III SA/Łd 487/25

III SA/Łd 487/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-11-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Dębowska
Katarzyna Ceglarska-Piłat
Teresa Rutkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 par 1 pkt 1 lit. a), art. 135, art. 200 w zw. z art. 205 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1251
art. 72 ust. 1 pkt 3 w zw. z  ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.)
Sentencja
Dnia 14 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat Sędzia WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2025 roku nr SKO.4121.80.2025 w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 2 kwietnia 2025 roku, nr DOM-SOK-VIII.5410.153.2025.JW; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi na rzecz skarżącej – J. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z 28 kwietnia 2025 r., nr SKO.4121.80.2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi po rozpoznaniu odwołania J. W. od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 2 kwietnia 2025 r., nr DOM-SOK-VIII.5410.153.2025.JW w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 72 ust. 1 i art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1251 ze zm.), dalej p.r.d., utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
Z akt sprawy wynika, że 1 lutego 2019 r. na wniosek A. Spółki z o.o., Oddział w Ł. pod nr rej. [...] został z urzędu zarejestrowany czasowo nowy samochód osobowy marki Jeep Renegade o nr VIN-[...]. Rejestracji pojazdu dokonano na podstawie: dowodu własności pojazdu, tj. faktury VAT nr [...] z 31 stycznia 2019 r., świadectwa zgodności WE oraz oświadczenia o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów. Na potwierdzenie dokonania rejestracji czasowej pojazdu, wydano stronie decyzję Prezydenta Miasta Łodzi o rejestracji czasowej pojazdu, pozwolenie czasowe serii [...] oraz zalegalizowane tablice rejestracyjne o nr rej. [...]. Równocześnie do Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowych w Warszawie zostało złożone zamówienie na dowód rejestracyjny ww. pojazdu, zawierający dane wnioskującej spółki, który nie został przez spółkę odebrany.
23 stycznia 2025 r. J. W. złożyła wniosek o rejestrację ww. samochodu osobowego marki Jeep Renegade przedstawiając w załączeniu do wniosku dowód własności pojazdu, tj. fakturę VAT nr [...] z 9 stycznia 2023 r., wystawioną przez A. Spółkę z o.o. przenoszącą prawo własności pojazdu na rzecz leasingobiorcy - J. W. oraz oświadczenie pełnomocnika strony - M. M. o zagubieniu dowodu rejestracyjnego pojazdu, tj. pozwolenia o czasowej rejestracji pojazdu.
Decyzją z 17 lutego 2025 r. Prezydent Miasta Łodzi odmówił A. Spółce z o.o. z siedzibą w Ł. zarejestrowania samochodu osobowego marki Jeep Renegade o nr VIN- [...].
Wobec braku w obrocie prawnym decyzji o zarejestrowaniu ww. nowego samochodu osobowego marki Jeep Renegade, Prezydent Miasta Łodzi pismem z 14 marca 2025 r. wezwał pełnomocnika J. W. do uzupełnienia w terminie siedmiu dni wniosku o rejestrację pojazdu poprzez złożenie świadectwa zgodności typu WE, w odniesieniu do obowiązujących na dzień złożenia wniosku, norm emisji spalin. Pomimo wezwania doręczonego 20 marca 2025 r. pełnomocnik strony nie uzupełnił wniosku o rejestrację pojazdu.
Decyzją z 2 kwietnia 2025 r. Prezydent Miasta Łodzi odmówił J. W. zarejestrowania samochodu osobowego marki Jeep Renegade.
Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, w którym zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.
- art. 2 i 64 Konstytucji RP w zakresie naruszenia konstytucyjnie chronionych wartości jak sprawiedliwość społeczna i ochrona własności,
oraz naruszenie prawa procesowego, tj.
- art. 7 k.p.a. w zakresie nie załatwienia przez organ sprawy mając na względzie słuszny interes obywatela,
wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zarejestrowanie pojazdu lub uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W uzasadnieniu odwołania skarżąca podniosła, że pojazd w dniu tymczasowej rejestracji spełniał normy emisji spalin EURO 6 BG. Norma ta obowiązywała do 31 sierpnia 2019 r., po tej dacie złożenie świadectwa zgodności WE dla przedmiotowego pojazdu nie jest możliwe w związku ze zmianą norm emisji spalin zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 715/2007 z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typów pojazdów silnikowych z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (euro 5 i euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.Urz.UE.L.171).
