.
Strona podkreśliła, że organ nie ustosunkował się w żaden sposób do wniosku uczestnika w przedmiocie przedłużenia terminu do złożenia dodatkowych wyjaśnień i przedłożenia odczytów z tachografu do dnia [...] r. Wyjaśnione przy tym zostało, że wówczas, sczytanie danych z tachografu nie było możliwe z uwagi na okoliczność, iż pojazdy znajdowały się poza granicami kraju. Dopiero po ich powrocie stosowne urządzenia mogły zostać poddane weryfikacji celem ustalenia przyczyny zaistniałego stanu faktycznego. Pomimo złożonego wniosku organ wydał decyzję przed [...] r., a w treści decyzji w żaden sposób nie odniósł się do złożonego przez stronę wniosku, co stanowi ewidentne naruszenie przepisów prawa.
Strona wskazała również, że pełnomocnik strony pismem z dnia 17 września 2018 r., złożonym w terminie 7 dni od dnia doręczenia stronie pisma o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, które zostało doręczone do organu w dniu [...] r., tj. w dniu wydania decyzji, złożył dodatkowe wyjaśnienia, jednak nie zostały one w żaden sposób wzięte pod uwagę. Przedmiotowe działanie organów, doprowadziło do naruszenia obowiązujących przepisów prawa, w tym w szczególności do naruszenia art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ,zwanej dalej w skrócie "k.p.a.". Obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu (prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania) obejmuje także fazę między zakończeniem postępowania wyjaśniającego a wydaniem decyzji oraz fazę podejmowania decyzji. Z przepisu art. 10 § 1 in fine k.p.a. wynika obowiązek organu poinformowania strony o zakończeniu postępowania dowodowego i w konsekwencji o możliwości wypowiedzenia się co do okoliczności wskazanych w tym artykule. Zdaniem strony naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu jest kwalifikowaną wadą procesową (przykładowo; wyr. NSA z dnia 26 stycznia 1999 r., III SA 979/98, niepubl.; wyr. NSA z dnia 4 kwietnia 1997 r., III SA 1795/95, niepubl.).
W niniejszym postępowaniu jej zdaniem doszło również do naruszenia zasady praworządności, z art. 6 i art. 7 k.p.a. jak i art. 92c ust. 1 pkt. 1 ustawy.
Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu sądowym decyzją z dnia [...] r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję wydana przez organ pierwszej instancji.
W części wstępnej uzasadnienia decyzji organ odwoławczy przedstawił regulacje normatywne dotyczące kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy. Następnie ustosunkował się do poszczególnych, zakwestionowanych przez stronę ustaleń kontrolnych, znajdujących odzwierciedlenie w zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji.
Odnośnie stwierdzonego naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do jednej godziny i za każdą następną godzinę; Ip. 5.1 załącznika nr 3 do ustawy, po ponownym przeanalizowaniu materiału dowodowego, w oparciu o okazane do kontroli dane cyfrowe pobrane z kart kierowców, ewidencję czasu pracy oraz wydruki z tachografów, organ odwoławczy ustalił następujący stan faktyczny:
1. Analiza okazanych danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy D. K., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci: przerwa napięcia wykazała, iż dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku łub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu 03.11.2017 r. o godzinie 05:09, a zakończył w dniu 03.11.2017 r. o godzinie 19:18. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin 17 minut. Oznacza to, iż kierowca przekroczył dzienny czas prowadzenia pojazdu o 17 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było prowadzenie pojazdu przez kierowcę w wymiarze 10 godzin. Podczas kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruku, karty dziennej) uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, iż kara pieniężna w wysokości 100 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.1 zał. nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
2. Analiza okazanych danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy M. K., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci: przerwa napięcia wykazała, iż dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu 07.11.2017r. o godzinie 08:02, a zakończył w dniu 08.11.2017 r. o godzinie 15:09. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 15 godzin i 22 minuty. Oznacza to, iż kierowca przekroczył dzienny czas prowadzenia pojazdu o 5 godzin i 22 minuty. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było prowadzenie pojazdu przez kierowcę w wymiarze 10 godzin. Podczas kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruku, karty dziennej) uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 1.100 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.1 zał. nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
3. Analiza okazanych danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy V. S., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci: przerwa napięcia wykazała, iż dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu 15.09.2017r. o godzinie 06:03, a zakończył w dniu 15.09.2017 r. o godzinie 20:023. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin i 41 minut. Oznacza to, iż kierowca przekroczył dzienny czas prowadzenia pojazdu o 41 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było prowadzenie pojazdu przez kierowcę w wymiarze 10 godzin. Podczas kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruku, karty dziennej) uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 100 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.1 zał. nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
4. Dalsza analiza okazanych danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy Pana V. S., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci: przerwa napięcia wykazała, iż dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu 12.10.2017 r. o godzinie 03:23, a zakończył o godzinie 18:50 tego samego dnia. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 11 godzin i 38 minut. Oznacza to, iż kierowca przekroczył dzienny czas prowadzenia pojazdu o 1 godzinę i 38 minuty. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było prowadzenie pojazdu przez kierowcę w wymiarze 10 godzin. Podczas kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruku, karty dziennej) uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze organ drugiej instancji stwierdził, iż kara pieniężna w wysokości 300 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.1 zał. nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
5. Analiza okazanych danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy M. S., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci: przerwa napięcia wykazała, iż dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu 26.09.2017r. o godzinie 11:13, a zakończył w dniu 27.09.2017 r. o godzinie 20:41. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 16 godzin i 9 minut. Oznacza to, iż kierowca przekroczył dzienny czas prowadzenia pojazdu o 6 godzin i 9 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było prowadzenie pojazdu przez kierowcę w wymiarze 10 godzin. Podczas kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruku, karty dziennej) uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze organ drugiej instancji stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 1.300 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.1 zał. nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
6. Analiza okazanych danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy W. W., po uwzględnieniu zdarzeń łub błędów w postaci: przerwa napięcia wykazała, iż dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku łub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu 16.12.2017 r. o godzinie 04:55, a zakończył w dniu 16.12.2017 r. o godzinie 17:02. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin i 27 minut. Oznacza to, iż kierowca przekroczył dzienny czas prowadzenia pojazdu o 27 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było prowadzenie pojazdu przez kierowcę w wymiarze 10 godzin. Podczas kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruku, karty dziennej) uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 100 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.1 zał. nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
7. Dalsza analiza okazanych danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy W. W., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci: przerwa napięcia wykazała, iż dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu 20.12.2017r. o godzinie 03:03, a zakończył w dniu 20.12.2017 r. o godzinie 16:42. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin i 26 minut. Oznacza to, iż kierowca przekroczył dzienny czas prowadzenia pojazdu o 26 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było prowadzenie pojazdu przez kierowcę w wymiarze 10 godzin. Podczas kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruku, karty dziennej) uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze organ drugiej instancji stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 100 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.1 zał. nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
Reasumując Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że łączna kara pieniężna za wszystkie stwierdzone przypadki naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.1 załącznika nr 3 do ustawy, w rozpatrywanej sprawie wynosi 3.100 zł.
Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz za każde następne rozpoczęta 30 minut; Ip. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy organ zauważył iż :
1. Analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy V. S., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci; przerwa napięcia, wykazała, iż kierowca w dniu 31.10.2017 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 20 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 50 minuty w okresie od godziny 04:02 do godziny 11:13 w dniu 31.10.2017 r. We wskazanym okresie, kierowca nie odebrał prawidłowej przerwy 45-minutowej zgodnie z dyspozycją przepisu art. 7 rozp. (WE) 561/2006. Przedsiębiorca w trakcie kontroli nie okazał żadnego dokumentu (wykresówki, wydruku, karty dziennej) uzasadniającego odstąpienie od norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 550 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
2. Analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy W. W., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci: przerwa napięcia, wykazała, iż kierowca w dniu 20.09.2017 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 22 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 52 minuty w okresie od godziny 19:43 w dniu 20.09.2017 r. do godziny 01:18 w dniu 21.09.2017 r. We wskazanym okresie, kierowca nie odebrał prawidłowej przerwy 45-minutowej zgodnie z dyspozycją przepisu art. 7 rozp. (WE) 561/2006. Przedsiębiorca w trakcie kontroli nie okazał żadnego dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej) uzasadniającego odstąpienie od norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 150 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
Reasumując, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że łączna kara pieniężna za wszystkie stwierdzone przypadki naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy, w rozpatrywanej sprawie wynosi 700 zł.
Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę; Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy organ stwierdził iż :
1. Analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych z karty kierowcy S. B. wykazała skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 14.12.2017 r. o godzinie 02:55 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11-godzinnym. We wskazanym okresie kierowca odebrał jedynie 10 godzin i 34 minuty nieprzerwanego odpoczynku od godziny 16:21 dnia 14.12.2017 r. do godziny 02:55 dnia 15.12.2017 r. Oznacza to skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 26 minut. Podczas kontroli nie okazano żadnych dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 100 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
2. Analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych z karty kierowcy S. K. wykazała skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 08.11.2017 r. o godzinie 07:09 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9-godzinnym. We wskazanym okresie kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 19 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 22:50 dnia 08,11.2017 r. do godziny 07:09 dnia 09.11.2017 r. Oznacza to skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 41 minut. Podczas kontroli nie okazano żadnych dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 100 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
3. Analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych z kardy kierowcy M. K. wykazała skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 07.11.2017 r. o godzinie 08:02 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9-godzinnym. We wskazanym okresie kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 32 minuty nieprzerwanego odpoczynku od godziny 19:27 dnia 07.11.2017 r. do godziny 00:59 dnia 08.11.2017 r. Oznacza to skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 3 godziny i 28 minut. Podczas kontroli przedsiębiorca okazał wydruki z tachografu wykonane przez ww. kierowcę w dniu 08.11.2017 r. o godz. 09:36. Jeden z wydruków jest nieopisany, natomiast drugi zawiera na rewersie ręczny wpis "pauza przerwana z powodu kontroli policji uzasadniający odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Dokonana ponowna analiza przekazanych danych cyfrowych wskazuje, iż kierowca nie dochował warunków wskazanych w art. 12 rozp. 561/2006, który wskazuje, iż wydruk należy sporządzić najpóźniej po przybyciu na miejsce pozwalające na postój. W omawianym przypadku kierowca sporządził wydruk dopiero po dokończeniu przerwanego odpoczynku i kolejnych blisko 4 godzinach jazdy. Dodatkowo kierowca w żaden sposób nie uprawdopodobnił rzekomej kontroli policji (brak protokołu), który potwierdziłby zaistniały fakt wymuszający przerwanie odpoczynku. Poza tym organ odwoławczy wskazuje, iż służby kontrolne krajów unijnych nie przeprowadzają co do zasady kontroli kierowców odbierających odpoczynki na przeznaczonych do tego parkingach, co dodatkowo odbiera walor wiarygodności przedstawionemu dowodowi.
Mając powyższe na uwadze. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 700 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
4. Analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych z karty kierowcy G. P. wykazała skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 09.11.2017 r. o godzinie 07:53 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9-godzinnym. We wskazanym okresie kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 12 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 23:41 dnia 09.11.2017 r. do godziny 07:53 dnia 10.11.2017 r. Oznacza to skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 48 minut. Podczas kontroli nie okazano żadnych dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdza, że kara pieniężna w wysokości 100 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
5. Dalsza analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych z karty kierowcy G. P. wykazała skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 16.11.2017r. o godzinie 02:01 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9-godzinnym. We wskazanym okresie kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 37 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 18:24 dnia 16.11.2017 r. do godziny 02:01 dnia 17.11.2017 r. Oznacza to skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 1 godzinę i 23 minuty. Podczas kontroli nie okazano żadnych dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 300 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
6. Analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych z karty kierowcy V. S. wykazała skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 12.10.2017 r. o godzinie 03:23 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11-godzinnym. We wskazanym okresie kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 33 minuty nieprzerwanego odpoczynku od godziny 18:50 dnia 12.10.2017 r. do godziny 03:23 dnia 13.10.2017 r. Oznacza to skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 2 godziny i 37 minut. Podczas kontroli nie okazano żadnych dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 500 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
7. Dalsza analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych z karty kierowcy V. S. wykazała skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 13.10.2017 r. o godzinie 07:00 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11-godzinnym. We wskazanym okresie kierowca odebrał jedynie 9 godzin i 5 minut nieprzerwanego odpoczynku tj. od godziny 19:31 dnia 13.10.2017 r. do godziny 04:36 dnia 14.12.2017 r. Oznacza to skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 1 godzinę i 55 minut. Podczas kontroli nie okazano żadnych dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 300 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
8. Dalsza analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych z karty kierowcy V. S. wykazała skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 27.10.2017 r. o godzinie 04:01 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11-godzinnym. We wskazanym okresie kierowca odebrał jedynie 9 godzin i 29 minut nieprzerwanego odpoczynku tj. od godziny 18:29 dnia 27.10.2017 r. do godziny 03:58 dnia 28.10.2017 r. Oznacza to skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 1 godzinę i 31 minut. Podczas kontroli nie okazano żadnych dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 300 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
9. Analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych z karty kierowcy M. S. wykazała skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 01.09.2017 r. o godzinie 03:10 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9- godzinnym. We wskazanym okresie kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 55 minut nieprzerwanego odpoczynku tj. od godziny 03:12 dnia 01.09.2017 r. do godziny 09:07 tego samego dnia. Oznacza to skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 3 godziny i 5 minut. Podczas kontroli nie okazano żadnych dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 700 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
10. Dalsza analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych z karty kierowcy M. S. wykazała skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 26.09.2017 r. o godzinie 11:13 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9-godzinnym. We wskazanym okresie kierowca odebrał jedynie 6 godzin i 33 minuty nieprzerwanego odpoczynku tj. od godziny 22:32 dnia 26.09.2017 r. do godziny 05:05 dnia 27.09.2017 r. Oznacza to skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 2 godziny i 27 minut. Podczas kontroli nie okazano żadnych dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 500 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
11. Analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych z karty kierowcy D. T. wykazała skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 24.11.2017 r. o godzinie 06:30 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11- godzinnym. We wskazanym okresie kierowca odebrał jedynie 10 godzin i 26 minut nieprzerwanego odpoczynku tj. od godziny 20:04 dnia 24.11.2017 r. do godziny 06:30 dnia 25.11.2017 r. Oznacza to skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 34 minuty. Podczas kontroli nie okazano żadnych dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 100 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
12. Dalsza analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych z karty kierowcy D. T. wykazała skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 18.12.2017 r. o godzinie 06:30 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9-godzinnym. We wskazanym okresie kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 34 minuty nieprzerwanego odpoczynku tj. od godziny 21:56 dnia 18.12.2017 r. do godziny 06:30 dnia 19.12.2017 r. Oznacza to skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 26 minut. Podczas kontroli nie okazano żadnych dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 100 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
Reasumując Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że łączna kara pieniężna za wszystkie stwierdzone przypadki naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 3.800 zł.
Odnośnie naruszenia polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień; Ip. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy:
1. Podczas analizy przekazanych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździć o nr rej. [...] stwierdzono, iż w trakcie kontroli przedsiębiorca nie przedstawił do kontroli danych z tachografu zainstalowanego ww. pojeździć. Brak danych z tachografu dotyczył dni: 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28, 29 września 2017 r. We wskazanych dniach pojazdem kierowali kierowcy G. G. i M. D. co organ ustalił na podstawie danych z kart kierowców. Powyższe nie zmienia faktu, iż wymaganych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździć o ni- rej. [...], przedsiębiorca w trakcie kontroli nie przedstawił. Organ odwoławczy stwierdził zatem, iż przedsiębiorca nie okazał danych za 24 dni.
