III SA/Łd 88/26

III SA/Łd 88/26 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-06-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Krawczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Wyporska-Frankiewicz
Małgorzata Kowalska
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 132
art. 1a pkt 2 i 12, art. 7 § 1 i 2, art. 54 § 1-3, art. 67 § 2 i 2a, art 80 § 1-3
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Dz.U. 2026 poz 143
art. 151, art. 170
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Dnia 18 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Kowalska Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 20 listopada 2025 roku Nr 1001-IEE.7192.245.2025.2.MOK w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. [pic]
Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 listopada 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej organ odwoławczy lub organ) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Pabianicach (dalej organ I instancji) z 11 września 2025 r. o oddaleniu jako nieuzasadnionej skargi R. S. (dalej skarżący lub zobowiązany) na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.
W dniu 3 stycznia 2022 r. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny wystawił na skarżącego tytuł wykonawczy nr [...]. Następnie wierzyciel skierował ww. tytuł wykonawczy celem realizacji, zgodnie z właściwością miejscową, do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim. W dniu 23 lutego 2022 r. organ egzekucyjny skierował do Banku [...] zawiadomienie o zajęciu wierzytelności zobowiązanego z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. W związku z tym zajęciem skierowano do zobowiązanego także odpis tytułu wykonawczego, który uznano za doręczony 22 marca 2022 r. w trybie art. 44 k.p.a. Następnie - z uwagi na zmianę przez zobowiązanego miejsca zamieszkania - ww. tytuł wykonawczy został przekazany zgodnie z właściwością miejscową do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Pabianicach. Organ egzekucyjny, zawiadomieniem z 9 sierpnia 2024 r., dokonał zajęcia świadczeń skarżącego z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Łodzi. Ww. zajęcie zostało doręczone zobowiązanemu 16 sierpnia 2024 r. W odpowiedzi na powyższe zajęcie, ZUS II Oddział w Łodzi poinformował, że nie może go zrealizować, ponieważ potrącenia ze świadczenia pozostają w depozycie Zakładu, w związku ze zbiegiem egzekucji komorników sądowych.
Pismem z 23 sierpnia 2024 r. skarżący złożył skargę na ww. czynność egzekucyjną, wnosząc o jej uchylenie. Po jej rozpatrzeniu, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Pabianicach, postanowieniem z 5 września 2024 r. oddalił jako nieuzasadnioną skargę na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej, dokonaną zawiadomieniem z 9 sierpnia 2024 r. Postanowieniem z 31 października 2024 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Na ww. postanowienie skarżący złożył skargę do WSA w Łodzi, który wyrokiem z 16 lipca 2025 r., I SA/Łd 12/25, skargę oddalił.
Kolejnym zawiadomieniem z 4 sierpnia 2025 r. organ I instancji dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...]cie zostało doręczone skarżącemu 14 sierpnia 2025 r. W odpowiedzi na ww. zajęcie, dłużnik zajętej wierzytelności poinformował, że zajęcie nie może zostać zrealizowane z uwagi na niewystarczającą kwotę środków pieniężnych na koncie. Pismem z 21 sierpnia 2025 r. skarżący złożył skargę na ww. czynność egzekucyjną, wnosząc o jej uchylenie.
W dniu 10 września 2025 r. do organu I instancji wpłynęła informacja od wierzyciela, tj. Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, że należność objęta tytułem wykonawczym nr [...] została wyegzekwowana w całości przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P. Wobec powyższego organ egzekucyjny, zawiadomieniem z 10 września 2025 r., uchylił zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...].
Postanowieniem z 11 września 2025 r. organ I instancji oddalił jako nieuzasadnioną skargę zobowiązanego na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowegow [...], dokonaną zawiadomieniem z 4 sierpnia 2025 r.
Na ww. postanowienie zobowiązany wniósł zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że tytuł wykonawczy nie został mu prawidłowo doręczony, ponieważ nie doszło do fikcji doręczenia. Został zatem pozbawiony prawa do obrony.
Wskazanym na wstępie postanowieniem z 20 listopada 2025 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że regulacje związane ze skargą na czynność egzekucyjną zostały zawarte w art. 54 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132), dalej u.p.e.a., który stanowi, że zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest: 1/ dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy; 2/ zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej (§ 1). W myśl art. 54 § 2 u.p.e.a., skarga na czynność egzekucyjną określa zaskarżoną czynność egzekucyjną, zakres żądania i jego uzasadnienie. Art. 54 § 3 u.p.e.a. stanowi zaś, że skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej. Stosownie natomiast do art. 54 § 4 u.p.e.a., organ egzekucyjny wydaje postanowienie, w którym: 1/ oddala skargę na czynność egzekucyjną; 2/ uwzględnia skargę na czynność egzekucyjną: a) w całości, b) w części i w pozostałym zakresie oddala skargę. Zgodnie z art. 54 § 5 u.p.e.a., na postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną przysługuje zażalenie. W przypadku uwzględnienia skargi na czynność egzekucyjną organ egzekucyjny uchyla zaskarżoną czynność egzekucyjną w całości albo w części lub usuwa stwierdzoną wadę czynności egzekucyjnej (art. 54 § 6 pkt 1 i 2 u.p.e.a.).
Organ wskazał następnie, że pismem z 21 sierpnia 2025 r. skarżący złożył skargę na czynność egzekucyjną, która polegała na zajęciu zawiadomieniem z 4 sierpnia 2025 r. wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...].
Zgodnie z art. 1a pkt 2 u.p.e.a., pod pojęciem czynności egzekucyjnej rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Katalog środków egzekucyjnych stosowanych w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych został wymieniony w art. 1a pkt 12 lit. a) u.p.e.a., a jednym z takich środków jest egzekucja z rachunku bankowego. Tryb postępowania organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, uregulowany został w Rozdziale 4 Działu II u.p.e.a. Zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie: 1) przekazał zajętą wierzytelność organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 2) nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego; 3) po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od egzekucji, a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności pieniężnych, zawiadomił o zbiegu egzekucji.
Stosownie do art. 80 § 2 u.p.e.a., zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również środki pieniężne:
1) których nie było na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia;
2) które zostały wpłacone na inny rachunek, otwarty po dokonaniu zajęcia.
Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego (art. 80 § 3 u.p.e.a.). Zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka egzekucyjnego mogą być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej (art. 67 § 1a u.p.e.a.). Zawiadomienie, o którym mowa w art. 80 § 1, i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego przesyła się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. Jeżeli wykorzystanie tego systemu jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie niezbędnym do przywrócenia jego funkcjonowania zawiadomienie i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego doręcza się na piśmie (art. 86b u.p.e.a.).
Organ wskazał, że zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego zobowiązanego w [...]. zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności 4 sierpnia 2025 r., natomiast zobowiązany otrzymał je 14 sierpnia 2025 r. Natomiast odpis tytułu wykonawczego nr [...] został doręczony skarżącemu na wcześniejszym etapie postępowania, tj. 22 marca 2022 r. w trybie art. 44 ustawy k.p.a., na adres [...]. Adres ten został wskazany przez zobowiązanego w organach administracji skarbowej jako adres właściwy do doręczeń w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 29 kwietnia 2024 r. Tym samym, w ocenie organu odwoławczego, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, że korespondencja zawierająca odpis tytułu wykonawczego, na podstawie którego prowadzone jest wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne, została skierowana na niewłaściwy adres.
Organ stwierdził zatem, że analizowana czynność egzekucyjna została dokonana z zachowaniem dyspozycji powołanych wyżej przepisów art. 80 § 1 i § 3 u.p.e.a. Przepisy, które dotyczą obowiązkowych elementów, jakie powinno zawierać zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności (w tym sporządzone w postaci elektronicznej), zostały zawarte w art. 67 § 2 i § 2a oraz w art. 26e § 1 i 2 u.p.e.a. Wydruk pisma, sporządzonego przez organ egzekucyjny w postaci elektronicznej, stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone (art. 26e § 3 u.p.e.a.). Doręczenie wydruku ww. pisma uznaje się za doręczenie tego pisma lub jego odpisu (art. 26e § 4 u.p.e.a.). Organ odwoławczy nie stwierdził uchybień formalnych w zaskarżonej czynności organu egzekucyjnego. Sporządzone przez organ egzekucyjny zawiadomienie o zajęciu z 4 sierpnia 2025 r. spełnia wymogi, określone dla tego rodzaju dokumentów w przepisach prawa. Zatem zaskarżona czynność egzekucyjna, która polegała na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...]., została dokonana prawidłowo.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący stwierdził, że postępowanie egzekucyjne jest dotknięte wadą nieważności, gdyż zostało wszczęte pomimo niedoręczenia mu w sposób prawem przewidzianym tytułu wykonawczego, co skutkowało niemożnością dochodzenia słuszności jego wystawienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Pismem procesowym z 14 maja 2026 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego poparł jego skargę. Wskazał, że w sprawie naruszono przy czynności egzekucyjnej art. 79 u.p.e.a. (dotyczącego zajęcia świadczeń), poprzez niedoręczenie skarżącemu tytułu wykonawczego wraz z dokonaniem zajęcia, co skutkowało odebraniem skarżącemu możliwości obrony jego praw - co z kolei nie zostało uwzględnione przez organ w skarżonym postanowieniu. W związku z tym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie było postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o oddaleniu jako nieuzasadnionej skargi na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu – zawiadomieniem z 4 sierpnia 2025 r. – wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego.
Zgodnie z art. 1a pkt 2 u.p.e.a. przez czynność egzekucyjną rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Środki egzekucyjne w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych zostały wymienione w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a., wśród nich znajduje się m.in. egzekucja z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego.
Stosownie do art. 54 § 1 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest:
1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy;
2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej.
Skarga na czynność egzekucyjną określa zaskarżoną czynność egzekucyjną, zakres żądania i jego uzasadnienie (art. 54 § 2 u.p.e.a.). Skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej (art. 54 § 3 u.p.e.a.). Wskazany termin ma charakter zawity, co oznacza, że wniesienie skargi na czynność egzekucyjną po jego upływie jest bezskuteczne.
W niniejszej sprawie skarga na czynność egzekucyjną została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 54 § 3 u.p.e.a. Zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego doręczono [...]., jako dłużnikowi zajętej wierzytelności, 4 sierpnia 2025 r. przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego. Odpis zawiadomienia doręczono zobowiązanemu 14 sierpnia 2025 r., a skargę wniósł 21 sierpnia 2025 r.
Skarga na czynność egzekucyjną jest samoistnym, choć subsydiarnym środkiem ochrony prawnej. Służy kontroli konkretnej czynności egzekucyjnej w zakresie jej zgodności z ustawą oraz ocenie, czy zastosowany środek nie był zbyt uciążliwy. Nie może zastępować zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej ani innych środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie. W tym trybie nie bada się zatem zasadności wszczęcia egzekucji, istnienia lub wymagalności obowiązku ani prawidłowości wystawienia tytułu wykonawczego (por. wyroki NSA z 17 maja 2022 r., III FSK 583/21, oraz z 20 listopada 2024 r., III FSK 815/23).
Zdaniem Sądu prawidłowa jest ocena organu II instancji, że organ egzekucyjny dokonując zajęcia – zawiadomieniem z 4 sierpnia 2025 r. – wierzytelności skarżącego z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...], zastosował dozwolony przez prawo środek egzekucyjny. Czynność ta została dokonana prawidłowo na podstawie wystawionego przez wierzyciela tytułu wykonawczego (z 3 stycznia 2022 r.) i w wykonaniu jego wniosku o przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego. Podkreślić należy, że w razie złożenia wniosku przez wierzyciela ustawowym obowiązkiem organu egzekucyjnego jest wszczęcie i prowadzenie egzekucji na podstawie prawidłowo wystawionego tytułu wykonawczego. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego upoważnia i zobowiązuje organ egzekucyjny, zgodnie z art. 7 § 1 i 2 u.p.e.a., do stosowania środków egzekucyjnych przewidzianych w ustawie, prowadzących bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków – środków najmniej uciążliwych dla zobowiązanego. Katalog środków egzekucyjnych stosowanych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dotyczących należności pieniężnych określa art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a.
Tryb zastosowanego środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego zobowiązanego został uregulowany w art. 80 § 1-3 u.p.e.a. Zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie: 1) przekazał zajętą wierzytelność organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 2) nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego; 3) po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od egzekucji, a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności pieniężnych, zawiadomił o zbiegu egzekucji.
Stosownie do art. 80 § 2 u.p.e.a. zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również środki pieniężne: 1) których nie było na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia; 2) które zostały wpłacone na inny rachunek, otwarty po dokonaniu zajęcia. Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego nie obejmuje kwot pochodzących ze świadczeń określonych w art. 80 § 2a u.p.e.a. Na podstawie art. 80 § 3 u.p.e.a. jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.
Zawiadomienie, o którym mowa w art. 80 § 1, i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego przesyła się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. Jeżeli wykorzystanie tego systemu jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie niezbędnym do przywrócenia jego funkcjonowania zawiadomienie i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego doręcza się na piśmie (art. 86b u.p.e.a.).
Wymogi formalne, jakim powinno odpowiadać zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej określa art. 67 § 2 i 2a u.p.e.a. Zgodnie z art. 67 § 2 i 2a u.p.e.a. zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności zawiera:
1) oznaczenie zobowiązanego, wierzyciela i organu egzekucyjnego,
2) oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności.
3) określenie stosowanego środka egzekucyjnego,
4) numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia,
5) kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia,
6) kwotę należnych kosztów egzekucyjnych:
a) opłaty manipulacyjnej,
b) opłaty za czynności egzekucyjne,
c) wydatków egzekucyjnych,
d) opłaty egzekucyjnej,
e) powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;
7) wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia,
8) pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia.
Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 67 § 6 u.p.e.a., Minister Finansów wydał rozporządzenie z 18 marca 2024 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 426). Zgodnie z § 1 pkt 3 rozporządzenia określa się wzór zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, stanowiący załącznik nr 3 do ww. rozporządzenia.
W rozpoznawanej sprawie organ egzekucyjny zastosował jeden ze środków egzekucyjnych wymienionych w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a. i dopełnił wszystkich wymogów wynikających z art. 80 § 1, 2 i 3 u.p.e.a. oraz art. 86b u.p.e.a. Nie doszło również do uchybień formalnych w zaskarżonej czynności, ponieważ organ egzekucyjny sporządził zawiadomienie o zajęciu wierzytelności zgodnie z określonym wzorem, stanowiącym załącznik nr 3 do cyt. rozporządzenia.
Zawiadomienie o zajęciu zawiera oznaczenie zobowiązanego, organu egzekucyjnego i dłużnika zajętej wierzytelności. Zawiera też prawidłowo określoną podstawę prawną, tj. art. 80 § 1 u.p.e.a., który uprawnia organ do zastosowania egzekucji wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. W treści zawiadomienia prawidłowo oznaczono numer tytułu wykonawczego, stanowiącego podstawę zajęcia, tj. [...].
Zawiadomienie określa kwotę dochodzonych należności oraz okres, za który została ustalona. Dane te są zgodne z treścią tytułu wykonawczego wystawionego wobec skarżącego. Organ egzekucyjny wskazał również kwotę należnych kosztów egzekucyjnych i odsetek, ich rodzaj oraz wysokość na dzień wystawienia zawiadomienia. Zawiadomienie zawiera wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności zgodne z art. 80 § 1 u.p.e.a., pouczenie dla zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia, datę wystawienia oraz oznaczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Pabianicach, wraz z informacją, że zgodnie z art. 26e § 1 u.p.e.a. zostało opatrzone podpisem.
Powyższe uprawnia do stwierdzenia, że czynność zajęcia wierzytelności została dokonana w zgodzie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami u.p.e.a.
Skarżący nie zarzucał zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Sąd, kontrolując sprawę w jej granicach, nie stwierdził również z urzędu naruszenia art. 7 § 2 u.p.e.a. Organ sięgnął po zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego po tym, jak wcześniejsze zajęcie świadczeń w ZUS nie mogło zostać zrealizowane z powodu zbiegu egzekucji sądowych. Zastosowany środek był dopuszczalny i mógł prowadzić bezpośrednio do wykonania obowiązku. Został też uchylony niezwłocznie po uzyskaniu od wierzyciela informacji, że należność wyegzekwował w całości komornik sądowy.
Nie było zatem podstaw do uznania, że organ zastosował środek zbyt uciążliwy w rozumieniu art. 54 § 1 pkt 2 u.p.e.a.
Skarżący i jego pełnomocnik nie wskazali wad odnoszących się do sposobu dokonania zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego. Pełnomocnik w piśmie z 14 maja 2026 r. mylnie powołał art. 79 u.p.e.a., który reguluje egzekucję ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz z renty socjalnej. Przedmiotem niniejszej sprawy jest natomiast zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego, uregulowane w art. 80 u.p.e.a. Istota zarzutu skarżącego sprowadza się do twierdzenia, że postępowanie egzekucyjne jest wadliwe, ponieważ nie doręczono mu tytułu wykonawczego.
Zarzut ten nie mógł zostać uwzględniony. Prawomocnym wyrokiem z 16 lipca 2025 r., I SA/Łd 12/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę skarżącego na postanowienie dotyczące wcześniejszej czynności egzekucyjnej dokonanej na podstawie tego samego tytułu wykonawczego. Konieczną przesłanką tamtego rozstrzygnięcia była ocena skuteczności doręczenia odpisu tytułu wykonawczego nr [...]. Sąd ustalił, że odpis tytułu został skutecznie doręczony skarżącemu 22 marca 2022 r., w trybie art. 44 k.p.a., na adres wskazany przez niego jako właściwy do doręczeń.
Zgodnie z art. 170 p.p.s.a. prawomocny wyrok wiąże strony, sąd, który go wydał, a także inne sądy i organy państwowe. Choć przedmiot sprawy I SA/Łd 12/25 był inny, Sąd w niniejszej sprawie nie może przyjąć oceny sprzecznej z prawomocnym ustaleniem, że odpis tego samego tytułu wykonawczego został skarżącemu skutecznie doręczony (por. wyrok NSA z 25 marca 2013 r., II GSK 2322/11). Skoro tytuł wykonawczy został doręczony wcześniej, art. 80 § 3 u.p.e.a. nie wymagał jego ponownego doręczenia wraz z odpisem zawiadomienia z 4 sierpnia 2025 r. Zarzut pozbawienia skarżącego prawa do obrony był zatem niezasadny.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.
ak