III SA/Gl 240/25

III SA/Gl 240/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-10-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-03-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Pawlyta
Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący/
Marzanna Sałuda /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1251
art. 73
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Asesor WSA Adam Pawlyta, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2025 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia 13 lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu i wydania dowodu rejestracyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 13.02.2025 r. nr [...] Prezydent Miasta Z., na podstawie art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251ze zm., dalej: p.r.d.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku A. K. – dalej strona, skarżący z dnia 30 stycznia 2025 r. zarejestrował pojazd marki: [...] nr nadwozia [...] wydając dowód rejestracyjny seria i numer: [...] tablice rejestracyjne nr [...] zalegalizowane znakiem legalizacyjnym nr [...]. Na podstawie art. 107 § 4 k.p.a. organ odstąpił od uzasadnienia decyzji.
W dniu 10 marca 2025 organ sporządził uzasadnienie do w/w decyzji w związku ze skargą do WSA w Gliwicach .
W uzasadnieniu decyzji nr [...] organ wskazał, iż w związku z tym, że przedstawione do rejestracji dokumenty były zgodne z wymaganiami zawartymi w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 1251 - dalej pord.) zgodnie z § 1 ust. 1 i 11 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 sierpnia 2022 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach dokonał m.in. następujących czynności:
1. wpisał dane techniczne pojazdu na podstawie dokumentu, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d;
2. wprowadził do centralnej ewidencji pojazdów dane o właścicielu pojazdu
3. zamieścił na tym dokumencie adnotację o treści: "Pojazd zarejestrowany, nr...., rej...., data ... / Vehicle registered with registration number..., date ...", wpisując numer rejestracyjny i datę rejestracji w każdej części tej adnotacji;
4. przystawił na dokumencie pieczątkę organu rejestrującego;
5. wykonał kserokopię tego dokumentu, a dokument zwrócił właścicielowi pojazdu
6. wydawał zalegalizowane tablice rejestracyjne o numerze [...]
7. wydał decyzję o czasowej rejestracji pojazdu i pozwolenie czasowe
8. zamówił spersonalizowany dowód rejestracyjny
Prezydent Miasta Z. wskazując na treść art. 72 pkt. 1 p.r.d zaznaczył, iż organ rejestrujący wydał decyzję zgodne z żądaniem (wnioskiem) skarżącego. Także dowód rejestracyjny i dane w nim zawarte zostały wydane zgodnie z wnioskiem skarżącego i dokumentami przedstawionymi do rejestracji pojazdu. Z dokumentów tych wynika, że skarżący nabył pojazd specjalny kempingowy (faktura zakupu) dla którego producent określił w procesie uzyskiwania homologacji kategorię M1 (świadectwo zgodności z kodem nadwozia w punkcie 51 - SA oznaczający pojazd kempingowy) oraz określił jego rodzaj i przeznaczenia jako pojazd specjalny kempingowy (oświadczenie zawierające dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu). Zauważył organ, iż pojazd kategorii M1 może być pojazdem specjalnym kempingowym jeśli spełnia określone warunki dotyczące wyposażenia mieszkalnego. Wskazują na to zawarte uregulowania Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2018/858 w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylające dyrektywę 2007/46/WE -dalej rozporządzenie nr 2018/858 (Dz.U.EU.L.2018.151.1):
• definicja pojazdu specjalnego opisana w art. 3 pkt. 31 ("pojazd specjalnego przeznaczenia" oznacza pojazd należący do kategorii M, N lub O posiadający specyficzne właściwości techniczne, które umożliwiają mu wykonywanie funkcji, która wymaga specjalnego dostosowania lub wyposażenia.)
• opis kategorii M pojazdów zawarta w art. 4 pkt. 1a (kategoria M obejmuje pojazdy silnikowe zaprojektowane i zbudowane głównie do przewozu pasażerów i ich bagażu podzielone na: (i) kategorii Ml: pojazdy silnikowe mające nie więcej niż osiem miejsc siedzących poza miejscem siedzącym kierowcy i niemające miejsc dla pasażerów stojących, niezależnie od tego, czy liczba miejsc siedzących jest ograniczona do miejsca siedzącego kierowcy;)
Wskazał także iż prawo krajowe w: art. 2 pkt. 33 p.r.d definiuje pojazd samochodowy jako pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego
• art. 2 pkt. 36 p.r.d definiuje pojazd specjalny jako pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji.