Skarżąca podała, że 31 stycznia 2019 r. zawarła z A. Spółką z o.o. umowę leasingu ww. pojazdu. Po zakończeniu umowy leasingu, 9 stycznia 2023 r. nabyła pojazd, do dnia jednak wykupu przedmiotu leasingu nie otrzymała stałego dowodu rejestracyjnego od leasingodawcy. Podniosła, że brak zarejestrowania pojazdu przez leasingodawcę w 2019 r. nie wynika z jej zaniedbania ani działania. Prawo nie przewiduje żadnych regulacji umożliwiających osobie trzeciej (nabywcy pojazdu) usunięcie skutków takiego zaniedbania. To prowadzi do sytuacji, w której pojazd spełnia wymogi techniczne i może uczestniczyć w ruchu, lecz jego rejestracja jest niemożliwa z przyczyn formalnych, co stoi w sprzeczności z zasadą proporcjonalności i pewności prawa.
W ocenie skarżącej zaskarżona decyzja narusza również zasady współżycia społecznego i słuszny interes obywatela. Posiadanie i użytkowanie pojazdu to jedno z fundamentalnych praw obywatela, a decyzja administracyjna powinna uwzględniać zasadę proporcjonalności oraz uwzględniać interes obywatela w sposób wyważony. Celem regulacji dotyczących norm emisji spalin jest ochrona środowiska, a nie eliminowanie z ruchu drogowego sprawnych technicznie pojazdów. W niniejszej sprawie pojazd spełniał wymogi w momencie czasowej rejestracji, co oznacza, że został prawidłowo dopuszczony do ruchu. Nie można jednak nakładać na właściciela pojazdu obowiązku spełniania norm, które uległy zmianie po jego pierwotnym dopuszczeniu do ruchu. Przepisy dotyczące norm spalin powinny być stosowane w sposób zapewniający ochronę interesów właścicieli pojazdów, którzy nie ponoszą winy za ewentualne błędy administracyjne leżące po stronie leasingodawców. Leasingodawca do stycznia 2023 r. był wyłącznym właścicielem pojazdu. W związku z powyższym to na leasingodawcy ciążył obowiązek zarejestrowania pojazdu. Skarżąca podniosła, że nabywając pojazd pozostawała w dobrej wierze w zakresie poprawnie przeprowadzonych czynności rejestracji pojazdu przez leasingodawcę. Jako obecny właściciel pojazdu nie posiada ani wiedzy, ani wpływu na czynności podjęte przez leasingodawcę. W chwili obecnej pojazd nie jest i nie może być wykorzystywany pomimo, że pozostaje sprawny technicznie i przestawia wartość materialną.
Wskazaną na wstępie decyzją z 28 kwietnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, że zgodnie z art. 73 ust. 1 p.r.d., rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5.
Stosownie do treści art. 72 ust. 1 p.r.d., rejestracji dokonuje się na podstawie:
1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;
2) karty pojazdu, jeżeli była wydana;
3) świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane;
4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;
5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;
6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;
6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy.
Rejestracji pojazdu dokonuje właściwy organ administracji publicznej na wniosek właściciela.
Z art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. wynika, że rejestracji pojazdu dokonuje się między innymi na podstawie świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane. Dokument ten jest niezbędny do zarejestrowania samochodu i winien być dołączony do wniosku o rejestrację, a jego brak stanowi przeszkodę do rejestracji pojazdu.
W rozpoznawanej sprawie wobec zmiany właściciela pojazdu przed wydaniem dowodu rejestracyjnego pojazdu, decyzją z 17 lutego 2025 r. Prezydent Miasta Łodzi odmówił zarejestrowania pojazdu na rzecz wnioskującej o rejestrację pojazdu spółki, z uwagi na fakt, że spółka nie była już właścicielem przedmiotowego pojazdu. Wobec powyższego pojazd nie jest zarejestrowany na terytorium kraju. W konsekwencji wyprodukowany przez PWPW w Warszawie dowód rejestracyjny zawierający dane spółki został unieważniony i zachowany w aktach sprawy.
