III SA/GL 5/19

III SA/Gl 5/19 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2019-04-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-01-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Orzepowska-Kyć
Krzysztof Kandut
Małgorzata Jużków /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 1780/19 - Wyrok NSA z 2022-12-09
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 800
art. 228 par. 1 pkt 2, art. 152 lit. a, art. 162
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Kandut Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. sp.k. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do jego wniesienia oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. nr [...] [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej DIAS) w Katowicach stwierdził, że A Sp. z o.o. Sp. komandytowa z siedzibą w C. uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w L. z [...] r. nr [...] określającej w podatku od towarów i usług nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do odliczenia za kolejne miesiące od stycznia do sierpnia 2013 r. we wskazanych kwotach (łącznie [...] zł) oraz orzekającej o obowiązku zapłaty podatku w łącznej kwocie [...] zł na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wykazanego w fakturach wystawionych w kolejnych miesiącach od stycznia do sierpnia 2013 r. we wskazanych kwotach oraz odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Rozstrzygniecie zapadło na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 i art. 13 § 1 pkt 2 lit. b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej jako: "op") oraz art. 163 § 1 i § 2 i art. 162 § 2 tej ustawy.
W uzasadnieniu DIAS wskazał, że decyzja z [...] r. została doręczona pełnomocnikowi spółki w trybie zastępczym 13 czerwca 2018 r., zgodnie z art. 152a op, który określa sposób doręczenie pism w formie dokumentu elektronicznego przez organ podatkowy. Z § 3 tego przepisu wynika, że w przypadku
nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia a pierwsze doręczenie dokumentu elektronicznego miało miejsce 30 maja 2018 r. za pośrednictwem platformy ePUAP. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem 27 czerwca 2018 r., co wynika z art. 223 § 1 i § 2 op, zgodnie z którym termin do wniesienia odwołania liczony jest od daty doręczenia decyzji stronie.
Pełnomocnik wniósł odwołanie za pośrednictwem Poczty dopiero 9 lipca 2018 r. W uzasadnieniu wskazał, że decyzje wygenerował dopiero 2 lipca 2018 r., gdyż wcześniej decyzji tej w systemie EPUAP nie widział. Ostatnia wygenerowana wiadomością w systemie ePUAP jak a otrzymał od organów było stanowisko organu do odwołania od decyzji z [...] r. Podkreślił nadto, że 12 czerwca 2018 r. miała miejsce ogólnopolska awaria systemu EPUAP, co jest faktem ogólnie znanym. Również Minister Cyfryzacji przyznała, że system posiada mnóstwo podstawowych błędów. Końcowo wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania pomimo że decyzje odebrał 2 lipca 2018 r. Do odwołania załączył również wniosek o usuniecie błędu systemu ePUAP w postaci wadliwego wątkowania wiadomości nadsyłanych przez system ePUAP. Wada polega na otrzymaniu przez odbiorcę tylko jednego z dwóch pism wysyłanych jednego dnia przez organ w dacie wysyłki. Drugie przychodzi po kilku lub kilkunastu dniach albo w ogóle. Tak też mogło być w tym przypadku.
Jak podkreślił DIAS, dokonując oceny prawnej ustalonego stanu faktycznego odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, gdyż spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 152a § 1 - § 3 op pozwalające na przyjęcie fikcji doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego. Oba zawiadomienia zawierały wszystkie elementy, o których mowa w powyższym przepisie czego pełnomocnik nie kwestionuje. Podkreślił, ze dowodem wysłania spornej decyzji na wskazany przez pełnomocnika adres elektroniczny na platformie ePUAP jest wygenerowane z tego systemu urzędowe poświadczenie doręczenia przesyłki. Wynika z niego, ze decyzja wysłana została 30 maja 2018 r. (I zawiadomienie) – data utworzenia UDP) i ponownie 7 czerwca 2018 r. (II zawiadomienie – data utworzenia drugiego UPD). Uznając zatem fikcje doręczenia decyzja została doręczona 13 czerwca 2018 r. Powyższe powoduje uznaniem, że termin do wniesienia odwołania upłynął 27 czerwca 2018 r. a odwołanie wpłynęło za pośrednictwem Poczty Polskiej SA 9 lipca 2018 r., czyli z uchybieniem terminu.
Ustalenie to uzasadniało rozpatrzenie wniosku spółki o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Innymi słowy ustalenie czy wystąpiły przesłanki jego przywrócenia określone w art. 162 § 2 op.
Odnosząc się do złożonego wniosku DIAS przywołał obwiązującą w tym zakresie regulację prawną i stwierdził, że aby przywrócić termin muszą zostać spełnione kumulatywnie 4 wskazane w art. 162 op przesłanki, tj. wniosek musi zostać złożony przez osobę zainteresowaną, z zachowaniem terminu, osoba zainteresowana musi uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminowi i dopełnić wraz z wnioskiem czynności dla której termin był określony.
W ocenie organu w przedmiotowej sprawie skarżąca nie dochowała terminu do wniesienia podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania. Z ustaleń organu wynika, że o wydaniu decyzji wymiarowej i doręczeniu jej w trybie zastępczym skarżąca dowiedziała się 2 lipca 2018 r, tj. w dacie wygenerowania przez pełnomocnika decyzji z [...] r. z systemu ePUAP, gdyż jak twierdził ‘wcześniej jej nie widział". Tym samym termin do złożenia podania o przywrócenie terminu wraz z odwołaniem upłynął 9 lipca 2018 r. i został dochowany. Jednakże pozostaje do rozważenia kwestia uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi. Przedstawiona przez pełnomocnika argumentacja tego nie potwierdza. Wskazanie, że 12 czerwca 2018 r. miała miejsce ogólnopolska awaria systemu ePUAP jest niewystarczające, podobnie jak odwołanie się do wypowiedzi Ministra Cyfryzacji o awaryjności systemu ePUAP. Zdaniem organu pełnomocnik nie wykazał, że działał z zachowaniem należytej staranności. Decyzja została wysłana 30 maja 2018 r. na wskazany adres elektroniczny pełnomocnika na platformie ePUAP – wówczas też na adres mailowy przez niego podany zostało wysłane pierwsze zawiadomienie o możliwości i sposobie odbioru przekazanej na adres ePUAP korespondencji. W tym też dniu pełnomocnik został powiadomiony otrzymanej z [...] Urzędu Celno-Skarbowego w L. korespondencji. Ponadto pełnomocnik był świadomy, że termin ostateczny załatwienia sprawy został wyznaczony na [...] r., gdyż został o tym powiadomiony postanowieniem w trybie art. 140 op.
Organ wskazał również, że twierdzenie pełnomocnika o odebraniu przesyłki 2 lipca 2018 r. nie zostało poparte żadnymi dowodami, co oznacza, ze przez ponad miesiąc nie podjął próby odebrania przesyłki lub też nie ujawnił podejmowanych prób jej podjęcia od tej daty ani nie zgłosił organowi problemów z jej podjęciem w okresie od 30 maja do 12 lipca 2018 r., kiedy wpłynęło do organów odwołanie z powołaniem na problemy techniczne związane z odbiorem korespondencji i awarią systemu ePUAP 12 czerwca 2018 r. Wraz z odwołaniem pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia oraz wnioskiem do organu o usunięcie błędu systemu ePUAP. Wniosek ten został przesłany do Ministerstwa Cyfryzacji, które pismem z 13 sierpnia 2018 r. wskazało na możliwość skorzystania przez użytkowników platformy ePUAP z systemu wsparcia jakiego udzielają specjaliści Centralnego Ośrodka Informatyki. Wyjaśniło również, ze za wątkowanie, o którym we wniosku pisze pełnomocnik odpowiadają ustawienia na koncie Użytkownika w zakładce: Zarządzanie kontem>Pokaz ustawienia zaawansowane> w pozycji Wyświetlanie dokumentów w składzie powinna być wybierana opcja "w wątkach". Wtedy wszystkie związane ze sprawą dokumenty będą znajdować się w jednym pliku. Wyjaśnienia te nie potwierdzają argumentacji pełnomocnika o awarii systemu, niemożności odbioru decyzji czy też braku do niej dostępu. Nie potwierdzają dołożenia przez pełnomocnika należytej staranności ani braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, gdyż nie skorzystał z usług oferowanych użytkownikom platformy ePUAP w postaci systemu wsparcia informatycznego (zgłoszenie problemów technicznych, skorzystanie z pomocy specjalistów). Zarzucił natomiast organowi, także użytkownikowi platformy ePUAP, wadliwość jej działania nie wskazując dowodów na takie wadliwe działanie, które uniemożliwiło wniesienie odwołania w terminie. Organ wskazał również, że dwukrotne zawiadomienie o otrzymaniu korespondencji nie sprowokowało pełnomocnika do powzięcia wiedzy jaka korespondencje organ do niego wysłał 30 maja 2018 r. Nie kontaktował się z organem w tej sprawie, nie zgłaszał problemów z odbiorem ani wniosków o przesłanie korespondencji do której, jak twierdzi nie miał dostępu i nie podejmował prób w innym dniu. Nadto 12 czerwca 2018 r. nie był jedynym możliwym dniem do odbioru korespondencji z 30 maja 2018 r.
