III OZ 32/26

III OZ 32/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-02-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Wyłączenie sędziego
Sygn. powiązane
II SA/Kr 648/25 - Wyrok WSA w Krakowie z 2025-08-29
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i wstrzymano wykonanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 648/25 o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 24 marca 2025 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 24 marca 2025 r. znak: [...], 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił L.K. (dalej: skarżący) wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 24 marca 2025 r. w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów w postaci opon, mających pełnić funkcję ochronną na strzelnicy. Swój wniosek uzasadnił grożącym niebezpieczeństwem wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Jeżeli opony zostaną usunięte z działek i przetransportowane do uprawnionego miejsca odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, to skarżący nie będzie mógł odzyskać tych opon w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu I instancji, skarżący nie uprawdopodobnił przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Argumentacja skarżącego nie przemawia jednak za udzieleniem tzw. ochrony tymczasowej. Trudno uznać, że objęte obowiązkiem wywozu opony miały właściwości szczególne i nie mogły być w przyszłości zastąpione innymi oponami. Ewentualna szkoda, która może powstać po stronie skarżącego z powodu usunięcia opon w razie uchylenia zaskarżonej decyzji, będzie mogła z łatwością zostać wynagrodzona.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący prawidłowo wskazał tego rodzaju okoliczności. Z uzasadnienia wniosku wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie polegało na usunięciu opon używanych jak tzw. kulochwyty na strzelnicy i przekazanie ich podmiotowi posiadającemu stosowną decyzję w zakresie gospodarowania odpadami, w celu ich unieszkodliwienia. Oczywistym następstwem wykonania zaskarżonej decyzji jest zatem nieodwracalny skutek w postaci utraty opon. Bez znaczenia jest przy tym możliwość uzyskania przez skarżącego innych opon i ponownego urządzenia strzelnicy po ewentualnym uwzględnieniu skargi, ponieważ wiązałoby się to z koniecznością przeprowadzenia odrębnego postępowania odszkodowawczego wobec Skarbu Państwa. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest oczywiście instytucją wyjątkową, co nie oznacza jednak, że w przypadku, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z trwałą i nieodwracalną utratą przedmiotu sporu (tak jak ma to miejsce w tej konkretnej sprawie), to możliwa jest odmowa udzielenia ochrony tymczasowej z powodu możliwości uzyskania odszkodowania oraz odzyskania przedmiotu tego samego rodzaju. Argumentacja Sądu I instancji prowadziłaby bowiem do sytuacji, w której w istocie w żadnym wypadku nie może dojść do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów i na podstawie art. 188 w związku z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od zażalenia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.