III SA/Łd 25/26

III SA/Łd 25/26 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-06-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Alberciak /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Wyporska-Frankiewicz
Robert Adamczewski
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I GZ 77/26 - Postanowienie NSA z 2026-03-11
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2025 poz 132
art. 56 par. 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Dnia 12 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Sędzia WSA Robert Adamczewski, po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 8 grudnia 2025 roku nr 1001-IEE.7192.217.2025.11JW w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2025 r. nr 1001-IEE.7192.217.2025.11JW Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) oraz art. 56 § 1 w związku z art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 132 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia L. K. na postanowienie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 16 września 2025 r. nr 210500/71/17542/2025 o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Łodzi wystawił na L. K. tytuły wykonawcze, obejmujące należności za okres od kwietnia 2019 r. do grudnia 2023 r., tj.: 1) z 14 sierpnia 2019 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 19 sierpnia 2019 r. dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej w Urzędzie Skarbowym w Zgierzu.; 2) z 6 lutego 2020 r. numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 6 lutego 2020 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w P. S.A.: 3) z 25 listopada 2020 r. o numerach: od [...] do [...] i od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 26 listopada 2020 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego P. S.A.; 4) z 14 grudnia 2020 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 15 grudnia 2020 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M. S.A.; 5) z 1 lutego 2021 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 4 lutego 2021 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M. S.A.; 6) z 8 czerwca 2021 r. o numerach: od [...] do [...] Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 9 czerwca 2021 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M. S.A.; 7) z 3 sierpnia 2021 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 4 sierpnia 2021 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w P.S.A.; 8) z 17 sierpnia 2021 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 23 sierpnia 2021 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M. S.A.; 9) z 19 października 2021 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 20 października 2021 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M. S.A.; 10) z 9 maja 2022 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 11 maja 2022 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M.S.A.; 11) z 22 czerwca 2022 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 23 czerwca 2022 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M. S.A.; 12) z 2 sierpnia 2022 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 3 sierpnia 2022 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M. S.A. 13) z 3 sierpnia 2022 r. o numerach: od [...] i [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 4 sierpnia 2022 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w P. S.A.; 14) z 3 października 2022 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 3 października 2022 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M/ S.A.; 15) z 24 października 2022 roku nr [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniem z 24 października 2022 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w P. S.A.; 16) z 26 października 2022 roku o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 26 października 2022 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M. S.A. 17) z 27 grudnia 2022 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 28 grudnia 2022 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M. S.A.; 18) z 20 maja 2023 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 21 marca 2023 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w P. S.A.; 19) z 24 kwietnia 2023 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 25 kwietnia 2023 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w P. S.A.; 20) z 15 czerwca 2023 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 16 czerwca 2023 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M. S.A.; 21) z 17 sierpnia 2023 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 18 sierpnia 2023 r. o numerach od ZAR210523007957 do ZAR210523007959 dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M. S.A.; 22) z 17 października 2023 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 18 października 2023 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w M. S.A.; 23) z 13 grudnia 2023 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 14 grudnia 2023 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w P. S.A.; 24) z 13 lutego 2024 r. o numerach: od [...] do [...]. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniami z 13 lutego 2024 r. dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej w Urzędzie Skarbowym w Zgierzu.
29 września 2025 r. do I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi wpłynęło pismo z 28 lipca 2025 r. zatytułowane "Wniosek", w którym zobowiązana wniosła o zawieszenie postępowania egzekucyjnego dotyczącego zaległości względem ZUS do czasu rozpatrzenia przez sąd sprawy o umorzenie należności z tytułu składek. Pismem z 1 sierpnia 2025 r. organ I instancji wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia ww. wniosku o oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym oraz sytuacji materialnej (RON). W odpowiedzi strona w piśmie z 5 sierpnia 2025 r. zatytułowanym "Oświadczenie" poinformowała, że prosi o rozpatrzenie złożonego wniosku włączając do niego dokument RON złożony ostatnio, ponieważ jej sytuacja finansowa nie zmieniła się. Jest w dalszym ciągu bez środków finansowych, do chwili obecnej nie otrzymała emerytury.
Postanowieniem z 16 września 2025 r. Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W ocenie organu wskazane okoliczności nie spełniają przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 56 § 1 i 3 up.e.a.
W zażaleniu strona powołała się na trudną sytuacją materialną. Wskazała przy tym, że od sierpnia do września 2025 r. otrzymała emeryturę zaliczkową, w sierpniu 880 zł i 2100 zł we wrześniu. Kwota nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, dlatego też nie wniosła o rozłożenie zadłużenia na raty, ponieważ nie mogłaby wywiązać się z zawartej umowy. Wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia sprawy przez sąd.
