III RC 182/18

M. N. złożył wniosek o uchylenie alimentów zasądzonych na rzecz jego małoletnich dzieci, L. N. i J. N., argumentując, że od października 2017 roku przebywa na terapii odwykowej w zamkniętym ośrodku, co uniemożliwia mu podjęcie pracy zarobkowej i wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego. Pozwani, dzieci powoda, wnieśli o oddalenie powództwa, podnosząc, że uzależnienie od środków odurzających, będące przyczyną terapii, jest okolicznością zawinioną przez powoda. W związku z tym, zgodnie z art. 136 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, utrata możliwości zarobkowych spowodowana tym uzależnieniem nie stanowi podstawy do zmiany obowiązku alimentacyjnego. Sąd, analizując stan faktyczny i prawny, ustalił, że wyrok rozwodowy z 2016 roku zasądził alimenty w wysokości 400 zł na rzecz J. N. i 500 zł na rzecz L. N. od M. N. W momencie wydawania wyroku rozwodowego dzieci miały odpowiednio 2 i 8 lat, a matka zarabiała 2500 zł brutto. Powód pracował dorywczo. Od października 2017 roku powód przebywał na terapii, która wykluczała pracę zarobkową. W tym okresie rodzice powoda przekazywali około 500 zł miesięcznie na dzieci. Matka dzieci obecnie zarabia około 3500 zł miesięcznie, mieszka z rodzicami i nabyła samochód. Sąd uznał, że utrata zdolności zarobkowych powoda jest zawiniona i podlega dyspozycji art. 136 k.r.o., który stanowi, że sąd nie uwzględnia utraty prawa majątkowego lub zrzeczenia się zatrudnienia, o ile następuje z przyczyn zawinionych przez zobowiązanego. Sąd rozszerzył tę zasadę na sytuacje utraty zdolności zarobkowych związane z uzależnieniem od środków odurzających, podkreślając potrzebę szczególnej ochrony prawa do alimentacji małoletnich dzieci. W związku z tym powództwo zostało oddalone. Sąd, uwzględniając zakończenie terapii przez powoda i zwiększenie dochodów matki dzieci, a także zadłużenie powoda, zwolnił go od obowiązku zwrotu kosztów procesu na mocy art. 102 kpc.

Zagadnienia prawne (2)