Mając powyższe na uwadze Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 12.000 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
2. Podczas analizy przekazanych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździć o nr rej. [...] stwierdzono, iż w trakcie kontroli przedsiębiorca nie przedstawił do kontroli danych z tachografu zainstalowanego ww. pojeździć. Brak danych z tachografu dotyczył dni: 1, 2, 4, 5, 6, 7, 11, 12, 13, 14, 15, 18, 19, 20, 21, 22, 23,25, 26, 27, 28 września 2017 r.; 6, 9, 10, 11, 12, 13, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 31 października 2017 r.; 2, 3, 6, 7, 8, 9, 10, 13, 14, 15, 6,17, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 27, 28, 29, 30 listopada 2017 r. oraz 1, 4, 5, 6, 7, 8, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 27 grudnia 2017 r. We wskazanych dniach pojazdem kierowali kierowcy B. G., D. T., G. P. i S. K. co organ ustalił na podstawie danych z kart ww. kierowców. Powyższe nie zmienia faktu, iż wymaganych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździć o nr rej. [...], przedsiębiorca w trakcie kontroli nie przedstawił. Organ odwoławczy stwierdził zatem, iż przedsiębiorca nie okazał danych za 81 dni.
Mając powyższe na uwadze Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 40.500 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
3. Podczas analizy przekazanych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździć o nr rej. [...] stwierdzono, iż w trakcie kontroli przedsiębiorca nie przedstawił do kontroli danych z tachografu zainstalowanego ww. pojeździe. Brak danych z tachografu dotyczył dni: 30,31 października 2017 r.; 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20,21,22, 23,24, 25, 27, 28, 29, 30 listopada 2017 r. oraz 1,2, 4, 5, 6, 8, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21 grudnia 2017 r. We wskazanych dniach pojazdem kierowali kierowcy [...], i S. K. co organ ustalił na podstawie danych z kart ww. kierowców. Powyższe nie zmienia faktu, iż wymaganych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździć o nr rej. [...], przedsiębiorca w trakcie kontroli nie przedstawił. Organ odwoławczy stwierdził zatem, iż przedsiębiorca nie okazał danych za 42 dni.
Mając powyższe na uwadze Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 21.000 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
4. Podczas analizy przekazanych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] stwierdzono, iż w trakcie kontroli przedsiębiorca nie przedstawił do kontroli danych z tachografu zainstalowanego ww. pojeździe. Brak danych z tachografu dotyczył dni: 24 listopada 2017 r. oraz 2, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 22 grudnia 2017 r. We wskazanych dniach pojazdem kierowali kierowcy M. K. i G. P. co organ ustalił na podstawie danych z kart ww. kierowców. Powyższe nie zmienia faktu, iż wymaganych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...], przedsiębiorca w trakcie kontroli nie przedstawił. Organ odwoławczy stwierdził zatem, iż przedsiębiorca nie okazał danych za 13 dni.
Mając powyższe na uwadze Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 6.500 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
5. Podczas analizy przekazanych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] stwierdzono, iż w trakcie kontroli przedsiębiorca nie przedstawił do kontroli danych z tachografu zainstalowanego ww. pojeździe. Brak danych z tachografu dotyczył dni: 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21,22, 28 września 2017 r.; 2, 3, 4, 5,6, 7, 9, 10, 11, 12, 13, 16, 17, 18, 19, 20,21,23, 24, 25, 26, 27, 28, 31 października 2017 r.; 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 27, 28, 29, 30 listopada 2017 r. oraz 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 22 grudnia 2017 r. We wskazanych dniach pojazdem kierowali kierowcy G. P. i G. P., co organ ustalił na podstawie danych z kart ww. kierowców. Powyższe nie zmienia faktu, iż wymaganych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...], przedsiębiorca w trakcie kontroli nie przedstawił. Organ odwoławczy stwierdził zatem, iż przedsiębiorca nie okazał danych za 85 dni.
Mając powyższe na uwadze Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 42.500 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
6. Podczas analizy przekazanych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] stwierdzono, iż w trakcie kontroli przedsiębiorca nie przedstawił do kontroli danych z tachografu zainstalowanego ww. pojeździe. Brak danych z tachografu dotyczył dni: 14, 15, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 27, 28, 29, 30 listopada 2017 r. oraz 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 29, 30 grudnia 2017 r. We wskazanych dniach pojazdem kierowali kierowcy D. K. i G. P., co organ ustalił na podstawie danych z kart ww. kierowców. Powyższe nie zmienia faktu, iż wymaganych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...], przedsiębiorca w trakcie kontroli nie przedstawił. Organ odwoławczy stwierdził zatem, iż przedsiębiorca nie okazał danych za 34 dni.
Mając powyższe na uwadze Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 17.000 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
7. Podczas analizy przekazanych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] stwierdzono, iż w trakcie kontroli przedsiębiorca nie przedstawił do kontroli danych z tachografu zainstalowanego ww. pojeździe. Brak danych z tachografu dotyczył dni: 15, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28, 29, 30 września 2017 r.; 17, 18, 19, 20, 21, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 31 października 2017 r.; 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 27, 28, 29, 30 listopada 2017 r. oraz 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 11, 18, 19 grudnia 2017 r. We wskazanych dniach pojazdem kierowali kierowcy D. P., [...], G. P., S. K. i V. S. co organ ustalił na podstawie danych z kart ww. kierowców. Powyższe nie zmienia faktu, iż wymaganych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...], przedsiębiorca w trakcie kontroli nie przedstawił. Organ odwoławczy stwierdził zatem, iż przedsiębiorca nie okazał danych za 61 dni.
Mając powyższe na uwadze Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 30.500 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
8. Podczas analizy przekazanych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] stwierdzono, iż w trakcie kontroli przedsiębiorca nie przedstawił do kontroli danych z tachografu zainstalowanego ww. pojeździe. Brak danych z tachografu dotyczył dni; 23, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 31 października 2017 r.; 1, 2, 3, 6, 7, 8, 9, 10, 11 listopada 2017 r. We wskazanych dniach pojazdem kierowali kierowcy V. S., co organ ustalił na podstawie danych z kart ww. kierowców. Powyższe nie zmienia faktu, iż wymaganych danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...], przedsiębiorca w trakcie kontroli nie przedstawił. Organ odwoławczy stwierdził zatem, iż przedsiębiorca nie okazał danych za 17 dni.
Mając powyższe na uwadze Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 8.500 zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy została nałożona zasadnie i zgodnie z przepisami prawa.
Reasumując Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że łączna kara pieniężna za wszystkie stwierdzone przypadki naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy wyniosła 178.500 zł.
Odnosząc się do zarzutów z odwołania Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że są one niezasadne. Na gruncie rozpatrywanego przypadku jego zdaniem nie znajduje potwierdzenia zarzut wydania decyzji z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Zebrany bowiem pełny i wystarczający materiał dowodowy pozwalał na dokonanie prawidłowej oceny stanu faktycznego sprawy. Nie podzielił organ odwoławczy zarzutów co do ograniczenia przez organ I instancji prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu i zasadności zarzutów art. 6, art. 7, art. 8 i art. 10 k.p.a.
Organ pierwszej instancji na każdym etapie postępowania wskazywał stronie postępowania jej prawa i obowiązki, jak chociażby możliwości wypowiedzenia się po zakończeniu postępowania. Organ I instancji również na etapie postępowania kontrolnego wzywał przedsiębiorcę do uzupełniania materiału dowodowego, którego braki stwierdzone zostały na etapie analizy dokumentacji przekazywanej w trakcie kontroli. Organ zatem mając świadomość grożącej ewentualnie kary pieniężnej za nieudostępnianie danych do kontroli z własnej inicjatywy kierował do przedsiębiorcy wezwania wskazując konkretne dane cyfrowe wymagające uzupełnienia.
