III PZP 1/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa rozpatrywana przez Sąd Najwyższy dotyczyła zagadnienia prawnego związanego z prawem do odprawy pieniężnej dla pracowników, których stosunki pracy wygasły w związku z reformą Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) na mocy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej. Sąd Rejonowy w K. zasądził od Izby Administracji Skarbowej w K. na rzecz powodów kwoty tytułem niewypłaconej części odprawy pieniężnej, uznając, że powinna być ona naliczana na podstawie przepisów ustawy o Służbie Celnej, a nie ustawy o zwolnieniach grupowych. Sąd pierwszej instancji argumentował, że ustawa wprowadzająca ustawę o KAS w art. 170 ust. 4 odsyła do przepisów ustawy o Służbie Celnej w przypadku likwidacji jednostki organizacyjnej, a pozwana nie przeprowadziła procedury zwolnień grupowych. Pozwana Izba Administracji Skarbowej wniosła apelację, zarzucając m.in. nieprawidłową wykładnię art. 170 ust. 4 ustawy wprowadzającej ustawę o KAS oraz nieuprawnione zastosowanie uchylonej ustawy o Służbie Celnej. Sąd Okręgowy w K., rozpoznając apelację, uznał, że wyłoniło się zagadnienie prawne wymagające zasadniczej wykładni przepisów i przekazał je do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Sąd Okręgowy skłaniał się ku interpretacji, że odprawa powinna być naliczana według ustawy o Służbie Celnej, uznając art. 170 ust. 4 ustawy wprowadzającej ustawę o KAS w związku z art. 163 ustawy o Służbie Celnej za lex specialis. Sąd Najwyższy, analizując przedstawione zagadnienie, odmówił podjęcia uchwały. Stwierdził, że sąd odwoławczy był już przekonany o prawidłowości jednej z interpretacji i nie wykazał istnienia poważnych wątpliwości prawnych, które uzasadniałyby przedstawienie sprawy Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy powołał się na wcześniejszą uchwałę (III PZP 5/18), która rozstrzygnęła podobną kwestię na korzyść pracowników, przyznając im odprawę na podstawie ustawy o zwolnieniach grupowych, co jednak nie było przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, a jedynie stanowiło kontekst dla oceny, czy wątpliwości sądu odwoławczego były wystarczająco poważne. Sąd Najwyższy podkreślił, że nie jest rolą Sądu Najwyższego potwierdzanie stanowiska sądu drugiej instancji, gdy ten jest już przekonany o jego prawidłowości.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie odmowy podjęcia uchwały przez Sąd Najwyższy z powodu braku spełnienia wymogów formalnych przez sąd odwoławczy.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z reformą KAS i procedurą przedstawiania zagadnień prawnych Sądowi Najwyższemu.
Zagadnienia prawne (1)
Czy art. 170 ust. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej, w związku z art. 163 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, stanowi podstawę przyznania i wyliczania odpraw pieniężnych pracownikom byłych jednostek skarbowych, których stosunki pracy wygasły w związku z brakiem propozycji zatrudnienia, czy też taka odprawa przysługuje na podstawie art. 8 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (ustawa o zwolnieniach grupowych)?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy nie podjął uchwały, ale sąd odwoławczy był przekonany, że odprawa przysługuje na podstawie ustawy o Służbie Celnej, a nie ustawy o zwolnieniach grupowych.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że art. 170 ust. 4 ustawy wprowadzającej ustawę o KAS w zw. z art. 163 ustawy o Służbie Celnej stanowi lex specialis i powinien być stosowany do wyliczania odpraw, a nie przepisy ustawy o zwolnieniach grupowych. Sąd Najwyższy uznał, że sąd odwoławczy nie wykazał istnienia poważnych wątpliwości prawnych uzasadniających przedstawienie zagadnienia prawnego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ż. B. i in. | osoba_fizyczna | powód |
| Izba Administracji Skarbowej w K. | instytucja | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
ustawa wprowadzająca ustawę o KAS art. 170 § ust. 1, ust. 4, ust. 5
Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej
Przepis ten reguluje wygaśnięcie stosunków pracy i służbowych w związku z reformą KAS oraz odsyła do przepisów dotyczących likwidacji urzędu lub zniesienia jednostki organizacyjnej w rozumieniu ustawy o Służbie Celnej w celu ustalenia wysokości świadczeń.
ustawa o Służbie Celnej art. 163 § ust. 1-4
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej
Przepisy tej ustawy miały być podstawą do ustalenia wysokości odprawy dla pracowników, których stosunki pracy wygasły w związku z reformą KAS, zgodnie z odesłaniem z art. 170 ust. 4 ustawy wprowadzającej ustawę o KAS.
Pomocnicze
ustawa o zwolnieniach grupowych art. 8
Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników
Pozwana twierdziła, że odprawa powinna być naliczana na podstawie tego przepisu, jednak sąd pierwszej instancji uznał, że nie ma on zastosowania, gdyż nie przeprowadzono procedury zwolnień grupowych.
k.p.c. art. 390 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do przedstawienia zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji.
ustawa o KAS art. 250
Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 170 ust. 4 ustawy wprowadzającej ustawę o KAS w zw. z art. 163 ustawy o Służbie Celnej stanowi lex specialis i powinien być stosowany do wyliczania odpraw. • Pozwana nie przeprowadziła procedury zwolnień grupowych, co wyklucza zastosowanie ustawy o zwolnieniach grupowych. • Sąd odwoławczy był przekonany o prawidłowości jednej z interpretacji, co wyklucza istnienie poważnych wątpliwości prawnych uzasadniających przedstawienie zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu.
Odrzucone argumenty
Argumentacja pozwanej o konieczności stosowania ustawy o zwolnieniach grupowych do ustalenia wysokości odprawy. • Zarzuty apelacji dotyczące wadliwej techniki legislacyjnej i nieprawidłowej wykładni przepisów.
Godne uwagi sformułowania
odmawia podjęcia uchwały • zagadnienie prawne wymagające zasadniczej wykładni ustawy • nie jest rolą Sądu Najwyższego udzielanie jedynie wsparcia dla stanowiska prawnego stanowczo aprobowanego przez sąd odwoławczy
Skład orzekający
Jolanta Strusińska-Żukowska
przewodniczący, sprawozdawca
Zbigniew Korzeniowski
członek
Romualda Spyt
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy podjęcia uchwały przez Sąd Najwyższy z powodu braku spełnienia wymogów formalnych przez sąd odwoławczy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z reformą KAS i procedurą przedstawiania zagadnień prawnych Sądowi Najwyższemu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sądy interpretują przepisy przejściowe po reformach administracyjnych i jakie są wymogi formalne do przedstawienia zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu.
“Sąd Najwyższy odmawia rozstrzygnięcia: kiedy zagadnienie prawne nie jest wystarczająco problematyczne?”
Dane finansowe
niewypłacona część odprawy pieniężnej: 5535,3 PLN
niewypłacona część odprawy pieniężnej: 28 406 PLN
Sektor
administracja publiczna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.