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ wskazał, że przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego zostały enumeratywnie wymienione w art. 56 § 1 u.p.e.a. i stwierdził, że przepis ten nie przewiduje możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego ze względu na toczące się postępowanie sądowoadministracyjne. Nie zasługuje zatem na uwzględnienie stanowisko zobowiązanej, która przesłankę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego upatruje w prowadzeniu sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie umorzenia należności z tytułu składek. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi podzielił stanowisko organu I instancji wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że w sprawie strony żadna z przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego, o których mowa w art. 56 § 1 u.p.e.a. nie wystąpiła. Na dzień wydania postanowienia przez Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z 16 września 2025 r., obowiązki objęte wskazanymi tytułami wykonawczymi podlegały wykonaniu, ponieważ nie zostało wstrzymane ich wykonanie, termin wykonania obowiązku nie został odroczony ani też spłata należności nie została rozłożona na raty.
Strona nie utraciła również zdolności do czynności prawnych przy braku przedstawiciela ustawowego. Zdaniem organu z przyczyn oczywistych nie zaistniała także przesłanka wskazana w art. 56 § 1 pkt 2 u.p.e.a., tj. zawieszenie postępowania egzekucyjnego w sytuacji śmierci zobowiązanego. Z żądaniem zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie wystąpił ponadto wierzyciel. W odniesieniu do przedmiotowych tytułów wykonawczych nie zaistniały przypadki przewidziane w innych ustawach, które uzasadniałyby zawieszenie prowadzonego na jego podstawie postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi podkreślił, że przewidziana w art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. przesłanka nie ma charakteru uznaniowego. Organ egzekucyjny ma obowiązek zawiesić postępowanie egzekucyjne w sytuacji wystąpienia okoliczności, z zaistnieniem których inne ustawy wiążą wprost obowiązek zawieszenia postępowania. W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi brak jest podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec zobowiązanej.
W odniesieniu natomiast do podnoszonej trudnej sytuacji materialnej organ wyjaśnił, że argumentacja w ww. zakresie nie może być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu, bowiem weryfikacja przez organ odwoławczy prawidłowości rozpatrzenia przez organ egzekucyjny wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego ogranicza się wyłącznie do przeanalizowania zaistniałych w sprawie okoliczności, w kontekście treści art. 56 § 1 u.p.e.a.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi L. K. zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła brak podstaw faktycznych i prawnych do jej wydania, jak również naruszenie przepisów postępowania, a to art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 97 § 1 oraz art. 56 § 1 w zw. z art. 17 § 1 i art. 18 u.p.e.a. przez niewłaściwe ich zastosowanie. Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi poprzez uchylenie zaskarżonego orzeczenia wobec stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ewentualnie na wypadek uznania, że zachodzi potrzeba przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Strona wniosła o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Z urzędu Sąd ustalił, że wyrokiem z 17 kwietnia 2026 r., sygn. III SA/Łd 995/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę L. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 czerwca 2025 r. nr UP-437/2025 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Wyrok jest nieprawomocny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 8 grudnia 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji z 16 września 2025 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Dokonując kontroli sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, powinien jednak rozstrzygać w granicach danej sprawy, co wynika wprost z treści art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.
Skarga została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, albowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Stosownie do art. 120 p.p.s.a. sąd rozpoznał sprawę w składzie trzech sędziów.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca domagała się zawieszenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi skargi na decyzję odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek. Organy stanęły na stanowisku, że nie jest to okoliczność umożliwiająca zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Wobec ta zarysowanego przedmiotu sporu przypomnieć należy, że przepis art. 56 § 1 u.p.e.a., jako zawierający enumeratywnie wymienione przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego, wskazuje, że postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części:
1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej;
2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany ze zobowiązanym, a jest prowadzona egzekucja z rzeczy lub prawa majątkowego, które nie wygasło wskutek śmierci zobowiązanego;
3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego;
4) na żądanie wierzyciela;
5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.
Zaistnienie jednej z przesłanek zawartych w art. 56 § 1 u.p.e.a. nakłada na organ egzekucyjny obowiązek zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Zdaniem sądu, rozpoznając wniosek skarżącej, organy obu instancji zasadnie dokonały oceny, czy wskazane we wniosku okoliczności mieszczą się w katalogu przesłanek, o których mowa w art. 56 § 1 u.p.e.a., a także czy którakolwiek z przyczyn obligujących organ do zawieszenia postępowania w stanie faktycznym sprawy wystąpiła. Ocena organów w tym zakresie jest prawidłowa.