Odnosząc się do zarzutu niezasadności nałożenia sankcji pieniężnej za naruszenie sankcjonowane przez Ip. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy, organ odwoławczy wskazał, iż jest on niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie.Stwierdził, iż organ pierwszej instancji dokonał prawidłowej kwalifikacji ustalonego stanu faktycznego i prawidłowo zastosował sankcje pieniężna w tym zakresie. Wskazano bowiem należy, iż przedsiębiorca na etapie kontroli w siedzibie przekazał dane na żądanie organu kontrolnego, co na gruncie rozpatrywanej sprawy nie budzi sporu. Natomiast przekazane dane zawierały liczne braki w zakresie rejestracji aktywności pojazdów, które przedsiębiorca wykorzystywał do prowadzenia działalności gospodarczej. Braki te zostały przez organ kontrolny wykazane, a przedsiębiorca był kilkukrotnie wzywany do ich uzupełnienia. Mimo wezwań organu przedsiębiorca nie uzupełnił braków czego nie kwestionuje pełnomocnik skarżącej w odwołaniu: "Niemniej, jak się okazało podczas kontroli, odczyty z tachografu nie zawierały wszystkich aktywności przedsiębiorstwa". Zatem okoliczność braku danych była znana stronie i pełnomocnikowi i fakt ten również nie budzi wątpliwości na gruncie rozpatrywanej sprawy. Organ podkreślił, że przyjęta przez skarżącą i jej pełnomocnika interpretacja opisanego stanu faktycznego jest całkowicie błędna i niezgodna z utrwalonym w tym zakresie orzecznictwem administracyjnym. Uwzględnienie bowiem argumentacji skarżącej, iż udostępniła żądane przez organ dane w zakresie w jakim organ kontrolny wymagał, a jedynie na skutek prawdopodobnie wady urządzenia dane te okazały się niepełne, stoi w ocenie organu odwoławczego w całkowitej sprzeczności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 2 rozporządzenia nr 165/14. Przyjęcie bowiem takiej interpretacji prowadziłoby do wniosku, iż udostępnienie jakichkolwiek plików cyfrowych z okresu objętego kontrolą, bez względu na braki w ich zawartości, zwalniałoby przedsiębiorcę z odpowiedzialności za nieokazanie danych sankcjonowane prze Ip. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy. W ocenie organu odwoławczego jest to interpretacja błędna i nie znajdująca odzwierciedlenia w obowiązującym w tym zakresie i utrwalonym licznym orzecznictwie sądów administracyjnych. Organ odwoławczy stwierdził iż w jego ocenie organ I instancji dokonał właściwej subsumpcji stanu faktycznego i zastosował właściwą normę prawną nakładając karę pieniężną w rozpatrywanej sprawie.
Odnośnie podstaw do zastosowania przepisów egzoneracyjnych art. 92b oraz 92c ustawy, Główny Inspektor Transportu Drogowego po szczegółowej analizie całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie stwierdził okoliczności uzasadniających ich zastosowanie.
Ewentualne okoliczności uzasadniające zastosowanie w sprawie art. 92c ustawy, co ugruntowało się w linii orzeczniczej sądów administracyjnych, powinien wykazać sam przedsiębiorca, czego nie uczynił.
Odnośnie okoliczności stanowiących przesłanki do zastosowania art. 92b ustawy, organ drugiej instancji wskazał na treść wyroku NSA z dnia 21 lipca 2015 r., (sygn. akt II GSK 1334/14).
W jego ocenie na gruncie rozpatrywanej sprawy nie można przyjąć, iż przesłanki egzoneracyjne zostały spełnione. W przedmiotowej sprawie naruszeń dopuścili się kierowcy zatrudnieni przez przedsiębiorcę, a zatem nie były to osoby trzecie, ponadto nie stwierdzono innych okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 92b lub art. 92c ustawy. Również w zakresie drugiej przesłanki odnoszącej się do siły wyższej, której przedsiębiorca przy zachowaniu szczególnej staranności nie byłby w stanie przewidzieć ani jej zapobiec nie zostało na gruncie przedmiotowej sprawy stwierdzone. W niniejszej sprawie zarówno przedsiębiorca nie wykazał takich okoliczności ani organ nie stwierdził ich wystąpienia. Organ odwoławczy wskazał, iż przedsiębiorca nie wykazał że dołożył należytej staranności, tzn. iż uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie wymagać, a do naruszeń doszło jedynie wskutek okoliczności od niego niezależnych lub nadzwyczajnych. W ocenie organu odwoławczego należy uznać, iż do naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy, doszło wyłącznie z winy i niedopatrzenia przedsiębiorcy, który nie był w stanie wychwycić w porę, iż pobierane i przechowywane dane z urządzeń rejestrujących są niekompletne i zawierają bardzo liczne braki. Powyższe świadczy w ocenie organu odwoławczego o braku należytego nadzoru bądź też przyjęte rozwiązanie organizacyjne są niewystarczające i prowadza w efekcie do powstawania naruszeń. Powyższe obciążą zatem przedsiębiorcę i nie daje możliwości uwolnienia się od odpowiedzialności w oparciu o wskazane powyżej przepisy egzoneracyjne.
Strona skarżąca wniosła skargę od decyzji wydanej przez organ drugiej instancji, zaskarżając ją w całości.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
I. Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:
a) art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy, poprzez jego niezastosowanie, pomimo istnienia ku temu uzasadnionych przesłanek;
b) art. 92a ust. 1 i 6 ustawy, zał. nr 3 Ip. 5.1.1., 5.1.2., 5.2.1., 5.2.2., 5.3.1, 5.3.2,6.3.7 poprzez ich zastosowanie, w przypadku gdy do naruszenia przepisów nie doszło.
II. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
a) art. 77 w związku z art. 7 § 1 oraz art. 8 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przedmiotowej sprawy oraz nieustosunkowanie się do twierdzeń i dowodów, które złożyła strona w trakcie postępowania
b) art. 6 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów prawa.
W związku z powyższym skarżąca wniosła o:uchylenie zaskarżonej w całości decyzji i decyzji ją poprzedzającej , zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych .
Jednocześnie, na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodów z dokumentacji aktywności kierowcy dołączonej na pendrivie. Przedmiotowe dokumenty miały w sposób jednoznaczny potwierdzić, że w przedmiotowej sprawie do naruszenia nie doszło.
W uzasadnieniu skargi, skarżąca powieliła w znacznej części swoją argumentację zaprezentowaną w odwołaniu od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji.
W końcowej części uzasadnienia odniosła się do stwierdzenia organu odwoławczego, w którym organ stwierdził, że "na gruncie rozpatrywanego przypadku, nie znajduje potwierdzenia zarzut wydania decyzji z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Organ pierwszej instancji zebrał bowiem w ocenie organu odwoławczego, pełny i wystarczający materiał dowodowy pozwalający na dokonanie prawidłowej oceny stanu faktycznego badanej sprawy." Z twierdzeniem tym, w ocenie strony skarżącej nie sposób się zgodzić. Wydłużenie postępowania dowodowego umożliwiało bowiem stronie postępowania przesłanie dodatkowej dokumentacji, która była istotna dla wydania decyzji administracyjnej. Ponadto organ administracyjny stwierdził, że "Strona była informowana o przysługujących jej uprawnieniach jak chociażby możliwości wypowiedzenia się po zakończeniu postępowania." Należy tymczasem zauważyć, że strona postępowania wypowiedziała się na temat zebranej dokumentacji oraz wnosiła o wydłużenie terminu co nie zostało uwzględnione przez organ. Strona postępowania w toku postępowania administracyjnego brała aktywny udział na każdym jego etapie. W związku z czym twierdzenia Głównego Inspektora Transportu Drogowego są bezzasadne i nie znajdują swojego odzwierciedlenia w aktach sprawy.
Skarżąca w uzasadnieniu ustosunkowała się do poszczególnych nieprawidłowości odnoszących się do konkretnych pojazdów.
Odnosząc się do dołączonej dokumentacji oraz wykroczenia z załącznika nr 3 ustawy o transporcie drogowym Ip. 6.3.7, przesłała dane z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojazdach o numerach rejestracyjnych [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...].
Odnosząc się do pojazdu o numerach rejestracyjnych [...] wskazała, że posiada podgląd zdarzeń z karty kierowcy dnia z 1,2,4,5,6,7,8 września 2017 r. oraz plik z tachografu cyfrowego oraz kontrolę szczegółową samochodów lub kierowców, które potwierdzają zapisywanie aktywność z karty kierowcy G. G., w związku z czym nałożona kara pieniężna jest bezpodstawna, ponieważ przedstawiono kompletne dane dla każdego z dni.
Odnosząc się do pojazdu o numerach rejestracyjnych [...] wskazała, że posiada podgląd zdarzeń z karty kierowcy dnia z 1 września 2017 r. oraz plik z tachografu cyfrowego oraz kontrolę szczegółową samochodów lub kierowców, które potwierdzają zapisywanie aktywność z karty kierowcy P. G., w związku z czym nałożona kara pieniężna jest bezpodstawna, ponieważ przedstawiono kompletne dane dla każdego z dni.
Odnosząc się do pojazdu o numerach rejestracyjnych [...] wskazała, że posiada plik z tachografu cyfrowego oraz kontrolę szczegółową samochodów lub kierowców, które potwierdzają zapisywanie aktywności z karty kierowcy, w związku z czym nałożona kara pieniężna jest bezpodstawna, ponieważ przedstawiono kompletne dane dla każdego z dni.
