III SA/GL 435/24

III SA/Gl 435/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-02-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-05-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Samorząd terytorialny
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 338
art. 62
Ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 7, art. 107
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Beata Machcińska, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi F. sp. z o. o. w G. na czynność Wojewody Śląskiego z dnia 27 marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawarcia umowy w sprawie przekazania dofinansowania na zadania polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 24 maja 2024 r. F sp. z o.o. w G. (dalej: strona; skarżąca; spółka) - działając na podstawie art. 50 § 1 w zw. z art. 52 § 1 w zw. z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) - zaskarżyła w całości czynność Wojewody Śląskiego (dalej: organ; Wojewoda) polegającą na "odstąpieniu od zawarcia umowy ws. przekazania dofinansowania na zadania polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 z F sp. z o.o., nr sprawy [...] (oświadczenie z 27.03.2024 r.)".
W skardze Spółka zarzuciła naruszenie przepisów:
1. art. 7 w związku z art. 107 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572; dalej: k.p.a.) poprzez brak uzasadnienia aktu, a w szczególności brak ustalenia stanu faktycznego, co uniemożliwia poznanie motywów, którymi kierował się organ podejmując rozstrzygnięcie o odstąpieniu od zawarcia umowy;
2. art. 62 ustawy z 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 338 ze zm.; dalej: u.o.d.) w związku z punktem 8.1.8.6. Programu rozwoju instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 "MALUCH+" 2022 - 2029 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż wobec wnioskodawcy/ostatecznego odbiorcy tj. Spółki – będącej osobą prawną - prowadzone jest postępowanie karne.
W związku z powyższym strona wniosła o uznanie przez Sąd za bezskuteczną czynność odstąpienia od zawarcia umowy ws. przekazania dofinansowania na zadania polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 ze Spółką w całości, jak również o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi argumentowano, że w zaskarżonym akcie organ nie zawarł żadnego uzasadnienia ograniczając się do zacytowania punktu 8.1.8.6. Programu. Zdaniem Spółki tak sformułowane uzasadnienie zaskarżonego aktu uniemożliwia zarówno skarżącemu jak i sądowi poznanie motywów, którymi kierował się organ przy ocenie oferty skarżącego. Ponadto strona wskazywała, że wobec Spółki nie jest prowadzone postępowanie karne, gdyż skarżąca jest osobą prawną.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu argumentowano, że 28 grudnia 2023 r. w odpowiedzi na nabór do II tury naboru ciągłego w ramach Programu wpłynął wniosek Spółki, któremu system nadał numer [...]. Wniosek został poddany ocenie formalnej; po skorygowaniu 8 stycznia 2024 r., na wezwanie Wojewody, wniosek został ostatecznie rozpatrzony pozytywnie (zakwalifikowany do wsparcia) w przeznaczonym do tego celu systemie elektronicznym "Rejestr żłobków". Dalej organ podkreślił, że kwalifikacja wniosku, dokonana była z adnotacją m.in. dot. weryfikacji oświadczeń i po złożeniu dokumentów wymaganych do podpisania umowy w sprawie przekazania dofinansowania. Następnie 12 stycznia 2024 r. Wojewoda wystąpił do organu, pod którego nadzorem jest prowadzone śledztwo w sprawie podmiotu prowadzącego instytucję opieki m. in. przy ul. [...] w G. pod nazwą "Niepubliczny Żłobek [...]", czyli G G.J. z siedzibą w K. przy ul. [...], w celu weryfikacji zastrzeżenia dokonanego przy kwalifikacji wniosku F sp. z o.o. O prowadzonym postępowaniu przygotowawczym w sprawie G G.J. z siedzibą w K. przy ul. [...] Wojewoda Śląski powziął informację ostatecznie 5 stycznia 2024 r. Wystąpienie to było spowodowane tym, że B.W. została ustanowiona jako pełnomocnik G.J. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą G G. J. z siedzibą w K., ul. [...] , [...] . Zgodnie z wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej B.W. została upoważniona do występowania w imieniu G.J. przed organami administracji publicznej, a także do składania oświadczeń w kontaktach z tymi organami: data publikacji pełnomocnictwa to 24 maja 2019 r., 10:13:48, a jednocześnie występowała jako członek zarządu skarżącej Spółki ubiegającej się o dofinansowanie w ramach II tury naboru ciągłego Programu. Tym samym zbieżność adresu obu instytucji, tj. ul. [...] w G. oraz powiązania osobowe pomiędzy podmiotami gospodarczymi stanowiły powód do weryfikacji statusu osoby będącej członkiem zarządu Spółki w celu wykluczenia przesłanek, o których mowa w punkcie 8.1.8.6 Programu. 31 stycznia 2024 r. minister właściwy do spraw rodziny ogłosił publicznie wyniki II tury naboru ciągłego w ramach Programu i przyznał Spółce środki na utworzenie 57 miejsc opieki w Niepublicznym Żłobku [...] z lokalizacją przy ul. [...] , [...] . Natomiast 14 lutego 2024r., zgodnie z punktem 8.1.1. Programu, Spółka złożyła w systemie PIU Emp@tia oświadczenie o przyjęciu dofinansowania, któremu system nadał numer [...]. Oświadczenie zostało przyjęte przez służby wojewody śląskiego 29 lutego 2024 r. Natomiast 7 marca 2024 r., w odpowiedzi na pismo z 12 stycznia 2024 r., zastępca naczelnika Wydziału do walki z Przestępczością Gospodarczą Komendy Miejskiej Policji w K. przekazał do [...] Urzędu Wojewódzkiego informację o prowadzonym postępowaniu przygotowawczym przeciwko G.J. i B.W. podejrzanym o czyny z art. 297 §1 k.k. i art. 286 §1 k.k. Zgodnie z informacją zawartą w piśmie z 4 marca 2024 r. G.J. oraz B.W. zostały przedstawione zarzuty dotyczące wypłacenia środków finansowych w ramach wcześniejszych edycji programu "MALUCH-+" 2020 - 2021.
Tym samym Wojewoda wskazał, że zgodnie z punktem 8.1.8.6 Programu wojewoda może odstąpić od podpisania umowy z wnioskodawcą bądź rozwiązać z ostatecznym odbiorcą wsparcia umowę w ramach Programu, gdy prowadzone jest w stosunku do wnioskodawcy/ostatecznego odbiorcy wsparcia postępowanie karne w sprawie z art. 270, 271, 286 lub 297 Kodeksu karnego dotyczące poprzednich edycji Programu lub Programu "MALUCH-+" 2022-2029, niezależnie od województwa, również jeśli w Programie "MALUCH-+" 2022-2029 występuje jako inny podmiot lub członek innego podmiotu (zgodnie z przypisem nr 16 dotyczy to sytuacji, w których w stosunku do wnioskodawcy/ostatecznego odbiorcy wsparcia np. będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą albo w stosunku do osoby wchodzącej w skład podmiotu będącego wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia, prowadzone jest postępowanie karne w sprawie z art. 270, 271 286 lub 297 Kodeksu karnego dotyczące wcześniejszych edycji Programu, a w Programie "MALUCH+" 2022-2029 występuje jako inny podmiot np. wspólnik spółki handlowej) albo jeśli zachodzi sukcesja lub wspólny członek zarządu miedzy beneficjentem/ ostatecznym odbiorcą wsparcia, w stosunku do którego prowadzone jest postępowanie karne w sprawie z art. 270, 271, 286 lub 297 Kodeksu karnego dotyczące poprzednich edycji Programu lub Programu "MALUCH-+" 2022-2029 a wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia. Zgodnie z wpisem w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem KRS [...] B.W. jest członkiem zarządu skarżącej Spółki. W związku z powziętą przez wojewodę śląskiego informacją o prowadzonym postępowaniu karnym przeciwko osobie wchodzącej w skład podmiotu wnioskującego o dofinansowanie z Programu "MALUCH+" 2022-2029, a dotyczącym zarzutów w zakresie wcześniejszych edycji Programu, wojewoda śląski umieścił podmiot F sp. z o.o. na liście podmiotów wykluczonych z dofinansowania w ramach Programu rozwoju instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 "MALUCH+" 2022-2029 w województwie śląskim. Następnie Wojewoda przekazał listę podmiotów wykluczonych ministrowi właściwemu ds. rodziny 19 marca 2024 r., zadośćuczyniwszy treści punktu 8.1.9 Programu. Następnie 21 marca 2024 r. informacja o wykluczeniu została przekazana przez ministra właściwego ds. rodziny pozostałym wojewodom.
W konsekwencji 27 marca 2024 r., wobec zaistnienia przesłanki wymienionej w punkcie 8.1.8.6 Programu, Wojewoda Śląski odstąpił od podpisania umowy ze skarżącą Spółką. Zgodnie z procedurą postępowania zamieszczoną w punkcie 8.1.9 Programu do podmiotu zostało wysłane pismo informujące o odstąpieniu od zawarcia umowy ws. przekazania dofinansowania na zadania polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 w ramach Programu rozwoju instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 "MALUCH+" 2022-2029.
Na zakończenie organ zaznaczył, że zastosowanie przez Wojewodę przesłanek z punktu 8.1.8 Programu ma miejsce na etapie po zakwalifikowaniu wniosku o dofinansowanie, a przed podpisaniem umowy ws. przekazania dofinansowania. Przesłanki te nie stanowią podstawy odmowy kwalifikacji wniosku przez służby wojewody bowiem zasady oceny wniosków zostały uregulowane w pkt 7 Programu i w punkcie tym nie ma odwołania do punktu 8.1.8 Programu.
Na rozprawie przedstawicielka Wojewody Śląskiego podtrzymała stanowisko przedstawione w odpowiedzi na skargę. Wyjaśniła, że wprawdzie wydane zostało postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego ale organ je zaskarżył, zatem postępowanie karne nie jest jeszcze prawomocne zakończone.
W terminie publikacji wyroku organ w odpowiedzi na zobowiązanie tut. Sądu poinformował, że postanowienie o umorzeniu śledztwa z 14 marca 2024 r. w sprawie [...] nie jest prawomocne; wniesiony został środek zaskarżenia i akta sprawy wraz z zażaleniem zostały przekazane 19 sierpnia 2024 r. do Sądu Rejonowego [...] w K. celem rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd zobligowany jest ustalić czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego, zbadać terminowość wniesienia skargi i ustalić, czy zachowany został tryb jej wniesienia.
Odnosząc się do kwestii właściwości sądu administracyjnego w zakresie oceny zgodności z prawem zaskarżonej czynności przypomnieć należy, że zakres tej właściwości reguluje art. 3 § 1, 2, 2a i 3 p.p.s.a. W świetle art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przedmiotem skargi do WSA na podstawie wyżej cytowanego przepisu mogą być akty niebędące decyzjami ani postanowieniami, o charakterze indywidualnym. Fakt, że zaskarżona czynność (zatem akt niebędący decyzją ani postanowieniem) dotyczyła jedynie skarżącej przesądza o takim indywidualnym jej charakterze.
Trzecim warunkiem jest, aby czynność dotyczyła uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżąca ubiegała się o przyznanie dofinansowania do realizacji zadań z zakresu określonego w art. 62 u.o.d., który wprowadza i reguluje rządowe programy rozwoju instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3, a których to adresatami są m.in. osoby prawne, o czym stanowi art. 8 ust. 1 pkt 3 u.o.d. Z powyższego wynika, że czynność organu dotyczyła uprawnień strony, wynikających z ww. ustawy do ubiegania się o udzielenie dofinansowania do tworzenia miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 (miejsc opieki żłobkowej). Czynność taka charakteryzuje się jednostronnością i władczością działania i została podjęta przez podmiot wykonujący zadania publiczne, co prowadzi do wniosku, że wchodzi w zakres administracji publicznej. Oznacza to, że zaskarżona czynność spełnia przesłanki do uznania jej za czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. także: wyrok WSA w Gliwicach z 13 września 2023 r., III SA/Gl 500/23, Legalis nr 2981802).
Zatem oświadczenie organu z 27 marca 2024 r. o odstąpieniu od zawarcia umowy wskazuje przyczyny/motywy, z powodu których odstąpiono od zawarcia umowy odwołując się wprost do punktu 8.1.8.6. Programu (tj. prowadzenie w stosunku do wnioskodawcy/ostatecznego odbiorcy wsparcia postępowania karnego w sprawie z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. i dotyczącego poprzednich edycji Programu Maluch+). Zdaniem Sądu, który w tym zakresie odwołuje się również do stanowiska przedstawionego w uzasadnieniu postanowienia NSA z 17 kwietnia 2024 r., I GSK 440/24 (LEX nr 3717050): organ odmawiając podpisania umowy lub podjęcia decyzji o dofinansowaniu wydaje w istocie określone rozstrzygnięcie. Niewątpliwie jednak w tym działaniu (rozstrzygnięciu), poprzedzającym zawarcie umowy lub podjęcie decyzji o dofinansowaniu, należy dopatrywać się władczości administracyjnoprawnej, a rozstrzyganie o tym, że dany podmiot nie spełnia przesłanek, aby zawrzeć z nim umowę lub wydać decyzję o dofinansowaniu, na podstawie której otrzyma wsparcie, należy uznać za akt, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Stwierdzenie przez organ, że w konkretnym przypadku nie zawrze umowy lub nie wyda decyzji o dofinansowaniu stanowi rozstrzygnięcie z zakresu administracji publicznej, które ponadto odnosi się do sytuacji prawnej podmiotu wnioskującego o zawarcie takiej umowy. W konsekwencji NSA w ww. postanowieniu z 17 kwietnia 2024 r. uznał za błędne stanowisko sądu pierwszej instancji, aby informacja o odmowie zawarcia umowy o dofinansowanie projektu, nie mieściła się w katalogu zagadnień należących do właściwości sądu administracyjnego. Sąd w niniejszym składzie przychyla się również do stanowiska jakie zaprezentował NSA w uzasadnieniu postanowienia z 11 kwietnia 2019 r., I GSK 452/19 (Legalis nr 1894342), że "W dacie dokonania pozytywnej oceny wniosku o dofinansowanie i nie podjęcia czynności, co do odstąpienia oraz wykluczenia na podstawie Programu, kończy się etap »administracyjny« postępowania z wnioskiem o dofinansowanie" (podkreślenie własne WSA w Gliwicach; por. także: postanowienie WSA w Bydgoszczy z 20 listopada 2018 r., I SA/Bd 749/18, Legalis nr 1862938).
Poza tym, w kwestii zachowania trybu do wniesienia skargi Sąd zauważa, że z zapisów Programu, w szczególności jego pkt. 7.9 wynika, że odrzucenie wniosku w wyniku oceny nie podlega procedurom odwoławczym. Powyższe wskazuje, że strona była uprawniona do wywiedzenia od razu skargi do sądu administracyjnego, gdyż nie służyły jej żadne środki odwoławcze. Natomiast odnośnie zaś zachowania terminu do złożenia skargi wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 53 § 2 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Zaskarżona czynność została podjęta w dniu 27 marca 2024 r. co wynika z treści tego pisma, natomiast skarga została wniesiona 11 kwietnia 2024 r. Tym samym termin do wniesienia skargi został zatem dochowany.
Przechodząc zatem do meritum sprawy przypomnieć należy, że zarzuty strony koncentrują się na trzech kwestiach, a mianowicie:
a) naruszeniu pkt. 8.1.8.6 Programu, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że wobec wnioskodawcy/ostatecznego odbiorcy tj. I spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - będącego osobą prawną - prowadzone jest postępowanie karne;
b) braku sporządzenia przez organ uzasadnienia (faktycznego i prawnego) oświadczenia z 11 kwietnia 2024 r. o odstąpieniu od zawarcia umowy;
c) podejmowaniu ww. czynności o odstąpieniu od zawarcia umowy w oparciu o uznanie administracyjne ("organ może") i zaniechaniu przedstawienia stosownej argumentacji uzasadniającej dokonany wybór – art. 7 k.p.a.