• § 11 ust. 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 502) które wymaga od samochodu kempingowego by przestrzeń mieszkalna zawiera co najmniej następujące elementy: siedzenia i stół, miejsca do spania, które mogą być stworzone przez siedzenia, urządzenia kuchenne oraz schowki.
Dodatkowo zaznaczył, że producent pojazdu określa kategorię pojazdu w procesie homologacji gdyż obowiązany jest aby pojazdy, układy, komponenty i oddzielne zespoły techniczne były konstruowane i wytwarzane zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzenie nr 2018/858, w aktach delegowanych i wykonawczych przyjętych na jego podstawie oraz w innych obowiązujących aktach prawnych Unii Europejskiej. W odpowiedzi na zarzut, wpisania w dowodzie rejestracyjnym pojazdu (pozycja J) kategorii M1 która przewidziana jest zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31.08.2022 r. dla samochodu osobowego organ poinformował, iż ten sam załącznik w tabeli nr 1 pod liczbą porządkową 31 przewiduje kategorię homologacyjną pojazdu specjalnego między innymi jako M1, M2, M3, N1, N2, N3.
Termin badania technicznego został wyznaczony zgodnie z art. 81 pkt. 5 p.r.d., który stanowi, że okresowe badanie techniczne pojazdu przeprowadza się corocznie, z zastrzeżeniem ust. 6-10. Zastrzeżenia te wskazują natomiast rodzaje pojazdów inne niż przedmiotowy pojazd który jest pojazdem specjalnym zatem nie mogą stanowić podstawy do wyznaczenia terminu badania technicznego.
W skardze do WSA w Gliwicach organowi zarzucił:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 81 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym przez jego niewłaściwe zastosowanie w okolicznościach sprawy i uznanie, że pojazd marki [...] nie jest samochodem osobowym, a tym samym nie stosuje się art. 81 ust. 6 Prawo o ruchu drogowym, powyższe doprowadziło do uznania i określenia w dowodzie rejestracyjnym, że pojazd marki [...] jest samochodem specjalnym, co spowodowało błędne określenie terminu okresowego badania technicznego pojazdu, które przypada na dzień 02.01.2026 r.,
2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 81 ust. 6 Prawo o ruchu drogowym przez jego niezastosowanie w okolicznościach sprawy i uznanie, że przedmiotowy pojazdu jest pojazdem specjalnym i stosuje się art. 81 ust. 5 Prawo o ruchu drogowym, powyższe doprowadziło do uznania i określenia w dowodzie rejestracyjnym, że w/w pojazd marki jest samochodem specjalnym, co spowodowało błędne określenie terminu okresowego badania technicznego pojazdu, które przypada na dzień 02.01.2026 r.,
3) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 2 pkt. 36 Prawo o ruchu drogowym poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że pojazd marki. [...] jest pojazdem specjalnym, zamiast samochodem osobowym,
4) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 2 pkt. 40 Prawo o ruchu drogowym poprzez jego niezastosowanie i błędne uznanie, że pojazd marki [...] jest pojazdem specjalnym, zamiast samochodem osobowym,
5) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na błędnej interpretacji pojęcia pojazd specjalny i uznanie, że pojazd marki [...] jest samochodem specjalnym, zamiast samochodem osobowym,
6) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 80 w zw. z art. 7 i 77 § 1 kpa poprzez dokonanie błędnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego co finalnie doprowadziło do nieuzasadnionej konkluzji, iż pojazd marki [...] jest samochodem specjalnym, zamiast samochodem osobowym.
7) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 8 kpa poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów państwa oraz zasady pogłębiania świadomości i kultury prawnej obywateli poprzez wydanie przez organ administracji przy tym samym stanie faktycznym i prawnym dwóch różnych rozstrzygnięć.
W konsekwencji wniesiono o uwzględnienie niniejszej skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w części w której organ administracji błędnie wskazał w dowodzie rejestracyjnym, że pojazd marki [...] jest samochodem specjalnym o przeznaczeniu kampingowym oraz błędnie wskazał termin badania technicznego na dzień 02.01.2026 r., zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, przeprowadzenie dowodu z dokumentu tj.: kopii decyzji nr [...] na okoliczność jej treści, fotokopii dowodu rejestracyjnego pojazdu marki [...] nr rej. [...]na okoliczność jej treści, błędnej kwalifikacji pojazdu marki [...] jako samochód specjalny, c) fotokopii dowodu rejestracyjnego pojazdu marki [...] na okoliczność jej treści, wydania przez organ administracji przy tym samym stanie faktycznym i prawnym dwóch różnych rozstrzygnięć.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Prezydenta Miasta Z. z dnia 2 stycznia 2025r., [...], którą na wniosek A.K. zarejestrowano pojazd marki [...] nr nadwozia [...], wydając dowód rejestracyjny seria i nr [...], tablice rejestracyjne nr [...] zalegalizowane znakiem legalizacyjnym nr [...].
Materialnoprawną podstawę decyzji wydanych w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm., dalej: p.r.d.).
Stan faktyczny ustalony przez organy orzekający w niniejszej sprawie nie budził sporu. A.K. w dniu 02.01.2025r. zwrócił się do organu z wnioskiem o rejestrację pojazdu samochodu specjalnego kempingowego [...] rok produkcji 2024 nabytego 20.12.2024r. dołączając do wniosku fakturę zakupu oświadczenie o zapłacie akcyzy, świadectwo homologacji .
Spór pomiędzy skarżącą i organem orzekającym dotyczy okoliczności rejestracji auta, i terminu okresowego badania technicznego pojazdu albowiem skarżący utrzymuje, iż organ błędnie przyjął, że jest to samochód specjalny z koniecznym badaniem technicznym w dniu 02.01.2026r. podczas, gdy jest to samochód osobowy .
Zgodnie z art. 73 p.r.d rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu, starosta właściwy ze względu na miejsce jego stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania, wydając decyzję o rejestracji pojazdu, dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne.
1a. Składający wniosek o rejestrację pojazdu może wnioskować o zachowanie dotychczasowego numeru rejestracyjnego, w tym tablic (tablicy) rejestracyjnych, jeżeli pojazd był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiada tablice (tablicę) rejestracyjne zgodne z przepisami wydanymi na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz utrzymane w należytym stanie i czytelne. W takim przypadku starosta, dokonując rejestracji pojazdu, wydaje decyzję o rejestracji pojazdu i dowód rejestracyjny oraz dokonuje legalizacji dotychczasowych tablic (tablicy) rejestracyjnych. Jeżeli tablice (tablica) rejestracyjne nie są zgodne z przepisami wydanymi na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a albo nie są utrzymane w należytym stanie, albo nie są czytelne, stosuje się przepis ust. 1.
1b. Właściciel albo podmiot, o którym mowa w ust. 2 i 5, będący posiadaczami pojazdu samochodowego zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem motocykla, mogą wnioskować do organu rejestrującego właściwego ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu o wydanie dodatkowej zalegalizowanej tablicy rejestracyjnej do oznaczenia bagażnika zakrywającego tylną tablicę rejestracyjną. Dodatkowa tablica rejestracyjna posiada ten sam numer rejestracyjny co numer rejestracyjny pojazdu samochodowego. W przypadku gdy pojazd samochodowy nie posiada tablic rejestracyjnych zgodnych z przepisami wydanymi na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a, organ rejestrujący wydaje nową decyzję o rejestracji pojazdu wraz z kompletem zalegalizowanych tablic rejestracyjnych z nowym numerem rejestracyjnym dla pojazdu samochodowego i nowym dowodem rejestracyjnym oraz dodatkową zalegalizowaną tablicę rejestracyjną.
1c. Dodatkową zalegalizowaną tablicę rejestracyjną, o której mowa w ust. 1b, organ rejestrujący wydaje po:
1) dokonaniu czasowej rejestracji pojazdu z urzędu lub przy wydaniu dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd samochodowy jest rejestrowany przez ten organ, albo
2) zarejestrowaniu pojazdu samochodowego przez ten organ.
1d. Numer rejestracyjny na tablicach (tablicy) rejestracyjnych stanowią litery i cyfry (cyfra). Numer ten składa się odpowiednio z wyróżnika województwa lub powiatu i wyróżnika pojazdu albo wyróżnika indywidualnego pojazdu, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a i c.