Wobec braku w obiegu prawnym decyzji o zarejestrowaniu pojazdu nowego na terytorium kraju, wezwano pełnomocnika strony do uzupełnienia wniosku o rejestrację pojazdu poprzez złożenie ważnego świadectwa zgodności WE, w odniesieniu do obowiązujących na dzień złożenia wniosku, norm emisji spalin, stosownie do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 715/2007 z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych i lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowanych, aktualizowanych i udostępnianych do publicznej wiadomości w drodze Komunikatów wydawanych przez Transportowy Dozór Techniczny. Pomimo skutecznie doręczonego wezwania strona nie złożyła żadnych wyjaśnień w sprawie oraz nie uzupełniła wniosku. Zdaniem Kolegium, skoro świadectwo zgodności WE w dacie złożenia wniosku straciło swoją ważność, a strona nie uzupełniła wniosku i nie złożyła ważnego świadectwa zgodności dotyczącego przedmiotowego pojazdu, to tym samym nie przedstawiła dokumentów wymaganych do rejestracji pojazdu.
Zgodnie z treścią art. 71 ust. 1 p.r.d., dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Przepis ten nie dotyczy pojazdów, o których mowa w ust. 3. Z kolei art. 72 ust. 1 pkt 1-6a p.r.d. wyraźnie wskazuje, jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku o rejestrację pojazdu. Wśród tych dokumentów art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d wskazuje na świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane.
Obowiązek załączenia do wniosku o rejestrację pojazdu świadectwa zgodności WE został wyłączony w stosunku do pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d. Jednocześnie należy zauważyć, że w art. 74 ustawy zostały uregulowane sytuacje, kiedy i w jaki sposób dokonuje się czasowej rejestracji pojazdu.
Zgodnie z art. 74 p.r.d., czasowej rejestracji dokonuje się:
1) z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu;
2) na wniosek właściciela pojazdu - w celu umożliwienia:
a) wywozu pojazdu za granicę,
b) przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
c) przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy;
Czasowa rejestracja pojazdu jest zatem prawnym narzędziem tymczasowego dopuszczenia pojazdu do ruchu. Następuje z urzędu lub na wniosek i umożliwia jedynie tymczasowe użytkowanie pojazdu w ruchu drogowym i to w ściśle określonym celu. Rejestracji czasowej udziela się na ustawowy okres do 30 dni, z możliwością jednorazowego przedłużenia o 14 dni. Po tym terminie tablice rejestracyjne co do zasady (z wyjątkiem wywozu pojazdu za granicę) zwraca się do organu rejestracyjnego, a pojazd należy uznać za niedopuszczony do ruchu (por. art. 71 ust. 1-2 p.r.d.).
Z powyższych przepisów, jednoznacznie wynika, że pozwolenia czasowego nie można utożsamiać z dowodem rejestracyjnym, chociaż oba są dokumentami dopuszczającymi pojazd do ruchu. Pozwolenie czasowe z urzędu wydaje organ po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu i jest ważne nie dłużej niż 30 dni. Natomiast dowód rejestracyjny spełnia dwojakiego rodzaju rolę. Potwierdza wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu oraz jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu na stałe.
W tym stanie rzeczy, wbrew twierdzeniom skarżącej organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że czasowa rejestracja pojazdu nie może być utożsamiana z rejestracją pojazdu, o której mowa w art. 72 p.r.d., a tym samym pojazdu, w stosunku do którego wcześniej wydano pozwolenie czasowe nie można uznać za pojazd zarejestrowany. To z kolei skutkuje tym, że w stosunku do takiego pojazdu wymagane jest, aby wnioskodawca dołączył do wniosku o rejestrację ważne świadectwo zgodności WE, a brak takiego dokumentu obliguje organ do wydania decyzji o odmowie rejestracji pojazdu.