Odnosząc się do zarzutu pierwszego Sąd zauważa, że zgodnie z pkt. 8.1.8.6 Programu jak i przypisu nr 16: "Wojewoda może odstąpić od podpisania umowy z wnioskodawcą bądź rozwiązać z ostatecznym odbiorca wsparcia umowę w ramach Programu, gdy prowadzone jest w stosunku do wnioskodawcy/ ostatecznego odbiorcy wsparcia postępowanie karne w sprawie z art. 270, 271, 286 lub 297 Kodeksu karnego dotyczące poprzednich edycji Programu lub Programu "MALUCH+" 2022-2029, niezależnie od województwa, również jeśli w Programie "MALUCH+" 2022-2029 występuje jako inny podmiot lub członek innego podmiotu (zgodnie z przypisem nr 16: Dotyczy to sytuacji, w których w stosunku do wnioskodawcy/ostatecznego odbiorcy wsparcia np. będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą albo w stosunku do osoby wchodzącej w skład podmiotu będącego wnioskodawcą/ ostatecznym odbiorcą wsparcia, prowadzone jest postępowanie karne w sprawie z art. 270, 271 286 lub 297 Kodeksu karnego dotyczące wcześniejszych edycji Programu, a w Programie "MALUCHA" 2022-2029 występuje jako inny podmiot np. wspólnik spółki handlowej) albo jeśli zachodzi sukcesja lub wspólny członek zarządu miedzy beneficjentem/ ostatecznym odbiorcą wsparcia, w stosunku do którego prowadzone jest postępowanie karne w sprawie z art. 270, 271, 286 lub 297 Kodeksu karnego dotyczące poprzednich edycji Programu lub Programu "MALUCH+" 2022-2029 a wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia".
Tymczasem jak wynika z okoliczności faktycznych sprawy, prawidłowo rozważonych przez organ: B.W. w tym czasie pełniła funkcję członka zarządu skarżącej Spółki. Oznacza to, że jest osobą wchodzącą w skład podmiotu będącego wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia. Organ prawidłowo również ustalił, że wobec B.W. jest prowadzone postępowanie karne, które na dzień wydania oświadczenia z 27 marca 2024 r. nie zostało prawomocnie zakończone (postanowienie o umorzeniu zostało bowiem zaskarżone do sądu karnego). Zauważyć również trzeba, że postanowienia pkt. 8.1.8.6 Programu jak i pozostającego w związku z nim przypisu nr 16 odnoszą się również do pojęcia "sukcesji" lub sytuacji, gdy jest "wspólny członek zarządu między beneficjentem/ostatecznym odbiorcą wsparcia, w stosunku do którego prowadzone jest postępowanie karne w sprawie z art. 270, 271, 286 lub 297 Kodeksu karnego dotyczące poprzednich edycji Programu lub Programu "MALUCH+" 2022-2029 a wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia". Jest to zatem szerokie określenie przyczyn odstąpienia, które zaktualizowały się w niniejszej sprawie – także pod względem następstwa podmiotowego.
Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie - nie zgadza się ze stanowiskiem strony skarżącej prezentowanym w uzasadnieniu skargi aby odstąpienie od umowy w okolicznościach rozpoznawanej sprawy było spowodowane faktem, iż wobec Spółki było prowadzone postępowanie karne. Analiza akt sprawy nie wskazuje, aby Wojewoda dokonał takiej kwalifikacji spornego zagadnienia. Wręcz przeciwnie, prowadzone postępowanie administracyjne skierowane było m.in. na ustaleniu, czy wobec B.W. pełniącej funkcję członka zarządu skarżącej Spółki jest prowadzone postępowanie karne o czyny kwalifikowane z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. Z powyższego wynika, że Wojewoda zgodnie z zasadami ustalonymi przez organ zastosował pkt. 8.1.8.6 Programu jak i przypis nr 16, a zatem Sąd nie stwierdził, aby doszło do naruszenia ww. regulacji w zw. z art. 62 u.o.d., co podnosi strona w skardze. Podkreślić przy tym trzeba, że pkt 8.1.8.6 w zw. z przypisem nr 16 stanowi o "osobie wchodzącej w skład podmiotu będącego wnioskodawcą / ostatecznym odbiorcą wsparcia".
