III SA/Łd 879/15

III SA/Łd 879/15 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2015-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-09-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Janusz Nowacki /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Łuczyńska
Monika Krzyżaniak
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Podatek akcyzowy
Sygn. powiązane
I GSK 669/16 - Postanowienie NSA z 2018-05-08
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 749
art. 168 par. 2, art. 169 par. 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
art. 107 ust. 1, 4, 5
Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.
Sentencja
Dnia 30 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant Asystent sędziego Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2015 roku sprawy ze skargi A Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. 2015. 613), Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] z dnia [...] pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek A Spółki akcyjnej z siedzibą w K. z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego marki KIA RIO o nr VIN [...].
Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny:
Wnioskiem z dnia 23 czerwca 2015 r. Spółka A wystąpiła o zwrot akcyzy w kwocie 1.200,00 zł od samochodu osobowego marki KIA RIO o nr nadwozia VIN [...]. Do wniosku Spółka załączyła fakturę VAT nr [...] z dnia 12 maja 2014 r., potwierdzającą zakup ww. samochodu od firmy B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, fakturę VAT [...] z dnia 22 maja 2014 r. dotyczącą sprzedaży samochodu C, B., [...], [...] W. (Szwajcaria), komunikat [...] potwierdzający wywóz samochodu oraz dokument CMR bez numeru z dnia 12 maja 2014 r.
Pismem z dnia 30 czerwca 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. wezwał Spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 23 czerwca 2014 r. poprzez załączenie dowodu zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub faktury z wykazaną kwotą akcyzy za ww. samochód.
Jednocześnie wezwanie zawierało pouczenie, iż zgodnie z art.169 § 1 Ordynacji podatkowej, nieuzupełnienie braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na wezwanie Spółka za pismem z dnia 9 lipca 2015 r. nadesłała uwierzytelnioną kserokopię faktury VAT nr [...] z dnia 8 maja 2014r. wystawionej przez D- W. S. dla E Sp. z o.o. dotyczącą sprzedaży ww. samochodu osobowego.
Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w P. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek strony z dnia 23 czerwca 2015 r.
Pismem z dnia 27 lipca 2015 r., Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i ponowne rozpatrzenie wniosku dotyczącego zwrotu akcyzy. W uzasadnieniu zażalenia Spółka podniosła, iż spełniła wszystkie kryteria zwrotu podatku akcyzowego określone w art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, przedstawiając komplet dokumentów. Z treści zażalenia wynika, iż spółka zarzuca naruszenie art. 109 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, który stanowi, iż właściwy naczelnik urzędu celnego jest obowiązany, dla celów związanych z rejestracją samochodu osobowego na terytorium kraju, do wydania podatnikowi na jego wniosek, dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju. Wobec czego wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy, w sytuacji gdy dokument ten został wydany przez organ rozpatrujący sprawę było nieuzasadnione. Spółka podniosła, iż organ w przypadku wątpliwości, mógł sprawdzić fakt zapłaty w elektronicznym systemie Zefir. Zdaniem Spółki nie ma ona obowiązku podawania kwoty akcyzy na fakturze, gdyż naruszyłoby to jej tajemnicę przedsiębiorstwa, poprzez ujawnienie za jaką cenę nabyła przedmiotowy pojazd. Wystarczającym dowodem w sprawie jest oświadczenie sprzedającego o posiadaniu kopii dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy.
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Wskazał, iż zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym podmiotowi, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym w momencie dokonywania jego dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, ma prawo do zwrotu akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej tego samochodu osobowego albo jego eksportu.
Ponadto podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem (art. 107 ust.3 ww. ustawy).
Do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w ust. 3 (art. 107 ust. 4).
Mając powyższe na względzie Spółka, aby otrzymać zwrot akcyzy powinna złożyć wniosek o jej zwrot (na odpowiednim formularzu - rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz.U.2009.32.246) do właściwego naczelnika urzędu celnego wraz z dowodem zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturą z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy.
W ocenie Dyrektora Izby Celnej z powyższego wynika, że dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub faktura z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu stanowią wskazane wymogi ustalone w przepisach szczególnych w rozumieniu art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej, których niespełnienie przez wnoszącego podanie obliguje organ podatkowy do wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, ze stosownym pouczeniem, a w razie jego nieuzupełnienia do pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Oznacza to, że w sytuacji nieuzupełnienia braków formalnych podania organ nie może prowadzić postępowania, w tym także gromadzić materiału dowodowego, gdyż postępowanie może wszcząć jedynie wniosek kompletny i formalnie poprawny.
