III SA/Gd 81/25

III SA/Gd 81/25 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Adam Osik
Alina Dominiak /przewodniczący sprawozdawca/
Bartłomiej Adamczak
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Kara administracyjna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1251
art. 73aa ust. 1, art. 140mb ust. 1, art. 140n ust. 6
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 20 grudnia 2024 r. nr SKO.473.150.2024 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niedopełnienia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie oddala skargę.
Uzasadnienie
K. L. (dalej: "skarżąca") w dniu 6 stycznia 2024 r. nabyła pojazd marki O. Wniosek o jego rejestrację złożyła w dniu 6 lutego 2024 r.
Prezydent Miasta Słupska (dalej: "organ I instancji", "Prezydent Miasta") stwierdził, że przedmiotowy wniosek został złożony z uchybieniem 30-dniowego terminu, który upłynął w dniu 5 lutego 2024 r. i decyzją z dnia 4 listopada 2024 r. nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 500 zł za niedopełnienie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie. Jako podstawę materialnoprawną wskazano art. 73aa ust. 1 pkt 1, art. 140mb ust. 1, art. 140n ust. 1-2 i ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.; dalej: "p.r.d.").
Skarżąca we wniesionym odwołaniu wskazała, że z uwagi na znikomą wagę naruszenia (termin przekroczyła o jeden dzień) oraz zaprzestanie naruszenia prawa (wniosek o rejestrację został złożony) organ winien zastosować art. 189f § 1 lub 2 k.p.a. i odstąpić od wymierzenia kary. W ocenie skarżącej zastosowana kara jest nadmierna. Skarżąca wskazała przy tym, że 6 stycznia 2024 r. wypadał w sobotę i był dniem wolnym od pracy, zatem 30-dniowy termin winien rozpocząć swój bieg 8 stycznia 2024 r. i zakończyć w dniu 8 lutego 2024 r. W urzędzie stawiła się w dniu 5 lutego 2024 r. celem złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, jednak tego dnia nie było już wolnych terminów.
Decyzją z dnia 20 grudnia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku (dalej: "organ odwoławczy", "Kolegium") utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Kolegium, tak jak i organ I instancji, przyjęło, że 30-dniowy termin na złożenie przez skarżącą wniosku o rejestrację pojazdu nabytego w dniu 6 lutego 2024 r. upłynął w dniu 5 lutego 2024 r.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że powoływany przez skarżącą przepis art. 189f k.p.a. nie ma zastosowania do kary pieniężnej nakładanej za niezłożenie wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 30 dni od jego nabycia, o czym wprost stanowi art. 140n ust. 6 p.r.d. Kara ta nakładana jest w drodze decyzji administracyjnej, która nie jest decyzją uznaniową – ma ona charakter związany.
Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska skarżącej w kwestii ustalenia rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu. Wskazał, że sposób obliczania terminów został uregulowany w art. 57 k.p.a. i nie przewiduje możliwości przesunięcia rozpoczęcia biegu terminu w sytuacji, gdy przypada on na dzień ustawowo wolny lub sobotę. W takim przypadku możliwe jest wyłącznie przedłużenie terminu, który upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą.
Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, żądając jej uchylenia oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
Skarżąca zwróciła uwagę, że w związku z nowelizacją ustawy – Prawo o ruchu drogowym, z dniem 1 stycznia 2024 r. brak jest obowiązku zgłoszenia nabycia pojazdu. Z tego względu organ winien był rozważyć, czy w okolicznościach sprawy nałożenie kary pieniężnej realizuje cel ustawy, tj. poprawę warunków obrotu pojazdami i nie narusza zasady proporcjonalności z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Organ winien był rozważyć zastosowanie art. 189c k.p.a., którego stosowanie nie zostało wyłączone w sprawach kar pieniężnych wymierzanych na podstawie przepisów p.r.d. Skarżąca zwróciła uwagę, że kara pieniężna powinna być karą sprawiedliwą, adekwatną do wagi naruszenia i odpowiadać celom, dla których jest stosowana, a przesłanką jej wymierzenia powinno być zawinienie. Mając na uwadze art. 189c k.p.a. oraz art. 7a, art. 7b oraz art. 8 k.p.a. organ winien był rozstrzygnąć sprawę na korzyść strony.