Organ egzekucyjny jest związany treścią art. 56 § 1 u.p.e.a., co oznacza, że o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego, czy o odmowie jego zawieszenia nie decyduje uznanie organu tylko wystąpienie jednej z przytoczonych powyżej przesłanek. Pojawienie się którejkolwiek z nich obliguje organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania, natomiast brak zaistnienia jakiejkolwiek powoduje, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie jest możliwe.
W orzecznictwie prezentowane jest stanowisko, że art. 56 § 1 u.p.e.a. wymienia przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie pozostawiając organowi egzekucyjnemu swobody co do orzekania o zawieszeniu, jak również nie zezwala na uwzględnienie innych powodów, aniżeli wyraźnie wskazane w ustawie (por.m.in. wyrok NSA z 6 grudnia 1996 r., sygn. I SA/Lu 339/96, LEX nr 29731, wyrok WSA w Łodzi z 4 czerwca 2019 r. sygn. III SA/Łd 323/19, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Co istotne, przepisy u.p.e.a. nie przewidują możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego przez organ egzekucyjny na wniosek dłużnika/zobowiązanego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lutego 2020 r. sygn. II FSK 1812/19, LEX nr 2848028). Ewentualny wniosek zobowiązanego należy traktować w takim przypadku, jako oświadczenie wiedzy o istnieniu podstaw do zawieszenia postępowania (tak w wyroku WSA we Wrocławiu z 24 maja 2025 r., sygn. III SA/Wr 130/24, publ. jak wyżej). Wniosek zobowiązanego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie stanowi zatem oświadczenia woli składanego w celu doprowadzenia do czasowego przerwania stosowania środków egzekucyjnych, ale oświadczenie wiedzy dotyczące istnienia podstaw do zawieszenia postępowania, które stanowi podstawę do podjęcia przez organ egzekucyjny działań z urzędu (por. wyrok NSA z 17 marca 2022 r., sygn. II OSK 899/21).
W sprawie nie wystąpiła przesłanka zawieszenia, która nakazywałaby organowi zawieszenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 56 § 1 u.p.e.a. Skarżąca nie miała ani odroczonego terminu wykonania obowiązku, ani wstrzymanego wykonania obowiązku, posiadała zdolność do czynności prawnych, a ponadto nie zachodziły żadne inne przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego przewidziane przepisami prawa. Również wierzyciel nie występował do organu egzekucyjnego z żądaniem zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewidują natomiast możliwości zawieszenia postępowania na wniosek dłużnika.
Jednocześnie przeprowadzone postępowanie nie stoi w sprzeczności z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącymi sposobu przeprowadzenia i zakończenia postępowania. Organ zgromadził bowiem wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia materiał dowodowy, który poddał wyczerpującej ocenie. Rozpatrując ten materiał nie pominięto żadnych istotnych dowodów. Dokonana w zaskarżonym postanowieniu ocena dowodów nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów. Nadto, organ w uzasadnieniu postanowienia przytoczył zarówno zastosowane przepisy prawne, jak i wskazując na ich treść odwołał się do konkretnych elementów stanu faktycznego sprawy.
Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonego postanowienia w zakresie podniesionych w skardze zarzutów oraz przesłanek wziętych przez sąd pod uwagę z urzędu wykazała, że postanowienie to jest zgodne z prawem. Organ słusznie wskazał zatem, że powołane przez skarżącą powody zawieszenia nie znajdują uzasadnienia. Toczące się postępowanie o umorzenie należności z tytułu składek nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 97 § 1 k.p.a. wskazać należy, że przepisy k.p.a. na gruncie postępowania egzekucyjnego mogą być stosowane jedynie uzupełniająco, w przypadkach gdy regulacja u.p.e.a. okaże się niekompletna. Konsekwentnie, skoro u.p.e.a. zawiera samodzielne, charakterystyczne dla tego postępowania, przesłanki jego zawieszenia, wskazane w przepisach art. 56 u.p.e.a., to brak jest podstaw do stosowania w zakresie instytucji zawieszenia postępowania egzekucyjnego przepisów art. 97 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 listopada 2025 r. sygn. III FSK 159/25 Lex nr 4001529).
Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.
eg