Zdaniem Dyrektora Izby Celnej prawidłowo Naczelnik Urzędu Celnego w pierwszej kolejności rozpatrzył wniosek pod względem formalnym w związku ze stwierdzeniem, że wniosek Spółki nie zawierał dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy. Spółka została wezwana do uzupełnienia wniosku o dokumenty zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub faktury z wykazaną kwotą akcyzy. Strona została poinformowana, że nieuzupełnienie wniosku w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie go bez rozpatrzenia. Zatem wezwanie skierowane do Spółki odpowiadało treści art.169 § 1 Ordynacji podatkowej. Wniosek nie został uzupełniony zgodnie z wezwaniem, w szczególności strona nie przedłożyła dowodu zapłaty akcyzy od samochodów, co spowodowało pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Organ podkreślił, że zgodnie z art.107 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym podatnik powinien posiadać dowód zapłaty akcyzy.
Organ wyjaśnił, że przepis art. 187 § 3 Ordynacji podatkowej stanowi, że fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi podatkowemu z urzędu nie wymagają dowodu. Jednak przepis art. 107 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, nakładający na wnioskodawcę obowiązek załączenia do wniosku o zwrot akcyzy między innymi dowodu zapłacenia akcyzy, należy uznać za przepis szczególny w stosunku do przepisu art. 187 § 3 Ordynacji podatkowej. Za takim stanowiskiem przemawia treść art. 107 ust. 4 w powiązaniu z ustępem 5 tego artykułu, który stanowi, że organami podatkowymi właściwymi w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, są naczelnik urzędu celnego i dyrektor izby celnej, u których dokonano rozliczenia i zapłaty akcyzy z tytułu ostatniej czynności podlegającej opodatkowaniu, której przedmiotem był ten samochód osobowy. Z zestawienia przywołanych ust. 4 i ust. 5 art. 107 wynika, że ustawodawca w jednym artykule postanowił, że organem właściwym w sprawie zwrotu podatku akcyzowego jest ten organ u którego dokonano zapłaty lub rozliczenia podatku akcyzowego (ust. 5) oraz, że do wniosku należy dołączyć dowód zapłaty akcyzy (ust.4), a więc dokument wystawiony przez organ, do którego składany jest wniosek.
Dodatkowo organ wyjaśnił, że o załącznikach do wniosku, jako elemencie podania, zdecydował ustawodawca w przepisie szczególnym tj. w art. 107 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, a przepis ogólny art. 187 § 3 Ordynacji podatkowej dotyczy faktów notoryjnych, który nie miał i nie mógł mieć w sprawie zastosowania.
Organ zauważył, że w niniejszej sprawie stroną inicjującą postępowanie była Spółka. Oznacza to, że obowiązek złożenia kompletnego i formalnie poprawnego podania obciąża stronę, zaś sprawę może zainicjować jedynie wniosek kompletny. W takiej sytuacji występuje wyjątek od zasady ogólnej prowadzenia postępowania, gdzie to organ jest zobligowany do jego prowadzenia i gromadzenia materiału dowodowego, na podstawie którego zostanie wydane rozstrzygnięcie.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 109 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż dokument potwierdzający zapłatę akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju, o którym mowa w ww. przepisie odnosi się do czynności nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu, a nie importu jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - na co wskazuje dokument SAD [...] w fakturze [...] z dnia 8 maja 2014 r. Dokument ten wydawany jest na wniosek podatnika dla celów rejestracji samochodu osobowego i tylko w sytuacjach określonych w ustawie. W przypadku importu samochodu osobowego właściwy naczelnik nie wystawia do celów zarejestrowania samochodu dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy. Ponadto organ wskazał, że przyczyną pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, nie było przyjęcie, że załączone do wniosku dokumenty nie potwierdzają dokonania przywozu, ale fakt nie uzupełnienia wniosku o dokumenty określone w wezwaniu.
Odnosząc się do twierdzenia Spółki, że strona nie ma obowiązku podawania kwoty uiszczonej akcyzy na fakturze, gdyż naruszyłoby to jej tajemnicę przedsiębiorstwa, poprzez ujawnianie za jaką cenę nabyła przedmiotowy pojazd, a wystarczającym dowodem w sprawie jest oświadczenie sprzedającego o posiadaniu kopii dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy, organ wyjaśnił, że w myśl art. 107 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym do wniosku o zwrot akcyzy należy przedstawić dodatkowo dowód zapłaty akcyzy lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy zapłaconą na wcześniejszym etapie obrotu. Dodatkowo § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz. U. 2009. 32. 246) zawiera wzór wniosku o zwrot akcyzy. W pkt 6 1) tego wniosku wymienione zostały min. dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy.
