III SA/Gd 214/26

III SA/Gd 214/26 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-05-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-05-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Maja Pietrasik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 3, art. § 2, art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na Wojewodę Pomorskiego w przedmiocie niezgodnego z prawem działania organu administracji publicznej postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 4 maja 2026 r. wpłynęło drogą elektroniczną, przekazane przez Wojewodę Pomorskiego, pismo Z. G., datowane na dzień 7 kwietnia 2026 r., zatytułowane "SKARGA NA BEZPRAWIE art. 63 i 171 KRP" i oznaczone przez skarżącego symbolem Ż-44.B, zawierające - jak wynika z dołączonego pisma przewodniego -"skargę do WSA Gdańsk na Wojewodę Pomorskiego".
Formułując kierowane do Sądu w związku ze złożoną skargą żądania, Z. G. zwrócił się o "prawomocne orzeczenie, że w sprawie mojej skargi Ż-27.D do WP na KWP w Gdańsku miało miejsce zakłócenie porządku konstytucyjnego art. 2, 7 i 8 KRP".
Do wniosku wśród załączników dołączono datowaną na dzień 27 lutego "skargę na bezprawie art. 63 i 153 KRP" z oznaczeniem Ż-27.D. W treści tego dokumentu autor jako adresata wskazał Wojewodę Pomorskiego oraz oznaczył, że skarga dotyczy Komendanta Wojewódzkiej Policji (KWP) i "wyłudzenia pieniędzy przez mec. Ob. R. Ł.".
Przekazując do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę Z. G. oznaczoną symbolem Ż-44.B Wojewoda Pomorski stanął na stanowisku, że jest to skarga niedopuszczalna.
W tym zakresie wyjaśniono, że 7 kwietnia 2026 r. do Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku wpłynęła opisana na wstępie skarga Z. G. (oznaczona przez skarżącego symbolem Ż-44.B) zawierająca zarzut zakłócenia porządku konstytucyjnego przez Wojewodę Pomorskiego.
Organ zaznaczył, że z przedmiotowego pisma nie wynika, w jakim zakresie zostały naruszone przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym niemożliwe jest ustosunkowanie się do zarzutów skarżącego. Jeżeli natomiast pismo Z. G. jest skargą, o której mowa w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") nie można mówić o bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu postępowania przez Wojewodę Pomorskiego, ponieważ organ nie prowadzi postępowania w zakresie przedmiotu i dowodów skargi. Nie wpłynęło do Wojewody Pomorskiego również ponaglenie. Wyjaśniono, że Z. G. co jakiś czas przekazuje do Wojewody Pomorskiego obszerną korespondencję, w której powtarzającymi się głównymi tematami są: nielegalne funkcjonowanie dwóch pobliskich sklepów oraz łamanie konstytucyjnych praw skarżącego. Część dokumentów jest przesyłana jedynie do wiadomości Wojewody Pomorskiego. Z kolei część załączników stanowi zobrazowanie refleksji i myśli przewodnich czy statusu autora jako obywatela. Zwrócono uwagę, że Z. G. ewidencjonuje wysyłane i otrzymywane pisma, nadając im własne oznaczenia i numery porządkowe. Ma to znaczenie w ułatwieniu identyfikacji licznej korespondencji od skarżącego, także dla Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w przypadku ww. skargi z dnia 7 kwietnia 2026 r.
Wskazano, że sposób formułowania przez Z. G. kolejnych "skarg na bezprawie" jakie wpływają do organu, jest tego rodzaju, że nie jest możliwe ustalenia przedmiotu skargi oraz zarzutów. W przypadku aktualnie wniesionej skargi na niezgodne z prawem działania Wojewody Pomorskiego, w ocenie organu istotne pozostaje, że w jej treści skarżący powołał się i jako dowód załączył pismo, które nigdy nie wpłynęło do Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego (pismo oznaczone jako skarga z numerem Ż-27.D). Z uwagi na te okoliczności w ocenie Wojewody Pomorskiego skarga jest bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Sąd administracyjny rozpoznając spraw w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna.
Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5a tego artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Skarga ogólna, złożona "na organ", a nie na konkretny akt administracyjny lub czynność administracyjną, jest niedopuszczalna.
Podobnie jak niedopuszczalna jest skarga na działania organu, które w ocenie strony podjął on w związku z określonym pismem, gdy takie pismo nigdy nie wpłynęło faktycznie do Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego i organ nie podejmował żadnych działań z nim związanych, a skarga niewątpliwie nie jest też skargą na bezczynność.
W takiej sprawie występuje w istocie pierwotny brak przedmiotu zaskarżenia, co wyklucza merytoryczne rozpoznanie wniesionej skargi (skarga jest bezprzedmiotowa).
Wyjaśnić po drugie należy, że w sytuacji braku zainicjowania przez stronę jakiegokolwiek postępowania przed organem administracji (takie postępowanie po prostu się nie toczyło) nie można mówić o podstawach do wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, czy na bezczynność organu.
Jedynie na marginesie tej sprawy dodać też można, że niezależnie od tego, że akta przedmiotowej sprawy dowodzą, że taki dokument jak skarga z oznaczaniem Ż-27.D nigdy nie trafiła do Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego, jest to dokument, który gdyby był wniesiony, mógłby być ewentualnie procedowany tylko w ramach działu VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego "Skargi i wnioski".
Zgodnie z art. 63 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, każdy ma prawo składać petycje, wnioski i skargi w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą do organów władzy publicznej oraz do organizacji i instytucji społecznych w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej. Postępowanie w przedmiocie tego rodzaju skarg i wniosków uregulowane jest w dziale VIII Kodeksu postepowania administracyjnego. Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie to nie kończy się zatem władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie podlega więc kontroli legalności sprawowanej przez sądy, gdyż nie mieści się ono wśród aktów poddanych kognicji tego Sądu określonych w przepisach art. 3 § 2 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi do organu administracji skargi, której dotyczy dział VIII Kodeksu postepowania administracyjnego, na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego.
W tej sprawie jak wskazano wyżej, problem jest jednak zasadniczo inny, a polega na tym, że skarżący złożył ogólną skargę na Wojewodę Pomorskiego, a nie na konkretny akt lub czynność mieszczące się w katalogu z art. 3 § 2 p.p.s.a., a jednocześnie kwestionował w skardze procedowanie w sprawie, która nigdy nie toczyła się przez Wojewodą Pomorskim.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz mając na względzie, że orzeczenie Sądu nie może być abstrakcyjne i pozbawione odniesienia do konkretnej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.