Zatem w sytuacji, gdy pojazd uznany jest wprost za nowy i taki, który nie był wcześniej zarejestrowany na terytorium Polski złożenie dokumentu, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. jest obowiązkowe w postępowaniu o rejestrację pojazdu.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca zaskarżając powyższą decyzję w całości zarzuciła naruszenie:
1. przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) art. 6, art. 7 w zw. z art. 7a w zw. z art. 11 w zw. z art. 80 w zw. z art. 81a k.p.a. poprzez brak szczegółowej i wszechstronnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie rozstrzygnięcie powstałych wątpliwości na korzyść skarżącej, a w konsekwencji naruszenie słusznego interesu skarżącej, jak również naruszenie zasady praworządności;
2) art. 8 k.p.a., tj. naruszenie zasady budzenia zaufania do organów władzy publicznej poprzez uznanie, że historia pojazdu znajdująca się w centralnych państwowych bazach danych nie pozwala na uznanie rejestracji czasowej za rejestrację, o której mowa w art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d.
2. przepisów prawa materialnego, tj.
1) art. 3 pkt 53 i pkt 52 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylające dyrektywę 2007/46/WE (Dz.U.UE.L.2018.151.1 poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że przedmiotowy pojazd jest pojazdem nowym i nierejestrowanym, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego żądania organu dostarczenia świadectwa zgodności WE i odmowie rejestracji,
2) art. 2 pkt 62 w zw. z art. 74 ust. 1 p.r.d. poprzez błędną wykładnię pojęcia "pojazd nowy", a w szczególności pominięcie, że definicja pojazdu nowego obejmuje dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, a tym samym nie może być uznany za pojazd nowy pojazd, który był czasowo zarejestrowany, a w konsekwencji żądanie przedłożenia świadectwa zgodności z aktualnym poziomem emisji spalin, w sytuacji gdy świadectwo takie nie jest wymagane w stosunku do pojazdu używanego, zaś na datę czasowej rejestracji świadectwo takie pozostawało aktualne, stąd dokonano skutecznej rejestracji czasowej;
3) art. 72 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 72 ust. 2 p.r.d., poprzez ich błędną wykładnię i wymaganie do rejestracji pojazdu używanego dokumentów, które przedkłada się do rejestracji pojazdu nowego;
4) art. 73 ust. 1e pkt 1 p.r.d., poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy w sprawie nie zachodzą przesłanki do wydania decyzji odmownej rejestracji pojazdu;
5) art. 2 pkt 62 w zw. z art. 74 p.r.d. poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że pojazd, który był już uprzednio zarejestrowany czasowo jest pojazdem nowym, w sytuacji, gdy fakt upływu czasu, na jaki dokonano czasowej rejestracji i brak "stałej" rejestracji pojazdu nie powoduje, że pojazd ponownie zyskuje status nowego;
W oparciu o postawione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego skarżąca wskazała, że użyte w treści art. 72 ust. 2 p.r.d. sformułowanie "który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej", odnosi się również do czasowej rejestracji pojazdu, o której mowa w art. 74 p.r.d. Taki stan rzeczy z kolei powoduje, że brak jest podstaw prawnych do żądania przedstawienia dokumentów określonych w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d.
W ocenie skarżącej, błędne jest stanowisko organów obu instancji, że była zobowiązana do przedstawienia oryginału świadectwa zgodności WE pojazdu albo świadectwa zgodności z aktualnym poziomem emisji spalin wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu lub dopuszczenia jednostkowego pojazdu lub decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu lub świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu (art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d.). Wymaganie to nie dotyczy pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w zakresie ust. 1 pkt 3 (art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d.). W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z pojazdem fabrycznie nowym (a nawet uważanym za nowy), lecz używanym, który był uprzednio zarejestrowany w Polsce przy czym na potrzeby interpretacji art. 72 p.r.d. ustawa nie rozróżnia rejestracji "stałej" od czasowej. Powyższe powoduje więc, że nie wystąpiły przesłanki określone w art. 73 ust. 1e pkt 1 p.r.d. nakazujące organowi administracji wydanie decyzji odmawiającej rejestracji pojazdu.
