Pełny tekst orzeczenia

III SA/Gl 39/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III SA/Gl 39/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-03-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Beata Machcińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par.1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 1706/21 w kwestii odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z 30 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 1706/21, wydanym na skutek skargi G. P. (dalej: skarżący), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji
w K. (dalej: organ administracji) z 22 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia 29 lipca 2021 r. nr [...], a w pozostałym zakresie oddalił skargę. Ponadto zasądzono od organu administracji na rzecz skarżącego zwrot kosztów postepowania. Akta sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem zwrócono organowi 29 stycznia 2026 r.
Pismem z 7 stycznia 2026 r. skarżący wniósł skargę na niewykonanie ww. wyroku z 30 czerwca 2022 r. W uzasadnieniu wskazał, że skarga kasacyjna złożona w tej sprawie przez organ administracji została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 listopada 2025 r. sygn. akt III OSK 2625/22, dlatego też 21 listopada 2025 r. skarżący wezwał organ administracji do wykonania prawomocnego wyroku z 30 czerwca 2022 r. Do dnia sporządzenia skargi organ nie wypłacił mu prawidłowo naliczonego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop i nie zwrócił zasądzonych kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że w dacie złożenia skargi na niewykonanie wyroku akta administracyjne sprawy znajdowały się w dyspozycji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach,
a ich zwrot nastąpił dopiero przy piśmie z 27 stycznia 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że skarga na niewykonanie wyroku przysługuje tylko w sprawach, w których został wydany, na podstawie art. 149 p.p.s.a., wyrok uwzględniający skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Przepis ten nie może mieć zatem zastosowania do wyroków wydanych w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., którego dotyczy niniejsza sprawa.
Jednocześnie na marginesie należy wskazać, że akta sprawy wraz
z prawomocnym wyrokiem z 30 czerwca 2022 r. zostały doręczone organowi administracji 29 stycznia 2026 r., dopiero od tego dnia zaczyna zatec biec termin na ponowne rozpatrzenie sprawy.
W tym stanie rzeczy, wobec wyraźnego wyłączenia ustawowego, skarga podlegała odrzuceniu z mocy art. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia. W myśl tego przepisu sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.