Na powyższe postanowienie Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarzucając naruszenie art. 233 § 1 ust. 1 w zw. z art. 169 § 1 i art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji w sytuacji, gdy strona uzupełniła w terminie wymagane wezwaniem dokumenty, naruszenie art. 121, 122, 187 i art. 191 poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz błędną ocenę dowodów przedstawionych przez stronę na potwierdzenie faktu zapłaty akcyzy, naruszenie art. 169 § 1 w zw. z art. 187 § 3 Ordynacji podatkowej poprzez żądanie od strony uzupełnienia dokumentów, które zostały wydane przez organ I instancji i powinny być organowi znane z urzędu. Ponadto zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 109 ust. 3c i ust. 3d ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez ich zastosowanie w sytuacji, gdy przepisy te znajdują zastosowanie jedynie dla celów związanych z rejestracją samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym natomiast nie znajdują zastosowania w postepowaniu o zwrot akcyzy oraz naruszenie art. 107 ust. 3 w zw. z art. 82 ust. 4 pkt 1 tej ustawy poprzez błędne rozumienie dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy i w konsekwencji uznanie, że strona skarżąca nie jest w posiadaniu dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy za samochód objęty wnioskiem. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie powtarzając stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
Zgodnie z treścią art.168 § 2 Ordynacji podatkowej, dalej o.p., podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych.
W myśl art.169 § 1 wymienionej ustawy jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
Zgodnie z treścią art.169 § 4 Ordynacji podatkowej organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie.
Z wymienionych przepisów wynika, że na stronie spoczywa obowiązek złożenia kompletnego i formalnie poprawnego podania. W sytuacji gdy podanie nie spełnia tych wymogów to oznacza, że posiada ono braki formalne. Z brakami takimi mamy do czynienia gdy podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa a sytuacja taka ma miejsce między innymi wówczas gdy podanie nie zawiera wymaganych prawem załączników. Do braków formalnych, które rodzą obowiązek organu wezwania strony do ich usunięcia, zalicza się tylko takie braki, które uniemożliwiają nadanie podaniu właściwego biegu. Instytucja wzywania do usunięcia braków ma służyć wyłącznie usunięciu braków wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku. Dodać również należy, że sprawę może zainicjować jedynie wniosek kompletny. Jeżeli braki wniosku nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie to nie dochodzi do wszczęcia postępowania podatkowego. (por. wyrok WSA w Warszawie z 28 października 2014r. w spr. V SA/Wa 900/14, wyrok NSA z 23 stycznia 1996r. w spr. II SA 1473/94).
Zgodnie z treścią art.107 ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014r. poz. 752 z późn. zm.), dalej u.p.a. podmiot który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym w momencie dokonywania jego dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, ma prawo do zwrotu akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej tego samochodu osobowego albo jego eksportu.
W myśl art.107 ust.4 wymienionej ustawy do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w ust. 3.
Zgodnie z treścią art.107 ust.5 u.p.a. organami podatkowymi właściwymi do orzekania w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, są naczelnik urzędu celnego, któremu została złożona deklaracja podatkowa dla tej akcyzy lub zgłoszenie celne, w którym została obliczona i wykazana kwota tej akcyzy, lub który wydał decyzję określającą wysokość tej akcyzy, z tytułu ostatniej czynności podlegającej opodatkowaniu, której przedmiotem był ten samochód osobowy, i właściwy dla tego naczelnika w zakresie akcyzy dyrektor izby celnej.
Z wymienionych przepisów u.p.a. wynika, że w sytuacji określonej w art.107 ust.1 ustawy podmiot może domagać się zwrotu podatku akcyzowego. Wniosek o zwrot podatku składa się do właściwego naczelnika urzędu celnego i należy do niego załączyć między innymi dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy. Wymieniony dowód lub faktura są niezbędnymi załącznikami wniosku o zwrot akcyzy. W razie ich niezłożenia organ ma obowiązek wezwać stronę do uzupełnienia braku wniosku a w przypadku nieuzupełnienia braku w wymaganym terminie podanie pozostawia się bez rozpoznania.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego w P. wniosek o zwrot podatku akcyzowego w wysokości 1200 zł z tytułu eksportu samochodu osobowego marki Kia Rio nr VIN [...]. Wniosek został złożony w dniu 23 czerwca 2015r. i dołączono do niego dwie następujące faktury: fakturę VAT nr [...] z 12 maja 2014r. potwierdzającą zakup samochodu przez stronę skarżącą od B spółka z o.o. w P. oraz fakturę VAT nr [...] z 22 maja 2014r. potwierdzającą sprzedaż pojazdu przez stronę skarżącą C w W. (Szwajcaria). Do wniosku dołączono także dokument CMR z 12 maja 20914r.
