III SA/Gl 353/26

III SA/Gl 353/26 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-05-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-04-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Dorota Fleszer /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6199 Inne o symbolu podstawowym 619
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 1153
art. 91 ust. 1 w zw. z art. 30 ust. 2 pkt 5
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Starszy referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2026 r. sprawy ze skargi Gminy P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 6 lutego 2026 r. nr zaskarżonego aktu: NPII.4131.1.82.2026 w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia stanowiącego porozumienie zmieniające umowę o pracę oddala skargę.
Uzasadnienie
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 6 lutego 2026r. NP11.4131.1.82.2026 Wojewoda Śląski stwierdził nieważność zarządzenia Wójta Gminy P. z dnia 3 marca 2025 r. w przedmiocie aktu zatrudnienia Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. - które stanowi: Porozumienie zmieniające umowę o pracę zawarte w dniu 3 marca 2025 r. w P. pomiędzy Gminą P. - Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w P. zwanym dalej pracodawcą, reprezentowanym przez A. W. Wójta Gminy P. a Panem(nią) A. B., w całości jako sprzecznego z art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1214 ze zm.), dalej jako: ustawa.
W uzasadnieniu Wojewoda Śląski (dalej: Wojewoda) wskazał, że Wójt Gminy P. (dalej: Wójt) w dniu 3 marca 2025 r. wydał akt zatrudnienia A. B. (dalej: A.B.) na stanowisko Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. (dalej: Kierownik GOPS).
Został on doręczony organowi nadzoru w dniu 12 stycznia 2026 r. W toku badania jego legalności Wojewoda uznał, iż jest on niezgodny z prawem.
Akt, na podstawie którego Wójt zatrudnił A.B. na stanowisku Kierownika GOPS został sporządzony w formie pisemnej, przy czym nie nadano mu numeru porządkowego, w jego treści nie wskazano również podstawy prawnej jego wydania. Uwzględniając charakter czynności oraz wyznaczony w art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2026 poz. 662; dalej: u.s.g.) zakres działania organu wykonawczego gminy Wojewoda uznał, że akt ten stanowi zarządzenie i jako taki podlega jego nadzorowi z punktu widzenia legalności na zasadach określonych przepisami rozdziału 10 u.s.g.
Wójt w piśmie z 4 lutego 2026 r., będącym odpowiedzią na zawiadomienie o wszczęciu postępowania nadzorczego zakwestionował możliwość stwierdzenia nieważności Porozumienia zmieniającego umowę o pracę przez Wojewodę, ponieważ ingerowałoby to w sferę prawa prywatnego, a nie publicznego. W ocenie Wójta nie można utożsamiać zarządzenia z porozumieniem stron, które zmienia umowę o pracę.
Natomiast według Wojewody Porozumienie zmieniające umowę o pracę, powierzające pełnienie funkcji kierownika ośrodka pomocy społecznej, wywołuje skutki prawne w sferze prawa administracyjnego - jako zarządzenia wydane na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g. Na poparcie swojego stanowiska organ nadzoru podał orzeczenia sądów administracyjnych. Wójt nie wydał odrębnego od zawartego Porozumienia zmieniającego umowę o pracę zarządzenia w przedmiocie zatrudnienia kierownika, bądź powierzenia obowiązków temu kierownikowi. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, że kierownik gminnego ośrodka pomocy społecznej jest zatrudniony w oparciu o umowę o pracę, a nie na podstawie powołania lub mianowania.
Dokonując oceny merytorycznej przedmiotowego zarządzenia Wojewoda wskazał na treść art. 122 ust. 1 ustawy. Stanowi on, że osoby kierujące jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej są obowiązane posiadać co najmniej 3-letni staż pracy w pomocy społecznej oraz specjalizację z zakresu organizacji pomocy społecznej.
W toku postępowania wyjaśniającego, w oparciu o posiadane dokumenty Wojewoda ustalił, iż o ile A.B spełnia wymóg posiadanego wykształcenia do pełnienia funkcji kierownika GOPS, tak już nie spełnia wymogu odpowiedniego stażu pracy. Ustalono, iż od dnia 1 sierpnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. była zatrudniona w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w P. na stanowisku referenta ds. księgowości i płac oraz funduszu alimentacyjnego; a następnie od dnia 2 stycznia 2017 r. do dnia 3 marca 2025 r. była zatrudniona na stanowisku samodzielnego referenta ds. księgowości, płac, funduszu alimentacyjnego i obsługi administracyjnej świadczeniobiorców. Z przedłożonego przez Wójta zakresu wykonywanych przez A.B zadań na stanowisku samodzielnego referenta ds. księgowości, płac, funduszu alimentacyjnego i obsługi administracyjnej świadczeniobiorców, przydzielonego przez Kierownika GOPS w P. w dniu 28 grudnia 2016 r. W okresach: od dnia 7 kwietnia 2015 r. do dnia 31 maja 2015 r., od dnia 1 czerwca 2015 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r. oraz od dnia 1 września 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. A.B wykonywała na podstawie umów zlecenie czynności polegających na wykonywaniu zadań asystenta rodziny. Dalej, A.B w okresie od dnia 1 lipca 2023 r. do dnia 13 lutego 2025r. została upoważniona do zastępowania w czasie nieobecności Kierownika GOPS. Wójt przedłożył Wojewodzie stosowne umowy zlecenia oraz zarządzenia, a także oświadczenie osoby pełniącej funkcję Kierownika GOPS do dnia 26 lutego 2025r.
