III PZP 27/89Uchwała sadu najwyższego prawo o adwokaturze wpis siedziba

Sąd Najwyższy w uchwale III PZP 27/89 rozstrzygnął kluczowe zagadnienie prawne dotyczące interpretacji art. 47 ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturze. Sprawa wywodziła się ze skargi Okręgowej Rady Adwokackiej w K. na decyzję Ministra Sprawiedliwości, która uwzględniła odwołanie Stanisława L. od uchwały Rady Adwokackiej dotyczącej wpisu na listę adwokatów i wyznaczenia siedziby. Rada pierwotnie odmówiła wyznaczenia siedziby, a późniejsza uchwała wyznaczyła ją w D.P., co również nie zadowoliło zainteresowanego. Minister Sprawiedliwości ostatecznie zarządził wpis z wyznaczeniem siedziby w K. Naczelny Sąd Administracyjny, powziąwszy wątpliwości, czy odwołanie od decyzji wyznaczającej siedzibę jest dopuszczalne i czy taka uchwała jest decyzją odmowną, przekazał sprawę do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy, opierając się na wcześniejszej uchwale (III PZP 53/87), stwierdził, że uchwała o wpisie na listę adwokatów i wyznaczeniu siedziby stanowi jedną, niepodzielną decyzję. W związku z tym, uchwała organu samorządu adwokackiego, która nie uwzględnia wniosku zainteresowanego co do siedziby, jest w rozumieniu art. 47 ust. 2 Prawa o adwokaturze uchwałą odmowną. Odwołanie od takiej uchwały dotyczy całej decyzji, a nie tylko jej części. W konsekwencji, rozstrzygnięcie Ministra Sprawiedliwości nie naruszało art. 156 par. 1 pkt 3 Kpa, gdyż nie zachodziła sytuacja wydania decyzji przez organ niewłaściwy w sytuacji, gdy istniała ostateczna decyzja organu samorządu.

Zagadnienia prawne (2)