Do wniosku z 23 czerwca 2015r. nie załączono dowodu zapłaty akcyzy ani faktury z wykazaną kwotą akcyzy. Z faktury z 12 maja 2014r. wynika jedynie, że kwota do zapłaty (51731 zł) zawiera podatek VAT lecz brak jest informacji odnośnie kwoty podatku akcyzowego. W związku z czym organ podatkowy trafnie uznał, że złożony wniosek posiada brak formalny i wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia tego braku przez złożenie dowodu zapłaty akcyzy lub faktury z wykazaną kwotą akcyzy. Wezwanie zawierało także pouczenie, że nieuzupełnienie tego braku w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 3 lipca 2015r. W dniu 9 lipca 2015r. pełnomocnik spółki złożył kopię faktury nr [...] z 8 maja 2014r. potwierdzającą sprzedaż samochodu przez D- W. S. w Z. spółce E spółka z o.o. w P. Na fakturze znajduje się informacja o numerze zgłoszenia celnego SAD i miejsce jego złożenia. Złożona faktura nie jest dokumentem, o którym mowa w art.107 ust.4 u.p.a. Nie jest to dowód zapłaty akcyzy ani nie wykazano na niej kwoty akcyzy. Wynika to wprost z treści faktury. Faktura potwierdza jedynie fakt że, doszło do sprzedaży pojazdu zaś stronami są podmioty wymienione w fakturze. Nie ulega wątpliwości, że faktura z 8 maja 2014r. nie jest dokumentem określonym w art.107 ust.4 u.p.a. W sytuacja gdy strona skarżąca nie złożyła dokumentu o którym mowa w wymienionym przepisie to oznacza, że nie uzupełniła braku formalnego wniosku z 23 czerwca 2015r. w wymaganym terminie. Konsekwencją zaś nieuzupełnienia tego braku jest pozostawienie podania bez rozpatrzenia, zgodnie z treścią art.169 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe trafnie zatem pozostawiły bez rozpatrzenia wniosek strony skarżącej z 23 czerwca 2015r.
Niezasadny jest zarzut skargi, że organy podatkowe niezgodnie z prawem pozostawiły wniosek bez rozpatrzenia gdyż na wezwanie organu złożony został dowód zapłaty akcyzy. Jak już była o tym mowa we wcześniejszych rozważaniach faktura z 8 maja 2014r. nie zawiera informacji o zapłaconej akcyzie. Strona skarżąca nie wskazała zresztą w którym miejscu faktury znajduje się taka informacja. Teza strony, że złożona faktura jest dowodem zapłaty akcyzy jest bezpodstawna i nie znajduje oparcia w treści faktury. Zarzut skargi w tym zakresie jest nieuzasadniony.
Niezasadny jest zarzut skargi zastosowania przez organy podatkowe przepisu art.109 ust.3c i 3d u.p.a.
Wbrew temu zarzutowi wymienione przepisy nie zostały zastosowane w rozpoznawanej sprawie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo odniesiono się do przepisu art.109 u.p.a. zaś rozważania organu odwoławczego w tym zakresie są logiczne i przekonujące. Podkreślić należy, że dokument potwierdzający zapłatę akcyzy, o którym mowa w art.109 ust.1 u.p.a. dotyczy czynności nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu a nie importu, który miał miejsce w niniejszej sprawie na co wskazuje dokument SAD [...]. Dokument ten jest wydawany dla celów rejestracji samochodu w sytuacjach wskazanych w ustawie. W przypadku importu samochodu właściwy naczelnik urzędu celnego nie wystawia dla celów rejestracyjnych dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy. Przepis art.109 ust.3c i 3d dotyczy wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu i nie obejmują sytuacji faktycznej jaka miała miejsce w niniejszej sprawie. Zarzut skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.
Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia przepisu art.169 § 1 w związku z art.187 § 3 Ordynacji podatkowej. W ocenie strony skarżącej organ podatkowy nie powinien żądać od wnioskodawcy przedstawienia dokumentu, o którym mowa w art.107 ust.4 u.p.a. gdyż fakt zapłaty akcyzy był znany organowi z urzędu.
