III SA/GD 376/25

III SA/Gd 376/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-12-04
Data wpływu
2025-07-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Adam Osik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 156
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 9 maja 2025 r. nr 2201-IGC.4303.7.2025.KR w przedmiocie długu celnego oraz podatku od towarów i usług postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 września 2025 r. sygn. akt III SA/Gd 376/25 w ten sposób, że wykreślić zawarte na stronie siedemnastej w linijce piętnastej od góry słowa: "w zw. z art. 135 p.p.s.a.", a w miejsce zawartych na stronie siedemnastej w linijkach piętnastej i szesnastej od góry słów: "wydane w sprawie decyzje organów obu instancji" wpisać słowa: "zaskarżoną decyzję".
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 września 2025 r. sygn. akt III SA/Gd 376/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w pkt. 1. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 9 maja 2025 r. nr 2201-IGC.4303.7.2025.KR, a w pkt. 2. zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje:
W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a." sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2).
Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie utrwalił się przy tym pogląd, że możliwość rektyfikacji wyroku jaką przewidziano w art. 156 p.p.s.a. odnosi się również do uzasadnienia wyroku (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1982 r. sygn. akt I PZ 7/82, OSNC 1982 r., nr 10, s. 155, post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2024 r., sygn. akt I GZ 268/24). Zatem możliwe jest dokonanie przez sąd sprostowania uzasadnienia wyroku jeśli w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu lub oczywistej omyłki.
Przy sporządzaniu uzasadnienia opisanego na wstępie wyroku tutejszego Sądu z dnia 25 września 2025 r. doszło do oczywistej omyłki poprzez wpisanie na stronie siedemnastej w linijce piętnastej od góry słów "w zw. z art. 135 p.p.s.a." oraz na tej samej stronie w linijkach piętnastej i szesnastej słów "wydane w sprawie decyzje organów obu instancji", podczas gdy w sentencji wyroku Sąd orzekł, że uchyla tylko zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku. Konieczne zatem stało się sprostowanie treści uzasadnienia ww. wyroku. Dokonane sprostowanie nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia zawartego w wyroku.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.