Pełny tekst orzeczenia

III SA/Gl 405/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III SA/Gl 405/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-07-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt. 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. M., O.B., A.K., M. P.(reprezentanta grupy mieszkańców) na uchwałę Rady Miasta Katowice z dnia 27 lipca 2023 r. nr LXVI/1387/23 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 300 zł (słownie: trzysta złotych).
Uzasadnienie
Pismem z 18 lutego 2025 r. B. M., O. B., A. K., M. P. (reprezentanta grupy mieszkańców) wnieśli skargę na uchwałę Rady Miasta Katowice z dnia 27 lipca 2023 r. nr LXVI/1387/23 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Czeladzi wniosła o jej odrzucenie wskazując na:
- powagę rzeczy osądzonej zgodnie z art. 101 ust. 2 Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm., dalej u.s.g)
- brak interesu prawnego strony skarżącej,
ewentualnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt III SA/GL 1085/23, ze skargi Prokuratora Okręgowego w Katowicach na powyższą uchwałę wyrokiem z 3 kwietnia 2024 r. skargę oddalił.
Wyrok jest prawomocny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Zgodnie zaś z art. 101 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (ust. 1). Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił (ust. 2).
Zgodnie z tezą zawartą w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 maja 2020 r. III SA/Gl 862/19 jeżeli o legalności aktu prawa miejscowego orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił, to sąd ten orzekając później, ze skargi innego podmiotu, jest związany dokonanymi wcześniej ocenami wyroku oddalającego skargę na ten akt, które odnoszą się do ustaleń dotyczących praw i obowiązków ogółu jego adresatów, a kolejną skargę może rozpoznać w granicach, w jakich nie była rozpoznawana wcześniej, to jest naruszenia indywidualnego interesu skarżącego.
Przeszkodą dla merytorycznego rozpoznania skargi na uchwałę Rady Miasta Katowice z dnia 27 lipca 2023 r. nr LXVI/1387/23 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania stanowi fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1085/23 oddalił skargę innego podmiotu wniesioną na ww. uchwałę, którą zaskarżono wówczas w całości. Wyrok ten jest prawomocny.
Tym samym prawidłowość kwestionowanej obecnie przez stronę skarżącą przedmiotowej uchwały została przesądzona prawomocnym wyrokiem tut. Sądu, o którym mowa powyżej, co stanowi negatywną przesłankę do wydania ponownie orzeczenia w tym przedmiocie. Złożenie nowej skargi przez innego skarżącego nie znosi tej przeszkody, ponieważ tut. Sąd już wypowiedział się co do meritum sprawy, a zastosowanie kryterium podmiotowego do badania dopuszczalności skargi nie zmienia tej okoliczności. Istotne jest bowiem brzmienie wyroku, tj. oddalenie skargi – co świadczy o rozstrzygnięciu merytorycznym, niezależnie od tego, czy i ewentualnie w jakim zakresie sporządzono uzasadnienie tego wyroku.
Jak się podnosi w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. m.in. wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OSK 212/19, lex nr 2656496) powaga rzeczy osądzonej, o której stanowi norma art. 101 ust. 2 usg, dotyczy sprawy, w której sąd administracyjny rzeczywiście orzekał i skargę oddalił, z wyłączeniem oceny naruszeń indywidualnych praw poszczególnych podmiotów. To oznacza, że jeżeli o legalności aktu prawa miejscowego orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił, to sąd ten orzekając później, ze skargi innego podmiotu, jest związany dokonanymi wcześniej ocenami w zakresie, o którym mowa, a kolejną skargę może rozpoznać w granicach, w jakich nie była rozpoznawana wcześniej, to jest naruszenia indywidualnego interesu skarżącego.
Analiza przedmiotu zaskarżenia obu skarg nie budzi wątpliwości i dotyczy tej samej uchwały Rady Miasta Katowice z dnia 27 lipca 2023 r. nr LXVI/1387/23 w w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, którą opublikowano w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego z 2023 r. poz. 6064 ze zm.
Kolejno zatem Sąd bada, czy interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.
Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 (akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej) i 6 (akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej), nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.
Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony. Ma ono miejsce w sytuacji, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo podmiotu, wynikające z przepisów prawa materialnego, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący. Dla skutecznego wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. konieczne jest zatem wykazanie przez stronę, że właśnie wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały został naruszony jej konkretny interes prawny lub uprawnienie przez ograniczenie lub pozbawienie uprawnień wynikających z przysługującego mu prawa. Innymi słowy, należy wykazać, że wskutek podjęcia kontestowanej uchwały doszło do naruszenia konkretnego i aktualnego, prawem chronionego interesu lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę oraz wskazać naruszenie przez organ gminy konkretnego przepisu prawa materialnego, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z 26 lipca 2022 r. sygn. akt II SA/Gd 588/22).
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała naruszenia jej interesu prawnego lub uprawnienia polegającego na istnieniu związku między zaskarżoną uchwałą a jej własną, indywidualną sytuacją prawną. Należy przy tym zaznaczyć, że taki związek musi istnieć w chwili podejmowania uchwały, a nie w przyszłości i powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia konkretnych uprawnień albo nałożenia konkretnych obowiązków. Przy korzystaniu z art. 101 ust. 1 u.s.g. należy bowiem wykazać już dokonane uchwałą organu gminy, a nie tylko ewentualnie zagrażające naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę. Zdarzenia przyszłe i niepewne nie mogą bowiem przesądzać o przyznaniu skarżącemu legitymacji do wniesienia skargi.
W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała ażeby przysługiwał jej interes prawny do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta Katowice z dnia 27 lipca 2023 r. nr LXVI/1387/23 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania.
W ocenie Sądu regulacja, zawarta w zaskarżonej uchwale, w żaden sposób nie wpływa na indywidualną sytuację prawną strony skarżącej. Nie ogranicza, ani nie pozbawia go konkretnych uprawnień mających oparcie w przepisach prawa materialnego, nie nakłada także na niego żadnych obowiązków. Wskazane w skardze przyczyny zaskarżenia przedmiotowej uchwały, dotyczące ewentualnych przyszłych skutków zawartych w niej warunków, nie dotyczą interesu prawnego strony skarżącej, a jedynie jej interesu faktycznego.
Z uwagi zatem na brak interesu prawnego strony skarżącej we wniesieniu skargi na uchwałę Rady Miasta Katowice z dnia 27 lipca 2023 r. nr LXVI/1387/23 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania nie może być mowy o rozpoznaniu niniejszej skargi w oparciu o badanie naruszenia indywidualnego interesu prawnego strony skarżącej
Mając na względzie powyższe rozważania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w punkcie 1 postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.