Jak wynika z akt sprawy skarżący składając wniosek o rejestrację pojazdu przedłożył wymagane dokumenty: fakturę kupna-sprzedaży dot. samochodu specjalnego kempingowego, oświadczenie o danych i informacjach niezbędnych do rejestracji, świadectwa homologacji z kategorią M1, świadectwo zgodności z kodem nadwozia 51 SA (pojazd kempingowy) oświadczenie o zapłacie akcyzy.
Jak stanowi art. 3 pkt 40 p.r.d samochód osobowy to pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu; w myśl art. 3 pkt 36 pojazd specjalny to pojazd samochodowy lub przyczepa przeznaczona do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji. Zgodnie natomiast do treści § 11 ust. 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 502) Przestrzeń mieszkalna samochodu kempingowego powinna być wyposażona w trwale zamocowane: 1) siedzenia; 2) stolik; może być zbudowany tak, aby łatwo go było można zdemontować; 3) miejsca do spania, które mogą powstawać z siedzeń; 4) urządzenia kuchenne; 5) szafki. Ponadto producent pojazdu określa kategorię pojazdu w procesie homologacji gdyż obowiązany jest aby pojazdy, układy, komponenty i oddzielne zespoły techniczne były konstruowane i wytwarzane zgodnie z wymogami określonymi w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2018/858, w aktach delegowanych i wykonawczych przyjętych na jego podstawie oraz w innych obowiązujących aktach prawnych Unii Europejskiej i w tym spornym przypadku producent wskazał na świadectwie homologacji kategorię M1.
W świetle przedłożonych dokumentów istniały podstawy do wydania zakwestionowanej decyzji i rejestracji przedmiotowego pojazdu jako pojazdu specjalnego o przeznaczeniu kempingowym. Sąd podziela przy tym w całości w całości ocenę organu iż przedmiotowy pojazd to pojazd specjalny. Wskazuje na to wprost homologacja pojazdu , faktura zakupu z opisem towaru – kamper, samochód kempingowy ze specjalnym wyposażeniem charakterystycznym dla pojazdu tego typu .
Odnosząc się do zarzutów skarżącego co do błędnego określenia terminu kolejnego okresowego badania technicznego pojazdu na 02.01.2026r właściwego dla samochodu specjalnego zamiast terminu właściwego dla samochodu osobowego zauważyć należy, że są nie zasadne. Zasadnicze znaczenie mają przepisy art. 81 pkt 5 p.r.d. Jak stanowi w/w regulacja właściciel pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru, przyczepy lub samochodu osobowego przeznaczonego do zawodów sportowych jest obowiązany przedstawiać go do badania technicznego. Okresowe badanie techniczne pojazdu przeprowadza się corocznie, z zastrzeżeniem ust. 6-10 które to zastrzeżenia w sprawie nie maja zastosowania albowiem dotyczą innych pojazdów niż sporny w sprawie pojazd specjalny.
Odnosząc się do twierdzenia wpisania w dowodzie rejestracyjnym pojazdu (pozycja J) kategorii M1 która zgodnie z klasyfikacją pojazdów stanowiąca zał. Nr 6 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31.08.2022 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach oznacza kategorie samochodu osobowego dla samochodu osobowego wskazać należy iż pod liczbą porządkową 31 załącznika nr 6 w tabeli nr 1 ujęto samochód specjalny z kategorią homologacyjną M1, M2, M3, N1, N2, N3 jako m.in. właściwą dla niego.
Końcowo odnosząc się do wniosku o przeprowadzenie dowodu z dokumentu opisanego w pkt 4 skargi Sąd wskazuje, że na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie Przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu stanowi wyjątkową sytuację niezbędną do wyjaśnienia istotnych wątpliwości. Sąd takiej konieczności w sprawie nie widział albowiem wszystkie okoliczności sprawy zostały w niej wyjaśnione.
Podsumowując w sytuacji, gdy Sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa procesowego w tym art.7, art. 8, art.77, art. 80 k.p.a w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy jak i naruszeń przepisów prawa materialnego nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi Sąd. W konsekwencji na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji wyroku.