Odnosząc się do pojazdu o numerach rejestracyjnych [...] wskazała, że posiada plik z tachografu cyfrowego oraz kontrolę szczegółową samochodów lub kierowców, które potwierdzają zapisywanie aktywność z karty kierowcy, w związku z czym nałożona kara pieniężna jest bezpodstawna, ponieważ przedstawiono kompletne dane dla każdego z dni.
Odnosząc się do pojazdu o numerach rejestracyjnych [...] wskazała, że posiada podgląd zdarzeń z karty kierowcy dnia z 1 września 2017 r. oraz plik z tachografu cyfrowego oraz kontrolę szczegółową samochodów lub kierowców, które potwierdzają zapisywanie aktywność z karty kierowcy G. P., w związku z czym nałożona kara pieniężna jest bezpodstawna, ponieważ przedstawiono kompletne dane dla każdego z dni.
Odnosząc się do pojazdu o numerach rejestracyjnych [...] wskazała że posiada plik z tachografu cyfrowego oraz kontrolę szczegółową samochodów lub kierowców, które potwierdzają zapisywanie aktywność z karty kierowcy, w związku z czym nałożona kara pieniężna jest bezpodstawna, ponieważ przedstawiono kompletne dane dla każdego z dni.
Odnosząc się do pojazdu o numerach rejestracyjnych [...] wskazała, że posiada podgląd zdarzeń z karty kierowcy dnia z 15,18,19, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28, 29, 30 września 2017 r., 17, 18,19, 20, 21, 23, 24, 25,26, 27, 28, 30, 31 października 2017 r., 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9,10, 11, 14,15,16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 27, 28, 29, 30 listopada 2017 r., 1, 2, 4, 5, 6, 1, 8, 11, 18, 19 grudnia 2017 r. oraz plik z tachografu cyfrowego oraz kontrolę szczegółową samochodów lub kierowców, które potwierdzają zapisywanie aktywność z karty kierowcy D. P., [...], V. S. i G. P., w związku z czym nałożona kara pieniężna jest bezpodstawna, ponieważ przedstawiono kompletne dane dla każdego z dni.
Odnosząc się do pojazdu o numerach rejestracyjnych [...] wskazała, że posiada podgląd zdarzeń z karty kierowcy dnia z 23, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 31 października 2017 r. i 1, 2, 3, 6, 7, 8, 9, 10, 11 listopada 2017 r. oraz plik z tachografu cyfrowego oraz kontrolę szczegółową samochodów lub kierowców, które potwierdzają zapisanie aktywność z karty kierowcy V. S., w związku z czym nałożona kara pieniężna jest bezpodstawna, ponieważ przedstawiono kompletne dane dla każdego z dni.
Zaznaczyła iż za każdy dzień dane zostały przedstawione chociażby z kart kierowców co potwierdza kompletność danych (raport dla każdego z pojazdów). Zamysłem zaś ustawodawcy było sankcjonowanie takich przypadków, w których organ nie był by w stanie stwierdzić aktywności pojazdu w konkretnym dniu co w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca. Pliki zostały przedstawione a wskazane braki nie miały wpływu na wynik kontroli i służyły tylko i wyłącznie podniesieniu kwoty kary końcowej.
Wskazane braki zostały uzupełnione o odczytane ponownie dane jednak nie zostały wzięte pod uwagę przez organ drugiej instancji. Nie zmienia to faktu przedstawienia do informacji kompletnych danych dla każdego kontrolowanego dnia.
Skarżący stwierdził, że będąc profesjonalnym przewoźnikiem, dba o staranne wykonywanie działalności gospodarczej, w tym znajomości podstawowych przepisów dotyczących jego działalności w zakresie transportu drogowego. Zmierza do takiej organizacji pracy przedsiębiorstwa, ażeby działalność ta odbywała się w sposób bezpieczny, bez zagrożenia życia, zdrowia i mienia innych osób. Kierowcy szkoleni są w taki sposób, aby wykonywać swoje obowiązki z dochowaniem obowiązujących przepisów. Szkolenia odbywają się cyklicznie, a wszelkiego rodzaju niesubordynacja lub naruszenie przepisów prawa karane jest zgodnie z obowiązującym prawem pracy. W przedsiębiorstwie zapewnione są prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów. Gwarantuje właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych. Nadto, korzysta z usług wyspecjalizowanej firmy zajmującej się rozliczaniem czasu pracy kierowców i przeprowadzaniem cyklicznych szkoleń oraz audytów wewnętrznych, celem zapewnienia bezwzględnego przestrzegania przepisów prawa w zakresie transportu drogowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Organ podtrzymał konsekwentnie swoją argumentację prezentowaną w toku dotychczasowego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę, zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Zaskarżona decyzja, której mocą nie uwzględniono odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, nie narusza bowiem prawa materialnego, ani też organ administracji nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania.
Zgodnie z treścią art. 92a ust. 1 ustawy podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10 000 złotych za każde naruszenie. Ust. 2 Suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty 10 000 złotych. Ust.3 Suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć:1) 15 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 2) 20 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 11 do 50 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;(....).
W załączniku nr 3 do ustawy wymieniono, w sposób enumeratywny, rodzaje naruszeń oraz wysokość kar pieniężnych nakładanych na przedsiębiorcę w sytuacji stwierdzenia ich dokonania. Z kolei art. 93 ust. 1 ustawy stanowi, że karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1, nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego.
Natomiast przepisy art. 92b i art. 92c ustawy dają podstawę do wyłączenia odpowiedzialności przewoźnika
I tak art. 92b. ust 1 stanowi, iż nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił:1) właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów: (......).
W art. 92c. ust. 1 ustawy wskazano, iż nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: pkt 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub pkt 2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ, lub pkt 3) od dnia ujawnienia naruszenia upłynął okres ponad 2 lat.
W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy w sposób przekonujący i poparty dowodami uzasadniły zarówno podstawę nałożonej na skarżącego "A" Sp. z o.o. w Z. kary pieniężnej, jak i jej wysokość. Ustalenia organów pozostają w pełni adekwatne do naruszeń stwierdzonych w trakcie przeprowadzonej w przedsiębiorcy kontroli z dnia 09 .08.2018r., który jak wynika z akt zatrudniał średnio 20 kierowców w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli, co uzasadniało kare pieniężną w granicach zakreślonych art. 92a ust. 3 pkt 2 ustawy. W oparciu o należycie zebrany i rozważony materiał dowodowy zasadnie organ odwoławczy stwierdził szczegółowo opisane w zaskarżonej decyzji naruszenia przepisów o transporcie drogowym, co uzasadniało nałożenie kary w wysokości 20.000,00 zł przy przestrzeganiu ograniczeń co do jej wysokości wynikających z w/w art. 92a ust. 3 pkt 2 ustawy. Za poszczególne uchybienia określone w zał. nr 3 do ustawy polegające na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych z tachografów cyfrowych, skrócenia dziennego czasu odpoczynku przez kierowców, przekroczenia maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu przez kierowców, przekroczenia przez kierowców maksymalnego czas prowadzenia pojazdu bez przerwy naliczono kary w wysokościach 178.500 zł, 3100 zł 3000 zł podczas gdy wymierzona decyzja sporną kara to kwota 20.000 zł. Zasadnie też organ nie dopatrzył się przesłanek wskazanych w art. 92b i art. 92c powołanej ustawy, uzasadniających odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia przepisów ustawy. Decyzja organu odwoławczego została zaś obszernie i wnikliwie uzasadniona zgodnie z wymogami z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zdaniem sądu administracyjnego nie mógł odnieść skutku zarzut naruszenia art. 92a ust. 1 ustawy w związku z załącznikiem nr 3 lp. 5.1.1., 5.1.2., 5.2.1., 5.2.2., 5.3.1, 5.3.2, 6.3.7 poprzez ich zastosowanie, w przypadku gdy jak strona wywodzi do naruszenia przepisów nie doszło.
Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w tym protokołu z kontroli z dnia 28.08.2018r. zapisów z urządzeń rejestrujących samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy, czas postoju, obowiązkowe przerwy, czas odpoczynku, dokumenty potwierdzające fakt nieprowadzenia pojazdu przez wszystkich kierowców wykonujących przewozy drogowe, miało miejsce przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu: o czas powyżej 15 minut do jednej godziny (zał. nr 3 lp. 5.1.1.) za każdą następną rozpoczętą godzinę (zał. nr 3 lp 5.1.2.). Jak stanowi art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin. Jednakże dzienny czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie częściej niż dwa razy w tygodniu. W odniesieniu do dziennego czasu pracy kierowcy D. K. dzienny "okres prowadzenia pojazdu" rozpoczął się w dniu 03.11.2017 r. o godzinie 05:09, a zakończył w dniu 03.11.2017 r. o godzinie 19:18. co oznacza, iż w okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin i 17 minut i przekroczył dzienny czas prowadzenia pojazdu o 17 minut, gdzie w czasie kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruku, karty dziennej) uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Podobnie w odniesieniu do kierowcy M. K. jego dzienny "okres prowadzenia pojazdu" rozpoczął się w dniu 07.11.2017r. o godzinie 08:02, a zakończył w dniu 08.11.2017r. o godzinie 15:09., co oznacza iż w okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 15 godzin i 22 minuty i przekroczył dzienny czas prowadzenia pojazdu o 5 godzin i 22 minuty, a w czasie kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruku, karty dziennej) uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Tożsama uwaga dotyczy kierowcy V. S., którego dzienny "okres prowadzenia pojazdu" rozpoczął się w dniu 15.09.2017r. o godzinie 06:03, a zakończył w dniu 15.09.2017r. o godzinie 20:23., co oznacza iż w okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin i 41 minut i przekroczył dzienny czas prowadzenia pojazdu o 41 minut, a podczas kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruku, karty dziennej) uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. W odniesieniu do tegoż kierowcy prowadził on także od 12.10.2017 r. od godziny 03:23, do godziny 18:50 tego samego dnia pojazd co oznacza iż w okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 11 godzin i 38 minut.
Podobne naruszenie przepisów dotyczy kierowcy M. S., który dzienny "okres prowadzenia pojazdu" rozpoczął 26.09.2017r. o godzinie 11:13, a zakończył w dniu 27.09.2017 r. o godzinie 20:41., co oznacza iż prowadził on pojazd łącznie przez 16 godzin i 9 minut gdzie dopuszczalnym było prowadzenie pojazdu przez kierowcę w wymiarze 10 godzin a podczas kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruku, karty dziennej) uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Tożsama uwaga dotyczy kierowcy W. W., który dzienny "okres prowadzenia pojazdu" rozpoczął 16.12.2017r. o godzinie 04:55, a zakończył w dniu 16.12.2017 r. o godzinie 17:02., co oznacza, iż prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin i 27 minut , gdzie dopuszczalnym było prowadzenie pojazdu przez kierowcę w wymiarze 10 godzin i podczas kontroli nie okazano dokumentów uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. rozpoczął się w dniu 20.12.2017r. o godzinie 03:03, a zakończył w dniu 20.12.2017 r. Podobne naruszenie przepisów dotyczących tego kierowcy związane jest z prowadzeniem pojazdu od 20.12.2017r. od godziny 03:03, i zakończeniu 20.12.2017 r. o godzinie 16:42., gdzie prowadził on pojazd łącznie przez 10 godzin i 26 minut.
Podobnie niezasadnym jest zarzut art. 92a ust. 1 ustawy w związku z załącznikiem nr 3 lp. 5.2.1., 5.2.2 albowiem organy w sprawie słusznie uznały, iż miało w niej miejsce przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz za każde następne rozpoczęte 30 minut, co skutkuje karą pieniężną w wysokości 150,00 zł i za każde następne rozpoczęte 30 minut karą pieniężną w wysokości 200,00 zł. Zgodnie z art. 7 rozporządzenia 561/2006, po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca, co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwą długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego.
Z danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy V. S. podczas kontroli wynika, iż 31.10.2017 r. kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 20 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 50 minuty w okresie od godziny 04:02 do godziny 11:13 w dniu 31.10.2017 r. i w tym okresie, nie odebrał przerwy 45-minutowej a strona w trakcie kontroli nie okazała żadnego dokumentu (wykresówki, wydruku, karty dziennej) uzasadniającego odstąpienie od norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Także z danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy W. W., wynika, iż kierowca w dniu 20.09.2017 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 22 minuty. Prowadził pojazd przez 4 godziny i 52 minuty w okresie od godziny 19:43 w dniu 20.09.2017 r. do godziny 01:18 w dniu 21.09.2017 r., i w tym okresie nie odebrał przerwy 45-minutowej a strona w trakcie kontroli nie okazała dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej) uzasadniającego odstąpienie od norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Podobnie niezasadnym jest zarzut naruszenia art. 92a ust. 1 ustawy w związku z załącznikiem nr 3 lp. 5.3 dot. skrócenia dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny (lp 5.3.1) oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę; (Ip. 5.3.2) skutkujący nałożeniem kary w pierwszym przypadku w wysokości 100,00 zł i w drugim w wysokości 200,00 zł . Zgodnie z art. 8 ust. 1 - 5 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.
Z danych cyfrowych z karty kierowcy S. B. wynika skrócenie dziennego czasu odpoczynku, gdyż 14.12.2017 r. o godzinie 02:55 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11-godzinnym podczas, gdy we wskazanym okresie odebrał 10 godzin i 34 minuty nieprzerwanego odpoczynku od godziny 16:21 dnia 14.12.2017 r. do godziny 02:55 dnia 15.12.2017 r., co oznacza skrócenie wymaganego odpoczynku dziennego o 26 minut, gdzie podczas kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Z danych cyfrowych z karty kierowcy S. K.ego wynika skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 08.11.2017 r. o godzinie 07:09 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9-godzinnym, gdzie odebrał jedynie 8 godzin i 19 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 22:50 dnia 08.11.2017 r. do godziny 07:09 dnia 09.11.2017 r. a w podczas kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
W odniesieniu do danych cyfrowych z karty kierowcy M. K. wynika z niej skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 07.11.2017 r. o godzinie 08:02 rozpoczął on 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9-godzinnym, podczas gdy we wskazanym okresie odebrał jedynie 5 godzin i 32 minuty nieprzerwanego odpoczynku od godziny 19:27 dnia 07.11.2017 r. do godziny 00:59 dnia 08.11.2017 r. Jakkolwiek w trakcie kontroli przedsiębiorca okazał wydruki z tachografu wykonane przez ww. kierowcę w dniu 08.11.2017 r. o godz. 09:36, gdzie jeden z nich był nieopisany, natomiast drugi zawierał ręczny wpis "pauza przerwana z powodu kontroli policji" co miałoby uzasadniać odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków jednak wydruki te zdaniem Sądu nie uzasadniają słuszności zarzutu co do nienaruszenia w/w regulacji art. 92a ust. 1 ustawy w związku z załącznikiem nr 3 lp. 5.3 .Jak stanowi art. 12 rozporządzenia nr 561/2006, wydruk należy sporządzić najpóźniej po przybyciu na miejsce pozwalające na postój, podczas gdy kierowca sporządził wydruk dopiero po dokończeniu przerwanego odpoczynku i kolejnych godzinach jazdy. Nadto gdy przedsiębiorca nie posiadał jakiegokolwiek dowodu mogącego potwierdzać fakt kontroli przez Policję w/ kierowcy w tym dniu trudno dać wiarę o takowej kontroli mogącej uzasadniać przerwanie odpoczynku.
W odniesieniu do danych cyfrowych z karty kierowcy G. P. i tu miało miejsce skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W dniu 09.11.2017 r. o godzinie 07:53 rozpoczął on 24-godzinny okres rozliczeniowy, gdzie powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9-godzinnym, podczas gdy odebrał jedynie 8 godzin i 12 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 23:41 dnia 09.11.2017 r. do godziny 07:53 dnia 10.11.2017 r. a w czasie kontroli nie okazano dokumentów (wykresówek, wydruków) uzasadniających odstąpienie przez kierowcę od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Podobna uwaga dotyczy tegoż samego kierowcy gdzie 16.12.2017 r. o godzinie 02:01 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9-godzinnym podczas odebrał jedynie 7 godzin i 37 minut nieprzerwanego odpoczynku.