Wskutek zaskarżonych decyzji pojazd spełniający wymogi techniczne i mogący uczestniczyć w ruchu, nie może zostać zarejestrowany z przyczyn formalnych, co jest sprzeczne z zasadą proporcjonalności i pewności prawa. Celem regulacji dotyczących norm emisji spalin jest ochrona środowiska, a nie eliminowanie z ruchu drogowego sprawnych technicznie pojazdów. W niniejszej sprawie pojazd spełniał wymogi w momencie czasowej rejestracji, co oznacza, że został prawidłowo dopuszczony do ruchu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o oddalenie skargi.
9 października 2025 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącej z 6 października 2025 r., w którym w uzupełnieniu wniesionej skargi skarżąca wskazała, że w wyroku 6 sierpnia 2025 r., sygn. akt II GSK 481/25 Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawarte w wyroku z 13 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Łd 388/24 dotyczące wykładni art. 72 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 74 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 p.r.d. wskazując, że zarówno rejestracja czasowa dokonana w trybie art. 74 ust. 2 pkt 1 p.r.d., jak i stała rejestracja samochodu na terytorium kraju oznacza, że samochód był wcześniej zarejestrowany na terytorium RP w rozumieniu art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Na wstępie należy wyjaśnić, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, wniosek o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, a skarżąca w terminie czternastu dni od zawiadomienia nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że zasługuje ona na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 28 kwietnia 2025 r., jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta Łodzi z 2 kwietnia 2025 r. w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 72 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 1 p.r.d., które miało wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie niniejszych rozważań wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 71 ust. 1 p.r.d. (w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, tj. 23 stycznia 2025 r.), dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Przepis ten nie dotyczy pojazdów, o których mowa w ust. 3. Pojazdy określone w ust. 1 są dopuszczone do ruchu, jeżeli odpowiadają warunkom określonym w art. 66 oraz są zarejestrowane i zaopatrzone w zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne (art. 71 ust. 2 p.r.d.). Stosownie do treści art. 72 ust. 1 p.r.d., rejestracji dokonuje się na podstawie:
1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;
2) (uchylony);
3) jednego z dokumentów:
a) świadectwa zgodności WE wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,
b) świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,
c) świadectwa zgodności, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,
d) dopuszczenia jednostkowego pojazdu wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,
e) świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,
f) uznania dopuszczenia jednostkowego pojazdu,
g) uznania świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia,
h) świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu,
i) świadectwa unijnego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu
- jeżeli są wymagane; świadectwa zgodności WE, świadectwa zgodności oraz oświadczenia zawierające dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu mogą być podpisane podpisem odbitym sposobem mechanicznym;
4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;
5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;
6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;
6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy, pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e), samochód ciężarowy (kategoria homologacyjna N1), podrodzaj "furgon", "furgon/podest", "ciężarowo-osobowy", "terenowy", "wielozadaniowy" lub "van" lub samochód specjalny (kategoria homologacyjna Ml i N1), został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy (...)".
W myśl art. 71 ust. 2 pkt 1 p.r.d., wymagania ust. 1 nie dotyczą pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w zakresie ust. 1 pkt 3.
Zgodnie z art. 73 ust. 1 p.r.d., rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu, starosta właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania, wydając decyzję o rejestracji pojazdu, dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne. Z kolei, czasowej rejestracji pojazdu, jak stanowi art. 74 ust. 1 p.r.d., dokonuje w przypadkach określonych w ust. 2, organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania właściciela pojazdu, wydając decyzję o czasowej rejestracji pojazdu, pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne. W myśl art. 74 ust. 2 p.r.d., czasowej rejestracji dokonuje się:
1) z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu;
2) na wniosek właściciela pojazdu - w celu umożliwienia:
a) wywozu pojazdu za granicę,
b) przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
c) przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy.