W ocenie organu skarżąca nie uprawdopodobniła także braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, a w konsekwencji możliwości jego przywrócenia.
Podsumowując organ stwierdził, że spółka uchybiła terminowi do wniesienia odwołania oraz nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, co skutkowało stwierdzeniem, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia oraz odmową przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu wadliwość procesową i materialną oraz wniosła o jego uchylenie oraz umorzenie postepowania. Postanowienie zaskarżyła w całości. Wskazała na naruszenie art. 180, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 192 i art. 210 § 1 i 4 op w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy oraz art. 228 § 1 i 2 op. Do skargi załączyła ponownie dwa pisma stanowiące odpowiedz Ministerstwa Cyfryzacji na jej zapytanie doręczone wcześniej organowi, które w jej ocenie potwierdzają wadliwość działania systemu ePUAP w Urzędzie Celno-Skarbowym w L. [...], który wysyłał decyzję. W uzasadnieniu skargi spółka podkreśliła wadliwość ustaleń faktycznych co do daty doręczenia decyzji z [...] r. i braku zawinienia w jej opóźnionym odbiorze. Wskazała na pisma Ministerstwa z 24 sierpnia 2018 r., które wskazuje na zawinienie organu w prawidłowości doręczenia korespondencji przez ePUAP- konfiguracja systemów dziedzinowych po stronie organów administracji skarbowej.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w odpowiedzi na skargę, podtrzymał dotychczasowe stanowisko i argumenty, wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że skarżący powołuje się na pisma i żąda przeprowadzenia z nich dowodu, których do skargi nie załączył. W tym z 24 sierpnia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m.in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów. Na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: "ppsa") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Nadto Sąd rozstrzyga na podstawie akt sprawy, po przeprowadzeniu rozprawy, w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). Sąd administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego.
Ponadto, w myśl art. 119 pkt 3 ppsa, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 ppsa). W świetle treści wskazanego przepisu oraz przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że Sąd mógł rozpoznać przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym i dlatego z urzędu skierował sprawę do rozpoznania w tym trybie.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] r., którym stwierdzono uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w L. z [...] r. określającej przedsiębiorcy - A Sp. z o.o. sp. komandytowa nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe za kolejne miesiące od stycznia do sierpnia 2013 r. oraz zobowiązanie podatkowe w podatku VAT na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy VAT za kolejne miesiące od stycznia do sierpnia 2013 r. oraz odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zatem jedno postanowienie obejmuje dwa rozstrzygnięcia, będące konsekwencją złożenia przez spółkę odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Istota sporu sprowadza się zatem do rozstrzygnięcia czy w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki zarówno do stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oraz do odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jak twierdzi organ spółka uchybiła terminowi do wniesienia odwołania i nie uprawdopodobniła, że uchybienie to nastąpiło bez jej winy. Zdanie spółki jest przeciwne a wręcz zawinienia upatruje w działaniu organu, który wadliwie wyekspediował sporną decyzję za pośrednictwem platformy ePUAP. Należy też podkreślić, że wbrew sformułowanym zarzutom skarżąca nie neguje ustaleń faktycznych organu a jedynie ich ocenę w kontekście spełnienia przesłanek z art. 162 op. Skarżąca potwierdza, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu ale w związku ze złożeniem podania o jego przywrócenie wraz z załączonym odwołaniem oraz dowodami uprawdopodabniającymi brak zawinienia w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania organ bezpodstawnie odmówił przywrócenia terminu i rozpoznania odwołania. Natomiast organ wskazuje, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania a we wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia nie wykazała, że nastąpiło to bez jej winy. Decyzja podlega zaskarżeniu przez wniesienie odwołania w terminie 14 dni od daty doręczenia, co miało miejsce 13 czerwca 2018 r. w trybie zastępczym. Termin upłynął 27 czerwca 2018 r. a odwołanie zostało wniesione 9 lipca 2018 r. ze wskazaniem, iż decyzja została doręczona 2 lipca 2018 r. w związku z wadliwym działaniem platformy ePUAP.