Tożsama uwaga dotyczy kierowcy V. S. gdzie 12.10.2017 r. o godzinie 03:23 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11-godzinnym, podczas gdy odebrał jedynie 8 godzin i 33 minuty nieprzerwanego odpoczynku od godziny 18:50 dnia 12.10.2017 r. do godziny 03:23 dnia 13.10.2017 r. Podobne uchybienie miało miejsce co do tego kierowcy co do 13.10.2017 r. gdy ten o godzinie 07:00 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11-godzinnym, podczas gdy odebrał jedynie 9 godzin i 5 minut nieprzerwanego odpoczynku tj. od godziny 19:31 dnia 13.10.2017 r. do godziny 04:36 dnia 14.12.2017 r. Także takie uchybienie miało miejsce co do czasu pracy rozpoczętego 27.10.2017r. o godzinie 04:01 co do 24-godzinnego okresu rozliczeniowego w trakcie którego powinien w/w odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11-godzinnym, podczas gdy odebrał jedynie 9 godzin i 29 minut nieprzerwanego odpoczynku tj. od godziny 18:29 dnia 27.10.2017 r. do godziny 03:58 dnia 28.10.2017 r.
Podobne uwagi należy postawić co do czasu skrócenia dziennego czasu odpoczynku względem kierowcy M. S. który 01.09.2017 r. o godzinie 03:10 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9- godzinnym a odebrał jedynie 5 godzin i 55 minut nieprzerwanego odpoczynku. Podobnie 26.09.2017 r. o godzinie 11:13 w/w kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9-godzinnym a odebrał jedynie 6 godzin i 33 minuty nieprzerwanego odpoczynku .
Tożsama uwaga dotyczy kierowcy D. T. który skrócił dzienny czas odpoczynku. W dniu 24.11.2017 r. o godzinie 06:30 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11- godzinnym a odebrał jedynie 10 godzin i 26 minut nieprzerwanego odpoczynku . Podobnie 18.12.2017 r. o godzinie 06:30 w/w kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w trakcie którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9-godzinnym a odebrał jedynie 8 godzin i 34 minuty nieprzerwanego odpoczynku.
W ocenie Sądu również i kolejny zarzut skargi dot. naruszenia art. 92a ust. 1 ustawy w związku z załącznikiem nr 3 lp. 6.3.7. nie zasługuje na uwzględnienie. Organy słusznie bowiem uznały, iż nieokazanie podczas kontroli danych z tachografu cyfrowego uzasadnia nałożenie kary pieniężnej w wysokości 500 zł za każdy dzień objęty kontrolą, a to po myśli zał nr 3 lp 6.3.7 ustawy. Jak bowiem z protokołu kontroli u przedsiębiorcy wynika (vide k -537 akt administracyjnych) takie uchybienie przez przedsiębiorcę w sprawie zaistniało. Nie miało miejsca, jak strona twierdzi w skardze, okazanie podczas kontroli odczytów z tachografów zawierających nie wszystkie aktywności przedsiębiorstwa, lecz jak już wskazano nieokazanie danych z tachografu cyfrowego. Podczas kontroli przedsiębiorca został bowiem wezwany do okazania m.in. danych cyfrowych z tachografów za okres od 1 września 2017r. do 31 grudnia 2017r. Do kontroli przedsiębiorca nie okazał zaś danych z tachografów cyfrowych;:
- z pojazdu o nr rej. [...] z dni; 1, 2, 4; 5, 6, 7, 8, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28, 29 września 2017r., w których przewozy drogowe w/w pojazdem wykonywali kierowcy G. G. i M. D..
- z pojazdu o nr rej. [...] z dni: 1, 2, 4, 5, 6, 7, 11, 12, 13, 14, 15, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28 września 2017r., 6, 9, 10, 11, 12, 13, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 31 października 2017 r., 2, 3, 6, 7, 8, 9, 10, 13,14, 15, 16, 17, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 27, 28, 29, 30 listopada 2017 r., 1, 4, 5, 6, 7, 8, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 27 grudnia 2017r., w których przewozy drogowe w/w pojazdem wykonywał B. G., D. T., G. P. oraz S. K.
- z pojazdu o nr rej. [...] z dni:30, 31 października 2017 r., 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 27, 28, 29, 30 listopada 2017r., 1, 2, 4, 5, 6, 8, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21 grudnia 2017 r., w których przewozy drogowe w/w pojazdem wykonywał V. B. oraz V. H.
- z pojazdu o nr rej. [...] z dni: 24 listopada 2017 r., 2, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20 21, 22 grudnia 2017r., ., w którym przewozy drogowe w/w pojazdem wykonywali M. K. i G. P..
- z pojazdu o nr rej. [...] z dni: 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 28 września 2017 r., 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 11, 12, 13, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 31 października 2017 r., 2. 3. 4, 6, 7. 8, 9, 10, 13, 14,15, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 27, 28, 29, 30 listopada 2017 r., 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9,11,12,13,14,15,16,18,19, 20, 21, 22 grudnia 2017 r., w których przewozy drogowe w/w pojazdem wykonywał G. P. i G. P..
- z pojazdu o nr rej. [...] z dni: 14, 15, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 27, 28, 29, 30 listopada 2017r., 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 29, 30 grudnia 2017 r., w których przewozy drogowe w/w pojazdem wykonywał D. K. i G. P..
- z pojazdu o nr rej. [...] z dni: 15, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28, 29, 30 września 2017r., 17, 18, 19, 20, 21, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 31 października 2017r., 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10,11,14, 15, 16,17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 27, 28, 29, 30 listopada 2017r., 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 11, 18, 19 grudnia 2017r., w których przewozy drogowe w/w pojazdem wykonywał D. P., V. B., S. K., V. S., G. P..
- z pojazdu o nr rej. [...] z dni: 23, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 31 października 2017r., 1, 2, 3, 6, 7, 8, 9, 10, 11 listopada 2017r., w których przewozy drogowe w/w pojazdem wykonywał V. S. W sumie za 357 dni nie okazano do kontroli danych z tachografu cyfrowego.
Odnosząc się w tym miejscu do okoliczności, iż strona wnioskowała o przedłużenie terminu do złożenia wyjaśnień i odczytów z tachografu cyfrowego w terminie do dnia 21 wrześni 2018r. a organ tego nie uwzględnił, posiada obecnie na co wskazano w treści skargi podglądy zdarzeń z karty kierowcy i pliki z tachografu cyfrowego do pojazdów o nr [...], co do dni 1,2,4,5,6,7,8, września 2017r , pojazdu o nr rej [...] co do 1 września 2017r., do pojazdu o nr rej [...] (bez wskazania dni), do pojazdu o nr rej [...] (bez wskazania dni) do pojazdu o nr rej [...] na dzień 1 września 2017r. oraz do pojazdu o nr [...] co do m-cy września, października, listopada i grudnia 2017r. jak i pojazdu o nr rej [...] to zauważyć należy, iż nie mogą one uzasadniać trafności wniosku o uchylenie spornej decyzji. Dokonane bowiem ustalenia w sprawie w oparciu o zgromadzony w aktach materiał dowodowy potwierdzają prawidłowość spornej decyzji w zakresie stwierdzonych naruszeń polegających na nieokazaniu podczas kontroli danych z tachografu cyfrowego - za każdy dzień (lp. 6.3.7 zał. nr 3). Kluczowym w sprawie z uwagi na opisane wyżej zarzuty skargowe i podnoszone twierdzenia o posiadaniu wymaganych dokumentów stało się zagadnienie z uwagi na treść art. 92a ust. 1 i ust. 6 ustawy o transporcie drogowym w związku z lp. 6.3.7. załącznika nr 3 do ustawy, do kiedy można przedstawić organom dokumenty potwierdzające sposób wykorzystania kierowcy i pojazdu w każdym dniu. Zatem kwestia do kiedy można przedstawić organom wskazane dokumenty źródłowe , gdzie strona obecnie w skardze podnosi, iż dane wymagane przez organ posiada jest istotna dla oceny legalności spornego rozstrzygnięcia. Sąd orzekający w tej sprawie podziela pogląd powszechnie przyjęty w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym, wyłącznie do momentu zakończenia kontroli przedsiębiorca może przedstawiać organowi dowody w postaci wykresówek, danych z kart kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu za okres objęty kontrolą. Stwierdzone w toku kontroli naruszenia uzasadniające nałożenie kary pieniężnej kontrolujący zamieszcza w protokole kontroli, który stanowi podstawę do wydania decyzji administracyjnej o nałożeniu kary pieniężnej. Zatem momentem zakończenia kontroli w przedsiębiorstwie jest sporządzenie przez kontrolujących protokołu kontroli. Kontrola rozpoczyna się z dniem okazania podmiotowi kontrolowanemu legitymacji służbowej kontrolującego i upoważnienia do jej przeprowadzenia wraz z podjęciem pierwszej czynności kontrolnej. Z kolei zakończenie kontroli następuje w dacie sporządzenia protokołu kontroli, jako ostatniej czynności kontrolnej (por. wyroki NSA z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1344/10; z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt II GSK 1593/11 oraz z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 1433/12). NSA w wyroku z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 2098/13 stwierdził, że (...) dokumenty związane z przestrzeganiem warunków i obowiązków przewozu drogowego (potwierdzające czas pracy kierowców), mogą być złożone przez kontrolowanego przedsiębiorcę wyłącznie do momentu zakończenia kontroli w przedsiębiorstwie.
