III SA/Gl 351/25

III SA/Gl 351/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-12-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch /sprawozdawca/
Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący/
Magdalena Jankiewicz
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi B. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 18 lutego 2025 r. nr 2401-IOA.4055.1.2025.EB w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 lutego 2025r. numer 2401-IOA.4055.1.2025.EB Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia 17 stycznia 2025r. numer [...] odmawiające B. W. (dalej: skarżąca, strona) wydania zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu ciężarowego lub specjalnego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5t.
Z akt administracyjnych wynika następujący stan sprawy.
Skarżąca wnioskiem z dnia 13 stycznia 2025 r wystąpiła do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. o wydanie dokumentu - zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku zapłaty podatku akcyzowego na terytorium kraju dla samochodu marki Renault Master nr nadwozia [...], rok produkcji 2008.
Do wniosku dołączono następujące dokumenty:
- kserokopię certyfikatu rejestracji z 14 sierpnia 2013 r.,
- kserokopię umowy kupna-sprzedaży z 3 stycznia 2025 r.,
- dokumentację zdjęciową pojazdu - 2 szt.,
z których wynikało, iż ww. pojazd to samochód typu ambulans.
Postanowieniem z 17 stycznia 2025 r. nr: [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu ciężarowego lub specjalnego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5t. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ I instancji wyjaśnił, iż brak jest podstaw do wydania żądanego zaświadczenia ze względu na fakt, że będący przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazd samochodowy typu ambulans spełnia definicję samochodu osobowego, bowiem :
- zgodnie z art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2025 r., poz. 126 dalej u.p.a.) za samochody osobowe należy uznać pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo- towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
- zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do taryfy celnej pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy silnikowe różnego typu (włącznie z pojazdami silnikowymi ziemno-wodnymi (amfibiami) przeznaczone do przewozu osób; jednakże nie obejmuje ona pojazdów silnikowych objętych pozycją 8702. Pojazdy objęte pozycją 8703 mogą mieć dowolny typ silnika (silnik tłokowy wewnętrznego spalania, silnik elektryczny, turbina gazowa, połączenie silnika spalinowego tłokowego oraz jednego lub więcej silników elektrycznych itp.). Niniejsza pozycja obejmuje m.in. specjalistyczne środki transportu, takie jak ambulanse, pojazdy więzienne i karawany.
Jednocześnie wskazano skarżącej, iż zgodnie z art. 106 ust. 2 u.p.a. podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
Następnie strona wniosła zażalenie na ww. postanowienie wnosząc o jego zmianę poprzez wydanie żądanego zaświadczenia ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych leżących u podstaw wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, a polegających na błędnej klasyfikacji pojazdu ze względu na jego przeznaczenie i cechy użytkowe, co spowodowało błędne zastosowanie przepisów ustawy o podatku akcyzowym, a to art. 100 ust. 4 i uznanie, że sprowadzany przez wnioskodawczynię pojazd mieści się w kategorii pojazdów, o których mowa w tym przepisie, podczas gdy pojazd, którego dotyczył wniosek winien zostać zakwalifikowany do kodu - pozycji 8705.
Do zażalenia załączono dokumentację zdjęciową, dokument identyfikacji pojazdu oraz pełnomocnictwo.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 lutego 2025r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy uprzednio wydane postanowienie organu podatkowego I Instancji. W uzasadnieniu wydanego postanowienia organ podatkowy II instancji wskazał, iż analiza dokumentów źródłowych przedłożonych wraz z wnioskiem nie pozwala przyjąć, iż sprowadzony przez wnioskodawczynię pojazd nie podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, w oparciu o przepis ustawy o podatku akcyzowym, to jest art.100 ust. 4 ustawy. W oparciu o przedłożone w toku postępowania przed organem pierwszej instancji dokumenty pojazd został prawidłowo zakwalifikowany w ramach pozycji CN 8703, z tych względów organ II Instancji utrzymał w mocy pierwotne postanowienie.
W związku z powyższym 24 marca 2025 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 18 lutego 2025r. numer sprawy 2401-IOA.4055.1.2025.EB.
