III SA 1349/02

III SA 1349/02 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2004-03-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-05-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Piotr Piszczek /przewodniczący/
Tadeusz Piskozub /sprawozdawca/
Wojciech Czajkowski
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek Sędzia WSA - Tadeusz Piskozub (spr.) Asesor WSA - Wojciech Czajkowski Protokolant - Anna Fic po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2004r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Izby Skarbowej z dnia "[...]" r. Nr "[...]" Nr "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonymi trzema decyzjami z dnia 16 kwietnia 2002 r., Izba Skarbowa w O. utrzymała w mocy następujące decyzje Urzędu Skarbowego w O.:
- z dnia 29 listopada 2001 roku w sprawie określenia podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1999 r.,
- z dnia 29 listopada 2001 r. w sprawie określenia zobowiązanie w podatku VAT za poszczególne miesiące 2000 roku,
- z dnia 29.11.2001 roku w sprawie określenia wymiaru podatku VAT za okres od stycznia do lipca 2001 roku.
W uzasadnieniu decyzji Izba Skarbowa podała, że w wyniku kontroli źródłowej w zakresie prawidłowości rozliczania podatku VAT przez A. K. za miesiąc czerwiec 1999 roku, stwierdzono, że podatnik w ewidencji zakupów prowadzonej dla potrzeb podatku VAT - środki trwałe, wykazał podatek naliczony z faktury VAT nr "[...]" z dnia 16.06.1999 roku, wystawionej przez A s.c. - A. W. i R. C., dokumentującej zakup samochodu ciężarowego "[...]", wartość netto 53.619,67 zł, VAT 11.796,33 zł.
Podatek z przedmiotowej faktury podatnik rozliczył w deklaracji za miesiąc czerwiec 1999 roku, deklarując jako opodatkowane zakupy towarów i usług zaliczanych do środków trwałych, związane ze sprzedażą zwolnioną i od podatku od towarów i usług oraz opodatkowaną. Na podstawie art.20 ust.4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz. 50 i zm.) podatnik wyliczył kwotę podatku do odliczenia od zakupów środków trwałych związanych ze sprzedażą zwolnioną i opodatkowaną w wysokości 164 zł.
Na podstawie art.25 ust.1 pkt 2 ustawy VAT Urząd Skarbowy zakwestionował prawo do odliczenia podatku VAT od zakupionego samochodu z faktury VAT nr "[...]" z dnia 16.06.99, stwierdzając zawyżenie podatku naliczonego za czerwiec 1999 roku o 164 zł, ponieważ zakupiony samochód był samochodem osobowym o dopuszczalnej ładowności do 500 kg, gdyż na podstawie oględzin stwierdzono brak kratki oddzielającej przedział towarowy od pasażerskiej. Brak kratki potwierdziła opinia techniczna sporządzona przez Biuro Rzeczoznawców "[...]".
W skardze bez daty, która wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 20.05.2002 r., Skarżący wnosi o uchylenie trzech decyzji , zarzucając nieprawidłowość ustaleń Urzędu Skarbowego w O., odnośnie klasyfikacji zakupionego samochodu marki "[...]".
Skarżący podnosi, że Urząd Skarbowy oparł swoje twierdzenia na opinii rzeczoznawców z T. , którzy nie dokonali oględzin samochodu.
Twierdzi ponadto, że decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia czy dany samochód jest ciężarowym czy osobowym ma decyzja w sprawie rejestracji pojazdu, podkreślając że skoro Wydział Komunikacji w dowodzie rejestracyjnym jego samochodu sklasyfikował jako samochód ciężarowy o ładowności powyżej 500 kg, to On miał prawo do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art.19 ust.1 ustawy VAT. Skarżący dodał, że dowód rejestracyjny jest dokumentem w rozumieniu art.194 § 1 Ordynacji podatkowej, który to dokument nie został podważony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
Odpowiadając na skargę, Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, argumentując stanowisko podobnie jak w uzasadnieniach decyzji.
Ponadto Izba Skarbowa stwierdziła, że regulacja art.25 ust.1 pkt 2 ustawy VAT nie zezwala na odliczenie podatku naliczonego przy nabyciu samochodów osobowych o ładowności do 500 kg, a także podniesiono, że Skarżący nie miał prawa do odliczania podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup paliwa silnikowego, wykorzystywanego do napędu samochodu osobowego.
Organ odwoławczy dodał, że wywody skargi odnośnie wydania opinii technicznej z dnia 13.12.2000r. przez Biuro Rzeczoznawców "[...]", nie zasługują na uwzględnienie. Opinia ta, w której stwierdzono że w samochodzie nie zamontowano kraty a tylko kasetkę do przewozu pieniędzy jest zgodna z wynikiem oględzin dokonanych przez urzędników Urzędu Skarbowego.
Sposób określenia spornego samochodu w jego dowodzie rejestracyjnym nie jest wiążący dla organów podatkowych. Dowód rejestracyjny jest w swej treści dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu drogowego. Ponadto argument Skarżącego, że decyzja administracyjna dotycząca przedmiotowego pojazdu nie została unieważniona jest chybiony. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6.12.2001 r., stwierdziła nieważność decyzji wydanej w dniu 16.06.1999r., z upoważnienia Starosty E., w sprawie zmiany klasyfikacji samochodu osobowego "[...]" o nr rej "[...]" na samochód ciężarowy, zarejestrowany na nazwisko R. C. i A. W. Decyzja ta została skierowana do Skarżącego A. K. Należy zatem uznać, że samochód ten już w chwili sprzedaży został błędnie sklasyfikowany jako samochód ciężarowy.
W świetle powyższego zarzut naruszenia art.194 OP, poprzez nie uznanie zapisu w dowodzie rejestracyjnym należy uznać za bezzasadny, tym bardziej że dowód rejestracyjny wydany na ten pojazd został unieważniony decyzją z dnia 6.12.2001 r.
Przy rozstrzyganiu sprawy organ odwoławczy kierował się przede wszystkim zasadami klasyfikacji określonymi w przepisach o statystyce państwowej.
Skoro samochód "[...]", zakupiony przez Skarżącego został uznany jako samochód osobowy, to stosownie do art.25 ust.1 pkt 3a cyt. Ustawy o VAT nie przysługiwało mu także prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup paliwa silnikowego benzynowego, wykorzystywanego do jego napędu. Dlatego wnieśli o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, rozpatrując sprawę, zważył co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U nr 153, poz.1269), Sąd w zakresie swojej właściwości sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Na podstawie art.3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U nr 153, poz. 1270), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Zdaniem Sądu, dokonującego oceny legalności zaskarżonych decyzji, połączonych do rozpoznania na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a, należy stwierdzić, że materiał dowodowy w sprawie został zebrany w sposób wyczerpujący, a ponadto dokonano szczegółowej analizy i oceny, z uwzględnieniem całokształtu okoliczności w tym postępowaniu, stąd skarga nie jest zasadna.
Jak wynika z akt sprawy Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organów skarbowych, w zakresie tym, że zakupił On samochód osobowy marki "[...]" , o ładowności do 500 kg, oraz z tym, że nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego, zapłaconego przy nabyciu samochodu ze Spółki A. Stanowisko Skarżącego kwestionujące zaskarżone decyzje, nie zostało poparte żadnymi dowodami i argumentami prawnymi.
Skład orzekający tut. Sądu, podzielając pogląd zaprezentowany w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji, uznał, iż organy podatkowe trafnie wywiodły stanowisko, że już w chwili zakupu samochodu przez Skarżącego został on błędnie sklasyfikowany jako ciężarowy, a przy klasyfikowaniu samochodu decydujące znaczenia mają przepisy o statystyce państwowej, natomiast dowód rejestracyjny jest dokumentem dopuszczającym pojazd go ruchu drogowego.
W ocenie Sądu poczynione ustalenia w sprawie, w której zapadły zaskarżone decyzje są logiczne, spójne i dostatecznie udokumentowane. Wyprowadzono z nich prawidłowe wnioski prawne, co oznacza, że nie naruszono obowiązującego prawa
W tym stanie faktycznym i prawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, działając na podstawie art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.