III SA/Łd 31/26

III SA/Łd 31/26 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-01-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Robert Adamczewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5, art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2025 poz 1153
art. 18 ust. 2 pkt 15
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 221-256
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Dnia 30 stycznia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z 19 listopada 2025 roku nr XXVIII/663/25 w przedmiocie skargi na działania Dyrektora Zarządu Lokali Miejskich postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
III SA/Łd 31/26
UZASADNIENIE
Uchwałą z 19 listopada 2025 r. nr XXVIII/663/25 Rada Miejska w Łodzi (zwana dalej organem), na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.: Dz.U. z 2025 r., poz. 1153 i 1436) oraz art. 229 pkt 3, art. 237 § 3 oraz art. 238 § 1 k.p.a., uznała za bezzasadną skargę P. S.(dalej: skarżący lub strona) na działania Dyrektora Zarządu Lokali Miejskich.
W uzasadnieniu uchwały organ wyjaśnił, że wpłynęła do niego skarga strony skarżącej dotycząca odmowy dopuszczenia do udziału w spotkaniu zorganizowanym przez Zarząd Lokali Miejskich 22 września 2025 r. Skarżący zarzucił jednostce brak transparentności i zamknięcie na dialog z mieszkańcami.
Organ wskazał następnie, że spotkanie miało charakter roboczy i dotyczyło indywidualnych spraw lokatorów nieruchomości przy ul. [...] oraz [...], w tym rozliczenia opłat niezależnych od wynajmującego za lata 2022-2024. Uczestniczyli w nim wyłącznie mieszkańcy - najemcy i użytkownicy lokali, których sprawy były omawiane. Skarżący nie jest mieszkańcem tych nieruchomości ani nie posiadał pełnomocnictwa do reprezentowania któregokolwiek z lokatorów. Wobec tego jego udział w spotkaniu byłby nieuzasadniony i sprzeczny z przepisami o ochronie danych osobowych (RODO), które nakładają na jednostki publiczne obowiązek zapewnienia poufności informacji dotyczących osób fizycznych.
Organ dodał, że decyzja o niedopuszczeniu osób postronnych do udziału w spotkaniu była prawidłowa i wynikała z konieczności ochrony danych oraz poszanowania prywatności uczestników. Wobec zatem braku podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa lub zasad transparentności organ uznał skargę za bezzasadną.
Na ww. uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyła strona, wnosząc o stwierdzenie bezskuteczności oraz uchylenie zaskarżonej uchwały, zobowiązanie organu do ponownego rozpatrzenia skargi strony na działania Dyrektora Zarządu Lokali Miejskich oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.
Przedmiotowej uchwale skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i proceduralnego poprzez błędną wykładnię lub jego niewłaściwe zastosowanie:
1) art. 78 k.p.a. poprzez pominięcie żądania przeprowadzenia dowodu, który musi zostać uwzględniony, jeśli ma znaczenie dla sprawy, tj. brak analizy ogłoszenia informującego o spotkaniu z mieszkańcami nieruchomości przy ul. [...] oraz [...] w Ł. z 22 września 2025 r., które zostało wywieszone w budynku, braku uwzględnienia fikcyjności kontroli obecności, gdyż sporządzona lista obecności osób uczestniczących w spotkaniu nie była w żaden sposób zweryfikowana, a co za tym idzie w spotkaniu mogły uczestniczyć także osoby postronne, braku zebrania i uwzględnienia informacji od zgromadzonych na spotkaniu mieszkańców, którzy wyrazili zgodę na obecność skarżącego podczas tego spotkania, które zresztą zostało właśnie przez mieszkańców zainicjowane;
2) przepisów ustawy z 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych, gdyż między innymi te przepisy stanowiły podstawę do odmowy uczestnictwa w spotkaniu z mieszkańcami nieruchomości przy ul. [...] w Ł. z 22 września 2025 r., jednakże nie zostały dokładnie doprecyzowane podczas odmowy, a także nie były przytoczone, doprecyzowane ani uzasadnione w treści zaskarżonej uchwały;
3) art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 6 i art. 8 k.p.a. polegające na przeprowadzeniu postępowania w sposób umniejszający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej oraz z naruszeniem zasady demokratycznego państwa prawnego przejawiające się wydaniem zaskarżonej uchwały, pomimo braku ku temu podstaw faktycznych i prawnych oraz z pominięciem kluczowych regulacji prawnych znajdujących zastosowanie w sprawie. Dodatkowo zaskarżona uchwała narusza, zdaniem skarżącego, między innymi takie zasady, jak zasada prawa obywateli do wsparcia społecznego w kontakcie z urzędami, otwartości administracji na dialog oraz transparentności działania organów;