Oceniając zaskarżone postanowienie wydane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z punktu widzenia legalności, Sąd uznał, że nie narusza ono prawa. Zauważyć też należy, że w znacznej części zarzuty skargi powielają zarzuty odwołania, co czyni je nieskutecznymi. Nadto skarżący wskazuje dowody, których organowi ani Sądowi nie przedstawił.
Z akt sprawy wynika, że decyzja z [...] r. została wysłana na adres elektroniczny pełnomocnika spółki (/rafalkidawa/domyslna) na platformie ePUAP, co potwierdza wygenerowane potwierdzenie odbioru – poświadczenie doręczenia przesyłki z 30 maja 2018 r. (I zawiadomienie- data utworzenia UDP) i 7 czerwca 2018 r. (II zawiadomienie). Uznając fikcje doręczenia z art. 152a op decyzje uznano za doręczoną 13 czerwca 2018 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem 27 czerwca 2018 r. a odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia wpłynęło do organu za pośrednictwem Poczty Polskiej 12 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego 9 lipca 2018 r.). Organ uznał, że zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Skarżący wskazuje, że przyczyną uchybienia terminowi było wadliwe działanie platformy ePUAP i w rzeczywistości odebranie decyzji 2 lipca 2018 r., co powoduje, ze wysłanie odwołania wraz z wnioskiem nastąpiło z zachowaniem terminu z art. 162 op.
Jak wskazano wyżej przedmiotem oceny legalności jest postanowienie o stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania i odmowie jego przywrócenia, co reguluje art. 228 § 1 pkt 2 op oraz art. 162 § 1 i tej ustawy.
Zgodnie z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 op odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W razie uchybienia terminu, na podstawie art. 162 § 1 i § 2 pkt 1 op należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Zatem muszą zostać spełnione kumulatywnie 4 przesłanki, co podkreślił organ w zaskarżonym postanowieniu, a z których skarżący nie spełnił dwóch. Uchybił terminowi do złożenia podania o przywrócenie terminu oraz nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, że w przedmiotowej sprawie uchybienie terminu do wniesienia odwołania miało miejsce. Skarżąca się z tym stanowiskiem zgodziła, co potwierdza złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem. Spór dotyczy dochowania terminu do złożenia odwołania i przyczyny jego uchybienia. Jak wskazał ustawodawca termin ten biegnie od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Zdaniem organu biegnie on od daty dowiedzenia się przez spółkę o wydaniu przez organ decyzji i uznaniu jej za doręczoną. Tylko brak wiedzy o wydaniu decyzji i jej doręczeniu stanowiło przyczynę uchybienia terminowi do jej zaskarżenia. Informacja ta została powzięta przez spółkę 30 maja i 6 czerwca, co potwierdzają wygenerowane dokumenty UPD. Skarżący natomiast twierdzi, ze decyzja została wygenerowana dopiero 2 lipca 2018 r. i to ta data winna być liczona do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Opóźnienie doręczenia faktycznego decyzji i możliwość zapoznania się z jej treścią była zawiniona przez organ, gdyż platforma ePUAP działała wadliwie i nie może on z tego tytuł ponosić negatywnych konsekwencji. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie ustawowym, 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Termin ten jest terminem nieprzywracalnym (art. 162 § 3 op).
