Pełny tekst orzeczenia

III OZ 85/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III OZ 85/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Mirosław Wincenciak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II SA/Wa 2156/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2026-01-16
Skarżony organ
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2026 r. sygn. akt II SA/Wa 2156/25 o odrzuceniu skargi A.P. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 7 października 2025 r. nr DS.523.5971.2024.PR.KS w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
A.P. (dalej w skrócie: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 7 października 2025 r. nr DS.523.5971.2024.PR.KS w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem z dnia 25 listopada 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie numeru PESEL skarżącego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 4 grudnia 2025 r.
W odpowiedzi skarżący w dniu 11 grudnia 2025 r. przesłał do Sądu pismo procesowe, w którym ponownie przedstawił swoje stanowisko w sprawie. W piśmie tym nie podał jednak numeru PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 stycznia 2026 r. sygn. akt II SA/Wa 2156/25 odrzucił skargę.
W uzasadnieniu postanowienia podał, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 p.p.s.a. W świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z w/w przepisu wynika, że skarga, jako pierwsze z pism składanych w toku postępowania sądowoadministracyjnego, musi zawierać numer PESEL wnoszącej ją strony. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi skutkuje zaś jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący nie wywiązał się z obowiązku usunięcia powołanego braku formalnego skargi. Jak bowiem wynika z akt sprawy, wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 grudnia 2025 r., a zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 11 grudnia 2025 r.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia A.P. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism zostały uregulowane w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie sam fakt nieuzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podanie numeru PESEL skarżącego, jest bezsporny i nie jest kwestionowany. Skoro zatem, pomimo prawidłowo doręczonego skarżącemu w dniu 4 grudnia 2025 r. wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi, wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania tego wezwania, nie zostało ono przez niego wykonane, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Ponadto należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22 stwierdził, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.