4) art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz jego dowolnej ocenie, w szczególności poprzez pominięcie faktu, że rozpatrujący skargę organ nie zweryfikował, czy spotkanie z mieszkańcami nieruchomości przy ul. [...] w Ł. z 22 września 2025 r., które odbyło się w siedzibie Zarządu Lokali Miejskich w Ł., w kontekście zamieszczonego ogłoszenia o tym spotkaniu, wskazywało, że jest ono przeznaczone tylko dla mieszkańców wyszczególnionych nieruchomości, pominięcia faktu, że sporządzona lista obecności nie była w żaden sposób zweryfikowana, a co za tym idzie w spotkaniu mogły uczestniczyć także osoby postronne, pominięcia faktu, że obecność skarżącego na spotkaniu była legitymizowana przez zgodę mieszkańców wyszczególnionych nieruchomości, pominięciu analizy przepisów prawa o ochronie danych osobowych, na które powołano się odmawiając mu udziału w spotkaniu, a co za tym idzie w żaden sposób nie dokonano weryfikacji zasadności odmowy uczestnictwa w przedmiotowym spotkaniu, przez co samo postępowanie w sprawie wniesionej skargi nosi znamiona pozornego załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Łodzi wniosła o jej odrzucenie. Organ wskazał, że skarga strony na działania Dyrektora Zarządu Lokali Miejskich została przez organ rozpatrzona zgodnie z przepisami działu VIII k.p.a., tj. art. 229 pkt 3, art. 237 § 3 oraz art. 238 § 1 k.p.a. Organ uznał skargę za bezzasadną. W uzasadnieniu organ podniósł, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym skarga złożona do sądu powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany do dokonania oceny jej dopuszczalności, w szczególności do dokonania oceny, czy z uwagi na przedmiot skargi sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj:. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) [dalej: ustaw p.p.s.a.].
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt. 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt. 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt. 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt. 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego (pkt. 4a); opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii (pkt. 4b); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt. 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt. 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt. 7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt. 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt. 9).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi w przedmiocie skargi na działania Dyrektora Zarządu Lokali Miejskich, podjętą na podstawie oraz art. 229 pkt 3, art. 237 § 3 oraz art. 238 § 1 k.p.a.
Sąd stwierdza zatem, że niniejsza sprawa ma charakter skargi powszechnej, uregulowanej przepisami działu VIII k.p.a. Zostało to wprost wskazane w podstawie prawnej zaskarżonej uchwały z 19 listopada 2025 r., uznającej skargę na działania Dyrektora Zarządu Lokali Miejskich za bezzasadną.
W ramach postępowania skargowego - uregulowanego w dziale VIII k.p.a. "Skargi i wnioski" - realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków. Postępowanie skargowo-wnioskowe ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów działu II k.p.a., ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo-wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Przedmiotem zaś skargi powszechnej, przewidzianej w art. 227 i następnych k.p.a., może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie rozstrzyga się o indywidualnych prawach, a więc nie wydaje się aktów adresowanych do strony skarżącej, a jedynie zawiadamia się ją o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. (art. 221-256 k.p.a.), odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się zatem w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (por. m.in. postanowienia NSA: z 22 czerwca 2021 r., II OSK 1156/21, z 20 maja 2021 r., II OSK 530/21).
Sąd administracyjny dokonuje kontroli działalności administracji publicznej, ale wyłącznie w przypadkach wskazanych w ustawie (art. 3 § 2 i 3 ustawy p.p.s.a.). Zatem wniesiona w tej sprawie skarga do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z 19 listopada 2025 r. nie może być przedmiotem rozpoznania przez tutejszy Sąd, gdyż tego typu sprawy nie należą do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
EC