W oparciu o powyższe dokumenty Wojewoda stwierdził, że wprawdzie A.B. była zatrudniona w ośrodku pomocy społecznej, a więc w jednostce organizacyjnej pomocy społecznej wymienionej w art. 6 pkt 5 ustawy, jednakże nie posiada wymaganego ustawowo stażu w pomocy społecznej. Wojewoda przyznał, że art. 122 ust. 1 ustawy nie wymienia stanowisk, które umożliwiają uzyskanie wymaganego stażu, nie oznacza to jednak, że wszystkie stanowiska mogą być objęte przedmiotową kwalifikacją. Analiza przebiegu zatrudnienia A.B. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w P. nie potwierdziła, aby do jej obowiązków należało wykonywanie zadań przewidzianych w ustawie o pomocy społecznej. Z przydzielonego jej zakresu obowiązków wynika natomiast, że odpowiadała ona przede wszystkim za obsługę kadrowo-płacową oraz realizowała zadania związane z funduszem alimentacyjnym i dłużnikami alimentacyjnymi, ze świadczeniami rodzinnymi, z pełnieniem funkcji asystenta rodziny, a także zadania związane z epizodycznym zastępowaniem Kierownika GOPS w czasie jego nieobecności. Wobec powyższego nie można uznać, że ustawowy wymóg dotyczący 3-letniego stażu pracy w pomocy społecznej został wypełniony. Swoje stanowisko Wojewoda poparł stanowiskiem NSA wyrażonym w wyroku z dnia 20 października 2023 r. o sygn. I OSK 1247 /23.
Wojewoda podkreślił przy tym, że zadania pomocy społecznej wyznaczone zostały w art. 15 ustawy. Z kolei szczegółowe zadania gminy o charakterze obowiązkowym i własnym zostały określone wart. 17 ustawy, a zadania zlecone z zakresu administracji rządowej wart. 18 ustawy.
Oceniając przydzielony A.B zakres czynności, który przewidywał między innymi "wykonywanie innych zadań zleconych przez Kierownika lub Główną Księgową Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej" stwierdził, że winny one dotyczyć wyłącznie kompetencji pracownika wynikających z zajmowanego stanowiska, dlatego też nie można interpretować ich w sposób rozszerzający poprzez powiązanie z pomocą społeczną. Według Wojewody nie można również dodawać kontekstu pomocy społecznej przydzielonemu A.B zadaniu, które nie zostało jednoznacznie doprecyzowane, a polegało na sporządzaniu "niezbędnej sprawozdawczości". Na stanowisko organu nadzoru nie wpłynęło oświadczenie byłego Kierownika GOPS (który stanowi dokument prywatny, a nie dokument urzędowy). Wskazane w nim czynności, które miała wykonywać A.B. nie mogą zostać uznane za czynności związane bezpośrednio z pracą w pomocy społecznej. Dotyczyły one jedynie sporadycznych i dodatkowych czynności, które były związane przede wszystkim z funkcjonowaniem ośrodka pomocy społecznej, a nie bezpośrednio z pracą w pomocy społecznej. Istotnym jest jednak to, że stanowisko, na którym zatrudniona była A.B. nie było stanowiskiem związanym ze świadczeniem pomocy społecznej i nie zmienia tego okoliczność wykonywania innych incydentalnych czynności, jak chociażby przykładowo prowadzenie rejestru faktur oraz prowadzenie części księgowości z zakresu pomocy społecznej.
Także pozostałe czynności wykonywane przez A.B. nie mogły skutkować uznaniem, że osoba ta posiada 3-letni staż w pomocy społecznej. Pełnienie na podstawie umowy zlecenie funkcji asystenta rodziny przez 8 miesięcy i 23 dni (okres 266 dni) nie stanowi stażu pracy w pomocy społecznej, o którym mowa wart. 122 ust. 1 ustawy. Kwestia wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej oraz związana z tym funkcja asystenta rodziny został odrębnie uregulowana w ustawie z dnia 9 czerwca 2011r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 49 ze zm.) i nie stanowi stażu pracy w pomocy społecznej - w rozumieniu art. 122 ust. 1 ustawy. Dodatkowo należy wskazać, że świadczenie usług w oparciu o umowę zlecenie - zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wydania przedmiotowego zarządzenia, nie wliczało się do stażu pracy, a tym bardziej do stażu pracy w pomocy społecznej. Dodatkowo w § 1 ust. 2 przywołanych umów zlecenia postanowiono, że "Z tytułu niniejszej umowy Zleceniobiorca nie nabywa żadnych uprawnień pracowniczych ani socjalnych."
Okoliczność, że A.B zastępowała w czasie nieobecności Kierownika GOPS w dalszym ciągu nie uzasadnia spełnienia przez nią przesłanek z art. 122 ust. 1 ustawy. Po pierwsze funkcja ta była przez A.B pełniona przez 593 dni, co daje w przybliżeniu okres 1 roku 7 miesięcy i 12 dni; po drugie pełnienie tej funkcji było jedynie epizodyczne - w okresie nieobecności Kierownika GOPS. Wobec czego nie sposób uznać, że pełnienie tej funkcji skutkuje nabyciem 3-letniego stażu pracy w pomocy społecznej. Wojewoda wyraził wątpliwość co do tego, czy możliwe w ogóle było upoważnienie A.B. do zastępowania Kierownika GOPS. Wymogi określone w art. 122 ustawy obowiązują także osoby, którym powierzono pełnienie obowiązków kierownika jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, chociażby tylko jedynie na wskazany okres czasu.