Przedmiotowemu postanowieniu zarzuciła:
1. Błąd w ustaleniach faktycznych leżących u podstaw wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, a polegający na błędnej kwalifikacji pojazdu ze względu na jego przeznaczenie i cechy użytkowe, co spowodowało błędne zastosowanie przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym, a to art.100 ust.4 i uznanie, że sprowadzony przez wnioskodawczynię pojazd mieści się w kategorii pojazdów, o których mowa w w/w przepisie, podczas gdy pojazd, którego dotyczył wniosek winien zostać zakwalifikowany do kodu - pozycji CN 8705,
2. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że sprowadzony przez wnioskodawczynię pojazd z uwzględnieniem jego wyposażenia oraz właściwości jest pojazdem podlegającym zakwalifikowaniu do taryfy celnej pozycji CN 8703, podczas gdy prawidłowo ustalony stan faktyczny prowadzi do wniosku, że pojazd podlega zakwalifikowaniu do taryfy celnej pozycji CN 8705,
3. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 100 ust.4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym, poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że pojazd którego dotyczy wniosek jest pojazdem mechanicznym objętym pozycją CN 8703, podczas gdy właściwości i rodzaj nabytego pojazdu kwalifikują go do pozycji CN 8705,
4. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art.100 ust.4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym, poprzez jego błędne zastosowanie i niewłaściwe zastosowanie polegające na braku ustalenia czy pojazd, którego dotyczył wniosek jest ambulansem o wyposażeniu zgodnym z normą PN EN 1789 typu A, typu B czy też typu C, co spowodowało błędne ustalenie, iż pojazd podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.
Wskazując na powyższe zarzuty, wniosła o:
1.Uchylenie postanowienia z dnia 18.02.2025r. numer 2401-IOA.4055.1.2025.EB wydanego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach oraz poprzedzającego w/w postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia 17.01.2025r. numer [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I Instancji wraz z zobowiązaniem organu do zasięgnięcia w sprawie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy do spraw motoryzacji celem ustalenia czy pojazd marki Renault Master nr nadwozia [...] podlega obowiązkowi akcyzowemu czy też nie z uwagi na jego przeznaczenie i specyfikację,
2.zasądzenie na rzecz skarżącej od organu podatkowego zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
Ewentualnie:
1. Wniosła o zmianę postanowienia z dnia 18.02.2025r. znak 2401-IOA.4055.1.2025.EB wydanego przez Dyrektora izby Administracji Skarbowej w Katowicach oraz poprzedzającego postanowienia numer [...] wydanego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. poprzez wydanie skarżącej zaświadczenia zgodnie z pierwotną treścią wniosku złożonego pismem z dnia 13.01.2025r.,
2. zasądzenie na rzecz skarżącej od organu podatkowego zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
W uzasadnieniu strona m.in. wskazała, że organ podatkowy błędnie ustalił stan faktyczny, który doprowadził do wydania w sprawie wadliwego rozstrzygnięcia, to jest dokonał błędnej klasyfikacji pojazdu, którego dotyczył wniosek. Prawidłowa analiza stanu faktycznego sprawy, w oparciu o złożoną przez skarżącą w toku postępowania dokumentację źródłową dotyczącą pojazdu, o którym mowa we wniosku winna prowadzić do sklasyfikowania, przypisania pojazdu do kodu CN 8705 - tj. jako ambulans ratunkowy, ponieważ pojazd posiada - co zresztą wynika z badania technicznego - wyłącznie trzy miejsca siedzące, a więc nie jest i nie służy do przewozu osób, tylko jest pojazdem ratunkowym, posiadającym na wyposażeniu urządzenia ratujące życie. Ponadto w dowodzie rejestracyjnym w pozycji 51 widnieje adnotacja, trzy miejsca siedzące, które są w pierwszym rzędzie pojazdu i też na stałe są oddzielone ścianą grodziową z szybą przesuwną. Okoliczności w powyższym zakresie wynikają również ze złożonego w sprawie certyfikatu dotyczącego zakupionego pojazdu, który to dokument pozostał całkowicie poza oceną organu podatkowego.
Skarżąca podkreśliła, iż ponad wszelką wątpliwość z opisów pozycji CN 8703, 8704 i 8705 wynika, że zasadniczym kryterium klasyfikacyjnym pojazdów samochodowych jest ich przeznaczenie, które zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 6 grudnia 2007 r., w sprawie C-486/06, winno być oceniane na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech pojazdów. W krajowym orzecznictwie także przyjmuje się, że klasyfikacja pojazdów do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd (wyrok NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt IGSK 370/12). O wyborze właściwej pozycji kodu CN decyduje główna funkcja pojazdu, spełnienie której wynika m.in. z jego budowy i wyposażenia i nie chodzi tu o przeznaczenie w sensie sposobu wykorzystania pojazdu przez nabywcę, lecz o przeznaczenie według zamysłu jego producenta.