Przepis art. 32 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 (UE) w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (DZ. Urz. UE L z 2014 r. nr 60, str. 1) przewiduje, że przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie i właściwe użytkowanie tachografów i kart kierowcy. Przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy stosujący tachografy analogowe zapewniają ich poprawne działanie i prawidłowe stosowanie wykresówek. Ponadto art. 33 ust. 2 tego rozporządzenia określa obowiązki przedsiębiorcy w zakresie przechowywania wykresówek i wydruków. Z treści tego przepisu wynika, że przedsiębiorstwa transportowe przechowują wykresówki i wydruki, w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 35, w porządku chronologicznym oraz w czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydają ich kopie zainteresowanym kierowcom na ich wniosek. Przedsiębiorstwa transportowe wydają także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych pobranych z kart kierowcy oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.
Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 1155, z późn. zm.), pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie: 1) zapisów na wykresówkach; 2) wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego; 3) plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego; 4) innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności, lub 5) rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4.
Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca: 1) udostępnia kierowcy na jego wniosek; 2) przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego (art. 25 ust. 2 ustawy).
Do obowiązków przedsiębiorcy należy także okazanie kontrolującym dokumentów potwierdzających sposób wykorzystania kierowcy i pojazdu w każdym dniu – dotyczy tego lp. 6.3.7. zał. nr 3 do ustawy. Powyższe podmiot prowadzący przewozy ma wykazać wykresówką, kartą kierowcy, wydrukiem z tachografu lub dokumentem potwierdzającym fakt nieprowadzenia pojazdu. Wszelkie dowody potwierdzające fakt nieprowadzenia pojazdu muszą odnosić się do konkretnego pojazdu i konkretnej daty. Konsekwencją nałożenia na przedsiębiorców powyższego obowiązku jest delikt administracyjny określony w art. 92a ust. 1 ustawy w zw. z lp. 6.3.7. zał. nr 3 do ustawy, który sankcjonuje nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych z tachografu cyfrowego– za każdy dzień – karą pieniężną w wysokości 500 zł.
W konsekwencji powyższych uwag w sytuacji, gdy strona w dniu zakończenia kontroli nie przedłożyła żądanych przez kontrolujących danych z tachografów cyfrowych za wskazany okres i do konkretnych pojazdów wydanie decyzji nakładającej na stronę kare pieniężną z tego tytułu było zasadne . Wskazywanie zaś jak to strona czyni obecnie w skardze, iż posiada żądane dane z tachografów cyfrowych na poszczególne pojazdy i na konkretne daty jest bez znaczenia dla sprawy, w istocie rzeczy bowiem jak już wyżej powiedziano twierdzenia te wraz z dokumentami je potwierdzającymi winny być składane do organu najpóźniej do czasu zakończenia kontroli.
Podobnie bez znaczenia dla legalności decyzji pozostają zarzuty naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie złożonych wyjaśnień w dniu wydania decyzji przez organ I instancji. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 12 marca 2019 r. o sygn. akt II OSK 1022/17 zarzut naruszenia postanowień art. 10 § 1 k.p.a może być skuteczny tylko wtedy, gdy strona wykaże, iż niezapewnienie jej udziału w postępowaniu administracyjnym mogło skutkować odmiennym rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a wykazanie tego związku pomiędzy uchybieniem a potencjalnym rozstrzygnięciem spoczywa na stronie, która to twierdzi. W skardze strona nie wykazała by złożenie przez nią dodatkowych wyjaśnień ujętych w piśmie z 17 września 2018 r. stanowiło o niezapewnieniu jej udziału w postępowaniu administracyjnym co mogło skutkować odmiennym rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej. Jak wynika z jego treści (vide k 571-572 akt adm.) pełnomocnik strony kwestionował ustalenia zawarte w protokole kontroli i wskazywał na prawdopodobne wady urządzeń - tachografów i nieprawidłowe jego zdaniem nieprzedłużenie przez organ terminu dla przedsiębiorcy do dnia [...] r., w którym mógłby przedłożyć dodatkowe dowody w tym dot. danych z tachografów. Te zaś dowody, jak już wyżej wskazano, mogły zostać przedłożone jedynie do dnia zakończenia kontroli u przedsiębiorcy.
W ocenie Sądu prawidłowo także organy nie zastosowały w sprawie art. 92c. ust. 1 pkt 1 ustawy. Organy trafnie uznały, że przedsiębiorca nie wykazał okoliczności uwalniających go od odpowiedzialności. Przepis ten odnosi się do wyjątkowych sytuacji i to takich, których doświadczony i profesjonalny podmiot wykonujący przewóz drogowy, przy zachowaniu najwyższej staranności i przezorności, nie był w stanie przewidzieć (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1237/13). Dla zwolnienia się z odpowiedzialności przewidzianej w ustawie przedsiębiorca musi zatem wykazać, że dołożył należytej staranności, czyli uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie wymagać organizując przewóz, a jedynie wskutek jakichś nadzwyczajnych, nieprzewidywalnych okoliczności lub zdarzeń doszło do naruszenia przepisów prawa. W niniejszej sprawie żadnych takich obiektywnych, nieprzewidywalnych i nadzwyczajnych okoliczności strona skarżąca nie wykazała, podzielić należy zatem przekonanie organów, iż strona nie wykazała tym samym istnienia przesłanek, o których mowa w art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest prawidłowe zabezpieczenie, zorganizowanie zadania przewozowego, a następnie jego właściwa kontrola. Zapewnienie kierowcy prawidłowej organizacji zadania przewozowego i jego bieżąca kontrola nie dają podstaw kierowcy do naruszania norm czasu pracy. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest właściwe (systematyczne) pobieranie danych cyfrowych, ich kontrola i zabezpieczenie. Powyższy obowiązek nie został przez skarżącego należycie wykonany, co zostało szczegółowo omówione w zaskarżonej decyzji. To na prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego spoczywa obowiązek prawidłowej organizacji czasu pracy kierowcy i wobec tego na przedsiębiorcy spoczywa również obowiązek kontroli kierowcy. Z treści art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 wynika, że to przedsiębiorca organizuje pracę kierowcy i jego skuteczną kontrolę. Podstawy i przesłanki odpowiedzialności administracyjnej przedsiębiorcy za stwierdzone naruszenia zawiera art. 92a ustawy, a ich zaistnienie zostało stwierdzone w toku postępowania.
Wobec powyższego odpowiedzialność przedsiębiorcy za stwierdzone naruszenia wynika wprost z przywołanych przepisów, a wysokość nakładanych kar jest ściśle określona w załączniku do ustawy.
Mając powyższe na względzie Sąd podzielił stanowisko organów, iż w realiach niniejszej sprawy wystąpiły podstawy do nałożenia na skarżącego kary pieniężnej, a wbrew jego twierdzeniom nie okazały się zasadne zarzuty naruszenia prawa wskazane w skardze. Organy orzekające w sprawie przeprowadziły w sposób dokładny i wyczerpujący postępowanie, zgromadziły obszerny materiał dowodowy w świetle, którego ustaliły stan faktyczny a następnie prawidłowo go oceniły i powiązały w naruszeniami wymienionymi w załączniku nr 3 od ustawy.
Nie stwierdzając zatem naruszenia prawa wymienionego w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302.) Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 tej ustawy.