Reasumując, A.B. w momencie zatrudnienia przez Wójta na stanowisku Kierownika GOPS, to jest w dniu 3 marca 2025 r., nie spełniała wymogu 3- letniego stażu pracy w pomocy społecznej - w rozumieniu art. 122 ust. 1 ustawy. Wobec czego jej powołanie na to stanowisko jest bezskuteczne - w rozumieniu zatrudnienia kierownika gminnej jednostki organizacyjnej, w oparciu o art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g., zaś wydane zarządzenie w tej materii w sposób istotny narusza prawo.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gmina P. zaskarżyła w całości rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, zarzucając:
1.1 rażące naruszenie art. 30 ust. 2 pkt 5 oraz 91 ust. 1 u.s.g. poprzez jego zastosowanie do aktu, który nie ma charakteru aktu organu gminy w rozumieniu tego przepisu, a tym samym nie podlega nadzorowi w trybie właściwym dla aktów organów gminy oraz wydanie rozstrzygnięcia obarczonego wadą niewykonalności prawnej i faktycznej polegającej na braku prawnej możliwości stwierdzania nieważności porozumienia zmianującego umowę o pracę w całości z uwagi na brak kompetencji Wojewody w tym zakresie oraz brak możliwości faktycznej wyeliminowania z obrotu prawnego aktu nieistniejącego (zarządzenia);
1.2. naruszenia art. 91 u.s.g poprzez wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego po okresie dopuszczalnym prawnie tj. po 30 dniach od otrzymania od organu kontrolowanego przedmiotu rozstrzygnięcia.
1.3.błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na naruszeniu przepisu art. 7 k.p.a., art. 7a k.p.a. oraz art. 8 ust. 2 k.p.a. poprzez niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz niewystarczające zebranie materiału dowodowego w zakresie ustalenia 3 - letniego wymogu stażu pracy niezbędnego do pełnienia funkcji kierownika GOPS.
Wobec powyższego Wójt wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i umorzenie postępowania oraz przyznania Gminie od organu nadzoru kosztów postępowania przed Sądem, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, bądź przedłożonego zestawienia.
W uzasadnieniu skargi Wójt wskazał, że informacje, które powziął organ nadzoru w zakresie zatrudnienia Kierownika GOPS w P. pochodziły z czynności kontrolnych przeprowadzonych w okresie od 3 do 6 listopada 2025r. Czynności te zostały zakończone protokołem przekazanym Kierownikowi GOPS w dniu 16 lutego 2026r. W toku czynności kontrolnych zostały przekazane organowi kontroli dokumenty istotne z punktu widzenia legalności zatrudnienia Kierownika GOPS, w tym Porozumienie z dnia 3 marca 2025r. zmieniające umowę o pracę na skutek rozstrzygnięcia konkursu na stanowisko kierownika GOPS w dniach 3-6 listopada 2025, a później jeszcze dodatkowo z inną korespondencją 28 listopada 2025r.
Tym niemniej po zakończonej kontroli do Urzędu Gminy w P. w dniu 8 stycznia 2026r. wpłynęło pismo Wojewody kolejny raz wzywające Wójta do doręczenia Wojewodzie "aktu powołania kierownika GOPS w P.". Z treści pisma wynikało, że chodzi o porozumienie o zmianie umowy o pracę. Wezwanie to zostało wykonane mimo, że Wójt wielokrotnie prezentował stanowisko, że Kierownik GOPS nie jest zatrudniony na podstawie powołania, tylko umowy o pracę. A zarządzenie o powołaniu jako - akt nie jest właściwe dla tej formy zatrudnienia z uwagi na brak podstawy prawnej.
Wójta podkreślił, że Wojewoda posiadał już porozumienie o zmianie umowy o pracę (zwane przez Wojewodę zarządzeniem) przed tą datą. Zatem ponowne żądanie porozumienia zmieniającego miało na celu zachowanie (pozorne) terminu do stwierdzenia nieważności w myśl art. 91 ust. 1 i 3 u.s.g. Kwestia ta ma o tyle istotne znaczenie, że doszło do przekroczenia terminu do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego. W dniu 23 stycznia b.r wszczęto postępowanie nadzorcze w toku postępowania Wójt udzielił wyjaśnień, w których przedłożył istotne z punktu widzenia stażu pracy A.B. W dniu 6 lutego b.r. do Urzędu Gminy w P. wpłynęło rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego.
Zdaniem Wójta, porozumienie zmieniające umowę o pracę nie stanowi zarządzenia, ani aktu jednostronnego organu, lecz jest dwustronną czynność prawną z zakresu prawa pracy, dokonywaną na podstawie zgodnych oświadczeń woli pracodawcy oraz pracownika. Błędne jest jego utożsamianie z zarządzeniem, które jest aktem wewnętrznym, jednostronnym i wydawanym w ramach władztwa administracyjnego. W konsekwencji Wojewoda nie może kwalifikować czynności stricte pracowniczej jako aktu podlegającego ocenie w trybie nadzorczym właściwym dla zarządzeń.
Wójt zaznaczył, że Wojewoda otrzymał porozumienie zmieniające umowę o pracę w toku czynności kontrolnych, w listopadzie 2025r. Po zakończeniu kontroli, w protokole nie wskazał na jakiekolwiek uchybienia w tym zakresie. Z punktu widzenia oceny legalności działania organu nadzoru 30-dniowy termin upłynął 6 grudnia 2025r. lub najpóźniej 28 grudnia 2025r., ponieważ początek biegu terminu należy liczyć od pierwszego przekazania Wojewodzie porozumienia o zmianie umowy o pracę. Wszczęcie postępowania następuje z chwilą, gdy organ nadzoru otrzyma dokument, z którego treści wynika, że kontrolowany podmiot mógł naruszyć obowiązujące normy prawne. Nie ma podstaw do tego, aby po raz kolejny żądać doręczenia dokumentu, który już był przedmiotem badania i od tego nowego doręczenia liczyć 30-dniowy do wydania rozstrzygnięcia. Wojewoda nie może dowolnie kreować początku biegu terminu poprzez ponowne żądanie doręczenia dokumentu, który był już przedmiotem analizy i znajdował się w jego dyspozycji.