Cytowany powyżej art. 73 ust. 1 p.r.d. stanowi o dwóch czynnościach organu rejestracyjnego, tj. o dokonaniu rejestracji oraz o wydaniu dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych. Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wydanie dowodu rejestracyjnego, karty pojazdu, tablic rejestracyjnych, znaku legalizacyjnego, czy nalepki kontrolnej jest tylko czynnością materialno-techniczną, która nie wyznacza sytuacji prawnej jednostki, ponieważ zawsze musi być poprzedzona rozstrzygnięciem przez dany organ, czy w konkretnej sytuacji osoba ubiegająca się o rejestrację danego pojazdu spełnia wszystkie wymagania określone w ustawie. Takie działania organu autorytatywnie konkretyzują sytuację prawną podmiotu i noszą wszelkie znamiona procesu wydawania decyzji. Wydanie dowodu rejestracyjnego i tablic może nastąpić tylko w przypadku pozytywnego załatwienia wniosku strony o zarejestrowanie pojazdu, co następuje na tyle jednocześnie, aby decyzja o zarejestrowaniu pojazdu poprzedziła materialno-techniczną czynność wydania dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych. Prezentowany pogląd znajduje potwierdzenie także w treści cytowanego powyżej art. 71 ust. 1 i 2 p.r.d. Z przepisów tych jednoznacznie bowiem wynika, że co do zasady tylko pojazdy zarejestrowane są dopuszczane do ruchu, a dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu jest dowód rejestracyjny. Dowód rejestracyjny jest zatem zewnętrznym przejawem oświadczenia woli organu administracyjnego, rozstrzygającym sprawę rejestracji pojazdu, potwierdzającym wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu i jednocześnie jest dokumentem potwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu. Nie jest jednak decyzją administracyjną (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 24 września 2001 r., OPS 6/01, Jur. 2001, nr 12, s. 34, wyrok NSA z 23 stycznia 2025 r., sygn. akt II GSK 1379/24, Lex nr 3845895).
Reasumując należy zatem podkreślić, że wydanie dowodu rejestracyjnego i tablic może nastąpić tylko, w sytuacji pozytywnego załatwienia wniosku strony o zarejestrowanie pojazdu.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że pojazd marki Jeep Renegade o nr nadwozia [...] został najpierw czasowo zarejestrowany na wniosek A. Spółki z o.o., Oddział w Ł.. Na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 1 lutego 2019 r. wydano pozwolenie czasowe o serii i nr [...], tablice rejestracyjne o nr [..], zalegalizowane znakiem legalizacyjnym o nr [...] oraz nalepkę kontrolną i kartę pojazdu seria i nr [...]. Następnie został wydany spersonalizowany dowód rejestracyjny pojazdu, którego pierwotny właściciel pojazdu, tj. A. Spółka z o.o., Oddział w Ł., wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 74 ust. 2f p.r.d., nie odebrał. W konsekwencji, jak podkreślił organ nie została wydana decyzja o rejestracji pojazdu, a wydany na rzecz A. Spółki z o.o., Oddział w Ł. dowód rejestracyjny pojazdu (którego brak jest w aktach sprawy) został, jak wskazał Prezydent Miasta Łodzi w uzasadnieniu decyzji z 2 kwietnia 2025 r. unieważniony. W aktach sprawy znajduje się natomiast decyzja Prezydenta Miasta Łodzi z 17 lutego 2025 r., którą organ odmówił A. Spółce z o.o. z siedzibą w Ł. zarejestrowania ww. samochodu osobowego marki Jeep Renegade. Z uzasadnienia powyższej decyzji wyraźnie wynika, że rejestracji ww. pojazdu dokonano na podstawie świadectwa zgodności oraz oświadczenia o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów.
W świetle przedstawionych okoliczności faktycznych błędne jest zatem stanowisko organów, że skarżąca składając wniosek o rejestrację ww. pojazdu, który nabyła 9 stycznia 2023 r. od A. Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. była zobowiązana do przedstawienia ważnego świadectwa zgodności WE wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.p., w sytuacji gdy, (co akcentowała w toku postępowania skarżąca) pojazd nie był już pojazdem fabrycznie nowym i został już uprzednio zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 72 ust. 2 pkt 1 u.d.p.).