Zdaniem organu skarżąca nie wykazała brak zawinienia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, który upłynął 27 czerwca 2018 r., liczonym od daty uznania przesyłki za doręczoną, zgodnie z art. 152a op.
Należy w tym miejscu podkreślić, iż w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego (art. 152a § 1 pkt 1 - 3 op), organ podatkowy przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego (pkt 1); wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma (pkt 2); pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu podatkowego, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w określony sposób (pkt 3). Zgodnie z § 2 i § 3 art. 152a op, w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób określony w § 1 pkt 3, organ podatkowy po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.
Wskazać też należy, że potwierdzeniem doręczania pism w postępowaniu podatkowym drogą elektroniczną jest urzędowe poświadczenie odbioru (UPD). W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji wykorzystał system ePUAP w celu doręczenia decyzji podatkowej pełnomocnikowi spółki. W aktach sprawy znajduje się przy tym wydruk UPD, z którego jednoznacznie wynika, iż decyzja organu pierwszej instancji w postaci dokumentu elektronicznego była dwukrotnie awizowana - w dniu 30 maja 2018 r. oraz następnie 7 czerwca 2018 r. Ponadto w UPD znajduje się zapis "Brak daty odbioru" oraz "Termin doręczenie 13 czerwca 2018 r. oraz "Data uznania dokumentu za doręczony – 14 czerwca 2018 r." co oznacza, że decyzja organu pierwszej instancji nie została przez adresata odebrana i nastąpiło jej doręczenie zastępcze. Tym samym pierwsza informacja o dokumencie elektronicznym miała miejsce 30 maja 2018 r. a skutek prawny doręczenia decyzji nastąpił 13 czerwca 2018 r. – na mocy art. 152a § 3 op. Z kolei odwołanie od decyzji wniesione zostało 9 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego) - czynności tej dokonano zatem po upływie 14 - dniowego terminu przewidzianego w art. 223 § 2 pkt 1 op (termin na wniesienie odwołania upłynął bezskutecznie 27 czerwca 2018 r.). Skarżąca była tego świadoma co wynika ze złożonego wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Podkreślenia przy tym wymaga, że w rozpatrywanej sprawie pozbawiona znaczenia jest okoliczność, czy w momencie awizowania dokumentu elektronicznego pełnomocnik skarżącej posiadał (czy też nie) dostęp do pliku zawierającego decyzję. Wiążąca jest tutaj bowiem treść UPD. Okoliczności związane z ewentualnym brakiem dostępu do pliku (decyzji) mogą być natomiast przedmiotem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 388/18), co też skarżący uczynił i było przedmiotem oceny organu.
Należy zgodzić się z organem, że pełnomocnik skarżącej, zwłaszcza jako profesjonalista, winien mieć świadomość wydania decyzji, gdyż został powiadomiony postanowieniem informującym o załatwieniu sprawy do dnia [...] r. Nie przedstawił też żadnych dowodów na wadliwe działanie platformy ePUAP w jego przypadku, jak zgłoszona reklamacja czy skorzystanie z pomocy specjalistów bądź innej wskazanej w piśmie Ministerstwa Cyfryzacji z 13 sierpnia 2018 r. Zasadnie też wskazał organ, że w toku postępowania administracyjnego ani sądowego skarżący nie ujawnił pism wskazanych w skardze, a w szczególności z 24 sierpnia 2018 r. Stąd nie mogło być ono przedmiotem oceny zas informacje gazetowe czy internetowe nie pozostają w bezpośrednim związku z przedmiotem sprawy.
Podsumowując należy stwierdzić, że zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione, gdyż organ odwoławczy prawidłowo przyjął w niniejszej sprawie doręczenie zastępcze decyzji i w konsekwencji zasadnie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania i odmówił jego przywrócenia. Skarżący nie wskazał żadnych dowodów potwierdzających odebranie korespondencji 2 lipca 2018 r. wobec jej wadliwego nadania przez organ podatkowy.
Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy, gdyż nastąpiło z powodu niedochowania należytej staranności i dbałości o interesy spółki. Obiektywnym miernikiem staranności, jakiej można wymagać od strony/pełnomocnika dbającej należycie o interesy swojego mandanta jest zapewnienie odbioru korespondencji, niezależnie czy jest to przesyłka pocztowa czy korespondencja z wykorzystaniem platformy ePUAP. Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność wskazywana przez organ o informacji pełnomocnika o ostatecznym terminie załatwienia sprawy do [...]r. i wydanie decyzji w tej dacie. Skarżący kwestionuje doręczenie decyzji zarówno 30 maja, jak i 6 czerwca 2018 r. wskazując na awarię systemu ePUAP 12 czerwca 2018 r. Zasadnie organ wskazał na możliwość weryfikowania i odbioru korespondencji do tej daty. Brak jakichkolwiek dowodów potwierdzających wadliwe działanie adresu elektronicznego pełnomocnika skarżącej w tym okresie. Jak wynika z odpowiedzi Ministerstwa Cyfryzacji bardziej prawdopodobna przyczyną było wadliwe obsługiwanie programu odbioru poczty elektronicznej przez użytkownika. Skarżący nie wyjaśnił co zmieniło się do 2 lipca 2018 r. i dlaczego właśnie w tej dacie korespondencje w postaci decyzji mógł odebrać z poczty elektronicznej, skoro nie była ona przedmiotem reklamacji czy innych działań technicznych. Fakt ogólnopolskiej awarii platformy dla sprawy nie ma znaczenia, gdyż 12 czerwca 2018 r., kiedy miała ona miejsce nie był dla sprawy datą graniczną. Decyzja została wysłana 30 maja i 6 czerwca a odebrana wg skarżącego 2 lipca 2018 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął 27 czerwca 2018 r.
Wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, według którego wymogi logiki i ekonomiki procesowej nakazują przyjąć, że rozpatrzenie sprawy z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 162 op jest na osi czasu etapem następującym po wydaniu postanowienia stwierdzającego uchybienie temu terminowi na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 op, niezależnie od tego, kiedy ów wniosek został złożony - po wniesieniu odwołania, czy jednocześnie z nim (wyrok NSA z 29.08.2017 r., sygn. akt II FSK 2288/15, z 2.03. 2018 r., II FSK 3193/15, z 20.02.2018 r. I FSK 291/17, dostępne w bazie CBOSA). Stwierdzenie uchybienia terminowi przed rozpatrzeniem wniosku o jego przywrócenie nie jest działaniem przedwczesnym (wyroki NSA: z 29.08.2017 r., sygn. akt II FSK 1995/15, z 25.04. 2017 r., sygn. akt I FSK 1743/15). Obowiązku tego w niniejszej sprawie organ dopełnił, gdyż najpierw stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania a następnie odmówił jego przywrócenia.
Niezasadny jest zatem zarzut naruszenia art. 162 § 1 op, zgodnie z brzmieniem którego w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zatem warunkiem koniecznym dla procedowania w zakresie zasadności wniosku o przywrócenie terminu jest bezsporne uchybienie tego terminu. I tą okoliczność organ wykazał a skarżący jej nie podważył.
Organ rozstrzygnął też o braku winy spółki w uchybieniu terminowi do wniesieni odwołania, o czym można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj, że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku i jeśli przeszkoda ta powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej (por. wyrok WSA z dnia 17.10.2012 r., sygn.. akt II SA/Po 648/12, I FSK 426/17 z 5.02.2019, I FSK 365/17 z 17.01.2019, publ. CBOS). Taka przeszkoda w niniejszej sprawie nie wystąpiła, co organ wykazał a Sąd to stanowisko podzielił.
W ocenie Sądu zasadnie organ uznał, że w niniejszej sprawie strona złożyła odwołanie po terminie i zasadnie uznał, że nie zaistniały okoliczności uzasadniające przychylenie się do wniosku strony o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 § 1 ppsa orzekł jak sentencji wyroku.