Ponadto Wojewoda błędnie ustalił stan faktyczny oraz pominął istotne okoliczności sprawy. Arbitralnie, bez uprzedniego wyjaśnienia, jakie konkretnie czynności kryły się pod pojęciem "innych zadań zleconych przez kierownika GOPS" oraz czy miały one charakter stały, czy incydentalny. Przedłożone przez Wójta oświadczenie byłej Kierownik GOPS Wojewoda ocenił jako dokument prywatny i nie przeprowadził jego pogłębionej analizy ani nie wykazał dlaczego miałby on być niewiarygodny. Podobnie bezpodstawnie zakwalifikowano zastępowanie Kierownika GOPS w czasie jego nieobecności jako "czynność epizodyczną". Bezzasadnie pominięto okresy wykonywania zadań asystenta rodziny. Analogicznie Wojewoda ocenił przedłożone umowy zlecenia dotyczące wykonywania czynności asystenta rodziny przez łączny okres 8 miesięcy i 23 dni. Wojewoda ograniczył się do ogólnego stwierdzenia, że umowy zlecenia w okresie wydania zarządzenia nie były wliczane do stażu pracy. Twierdzenie to pozostaje nieudowodnione i nie znajduje oparcia ani w treści art. 122 ustawy ani w utrwalonej praktyce orzeczniczej. Organ nadzoru negując możliwość zaliczenia okresu wykonywania zadań asystenta rodziny na podstawie umowy zlecenia, dokonał zawężającej i nieuzasadnionej wykładni przepisu, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych.
Wójt wskazał przy tym na naruszenie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony w sytuacji braku możliwości ustalenia w sposób bezsporny stanu faktycznego (art. 81a k.p.a.).
W odpowiedzi na skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi; ewentualnie jej oddalenie skargi jako bezzasadnej.
W pierwszej kolejności organ nadzoru zauważył, że w przedmiotowej sprawie Wójt nie wydał zarządzenia w przedmiocie wniesienia skargi na zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Nr NPII.4131.1.82.2026. Zarządzenie to nie zostało załączone do skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze oraz organ nadzoru nie posiada z urzędu informacji, aby to zarządzenie - w dniu sporządzania odpowiedzi na skargę - zostało przez Wójta wydane. Pełnomocnik Wójta nie może samodzielnie zdecydować o złożeniu skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, które stwierdza nieważność zarządzenia organu wykonawczego gminy. Brak stosowanego zarządzenia w przedmiocie złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze kwalifikowany jest jako brak formalny skargi. Wobec czego brak wydania przez Wójta Gminy P. ww. zarządzenia o wniesieniu skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze powinien skutkować odrzuceniem niniejszej skargi jak niedopuszczalnej - na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Przechodząc do zarzutów zawartych w skardze Wojewoda wskazał, tożsamo jak w treści uzasadnienia rozstrzygnięcia nadzorczego, że zarządzenie Wójta, stanowiące porozumienie zmieniające umowę o pracę, powierzające pełnienie funkcji kierownika ośrodka pomocy społecznej, wywołuje skutki prawne w sferze prawa administracyjnego - jako zarządzenia wydane na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g., a także w sferze prawa prywatnego - jako porozumienie zmieniające stosunek pracy. Wojewoda będący organem nadzoru nad działalnością gminną (art. 85 u.s.g.) stwierdził nieważność przedmiotowego zarządzenia w zakresie odnoszącym się do wywoływanych przez niego skutków administracyjnoprawnych, nie zaś w zakresie skutków o naturze stosunku prywatnoprawnego.
Bezpodstawnym jest zarzut rzekomego przekroczenia przez organ nadzoru terminu 30 dni na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Działając w trybie art. 88 w zw. z art. 91 ust. 1 u.s.g. pismem z dnia 8 stycznia 2026 r. Nr [...] Wojewoda wezwał Wójta o przesłanie w trybie nadzorczym aktu, na mocy którego powierzono funkcję Kierownika GOPS. W dniu 12 stycznia 2026 r. Wójt przedłożył organowi nadzoru zarządzenie - mające formę porozumienia zmieniającego umowę o pracę, 7 dalszych zarządzeń w przedmiocie upoważnienia Kierownika GOPS oraz wyjaśnienia dotyczące legalności zatrudnienia A.B Termin na wydanie rozstrzygnięć nadzorczych w stosunku do przesłanych zarządzeń upływał z końcem dnia 11 lutego 2026r., zaś rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające nieważność niniejszego zarządzenia zostało wydane w dniu 6 lutego 2026r.
Jednocześnie Wojewoda potwierdził, że jego działania zostały poprzedzone kontrolą przeprowadzoną przez Wydział Rodziny i Polityki Społecznej Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach. W jej toku ujawniono nieprawidłowości w zatrudnieniu A.B na stanowisku Kierownika GOPS z uwagi na brak posiadania co najmniej 3 - letniego stażu pracy w pomocy społecznej. W trakcie przeprowadzanej kontroli pismem z dnia 21 listopada 2025 r. zwrócono się do Wójta o wyjaśnienia oraz dokumenty potwierdzające posiadane kwalifikacje oraz staż pracy konieczny do zajmowania stanowiska Kierownika GOPS. Wójt podpisanym elektronicznie pismem z dnia 27 listopada 2025 r. złożył wyjaśnienia oraz wśród niepodpisanych załączników przedłożył skany m. in. skan potwierdzonego za zgodność z oryginałem porozumienia zmieniającego umowę o pracę z dnia 3 marca 2025r. Przedłożone porozumienie zmieniające umowę o pracę stanowiło jedynie skan potwierdzonego wcześniej na papierze za zgodność dokumentu, nie było potwierdzone elektronicznie za zgodność z oryginałem, nie było podpisane elektronicznie. Wobec czego w okresie przeprowadzanej kontroli nie przedłożono podpisanego lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem aktu, zaś Wojewoda Śląski do dnia 12 stycznia 2026 r. dysponował jedynie skanem tego dokumentu.
Wobec tego bieg terminu określonego w art. 91 ust. 1 u.s.g. do stwierdzenia nieważności niniejszego aktu, rozpoczął bieg w dniu 12 stycznia 2026 r. Na poparcie swojego stanowiska Wojewoda podał pogląd wyrażony przez WSA w Krakowie w wyroku z dnia 21 marca 2017 r. o sygn. III SA/Kr 1814/16.
Zatem nawet gdyby uznać, że datą doręczenia organowi nadzoru aktu podlegającego temu nadzorowi (tj. uchwały lub zarządzenia) jest data, w której dokument taki zostaje doręczony Wojewodzie w związku z realizacją innych ustawowych zadań tego organu administracji rządowej to i tak w rozpatrywanej przez Sąd sprawie dotrzymany został termin wskazany w art. 91 ust. 1 u.s.g.
W przekonaniu organu nadzoru termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego rozpoczyna swój bieg z dniem doręczenia uchwały lub zarządzenia w trybie art. 90 u.s.g. czyli w celu poddania aktu badaniu co do jego zgodności z prawem. Jest to szczególnie istotne w odniesieniu do zarządzeń organu wykonawczego gminy — nie doręczanych wojewodzie z urzędu. Akty takie stanowią wielokrotnie część dokumentacji kontrolnej (jak w tym przypadku), znajdują się w aktach postępowań administracyjnych, w których wojewoda występuje jako organ II instancji, czy też element dokumentacji związanej z wnioskami o przyznanie dotacji. Uznanie, że każde takie doręczenie zarządzenia jest równoznaczne z przekazaniem go wojewodzie również w trybie nadzoru de facto pozbawiałoby organ nadzoru możliwości wykonywania wobec nich kompetencji nadzorczych i stwierdzania nieważności aktów naruszających prawo w sposób istotny. W takich sytuacjach wojewoda uprawniony byłby jedynie do wniesienia skargi na zarządzenie do sądu administracyjnego wraz z ewentualnym wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania skierowanym do wójta lub Sądu (art. 61 § 2 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.).
Wojewoda uznał za chybione zarzuty związane z rzekomymi błędami organu nadzoru w poczynionych ustaleniach faktycznych oraz naruszeniem przepisów art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 81a k.p.a. W toku postępowania nadzorczego odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, którego celem jest ocena legalności danego zarządzenia, nie sprowadza się do stosowania tych przepisów wprost, co stwierdził NSA w wyroku z dnia 20 grudnia 2022 r. o sygn. III OSK 7053/21. Całkowicie bezzasadny jest wobec tego braku stosowania w toku postępowania nadzorczego regulacji art. 81a k.p.a. Postulat Wójta związany z zastosowaniem art. 81a k.p.a. ma na celu rozmycie ustalonych przez organ nadzoru faktów oraz przypisanie osobie zatrudnionej na stanowisku Kierownika GOPS trzy letniego stażu pracy w pomocy społecznej - pomimo, że ta osoba takiego stażu nie posiada. Regulacja z art. 81a k.p.a. nie może służyć do kreowania dowolnego lub wyimaginowanego stanu faktycznego, który odpowiadałby interesom strony danego postępowania - w sytuacji, w której istniejący i ustalony stan faktyczny nie odpowiada tej stronie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola taka sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, stosownie do art. 3 § 1 i 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).
Stosownie do art. 148 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru uchyla ten akt.
Dodatkowo zauważyć należy, że kryterium sądowej kontroli zgodności z prawem aktów nadzoru nad samorządem terytorialnym pozostaje w bezpośrednim związku z kryterium stosowanym przez organ nadzoru w przypadku podjęcia określonego środka nadzoru (wyrok WSA w Gliwicach z 14 listopada 2018 r., II SA/Gl 742/18). Inaczej, przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest legalność aktu, co oznacza konieczność zbadania czy akt ten, biorąc pod uwagę jego treść, może zostać pozostawiony w obrocie prawnym. Zasada ta obowiązuje również organ nadzoru (wyrok WSA w Warszawie z 29 lipca 2005 r., IV SA/Wa 995/05). Zatem badając zgodność z prawem aktu nadzoru sąd upoważniony jest także do oceny, czy w istocie zaskarżone zarządzenie narusza prawo i czy jest to takie uchybienie, które powinno skutkować stwierdzeniem jej nieważności. W przeciwnym bowiem wypadku kontrolowane rozstrzygnięcie nadzorcze naruszałoby gwarantowaną konstytucyjnie samodzielność gminy i wymagałoby usunięcia z obrotu prawnego.
Przepis art. 91 u.s.g. uznaje za nieważne uchwały lub zarządzenia sprzeczne z prawem (ust. 1). Jednocześnie stanowi, że w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności takiego aktu, ograniczając się do wskazania, iż wydano go z naruszeniem prawa (ust. 4). "Analiza wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, że istnieją dwa rodzaje wad uchwały lub zarządzenia, w postaci "nieistotnego naruszenia prawa" oraz "sprzeczności z prawem", która obejmuje, jak należy sądzić, naruszenia prawa o charakterze istotnym (A. Matan [w:] Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, wyd. III, red. B. Dolnicki, Warszawa 2021, art. 91 i podana tam literatura). Przez sprzeczność taką należy rozumieć niezgodność z aktami prawa powszechnie obowiązującego, a więc Konstytucją RP, ustawami, aktami wykonawczymi oraz powszechnie obowiązującymi aktami prawa miejscowego (wyrok NSA z 29 listopada 2006 r., I OSK 1287/06), przy czym sprzeczność uchwały lub zarządzenia musi być oczywista i bezpośrednia (wyrok WSA w Warszawie z 21 marca 2007, IV SA/Wa 2296/06). W orzecznictwie sądów administracyjnych do istotnych wad uchwały, skutkujących stwierdzeniem jej nieważności, przyjmuje się takiego rodzaju naruszenia prawa jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, czy też naruszenie procedury podjęcia uchwały. (zob. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2011 r., II OSK 117/11 oraz wyrok NSA z dnia 26 maja 2011 r., II OSK 412/11)
Z nieistotnym naruszeniem prawa, które nie daje podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały, mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty można postawić tezę, że również przy ich zachowaniu zostałaby podjęta uchwała o treści identycznej co zaskarżona. Innymi słowy, chodzi o takie sytuacje, gdy popełnione przy podejmowaniu uchwały naruszenia przepisów proceduralnych nie miały wpływu na jej treść (M. Rzążewska, Zaskarżanie uchwał samorządu terytorialnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Warszawa–Zielona Góra 1997, s. 54–55; wyrok NSA z 27 stycznia 1995 r., SA/Rz 58/94, OwSS 1996/3, poz. 87). Za nieistotne naruszenie należy uznać takie, które jest mniej doniosłe w porównaniu z innymi przypadkami wadliwości, jak nieścisłość prawna czy też błąd, który nie ma wpływu na istotną treść aktu (wyrok WSA w Szczecinie z 13.04.2006 r., II SA/Sz 1174/05).
Należy w tym miejscu wskazać na art. 91 ust. 1 zd. drugie u.s.g., według którego o nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia.
W toku oceny legalności aktu zatrudnienia Kierownika GOPS - które stanowi: Porozumienie zmieniające umowę o pracę zawarte w dniu 3 marca 2025 r. w P. pomiędzy Gminą P. - Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w P. zwanym dalej pracodawcą, reprezentowanym przez A. W. Wójta Gminy P. a Panem(nią) A. B. Wojewoda uznał, że jest ono w całości sprzeczne z art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g. w zw. z art. 122 ust. 1 ustawy i w dniu 6 lutego 2026r. nr. NPII.4131.1.82.2026 wydał rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające jego nieważność.
Nie znajdując formalnoprawnych przeszkód do rozpoznania skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach był zobligowany rozstrzygnąć czy w istocie można Wójtowi przypisać zarzucane uchybienia.
W badanej sprawie kluczową kwestią stało się ustalenie charakteru prawnego Porozumienia zmieniające umowę o pracę, powierzające pełnienie funkcji kierownika ośrodka pomocy społecznej. W ocenie Wójta jest to dwustronna czynność prawna z zakresu prawa pracy, dokonywana na podstawie zgodnych oświadczeń woli pracodawcy oraz pracownika i jako taka należy do kognicji sądów powszechnych. Odmienne stanowisko reprezentuje Wojewoda wywodząc, że przedmiotowe Porozumienie wywołuje skutki prawne w sferze prawa administracyjnego - jako zarządzenia wydane na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g. co oznacza, że objęte jest jego nadzorem i należy do właściwości sądów administracyjnych.
Przystępując do rozpatrzenia sporu o tak wyznaczonym zakresie przedmiotowym niezbędnym jest wskazanie, że do zadań wójta jako organu wykonawczego gminy – co uwzględnione zostało w art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g. – należy zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. Żaden przepis nie daje możliwości wójtowi scedowania tego uprawnienia na inny organ czy podmiot. (wyrok WSA we Wrocławiu z 30 maja 2008 r., sygn. akt III SA/Wr 140/08). Wymaga zatem ustalenie, czy zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, o którym mowa w przytoczonej regulacji prawnej - jest sprawą z zakresu administracji publicznej czy też z zakresu prawa pracy. Kwestia stała się przedmiotem uchwały NSA(7n) w Warszawie z 16 grudnia 1996 r., OPS 6/96, ONSA 1997, nr 2 poz. 48. Wprawdzie co do istoty odnosiła się ona do powierzenia stanowiska dyrektora szkoły i odwołania z tego stanowiska, ale przeprowadzona została w niej analiza charakteru prawnego czynności zatrudniania i zwalniania kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, podejmowanej na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g. przez organ wykonawczy gminy. NSA zauważył, że stosunki pracy stanowiące przedmiot prawa pracy mogą być niekiedy kształtowane czynnościami mającymi charakter aktów administracyjnych. Akt administracyjny może powodować nie tylko skutki administracyjnoprawne, ale także skutki obligacyjne w sferze prawa cywilnego albo prawa pracy. Mamy wówczas do czynienia z materią leżącą na pograniczu dwóch różnych gałęzi prawa. Oznacza to akty powierzenia stanowiska dyrektora szkoły i odwołania z tego stanowiska nie są czynnościami prawa pracy. Ich istota bowiem nie sprowadza się do przekształceń w zakresie praw i obowiązków pracowniczych. Mają one treść administracyjnoprawną. Powierzenie stanowiska dyrektora szkoły (odwołanie z tego stanowiska) niewątpliwie należy traktować jako władczą wypowiedź organu administracji w sprawie należącej do zakresu jego zadań publicznych. Akt administracyjny wywołujący dodatkowo pewne skutki w sferze regulowanej prawem pracy (w stosunku pracy) nie przestaje być aktem administracyjnym. Nie można mu z tego powodu przypisywać podwójnego charakteru: aktu administracyjnego i równocześnie aktu prawa pracy. O takiej dwoistości możemy mówić tylko w odniesieniu do jego skutków. Nie ma wspólnych, międzygałęziowych instytucji prawa pracy i prawa administracyjnego. Uznanie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły i odwołania z tego stanowiska za działania administracyjnoprawne nakazuje oceniać ważność tych czynności według przepisów prawa administracyjnego. (uchwała NSA(7n) w Warszawie z 16 grudnia 1996 r., OPS 6/96, ONSA 1997, nr 2 poz. 48.; por. wyrok NSA z 30 czerwca 2004 r., OSK 439/04, OwSS 2005, nr 3, poz. 69.)
