III SA/Łd 601/25

III SA/Łd 601/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-10-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Krawczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Anna Dębowska
Joanna Wyporska-Frankiewicz
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2483
art. 37ge ust. 1
Ustawa z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 145 § 3, art. 200, art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 22 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Dębowska, Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Asystent sędziego Beata Drożdż, Protokolant, w składzie następującym: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2025 roku sprawy ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 18 czerwca 2025 roku nr 1001-IUOD-2.4811.2692.2025.2 w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) umarza postępowanie administracyjne; 3) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi na rzecz skarżącego D. W. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 18 czerwca 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej: DIAS) odmówił uwzględnienia sprzeciwu wniesionego przez D. W. (dalej: skarżący) od wezwania z dia 30 kwietnia 2025 r. do wniesienia opłaty dodatkowej.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarżący został wezwany do wniesienia opłaty dodatkowej w wysokości 500 zł na podstawie art. 37ge ustawy z dnia 27 października 1994r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 2483 dalej: ustawa o autostradach). Wezwanie zostało wystosowane w związku z naruszeniem obowiązku wniesienia opłaty za przejazd pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] na płatnym odcinku autostrady A2: węzeł Z., dnia 20 grudnia 2021 r. 19:39:00, którego skarżący był właścicielem w dniu odnotowania naruszenia. W sprzeciwie skarżący wskazał, że "Opłata za przejazd autostradą w dniu 20.12.2021 została wniesiona we właściwym terminie. Na dowód tego załączam wyciąg z historii przejazdów z aplikacji e-toll. Prawdopodobnie użytkownik pojazdu wpisał niepełny numer rejestracyjny bądź aplikacja przy skanowaniu numeru rejestracyjnego nie zapisała wszystkich liter". Niemniej, jak uznał organ, z materiału dowodowego wynika, że przejazd pojazdu nie został przez opłacony, bo skarżący nie wykupił przed wjazdem na ten odcinek właściwego biletu autostradowego. Wprawdzie skarżący dokonał opłaty za przejazd za pomocą aplikacji e-Toll, tyle że – po weryfikacji w udostępnionych przez Ministerstwo Finansów systemach – ustalono, że opłata została pobrana w wysokości 1,10 zł z utworzonego 1 grudnia 2021 r. konta w aplikacji e-Toll o numerze ID urządzenia biznesowego: [...] dla pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] na odcinek autostrady A2: węzeł S. – Z.. Natomiast wezwanie dotyczy nieopłaconego przejazdu pojazdem o numerze rejestracyjnym [...].
W skardze na tę decyzję skarżący zaskarżył ja w całości zarzucając:
1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.
a) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) poprzez zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, zaniechanie zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w pełnym zakresie, niewyjaśnienie z jakich powodów uiszczona przez skarżącego opłata nie została powiązana z jego przejazdem mimo przedłożenia potwierdzenia uiszczenia opłaty za przejazd autostradą;
b) art. 8 § 1 k.p.a. poprzez przypisanie skarżącemu odpowiedzialności za brak uiszczenia opłaty za przejazd autostradą i wskutek tego nałożenie na skarżącego obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej w sytuacji, gdy skarżący dokonał opłaty za przejazd płatnym odcinkiem autostrady, czego nie uwzględnił organ, co powoduje, że postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej;
2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 37ge ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2023 roku, Dz.U. z 2022 r. poz. 2483) poprzez nałożenie na skarżącego obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej w wysokości 500 zł za niewniesienie opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7 powołanej ustawy, podczas gdy opłata za przejazd płatnym odcinkiem autostrady została przez skarżącego wniesiona.
Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych, a także o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga była zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 145 § 3 p.p.s.a., w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie.
W rozpoznanej sprawie Sąd stwierdził, że doszło do naruszenia prawa materialnego w postaci art. 37ge ust. 1 ustawy o autostradach w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy poprzez nałożenie na skarżącego obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej w wysokości 500 zł za niewniesienie opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7 ustawy, podczas gdy opłata za przejazd płatnym odcinkiem autostrady została przez skarżącego wniesiona.
Organy twierdziły, że skarżący nie dokonał opłaty za przejazd pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] na płatnym odcinku autostrady A2: węzeł Z. dnia 20 grudnia 2021 r. o godz. 19:39, mimo że dysponowały dowodem uiszczenia opłaty za przejazd w tym dniu i o tej godzinie, tyle że dla pojazdu o nr rej. [...] (wyciąg z historii przejazdów aplikacji e-toll – k. 41 akt adm.). Zestawienie tego dowodu ze zdjęciem auta z kamer (k. 3 akt adm.) oraz zasilenia z CKD (k. 4-6 akt adm.) świadczy niewątpliwie o zaistniałej w aplikacji pomyłce w danych identyfikacyjnych pojazdu, polegającej na pominięciu części wyróżniającej organ rejestrujący (znacznik województwa – [...]), przy pozostawieniu prawidłowej części indywidualnej pojazdu – ciągu liter i cyfr nadawanych konkretnemu pojazdowi ([...]). Mimo to organ twierdził, że opłata została uiszczona, ale dla pojazdu o nr rej. [...], a nie dla pojazdu o nr rej. [...], ignorując wynikający z życiowego doświadczenia fakt, że jest nieprawdopodobne, by w tym samym czasie w tym samym miejscu przejeżdżał inny pojazd oznaczony ciągiem cyfr [...], tyle że zarejestrowany w innym województwie.
Nie rozwijając tego wątku szerzej (wnioski są aż nader oczywiste i były już przedmiotem analizy w podobnej sprawie – zob. wyrok WSA w Łodzi z dnia 13 maja 2025 r., III SA/Łd 70/25) Sąd stwierdza, że w doszło w ten sposób do naruszenia art. 37ge ust. 1 ustawy o autostradach, zgodnie z którym od wnoszącego opłatę pobiera się opłatę dodatkową w wysokości 500 zł za "niewniesienie opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7". W tej sprawie opłata za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7 została wniesiona, nie było zatem podstaw do pobierania od skarżącego opłaty dodatkowej.
W tym stanie rzeczy Sąd uchylił zaskarżoną decyzję (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), a wobec tego, że zachodziła podstawa do umorzenia postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego (art. 105 § 1 k.p.a.) Sąd umorzył jednocześnie to postępowanie.
Na wniosek skarżącego Sąd zasądził na jego rzecz zwrot kosztów postępowania w wysokości obejmującej wpis i koszty zastępstwa procesowego (art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 ze zm.).
ds