W dalszej kolejności skarżąca wskazała, iż prawidłowa wykładnia przepisów prowadzi do jednoznacznego wniosku, że jedynie ambulans o wyposażeniu zgodnym z normą PN EN 1789 typu A (Ambulans do transportu pacjentów) mógłby zostać zakwalifikowany pod pozycją CN 8703, gdyż jego podstawowym przeznaczeniem jest przewóz pacjenta (lub pacjentów) wtedy, gdy pacjent lub pacjenci nie mogą być transportowani normalnymi samochodami osobowymi (np. konieczny jest transport w pozycji leżącej na noszach). Ambulanse o wyposażeniu zgodnym z normami PN EN 1789 typu B (Ambulans ratunkowy) oraz PN EN 1789 typu C (Ruchoma jednostka intensywnej opieki) nie są pojazdami zbudowanymi zasadniczo do przewozu osób, wobec czego z oczywistych względów nie może mieć do nich zastosowanie art.100 ust.4 ustawy.
Końcowo wskazała, iż powoływanie się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia na orzeczenie NSA z dnia 21.02.2018r. zapadłe w sprawie o sygn. akt: I GSK 182/16, nie może w żadnej mierze mieć przełożenia, albowiem dotyczyło ono stricte samochodu osobowego jakim jest pojazd marki Audi A4, tymczasem wniosek w niniejszej sprawie dotyczy pojazdu o innej charakterystyce użytkowej i przeznaczeniu, tj. pojazdu marki Renault Master.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - dalej jako: p.p.s.a.), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.
Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów postępowania, które skutkuje koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do stwierdzenia, czy organ podatkowy prawidłowo odmówił skarżącej wydania zaświadczenia o żądanej treści tj. potwierdzającego brak obowiązku zapłaty podatku akcyzowego na terytorium kraju dla samochodu marki Renault Master nr nadwozia [...], rok produkcji 2008.
Wskazać należy, że zgodnie z przepisami art. 306a u.p.a. organ podatkowy wydaje zaświadczenia na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie (§ 1). Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:
1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa;
2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (§ 2).
Zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania (§ 3). Zaświadczenie wydaje się w granicach żądania wnioskodawcy (§ 4).
Z kolei przepis art. 306b u.p.a. stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 306a § 2 u.p.a. organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (§ 1). Organ podatkowy, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w niezbędnym zakresie postępowanie wyjaśniające (§ 2).
Mając na uwadze powołaną regulację art. 306a u.p.a. podkreślić należy, że nie jest dopuszczalne wydanie zaświadczenia o innej niż żądana treść. Jeśli bowiem okoliczności faktyczne lub prawne nie pozwalają wydać zaświadczenia o żądanej treści, organ podatkowy zobowiązany jest do odmowy wydania zaświadczenia , które zgodnie z art. 306c u.p.a. ma formę postanowienia, na które służy zażalenie.
Negatywne załatwienie sprawy w postaci odmowy wydania zaświadczenia zgodnie z art. 306c u.p.a. może mieć postać odmowy wydania zaświadczenia w ogóle lub zaświadczenia o żądanej treści. Odmowa wydania zaświadczenia jest uzasadniona brakiem interesu prawnego wnioskodawcy, brakiem właściwości organu do którego skierowano wniosek oraz niemożnością spełnienia żądania odnośnie treści zaświadczenia, czy to ze względu na treść posiadanych danych czy też ze względu na zakaz ustanowiony w innych przepisach.
Podkreślić należy, że z nakreślonych wyżej ram prawnych jednoznacznie wynika, iż podstawą do wydania zaświadczenia przez dany organ są wyłącznie prowadzone przez ten organ ewidencje, rejestry lub inne dane znajdujące się w jego posiadaniu. Innymi słowy, możliwość wydania zaświadczenia o określonej treści potwierdzającej fakty albo stan prawny, determinowana jest tym, co wynika z dokumentacji (ewidencji, rejestrów) i z innych danych, które są w dyspozycji organu
mającego wydać zaświadczenie.
Zatem, obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek inicjujący postępowanie o wydanie zaświadczenia, jest porównanie treści żądania strony ze stanem rzeczy wynikającym ze wszelkich, prowadzonym przez niego ewidencji i rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 306b § 1, § 2 u.p.a.). Jeśli żądanie zawarte we wniosku o wydanie zaświadczenia ma potwierdzenie we wskazanych źródłach (dokumentach, danych lub informacjach), wówczas wydawane jest zaświadczenie o żądanej treści. Natomiast, gdy dane niezbędne do wydania zaświadczenia pozwalają na stwierdzenie braku zgodności między treścią żądania, a stanem rzeczywistym wynikającym z posiadanych przez organ danych, to taka sytuacja wymusza na organie wydanie postanowienia odmawiającego wydanie zaświadczenia o żądanej treści.