W przywołanej Uchwale NSA zawarł następującą konkluzję - sprawa zatrudnienia kierownika gminnej jednostki organizacyjnej jest zdarzeniem wywołującym skutki nie tylko w sferze prawa pracy lecz należy również do spraw z zakresu administracji publicznej.
Skoro zatem zatrudnianie kierownika jednostki organizacyjnej jest sprawą z zakresu prawa administracyjnego, to pojawia się kwestia formy, w jakiej powinna być ona realizowana. W badanej sprawie jest ona także sporna. Wójt wywodzi bowiem, że skoro w sprawie zatrudnienia na stanowisko Kierownika GOPS nie wydał zarządzenia, to tym brak jest podstaw do objęcia realizacji tego zadania nadzorem na podstawie z art. 91 ust. 1 u.s.g. Z kolei Wojewoda upatruje w Porozumieniu zmieniającym umowę o pracę, na podstawie którego doszło do zatrudnienia A. B. na stanowisko Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. zarządzenia, które podlega nadzorowi z punktu widzenia legalności na zasadach określonych przepisami rozdziału 10 u.s.g.
Wymaga podkreślenia, że samo pojęcie zarządzenia wójta budzi wątpliwości zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Tym bardziej, że zarządzenia, obok decyzji administracyjnych, są prawną formą podejmowania władczych rozstrzygnięć przez wójta (por. wyrok NSA z 30.06.2004 r., OSK 439/04, OwSS 2005/3, poz. 69). Jak rozważał A. Matan - nie jest do końca jasne, czy stosowanie tej formy należy ograniczyć tylko do przypadków wyraźnie wskazanych w ustawie o samorządzie gminnym, poszerzając ewentualnie katalog o akty tak wyraźnie nazwane, wydawane na podstawie ustaw szczególnych, czy objąć nimi także inne działania wójta, o ile spełniają kryteria (warunki) pozwalające uznać określony akt za zarządzenie. Ingerencja nadzorcza wobec aktu nienazwanego "zarządzeniem" – na co zwrócił uwagę WSA w Warszawie w wyroku z 8 grudnia 2006r., sygn. akt II SA/Wa 1278/06 - jest dopuszczalna tylko w tych wypadkach, kiedy wójt użyje innej nazwy dla określenia swojej formy działania, podczas gdy ustawodawca nakazał załatwienie sprawy (np. powołanie zastępcy wójta) w tej właśnie formie. Akt taki, mimo że nie jest nazywany "zarządzeniem", jest nim "w sensie materialnym". Zawarte w art. 85 u.s.g. sformułowanie "nad działalnością gminną" oznacza, że nadzór sprawowany jest nad całą działalnością (bez wyłączeń). (por. A. Matan [w:] Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, wyd. III, red. B. Dolnicki, Warszawa 2021, art. 91.)
Podzielając przedstawione stanowisko w ocenie Sądu zaskarżony akt, na podstawie którego Wójt zatrudnił A.B. na stanowisku Kierownika GOPS jest czynnością prawną, mającą na celu wykonanie art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g. Doszło na jego podstawie do obsady kierownika GOPS czyli kierownika gminnej jednostki organizacyjnej. Rację zatem ma Wojewoda twierdząc, że skoro zatrudnienie A.B. na stanowisku Kierownika GOPS nastąpiło w formie Porozumienia zmieniające umowę o pracę zawartego w dniu 3 marca 2025 r., to należy je traktować jako akt administracyjny podlegający nadzorowi Wojewody w trybie art. 91 ust. 1 u.s.g. Z okoliczności, że zatrudnienie nie nastąpiło w drodze zarządzenia nie można wywodzić, że podjęta czynność w istocie takiego charakteru nie ma. Tym samym Sąd podziela pogląd wyrażony przez NSA w wyroku z 21 lutego 2019r., sygn. akt I OSK 3607/18. W odmiennej sytuacji – na co słusznie zwrócił uwagę WSA w Gliwicach w wyroku z 28 lutego 2006 r., sygn. akt IV SA/Gl 50/06 - gdyby wójt gminy wykonując powierzone mu w art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g. zadania ograniczył się wyłącznie do złożenia oświadczenia woli w postaci zawarcia umowy o pracę, nadzór ten byłby faktycznie uniemożliwiony.
