III OZ 304/26

III OZ 304/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-07-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-05-25
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Przemysław Szustakiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Wymierzenie grzywny
Sygn. powiązane
III SO/Kr 31/25 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2026-03-16
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 54 § 2 i art. 55 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 marca 2026 r., sygn. akt III SO/Kr 31/25 w sprawie z wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 16 marca 2026 r., sygn. akt III SO/Kr 31/25, odmówił wymierzenia grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W ocenie Sądu pierwszej instancji, skarga strony z dnia 5 listopada 2025 r. wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy zostały przekazane do Sądu w dniu 18 listopada 2025 r. Z zestawienia dat wynika bezspornie, że organ dochował obowiązkom wynikającym z treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz.143, dalej P.p.s.a.). Brak było zatem podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. WSA w Krakowie podkreślił, że sąd administracyjny, rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, bada jedynie terminowość przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. Tym samym okoliczność czy odpowiedź na skargę spełnia bądź nie spełnia wymogów pisma procesowego nie ma znaczenia w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Tak samo znaczenia w postępowaniu o wymierzenie grzywny nie ma okoliczność, czy przed przekazaniem sądowi skargi, organ winien był skorzystać z instytucji samokontroli.
Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania spawy Sądowi pierwszej instancji celem ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ zobligowany jest do przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Obowiązek określony w art. 54 § 2 P.p.s.a., tj. terminowego przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy ma charakter bezwzględny.
Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Podstawą do wymierzenia organowi grzywny w myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. jest zatem uchybienie obowiązkom określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. Sąd administracyjny, rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, bada jedynie terminowość przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. Tym samym zastrzeżenia skarżącego co do treści odpowiedzi na skargę, w tym powinności organu skorzystania z instytucji samokontroli nie ma znaczenia w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko zaprezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w zaskarżonym postanowieniu. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie organ wykonał obowiązek z art. 54 § 2 P.p.s.a. jeszcze przed upływem terminu wskazanego w tym przepisie, a przez to WSA w Krakowie w sposób prawidłowy stwierdził brak zaistnienia przesłanki do nałożenia na organ grzywny za niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.