Należy podkreślić, że z przytoczonych powyżej uregulowań jednoznacznie wynika, że ustawodawca przewidział konieczność przedłożenia przez właściciela pojazdu innych dokumentów celem rejestracji pojazdu po raz pierwszy rejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a innych dokumentów, względem pojazdu, który był już zarejestrowany w Polsce (art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d.). Tym samym, od tego, czy dany pojazd był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy też nie, uzależniony jest katalog dokumentów, które właściciel pojazdu jest zobowiązany przedłożyć składając wniosek o rejestrację pojazdu (por. m.in. wyrok NSA z 18 stycznia 2024 r., sygn. akt II GSK 826/23, Lex nr 3692146).
W niniejszej sprawie organy obu instancji uznały, że okoliczność czasowej rejestracji pojazdu, dokonanej na wniosek pierwszego właściciela, nie odebranie przez niego dowodu rejestracyjnego i w konsekwencji nie wydanie przez organ decyzji o zarejestrowaniu pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie zwalniało skarżącej z obowiązku przedłożenia dokumentu, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3 u.d.p. Zdaniem organów czasowa rejestracja pojazdu jest tylko prawnym narzędziem tymczasowego dopuszczenia pojazdu do ruchu na wniosek lub z urzędu i umożliwia jedynie tymczasowe użytkowanie pojazdu w ruchu drogowym i to w ściśle określonym celu. Po upływie ustawowego terminu czasowej rejestracji, tablice rejestracyjne pojazdu, co do zasady, zwraca się do organu rejestracyjnego, a pojazd należy uznać za niedopuszczony do ruchu. Z tych względów, o ocenie organów, czasowej rejestracji nie można utożsamiać z dowodem rejestracyjnym, chociaż oba dokumenty są dokumentami dopuszczającymi pojazd do ruchu, ale tylko dowód rejestracyjny potwierdza wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu oraz jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu na stałe.
Przedstawione stanowisko organów nie zasługuje na akceptację, ponieważ obowiązek załączenia do wniosku o rejestrację pojazdu świadectwa zgodności WE został wyłączony w stosunku do pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d.). Dokonana przez organy wykładnia wskazanych powyżej przepisów prawa materialnego jest błędna, ponieważ opiera się na nieprawidłowym rozumieniu pojęcia "rejestracji pojazdu", utożsamiając pojęcie rejestracji pojazdu wyłącznie z rejestracją stałą, podczas gdy pojęcie to obejmuje również rejestrację czasową pojazdu.
Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela tym samym stanowisko NSA przedstawione w wyroku z 6 sierpnia 2025 r., sygn. akt II GSK 481/25 (dostępny: cbois.nsa,gov.pl), że przepisy u.d.p., jak i wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 sierpnia 2022 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz. U. z 2022 r., poz. 1847), obowiązującego w dniu pierwszej rejestracji pojazdu, jak i obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz.U. z 2024 r., poz. 1709), posługują się pojęciami rejestracji czasowej i rejestracji pojazdu. Jedna i druga jest jednak rejestracją pojazdu, z którą wiążą się, stosownie do tego rozróżnienia, zróżnicowane wymagania i odmienne skutki prawne. Jeżeli jednak ustawa używa, tak jak w art. 72 ust. 1 u.d.p. pojęcia rejestracji nie przewidując odrębności w zakresie wymagań dotyczących rejestracji czasowej, to należy przyjąć, że przepis ten odnosi się również do rejestracji czasowej pojazdu. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w treści przepisów cytowanych powyżej rozporządzeń, tj. § 17 ust. 2 (o analogicznym brzmieniu), który stanowi, że w przypadku czasowej rejestracji pojazdu z urzędu, o której mowa w art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy, są wymagane odpowiednio dokumenty, takie jak dla wniosku o rejestrację pojazdu, z uwzględnieniem art. 74 ust. 2a-2d ustawy, a więc również dokumenty, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3 u.d.p. Świadectwo zgodności WE jest wymagane przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 72 ust. 2 pkt 1 u.d.p.), w tym również rejestracji czasowej i zgodnie z tym obowiązkiem zostało złożone przy pierwszej czasowej rejestracji pojazdu, to zwolnienie z tego obowiązku przewidziane w art. 72 ust. 2 pkt 1 u.d.p. odnosi się również do rejestracji, która została poprzedzona rejestracją czasową. Przy takim rozumieniu rejestracji, obejmującej również rejestrację czasową, kwestia aktualności świadectwa zgodności WE w chwili rejestracji pojazdu wcześniej zrejestrowanego czasowo staje się bezprzedmiotowa, o ile zmianie nie uległy istotne parametry techniczne, warunkujące wydanie świadectwa zgodności WE.
Podsumowując NSA wskazał, że zarówno rejestracja czasowa dokonana w trybie art. 74 ust. 2 pkt 1 P.r.d., jak i stała rejestracja samochodu na terytorium kraju oznacza, że samochód był wcześniej zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d. Okoliczność, że decyzja o rejestracji czasowej nie przekształca się z mocy prawa w decyzję o rejestracji bezterminowej, lecz wygasła po upływie okresu, na jaki mogła zostać wydana nie zmienia tego stanu rzeczy.
Powyższa wykładnia znajduje również potwierdzenie w przepisach prawa europejskiego, tj. art. 3 pkt 52 i 53 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylające dyrektywę 2007/46/WE (Dz.U.UE.L.2018.151.1). Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 52 rozporządzenia, "dopuszczenie" oznacza pierwsze wykorzystanie w Unii pojazdu, układu, komponentu, oddzielnego zespołu technicznego, części lub wyposażenia zgodnie z ich przeznaczeniem. "Rejestracja", z kolei zgodnie z art. 3 pkt 53 rozporządzenia oznacza administracyjne zezwolenie na dopuszczenie homologowanego pojazdu do ruchu drogowego, obejmujące identyfikację pojazdu i nadanie mu numeru seryjnego, znanego jako numer rejestracyjny, na stałe lub czasowo. Analogiczne regulacje zostały zawarte również m.in. w art. 3 pkt 38 i 40 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych (Dz.U.UE.L.2013.60.1) i co więcej w art. 3 pkt 37 tego rozporządzenia ustawodawca unijny zdefiniował pojęcie "nowego pojazdu" wskazując, że oznacza pojazd, który nigdy wcześniej nie był rejestrowany ani dopuszczony.
Dodatkowo wskazać również należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym dotyczącym odmowy zwrotu podatku akcyzowego od samochodów osobowych, dokonując wykładni pojęcia "samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym" (art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym), sądy uznają, że art. 72 ust. 1 p.r.d. odnosi się do każdej rejestracji, a więc również i do rejestracji czasowej pojazdu, o której mowa w art. 74 p.r.d. (por. m.in. wyroki NSA z: 18 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 1168/10, z 30 października 2014 r., sygn. akt I GSK 124/13 i z 21 grudnia 2017 r., sygn. akt I GSK 962/16).
Reasumując powyższe rozważania należy wskazać, że dokonana w decyzjach organów obu instancji wykładnia wskazanych powyżej przepisów prawa materialnego jest błędna, ponieważ opiera się na wadliwym rozumieniu pojęcia "rejestracji pojazdu", utożsamiając to pojęcie wyłącznie z rejestracją stałą, podczas gdy pojęcie to powinno obejmować również rejestrację czasową pojazdu. Nie zasługują na uwzględnienie sformułowane w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 80 k.p.a., ponieważ, zdaniem Sądu, materiał dowodowy w sprawie został zgromadzony w sposób wyczerpujący, podjęto wszelkie kroki niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego ale z uwagi na błędną wykładnię przepisów prawa materialnego, niewłaściwie został przeprowadzony proces subsumpcji, co przełożyło się na wadliwie wydane w sprawie rozstrzygnięcia.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 2 kwietnia 2025 r. O kosztach postępowania, na które składa się wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.
Rozpatrując ponownie niniejszą sprawę, organy administracji dokonując oceny wniosku skarżącej o rejestrację ww. pojazdu powinny uwzględnić przedstawione powyżej rozważania i dokonać prawidłowej wykładni art. 72 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 1 p.r.d.
EC