III RC 47/16

Powód T. G. wniósł o obniżenie alimentów na rzecz małoletniego syna E. G. z kwoty 900 zł do 500 zł miesięcznie, wskazując na znaczące obniżenie jego możliwości zarobkowych z powodu zaprzestania otrzymywania przez żonę zasiłku wychowawczego, co uszczupliło budżet rodziny. Powód podkreślał, że jest jedynym żywicielem rodziny, jego dochody nie pokrywają kosztów utrzymania, a zadłużenie rośnie. Kwestionował również sytuację finansową matki dziecka, K. G., twierdząc, że powinna ona partycypować w kosztach utrzymania w równym stopniu. Sąd Rejonowy w Wysokiem Mazowieckiem oddalił powództwo. Sąd ustalił, że koszty utrzymania małoletniego pozwanego, który ma niespełna 17 lat i uczy się w technikum, wzrosły, szczególnie z uwagi na edukację poza miejscem zamieszkania, opiekę medyczną (okulista, dermatolog, gastrolog) oraz korepetycje. Miesięczny koszt utrzymania dziecka oszacowano na około 1.700 zł. Analizując sytuację materialną powoda, który pracuje we Francji i ma stałe zatrudnienie, własne mieszkanie i zdolność kredytową, sąd uznał, że jest on w stanie uiszczać alimenty w dotychczasowej wysokości. Kwota alimentów (ok. 215 € miesięcznie) stanowiła około 14% jego wynagrodzenia i mieściła się w jego możliwościach płatniczych. Sąd uznał, że utrata zasiłku wychowawczego przez żonę powoda nie stanowiła podstawy do obniżenia obowiązku alimentacyjnego, a powód nie wykazał w sposób niebudzący wątpliwości, że jego żona nie może zarobkować. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc na rzecz K. G. w kwocie 1.217 zł.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający