Pełny tekst orzeczenia

III RN 86/00

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Wyrok z dnia 6 kwietnia 2001 r. 
III RN 86/00 
 
Ulgowej opłaty za wymianę karty stałego pobytu, przewidzianej w § 7 ust. 
2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 grud-
nia 1997 r. w sprawie opłat pobieranych w kraju od cudzoziemców za wydanie 
dokumentów (Dz.U. z 1998 r. Nr 1, poz. 2 ze zm.), nie stosuje się do wniosków 
złożonych po upływie terminu określonego w art. 110 ust. 2 ustawy z dnia 25 
czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz.U. Nr 114, poz. 739 ze zm.). 
 
 
Przewodniczący SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Sędziowie SN: 
Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel. 
 
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2001 r. sprawy ze skargi 
Antoniny K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w W. [...] w 
przedmiocie opłaty za wymianę karty stałego pobytu, na skutek rewizji nadzwyczaj-
nej Ministra Sprawiedliwości [...] od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w 
Warszawie z dnia 13 października 1999 r. [...] 
 
u c h y l i ł   zaskarżony wyrok i oddalił skargę. 
 
U z a s a d n i e n i e 
 
 
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia 27 listopada 1998 
r. na podstawie § 7 ust. 1 pkt 2 w związku z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra 
Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 grudnia 1997 r. w sprawie opłat pobie-
ranych w kraju od cudzoziemców za wydanie dokumentów (Dz.U. z 1998 r. Nr 1, 
poz. 2) odmówił Antoninie K. zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłat za wymianę 
karty stałego pobytu. Jednakże uwzględniając trudną sytuację materialną strony oraz 
racje społeczne wyraził zgodę na zastosowanie opłaty ulgowej w wysokości 300 zł, 
stanowiącej 50% opłaty należnej według § 2 powyższego rozporządzenia. Decyzją z 
dnia 31 grudnia 1998 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po ponownym 

 
2
rozpatrzeniu sprawy w trybie art. 127 § 2 w związku z art. 138 § 1 Kodeksu postę-
powania administracyjnego, utrzymał w mocy swe poprzednie rozstrzygnięcie. 
 
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi 
Antoniny K., wyrokiem z dnia 13 października 1999 r. [...] uchylił decyzje Ministra 
Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 listopada 1998 r. i z dnia 31 grudnia 
1998 r. 
 
W motywach wyroku Sąd stwierdził, że organ orzekający nie zwrócił uwagi na 
treść § 7 ust. 2 rozporządzenia z dnia 30 grudnia 1997 r., z którego wynika, że 
ulgowa opłata za wydanie karty stałego pobytu, w związku z jej wymianą na podsta-
wie art.110 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach, wynosi 5% stawki określonej w § 2.  
 
Od powyższego wyroku Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną 
zarzucając rażące naruszenie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o 
Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), art. 110 ust. 2 
ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz.U. Nr 114, poz. 739 ze zm.), 
§ 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji 
z dnia 30 grudnia 1997 r. w sprawie opłat pobieranych w kraju od cudzoziemców za 
wydanie dokumentów (Dz.U. z 1998 r. Nr 1, poz. 2). Żądał uchylenia zaskarżonego 
wyroku i oddalenia skargi.  W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podniesiono, że 
Antonina K. z wnioskiem o wymianę karty stałego pobytu wystąpiła do Wydziału 
Paszportów Urzędu Wojewódzkiego w K. w dniu 10 września 1998 r., to jest po 
upływie terminu ustawowego przewidzianego w art. 110 ust. 2 ustawy z dnia 25 
czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz.U. Nr 114, poz. 739 ze zm.). W tej sytuacji 
powołany w wyroku § 7 ust. 2 rozporządzenia z dnia 30 grudnia 1997 r. nie mógł być 
zastosowany, gdyż określa on ulgową opłatę za wymianę karty stałego pobytu na 
warunkach powołanego wyżej art. 110 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach. 
 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
 
Zarzuty rewizji nadzwyczajnej są w pełni zasadne. Okoliczności stanowiące 
podstawę faktyczną zaskarżonego wyroku nie były przedmiotem sporu w rozpatry-
wanej sprawie. W szczególności nie budzi wątpliwości to, że Antonina K. wystąpiła o 
wydanie karty stałego pobytu po upływie przewidzianego do tego terminu w art. 110 
ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach. W tej sytuacji zasadnie 
wywiedziono w rewizji nadzwyczajnej, że pobranie od wnioskodawczyni ulgowej 

 
3
opłaty mogło nastąpić na warunkach przewidzianych w § 7 ust. 1 powołanego w re-
wizji nadzwyczajnej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 
dnia 30 grudnia 1997 r., nie było natomiast podstawy dla zastosowania § 7 ust. 2 
tego rozporządzenia. Ten ostatni przepis określa bowiem ulgową opłatę za wydanie 
karty stałego pobytu ale wyłącznie: „w związku z jej wymianą na podstawie art. 110 
ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach”. Jest to zatem regulacja 
szczególna, odpowiednia do przewidzianego w ustawie o cudzoziemcach z 1997 r. 
obowiązku wymiany kart stałego pobytu w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w ży-
cie tej ustawy. Niezachowanie tego terminu oznacza, że wydanie karty stałego po-
bytu nie następuje (w związku z jej wymianą) na podstawie art. 110 ust. 2 ustawy o 
cudzoziemcach. 
 
Z powyższych przyczyn i przy zastosowaniu art. 39315 KPC w związku z art. 
10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. (Dz.U. Nr 43, poz. 189) należało orzec jak w sen-
tencji. 
========================================