III OZ 308/26

III OZ 308/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-07-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-05-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Jakimowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II SA/Bd 350/24 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 2025-03-31
III OZ 644/25 - Postanowienie NSA z 2025-11-26
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 53 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2025 poz 1691
art. 40 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks  postępowania administracyjnego
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 31 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Bd 350/24 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w B. z dnia 7 lutego 2024 r., nr OI.K.111.1.5.2.MS w przedmiocie zwolnienia ze służby w Służbie Więziennej postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 31 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Bd 350/24 odrzucił skargę A. S. (dalej także jako: skarżąca) na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w B. (dalej także jako: organ) z dnia 7 lutego 2024 r., nr OI.K.111.1.5.2.MS w przedmiocie zwolnienia ze służby w Służbie Więziennej z uwagi na złożenie jej z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił na wstępie, że podstawowym sposobem doręczania pism w postępowaniu administracyjnym jest doręczenie bezpośrednie stronie lub jej pełnomocnikowi, w sposób określony w rozdziale 8 dziale I Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, zgodnie zaś z art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się jej pełnomocnikowi. Z przepisu tego zdaniem Sądu I instancji jasno wynika obowiązek organu doręczania wszystkich pism temu pełnomocnikowi. Sąd I instancji podkreślił, że doręczenie pisma pełnomocnikowi wywołuje skutek dla samego reprezentowanego w rozpoczęciu biegu terminu do wniesienia środków zaskarżenia. Z kolei termin doręczenia pełnomocnikowi strony pisma, od którego należy liczyć bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia, wiąże potem stronę występującą osobiście w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wskazał, że w niniejszej sprawie w postępowaniu administracyjnym skarżąca była reprezentowana przez L. H. (pełnomocnictwo z 29 stycznia 2024 r. – k. 49 akt administracyjnych sprawy). W związku z powyższym Sąd I instancji stwierdził, że prawidłowo zatem zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej, który odebrał ją w dniu 13 lutego 2024 r., co wynika z dołączonego do akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 61 akt administracyjnych). Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego należało zatem liczyć od dnia doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącej. Termin ten upływał z dniem 14 marca 2024 r. Sąd I instancji zaznaczył przy tym, że doręczenie kwestionowanej decyzji jednocześnie pełnomocnikowi strony (wcześniej) i stronie (później – tutaj 28 lutego 2024 r.) nie przedłuża terminu do wniesienia skargi na tę decyzję w ten sposób, że termin ten należy ponownie liczyć od dnia doręczenia rozstrzygnięcia bezpośrednio stronie. Takie doręczenie jest wadliwe i nie wywołuje skutków prawnych.
Mając to wszystko na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy stwierdził, że skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu na jej wniesienie, wynikającego z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Pismem z dnia 21 kwietnia 2025 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie i odnosząc się do stwierdzenia Sądu I instancji jakoby pełnomocnik skarżącej nie wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w ustawowym terminie wskazała, że reprezentujący ją przed organem pełnomocnik został ustanowiony i umocowany do reprezentowania jej tylko przed organami Służby Więziennej, a udzielone mu pełnomocnictwo zostało cofnięte po zakończeniu czynności przed organem. Pełnomocnik skarżącej nie był zatem umocowany do reprezentowania skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy.
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie wskazując, że pełnomocnik skarżącej odebrał zaskarżoną decyzję w dniu 13 lutego 2024 r., natomiast skarga została nadana przez skarżącą dopiero w dniu 28 marca 2024 r., a zatem z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi. Organ dodał ponadto, że doręczenie zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi skarżącej było prawidłowe i wywołało skutek prawny i nie zmienia tego domniemane późniejsze cofnięcie pełnomocnictwa oraz samodzielne występowanie skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143), dalej p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Prawidłowo Sąd I instancji stwierdził zatem, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w B. z dnia 7 lutego 2024 r., nr OI.K.111.1.5.2.MS w przedmiocie zwolnienia ze służby w Służbie Więziennej, bowiem będącą przedmiotem zaskarżenia decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 lutego 2024 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu I instancji, jak prawidłowo wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, upływał w dniu 14 marca 2024 r. Skarżąca nadała zaś skargę w dniu 28 marca 2024 r. Zasadnie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał, że złożoną z uchybieniem terminu skargę należało odrzucić.
Nie mogą przy tym odnieść zamierzonego skutku argumenty podnoszone przez skarżącą związane z doręczeniem jej osobiście decyzji dopiero w dniu 28 lutego 2024 r. Nie ma racji skarżąca podnosząc, że to od tego momentu powinno liczyć się termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 40 § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) – dalej także jako: k.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się jej pełnomocnikowi. Jednoczesne doręczenie pisma stronie i pełnomocnikowi wywołuje jedynie ten skutek, że strona jest poinformowana o treści pisma, natomiast bieg terminu do wniesienia skargi do sądu rozpoczyna się z datą skutecznego doręczenia pisma pełnomocnikowi.
Okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie jest to, że skarżąca ustanowiła pełnomocnika do reprezentacji przed organem administracji. Jednocześnie w aktach administracyjnych brak jest pisma, z treści którego wynikałoby, że pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą zostało przez pełnomocnika lub mocodawcę wypowiedziane lub odwołane przed wydaniem decyzji w niniejszej sprawie. Zatem w dacie wydawania przez organ zaskarżonej decyzji strona była reprezentowana przez pełnomocnika.
Powyższe oznacza, że w sytuacji, gdy decyzja została jednocześnie doręczona i stronie i jej pełnomocnikowi, doręczenie decyzji pełnomocnikowi jest prawnie skuteczne, natomiast strona została w ten sposób jedynie poinformowana o treści wydanego w sprawie aktu. Podkreślenia jednak wymaga, że wbrew twierdzeniom skarżącej Sąd I instancji odrzucając skargę nie stwierdził, że winna ona zostać wniesiona przez pełnomocnika skarżącej, który był umocowany do reprezentacji skarżącej wyłącznie w postępowaniu przed organem administracji. Prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy skonstatował natomiast, że w sytuacji, w której w momencie doręczenia pełnomocnikowi skarżącej wydanej w sprawie decyzji, udzielone mu pełnomocnictwo nie zostało cofnięte lub odwołane, bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego rozpoczął się z datą skutecznego doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącej, a nie skarżącej osobiście.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.