Za chybiony Sąd uznał zarzut naruszenia przez Wojewodę art. 91 u.s.g poprzez wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego po upływie terminu 30 dni od otrzymania od organu kontrolowanego przedmiotu rozstrzygnięcia.
Jak stwierdził NSA w wyroku z 21 kwietnia 2026r. sygn. akt II OSK 126/26, zgodnie z art. 88 u.s.g. organy nadzoru mają prawo żądania informacji i danych dotyczących organizacji i funkcjonowania gminy, niezbędnych do wykonywania przysługujących im uprawnień nadzorczych. Stanowi podstawę do zażądania przez wojewodę od wójta doręczenia mu swoich zarządzeń, w celu zbadania, czy występują przesłanki do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia ich nieważności (por. P. Chmielnicki, Przepisy nadzorze nad działalnością gminną po nowelizacji, Samorząd Terytorialny z 2003, nr 5). Wójt potwierdził w skardze, że Wojewoda wiedzę o zatrudnieniu A.B. na stanowisku Kierownika GOPS uzyskał w ramach czynności kontrolnych prowadzonych GOPS. Dopiero pismem z dnia 8 stycznia 2026r. wezwał o przekazanie aktu, na mocy którego powierzono funkcję Kierownika GOPS. W odpowiedzi, 12 stycznia 2026r. Wójt przedłożył przedmiotowe Porozumienie zmieniające umowę o pracę, 7 dalszych zarządzeń w przedmiocie upoważnienia Kierownika GOPS oraz wyjaśnienia dotyczące legalności zatrudnienia A. B. na stanowisku Kierownika GOPS. Rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane 6 lutego 2026r. Oznacza to, że termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego, o którym mowa w art. 91 ust. 1 u.s.g. został zachowany.
Co do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez Wojewodę art. 7 k.p.a., art. 7a k.p.a. oraz art. 8 ust. 2 k.p.a. Sąd uznaje je za bezzasadne. Ugruntowanym w orzecznictwie jest pogląd, że postępowanie nadzorcze nie jest klasycznym postępowaniem administracyjnym. Celem rozstrzygnięcia nadzorczego jest ocena zgodności z prawem materialnym oraz przepisami ustrojowymi uchwały lub zarządzenia organu gminy, a nie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego regulującymi postępowanie w indywidualnych sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, te bowiem co do zasady nie mają zastosowania w procedurze podejmowania uchwały lub wydawania zarządzenia. (por. wyrok NSA z 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 658/18). W tej sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów k.p.a.
Przystępując do oceny naruszenia przy wydawaniu zaskarżonego zarządzenia przepisu art. 122 ust. 1 ustawy Sąd również i w tym wypadku podzielił stanowisko Wojewody Zgodnie z przywołanym w skardze art. 122 ust. 1 ustawy osoby kierujące jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej są obowiązane posiadać co najmniej 3-letni staż pracy w pomocy społecznej oraz specjalizację z zakresu organizacji pomocy społecznej. Brzmienie przywołanego przepisu świadczy o tym, że spełnienie określonych w nim wymogów stanowi bezwzględny obowiązek. Nie zastosowanie się do treści sformułowanego przepisu stanowi istotne naruszenie prawa (por. wyrok WSA w Gliwicach z 28 lutego 2006 r., sygn. akt IV SA/Gl 50/06)
Wojewoda ustalił, że A. B. była zatrudniona w GOPS, a więc w jednostce organizacyjnej pomocy społecznej wymienionej w art. 6 pkt 5 ustawy o pomocy społecznej. Jednak wykonywane przez nią zadania nie można zakwalifikować jako pracy w pomocy społecznej. A.B od dnia 1 sierpnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. była zatrudniona w GOPS na stanowisku referenta ds. księgowości i płac oraz funduszu alimentacyjnego; a następnie od dnia 2 stycznia 2017 r. do dnia 3 marca 2025 r. na stanowisku samodzielnego referenta ds. księgowości, płac, funduszu alimentacyjnego i obsługi administracyjnej świadczeniobiorców. Zadania z tego zakresu określone zostały w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. 2026 r. poz. 79) i nie stanowi stażu, o którym mowa w art. 122 ustawy.
Takich zadań A.B. nie realizowała także w ramach umowy zlecenia w okresach: od dnia 7 kwietnia 20215 r. do dnia 31 maja 2015 r., od dnia 1 czerwca 2015 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r. oraz od dnia 1 września 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. Wówczas wykonywała zadania asystenta rodziny. Systemu pieczy zastępczej oraz związana z tym funkcja asystenta rodziny poddana została odrębnej regulacji w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 49 ze zm.). Wobec tego także nie stanowi stażu pracy w pomocy społecznej w rozumieniu art. 122 ust. 1 ustawy.
Okres od dnia 1 lipca 2023 r. do dnia 13 lutego 2025 r., w którym to A.B. była upoważniona do zastępowania w czasie nieobecności Kierownika GOPS także nie można uznać za pracę w pomocy społecznej z uwagi na jej uboczny charakter wobec zadań realizowanych na stanowisku pracy. Zauważyć trzeba także, że funkcja ta była przez A.B przez 593 dni, co daje w przybliżeniu okres 1 roku 7 miesięcy i 12 dni.
W ocenie Sądu słusznie nie został uznany za staż pracy w pomocy społecznej wykonywanie przez A.B. innych obowiązków, których zakres miał być potwierdzony oświadczeniem osoby pełniącej funkcję Kierownika GOPS do dnia 26 lutego 2025 r.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie jest obarczone ani naruszeniem przepisów postępowania, ani też naruszeniem prawa materialnego.
Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku i skargę oddalono.