III SA/Gd 686/23

III SA/Gd 686/23 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-03-18
Data wpływu
2023-11-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Maja Pietrasik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6412 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące powiatu; skargi organów powiatu na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 1545/24 - Wyrok NSA z 2024-10-22
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono postanowienie Sądu
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 195 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi Powiatu Kwidzyńskiego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Pomorskiego z dnia 29 września 2023 r., nr PN-II.4131.82.2023.AR w przedmiocie nieważności uchwały w sprawie skarg wniesionych przez mieszkańca Powiatu Kwidzyńskiego do Starostwa Powiatowego Komisji Skarg Wniosków i Petycji postanawia uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 marca 2024 r. o sygn. akt III SA/Gd 686/23.
Uzasadnienie
Powiat Kwidzyński wniósł do tut. Sądu skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Pomorskiego z dnia 29 września 2023 r., nr PN-II.4131.82.2023.AR. Strona była z mocy prawa zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Stronę reprezentował w sprawie profesjonalny pełnomocnik w osobie radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 15 lutego 2024 r. (sygn. akt III SA/Gd 686/23) uwzględnił skargę, uchylając zaskarżony akt nadzoru.
Postanowieniem z dnia 4 marca 2024 r. (sygn. akt III SA/Gd 686/23) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 224 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako "p.p.s.a.") zasądził od Wojewody Pomorskiego na rzecz Powiatu Kwidzyńskiego kwotę 480 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wskazano, że:
"Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga została uwzględniona, lecz Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Stosownie zaś do art. 224 p.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny".
W oparciu o powyższe Sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania, na które złożyło się wynagrodzenie reprezentującego stronę skarżącą radcy prawnego.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Wojewoda Pomorski wniósł na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. o uchylenie postanowienia w całości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z uwagi na fakt, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione.
Pełnomocnik organu wskazał, że z treści art. 224 p.p.s.a. stanowiącego podstawę wydania zaskarżonego postanowienia, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy wynika, że wskazany przepis dotyczy wyłącznie kosztów sądowych, a nie zwrotu kosztów postępowania. Powyższe świadczy zatem o oczywistej zasadności wniesionego zażalenia.
Dodatkowo wskazano, że w ocenie strony Sąd w rzeczywistości wadliwie zastosował instytucję uzupełnienia wyroku, którą uregulowano w art. 157 p.p.s.a. i która jest dopuszczalna jedynie na wniosek strony, który musi być złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyroku, gdy jest on doręczany z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Według wskazanego przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 r., sygn. II UZ 58/99, OSNP 2000, Nr 15, poz. 602).
W ocenie Sądu, taki charakter ma zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 marca 2024 r. (sygn. akt III SA/Gd 686/23).
Przepis art. 224 p.p.s.a. bezpośrednio stanowi, że "jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu". Wskazany przepis, jak zasadnie wskazał pełnomocnik organu, odnosi się w swojej treści tylko do pojęcia kosztów sądowych, a zatem nie mógł mieć zastosowania do zwrotu kosztów postępowania w tej sprawie,
Sąd błędnie zastosował art. 224 p.p.s.a. do zwrotu kosztów postępowania sądowego obejmujących w tym przypadku wynagrodzenie pełnomocnika.
Sąd podzielił tym samym postawiony w zażaleniu zarzut, że art. 224 p.p.s.a., co wprost wynika z jego treści, w okolicznościach tej sprawy nie dawał podstaw do wydania zaskarżonego postanowienia.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy, jak zasadnie wskazano w zażaleniu, zwrot kosztów postępowania mógłby zostać orzeczony przez Sąd wyłączenie poprzez uzupełnienie wyroku. Uzupełnienie wyroku na podstawie art. 157 p.p.s.a. może być dokonane jedynie na wniosek strony, którego złożenie jest ograniczone terminem 14 dni liczonym od dnia doręczenia stronie wyroku z urzędu.
Zwrot ten musiałby też dotyczyć innej kategorii kosztów, niż koszty sądowe, to jest wyłącznie wynagrodzenia pełnomocnika. Rozpoznając zażalenie Sąd wziął pod uwagę, że strona była z mocy prawa zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 86 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 572) z którego wynika, że postępowanie sądowe zainicjowane skargą na rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczące powiatu, jest wolne od opłat sądowych. W przypadku uwzględnienia skargi stronie skarżącej nie przysługiwał zatem w ramach zwrotu kosztów postępowania - zwrot kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - uznając zażalenie za oczywiście uzasadnione - na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu własnego postanowienia z dnia 4 marca 2024 r. o sygn. akt III SA/Gd 686/23.