W przedmiotowej sprawie w wydanym postanowieniu odmawiającym wydania zaświadczenia o żądanej treści, organ wskazał, iż brak jest podstaw do wydania żądanego zaświadczenia ze względu na fakt, że będący przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazd samochodowy typu ambulans spełnia definicję samochodu osobowego, bowiem :
- zgodnie z art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2025 r., poz. 126 dalej u.p.a.) za samochody osobowe należy uznać pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo- towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
- zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do taryfy celnej pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy silnikowe różnego typu (włącznie z pojazdami silnikowymi ziemno-wodnymi (amfibiami)) przeznaczone do przewozu osób; jednakże nie obejmuje ona pojazdów silnikowych objętych pozycją 8702. Pojazdy objęte pozycją 8703 mogą mieć dowolny typ silnika (silnik tłokowy wewnętrznego spalania, silnik elektryczny, turbina gazowa, połączenie silnika spalinowego tłokowego oraz jednego lub więcej silników elektrycznych itp.). Niniejsza pozycja obejmuje m.in. specjalistyczne środki transportu, takie jak ambulanse, pojazdy więzienne i karawany.
Ponadto w związku z tym, że wniosek o wydanie zaświadczenia dotyczy obowiązku zapłaty w podatku akcyzowym zasadne jest wskazanie na brzmienie art. 1 u.p.a. który stanowi, że ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej "akcyzą", wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
Zgodnie z art. 109 ust. 1 u.p.a. w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, właściwy naczelnik urzędu celnego jest obowiązany, dla celów związanych z rejestracją samochodu osobowego na terytorium kraju, do wydania podatnikowi, na jego wniosek, dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju, z zastrzeżeniem art. 110 ust. 6 i art. 111 ust. 4.
W myśl art. 109 ust. 2 u.p.a. dla celów związanych z rejestracją samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany wydać na wniosek zainteresowanego podmiotu dokument potwierdzający brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju, z zastrzeżeniem art. 110 ust. 6 i art. 111 ust. 4.
Przepis ten koresponduje z regulacją art. 72 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137), zgodnie z którym rejestracji dokonuje się na podstawie dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie z akcyzy, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju "samochodowy inny" został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy.
Jednocześnie należy wskazać, że w u.p.a. przewidziano obowiązek wydania zaświadczenia przez organ w przypadku zwolnienia od akcyzy samochodów osobowych (art. 109a, 110 ust. 6, 110 ust. 4 u.p.a.).
Dodać trzeba, że wydanie zaświadczenia jest czynnością materialno- techniczną i urzędowym zarazem potwierdzeniem określonych faktów lub stanu prawnego. Jego istota sprowadza się do tego, że nie rozstrzyga ono o żadnych prawach lub obowiązkach i nie może tworzyć nowej sytuacji prawnej. Zaświadczenie nie może rozstrzygać czegokolwiek, zwłaszcza o istnieniu lub nie istnieniu obowiązku. Jest zatem wyłącznie przejawem tego, co zawarte jest w źródłach, na których bazuje organ wydający zaświadczenie.
Odnośnie treści zaświadczenia wskazuje się, że powinno ono zawierać prawdziwe i pewne informacje. Wyłącznie niebudzący wątpliwości stan faktyczny może być potwierdzony zaświadczeniem, mającym walor dokumentu urzędowego. Tym samym nie może ono potwierdzać stanu faktycznego, co do którego zachodzą wątpliwości, a także okoliczności sporne. Organ jest uprawniony, a jednocześnie zobowiązany do potwierdzenia w zaświadczeniu tylko tych informacji, których jest dysponentem, w konsekwencji jest to akt wiedzy organu o określonych faktach lub stanie prawnym.
Mając powyższe na uwadze oraz wskazane przepisy u.p.a. organy celne w uzasadnieniu postanowienia dokładnie opisały w jaki sposób przebiega klasyfikacja pojazdu wg Nomenklatury Scalonej oraz not wyjaśniających do CN. Pojazd nabyty przez skarżącą nie mógł być zaliczony do pozycji CN 8705, ponieważ w pozycji tej nie przewidziano tego typu samochodów. Zakwalifikowanie spornego pojazdu do pozycji 8703 było w pełni uzasadnione, ponieważ specjalistyczne pojazdy transportowe (w tym wszelkiego rodzaju ambulanse) niezależnie od tego czy wyposażone zostały w aparaturę medyczną czy, nie zostały wprost zaliczone do pozycji CN 8703, w przeciwieństwie do pojazdów objętych pozycją 8705, gdzie ich konstrukcja i wyposażenie przystosowuje je do funkcji nietransportowych, a niejako przy okazji mogą przewozić ludzi.
Z punktu widzenia ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN, co potwierdza art. 3 ust. 1 u.p.a. W związku z czym zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i nie narusza prawa.
Podsumowując, Sąd w składzie orzekającym nie stwierdził w przedmiotowej sprawie naruszenia zasad postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy jak również przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Żaden z zarzutów skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu skargi.