III OZ 67/26

III OZ 67/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Jakimowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Grzywna w trybie p.p.s.a.
Sygn. powiązane
III SO/Kr 28/25 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2025-11-28
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
ART.54 §1 I §2, ART.55 §1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 listopada 2025 r., sygn. akt III SO/Kr 28/25 oddalające wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 138/24 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia
28 listopada 2025 r., sygn. akt III SO/Kr 28/25, oddalił wniosek K.J. (dalej także jako: skarżący) o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie (dalej także jako: organ) za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 138/24.
Skarżący pismem z dnia 6 stycznia 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z niedopełnieniem obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu. Skarżący wskazał, że odpowiedź na skargę jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a przez to winna wyrażać stanowisko organu wobec zarzutów i wniosków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt III SO/Kr 12/25 oddalił wniosek skarżącego.
Na skutek zażalenia wniesionego przez skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 listopada 2025 r., sygn. akt III OZ 571/25 uchylił ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązkiem sądu orzekającego w sprawie wymierzenia organowi grzywny jest wyłącznie ocena, czy organ w terminie określonym w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przekazał sądowi skargę, odpowiedź na skargę i kompletne akta, czego w sprawie nie uczyniono ograniczając się do oceny czy złożona do sprawy III SAB/Kr 138/24 odpowiedź na skargę spełnia wymogi pisma procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ponownie rozpoznając sprawę, postanowieniem z dnia 28 listopada 2025 r. sygn. akt III SO/Kr 28/25 ponownie oddalił wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie za nieterminowe przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę. Sąd I instancji wskazał, że skarżący wniósł skargę za pośrednictwem organu w dniu 20 listopada 2024 r. Organ przekazał ww. skargę wraz z odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 6 grudnia 2024 r., a akta administracyjnego sprawy wpłynęły do Sądu I instancji w dniu 11 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że nie zaistniały podstawy do uwzględnienia wniosku skarżącego, albowiem organ wypełnił nałożony na niego obowiązek w przepisanym terminie.
Pismem z dnia 11 grudnia 2025 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia zarzucając zaskarżonemu postanowieniu uchybienie zakresowi przedmiotowemu sprawy wniesionej do rozpoznania sądowoadministracyjnego oraz niewłaściwą wykładnię i zastosowanie norm ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu zażalenia w uzasadnieniu zażalenia skarżący zarzucił organowi m.in. niedopełnienie obowiązku dokonania "samokontroli" wniesionej skargi oraz błędną ocenę pisma organu zakwalifikowanego jako odpowiedź na skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) dalej także jako: p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ zobligowany jest do przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Obowiązek określony w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. terminowego przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy ma charakter bezwzględny. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Jak wyjaśniono w doktrynie, ratio legis tej regulacji polega na zabezpieczeniu sfery praw i interesów skarżącego przed dezorganizowaniem postępowania sądowoadministracyjnego przez organ administracji publicznej (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, P.p.s.a. Komentarz, Warszawa 2013, s. 328).
Zasadniczo Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie, ponieważ grzywna ta ma mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Powołane wyżej przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania sądowi administracyjnemu skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, bez względu na powody takiego stanu rzeczy.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko zaprezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w zaskarżonym postanowieniu. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie organ wykonał obowiązek z art. 54 § 2 p.p.s.a. jeszcze przed upływem terminu wskazanego w tym przepisie terminie, a przez to w sposób prawidłowy stwierdził brak zaistnienia przesłanki do nałożenia na organ grzywny za niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak słusznie również wskazano w zaskarżonym postanowieniu, uwzględniając ocenę prawną wyrażoną wcześniej przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 listopada 2025 r., sygn. akt III OZ 571/25, kwestia zastrzeżeń skarżącego co do treści odpowiedzi na skargę nie ma znaczenia w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.