Zdaniem skarżącej wymierzona kara jest nieproporcjonalna do stwierdzonego naruszenia – przekroczenia o jeden dzień terminu do złożenia zawiadomienia o nabyciu pojazdu. Trudno bowiem przyjąć, że stwierdzone uchybienie terminu uniemożliwiło osiągnięcie ustawowych celów, bądź też zagroziło dobru prawnie chronionemu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli Sądu jest zaskarżona decyzja, utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Słupska, którą nałożono na skarżącą karę pieniężną w związku z niedopełnieniem przez nią obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie.
W sprawie bezspornym jest, że skarżąca nabyła pojazd marki O. w dniu 6 stycznia 2024 r., a wniosek o jego rejestrację złożyła w dniu 6 lutego 2024 r.
Od 1 stycznia 2024 r. zasady odpowiedzialności administracyjnej za naruszenie obowiązków związanych z nabyciem, zbyciem i rejestracją pojazdu uległy zmianie na mocy ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczania niektórych skutków kradzieży tożsamości (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1394, dalej: "ustawa nowelizująca").
Zgodnie z art. 73aa ust. 1 p.r.d. właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl zaś art. 140mb ust. 1 p.r.d., kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 1, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 500 zł.
Dodatkowo w myśl art. 140n ust. 6 p.r.d. do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, przepisów art. 189d-189f k.p.a. nie stosuje się.
Organy orzekające w sprawie prawidłowo przyjęły, że w sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy – Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2024 r. w związku z nabyciem przez skarżącą pojazdu w dniu 6 stycznia 2024 r.
Konsekwencją tego ustalenia było prawidłowe zastosowanie przez organy przepisów art. 140mb ust. 1 p.r.d. i nałożenie na skarżącą karę pieniężną w wysokości 500 zł z tytułu uchybienia terminu określonego w art. 73aa. ust. 1 p.r.d. do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu.
Zgodzić należy się ze stanowiskiem Kolegium, że wobec wyłączenia stosowania regulacji zawartych w art. 189d-189f k.p.a. pozwalających na miarkowanie wysokości kary pieniężnej, czy też odstąpienie od jej nałożenia, powołane przepisy p.r.d., obowiązujące od 1 stycznia 2024 r., nie przewidują w procedurze rejestracji pojazdu jakiejkolwiek uznaniowości. Organ w wyniku niezłożenia wniosku o rejestrację pojazdu przez nabywcę w terminie 30 dni od jego nabycia (bądź też złożenia przedmiotowego wniosku po tym terminie) nie ma innej możliwości jak nałożenie kary w wysokości 500 zł.
Wobec powyższego w niniejszej sprawie nie ma znaczenia, że opóźnienie w złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu wyniosło tylko jeden dzień i było niezawinione.
Wbrew zarzutom skargi w sprawie nie miał zastosowania powoływany przez skarżącą art. 189c k.p.a., który nakazuje stosowanie ustawy względniejszej dla strony, jeżeli w czasie wydawania decyzji w sprawie administracyjnej kary pieniężnej obowiązuje ustawa inna niż w czasie naruszenia prawa, w następstwie którego ma być nałożona kara. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacji nie wystąpiła. Skarżąca nabyła pojazd w dniu 6 stycznia 2024 r. Konsekwencje prawne niedochowania przez skarżącą związanych z tym obowiązków określa zatem ustawa p.r.d. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2024 r., co wynika z art. 14 ust. 3 ustawy nowelizującej. Przepisy ustawy p.r.d. obowiązujące do 31 grudnia 2023 r. (korzystniejsze dla skarżącej) miałyby zastosowanie jedynie wówczas, gdy pojazd został nabyty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 1 stycznia 2024 r.
Sąd nie ma żadnych przesłanek do przyjęcia, że art. 140mb ust. 1 p.r.d. narusza zasadę proporcjonalności z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Argumentacja skargi w tym zakresie koncentruje się wyłącznie na rezygnacji przez ustawodawcę od 1 stycznia 2024 r. z wymierzania kary pieniężnej za brak zgłoszenia o nabyciu pojazdu i pozostawienia tej sankcji w odniesieniu do braku zgłoszenia o jego zbyciu. W rozpoznawanej sprawie sankcja dotyczy zaś naruszenia przez skarżącą (nabywcę) obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w zakreślonym terminie. Karę pieniężną za naruszenie tego obowiązku przewidywały także przepisy p.r.d. przed nowelizacją, tj. obowiązujące do 31 grudnia 2023 r.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej; " p.p.s.a."), oddalił skargę.
Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.