Wojewoda zgodnie z zasadami ustalonymi przez organ dotujący był uprawniony do weryfikacji wniosku, w tym także poprzez możliwość odstąpienia od zawarcia umowy ws. Przekazania dofinansowania. Okoliczność ta została powołana w piśmie z 27 marca 2024 r. wraz z uzasadnieniem, że do odbiorcy wparcia toczy się postępowanie karne, w rozumieniu ww. pkt. 8.1.8.6 Programu jak i przypisu nr 16. Nie zaszły zatem okoliczności, jak argumentowała strona w skardze, do wydania aktu bez jakiegokolwiek uzasadnienia (bez podania motywów), które uniemożliwia zrozumienie przyjętego przez organ stanowiska. Dlatego też Sąd nie uwzględnił zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a., ani też art. 107 k.p.a. Niewątpliwie pismo organu z 27 marca 2024 r. stanowiące informację o odstąpieniu od zawarcia umowy, nie stanowi decyzji administracyjnej. Organ nie musiał zatem uzasadniać swojego stanowisko w sposób przyjęty dla tego typu form działania administracji publicznej. Nie oznacza to jednak, że był w ogóle zwolniony od przedstawienia podstawy swojego stanowiska, co wynika z prawa strony do rzetelnej i sprawiedliwej procedury, która mieści się w treści zasady państwa prawnego (art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, ww. standard został zachowany, a pismo z 27 marca 2024 r. odwołuje się do rzeczywiście istniejącej podstawy prawnej odstąpienia od zawarcia umowy. Został zatem przedstawiony motyw jakim kierował się organ podejmując takie, a nie inne rozstrzygnięcie, które jest weryfikowalne również na etapie aktualnie podejmowanej kontroli sądowoadministracyjnej.
Zdaniem Sądu, nie można również uznać za trafny zarzut naruszenia uznania administracyjnego. Jak stanowi pkt 8.1.8 "Wojewoda może odstąpić od zawarcia umowy z wnioskodawcą" m.in. w sytuacji, o której mowa w pkt 8.1.8.6. To, że w tej sytuacji organ zastosował wobec strony ww. przesłankę, nie może stanowić przedmiotu zarzutu obrazy prawa materialnego. Taka sytuacja zachodzi bowiem tylko wtedy, gdy organ stosuje określony przepis prawa, mimo że ustawa/Program nie pozwala na jego zastosowanie, lub nie stosuje określonego przepisu prawa, gdy ustawa/Program nakazuje jego zastosowanie. Jeżeli ustawa/Program stwarza tylko możliwość zastosowania określonego przepisu prawa materialnego – tak, jak ma to miejsce w przypadku pkt 8.1.8.6. – jego zastosowanie nie stanowi naruszenia przepisu prawa materialnego, gdyż organ tylko skorzystał z jednej z (dwóch) możliwości działania przewidzianych przez prawo.
Podobne stanowisko wyraził tut. Sąd w analogicznej do niniejszej sprawie tj. wyroku z 23 października 2024r., o sygn. akt III SA/Gl 469/24 dotyczącym innej spółki, w której zarządzie zasiadała B. W. Natomiast skład orzekający w tej sprawie w pełni podziela pogląd przedstawiony w w/w wyroku.
Wobec powyższych okoliczności faktycznych i prawnych zarzuty skargi okazały się całkowicie nieuzasadnione, a zaskarżona czynność organu nie naruszała prawa.
W związku z powyższym Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a