Zgodnie z treścią art.187 § 3 o.p. nie wymagają dowodu fakty znane organowi z urzędu. W ocenie sądu przepis art.107 ust.4 u.p.a. jest przepisem szczególnym w stosunku do art.187 § 3 Ordynacji podatkowej. W przepisie art.107 ust.5 u.p.a. określono właściwość organu podatkowego sprawach o zwrot akcyzy. Organem właściwym jest ten organ u którego dokonano zapłaty lub rozliczenia podatku akcyzowego. Mimo tak określonej właściwości organu w art.107 ust.4 u.p.a. wprowadzono wymóg załączenia do wniosku o zwrot akcyzy dowodu jej zapłaty lub faktury z wykazaną kwotą akcyzy. Oznacza to, że strona ubiegająca się o zwrot akcyzy ma ustawowy obowiązek załączenia dokumentów wymienionych w art.107 ust.4 u.p.a. i z obowiązku tego nie zwalnia ją treść przepisu art.187 § 3 Ordynacji podatkowej. W przypadku gdyby przyjąć tok rozumowania strony skarżącej a mianowicie, że nie trzeba składać dokumentów określonych w art.107 ust.4 u.p.a. gdyż fakt zapłaty akcyzy jest znany organowi z urzędu, to przepis art.107 ust.4 u.p.a. nie byłby potrzebny. Skoro jednak w art.107 ust.4 u.p.a. określono jakie dokumenty należy załączyć do wniosku o zwrot akcyzy to oznacza, że strona ma obowiązek je złożyć i obowiązku tego nie uchyla treść przepisu art.187 § 3 Ordynacji podatkowej. Zarzut skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.
Niezasadny jest zarzut skargi, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia w niniejszej prawie uniemożliwia stronie żądanie zwrotu akcyzy od pięciu samochodów. W ocenie strony skarżącej rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania w przypadku wezwania do uzupełnienia braków dotyczący części wniosku nie może odnosić skutku co do całego wniosku. Zdaniem spółki pozostawienie bez rozpoznania całego wniosku stanowi naruszenie art.169 § 1 o.p.
Należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie wniosek o zwrot akcyzy dotyczył eksportu tylko jednego samochodu a mianowicie Kia Rio nr VIN [...]. Wniosek nie dotyczy natomiast pięciu samochodów jak podniesiono to w skardze. Niezrozumiały jest zatem zarzut skargi, że wezwanie do uzupełnienia braków tylko części wniosku nie może skutkować pozostawieniem bez rozpoznania całego wniosku. Wniosek z 23 czerwca 2015r. dotyczył tylko jednego samochodu i tylko w tym zakresie pozostawiono go bez rozpatrzenia. Zarzut skargi w tej kwestii nie zasługuje na uwzględnienie.
Niezasadny jest zarzut skargi naruszenia art.107 ust.3 w związku z art.82 ust.4 pkt.1 u.p.a.
Należy zaznaczyć, że przepis art.82 u.p.a. dotyczy zwrotu akcyzy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy lub eksportu wyrobów akcyzowych zaś art.107 u.p.a. reguluje zwrot akcyzy z tytułu takiej dostawy lub eksportu samochodów osobowych. Przepis art.107 u.p.a. jest przepisem szczególnym w stosunku do art.82 u.p.a. i ma on zastosowanie przy zwrocie akcyzy od samochodów. W związku z czym uregulowanie określone w art.82 u.p.a. nie stosuje się w niniejszej sprawie. Przepis art.107 ust.3 u.p.a., o którym mowa w skardze określa jedynie jakie dokumenty winien posiadać podmiot ubiegający się o zwrot akcyzy. W ocenie sądu organy podatkowe nie naruszyły treści tego przepisu. Zarzut skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.
Niezasadny jest zarzut skargi naruszenia art.121,122 i 191 Ordynacji podatkowej przez błędne ustalenie stanu faktycznego oraz błędną ocenę dowodów przedstawionych przez stronę.
Wbrew temu zarzutowi organy podatkowe dokładnie wyjaśniły stan faktyczny oraz w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Ocena zebranego materiału nie ma charakteru dowodnego lecz mieści się w granicach swobodnej oceny. Zarzut skargi w tym zakresie jest ogólnikowy i lakoniczny. W ocenie sądu nie zasługuje on na uwzględnienie.
Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że wniosek o zwrot akcyzy zawierał braki formalne gdyż nie załączono dokumentów, o których mowa w art.107 ust.4 u.p.a. Strona skarżąca w wymaganym terminie nie złożyła dokumentów określonych w wymienionym przepisie gdyż złożona faktura z 8 maja 2014r. nie zawiera informacji o zapłacie akcyzy. Z uwagi na to, że braki wniosku nie zostały usunięte w zakreślonym terminie organy podatkowe trafnie pozostawiły wniosek z 23 czerwca 2015r. bez rozpatrzenia. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę.
m.m.