III OZ 94/23

Sprawa dotyczyła zażalenia Dyrektora Biblioteki Publicznej Miasta i Gminy w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2022 r., którym wymierzono mu grzywnę w kwocie 200 zł oraz zasądzono zwrot kosztów sądowych. Grzywna została nałożona za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, wniesionej przez K. N. w związku z brakiem odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej. Skarżący złożył wniosek o wymierzenie grzywny, wskazując na naruszenie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że Dyrektor nie wywiązał się z obowiązku przekazania skargi, co narusza art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.). Z uwagi na upływ czasu i brak reakcji organu na wniosek o wymierzenie grzywny, sąd uznał grzywnę za konieczny środek dyscyplinująco-represyjny. Dyrektor w zażaleniu podniósł, że przyczyną nieprzekazania skargi była awaria platformy ePUAP, za którą nie ponosi winy. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Podkreślił, że podstawą do wymierzenia grzywny jest uchybienie obowiązkom określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a., a możliwość jej orzeczenia jest fakultatywna, zależna od oceny sądu. NSA stwierdził, że Dyrektor nie wykazał problemów technicznych, nie przedstawił dowodów na ich istnienie ani na próby ich rozwiązania. Podkreślono, że organ odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie systemów elektronicznych i nie może przerzucać odpowiedzialności na obywatela. NSA uznał, że wymierzona grzywna spełniła swój cel prewencyjny i nie była wygórowana.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający