III PZP 55/85Skarżenie decyzji ministra sprawiedliwości adwokatura

Sąd Najwyższy w składzie powiększonym rozpatrzył pytanie prawne Ministra Sprawiedliwości dotyczące zaskarżalności jego decyzji wydanych na podstawie art. 4 ust. 3 oraz art. 47 ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturze. Minister Sprawiedliwości prezentował stanowisko, że od jego decyzji odmawiającej zgody na indywidualne wykonywanie zawodu adwokata lub utrzymującej w mocy uchwały okręgowej rady adwokackiej odmawiające wpisu na listy adwokatów, nie przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, argumentując, że Prawo o adwokaturze jest prawem szczególnym i samodzielnie normuje kwestie kontroli sądowej. Sąd Najwyższy odrzucił to stanowisko, wskazując, że Kodeks postępowania administracyjnego (Kpa) ma zastosowanie, gdy organ administracji państwowej rozstrzyga sprawę indywidualną w drodze decyzji, a wyłączenie tej zasady przez przepis szczególny musi być niewątpliwe. Stwierdzono, że przepisy Prawa o adwokaturze nie wyłączają kompleksowo stosowania art. 196 par. 2 pkt 17 Kpa, który stanowi, że decyzje organu administracji państwowej w sprawach uprawnień do wykonywania określonych czynności i zajęć mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego. Sąd podkreślił, że utworzenie NSA i poddanie jego kontroli decyzji administracyjnych jest istotną zdobyczą, a brak przekonujących argumentów nie uzasadnia ograniczania tej kontroli. W uchwale wskazano, że decyzje Ministra Sprawiedliwości wydane na podstawie art. 4 ust. 3 i art. 47 ust. 2 Prawa o adwokaturze podlegają zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zagadnienia prawne (2)