III OW 55/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Marszałkiem Województwa a Prezydentem Miasta w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew, uznając go za przedwczesny z powodu nieustalonego stanu faktycznego.
Marszałek Województwa Małopolskiego zwrócił się do NSA o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Prezydentem Miasta Nowy Sącz w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów. Spór wynikał z nieuregulowanego stanu prawnego działki. Marszałek uważał się za niewłaściwego, podczas gdy Prezydent Miasta wskazywał na Marszałka jako właściwy organ. NSA oddalił wniosek, uznając go za przedwczesny, ponieważ organy nie ustaliły spójnie stanu faktycznego dotyczącego własności i charakteru działki, co jest warunkiem koniecznym do stwierdzenia sporu kompetencyjnego.
Sprawa dotyczyła wniosku Marszałka Województwa Małopolskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Prezydentem Miasta Nowy Sącz w przedmiocie wydania zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów. Spór wynikał z nieuregulowanego stanu prawnego działki, na której rosły drzewa. Marszałek Województwa twierdził, że nie jest właściwy do wydania zezwolenia, ponieważ działka ma nieuregulowany stan prawny i nie stanowi własności Gminy Miejskiej Nowy Sącz. Z kolei Prezydent Miasta Nowego Sącza wnosił o wskazanie Marszałka jako organu właściwego, podnosząc, że właścicielem działki jest Skarb Państwa, a władającym Urząd Miejski. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek, uznając go za przedwczesny. Sąd wyjaśnił, że spór o właściwość lub kompetencyjny może być rozstrzygnięty tylko wtedy, gdy organy administracji publicznej mają rozbieżne stanowiska co do zakresu swoich kompetencji w odniesieniu do konkretnej, tej samej sprawy administracyjnej, a stan faktyczny i prawny sprawy pozostają niesporne. W niniejszej sprawie organy nie ustaliły spójnie stanu faktycznego dotyczącego charakteru i własności działki, co uniemożliwiało stwierdzenie istnienia sporu kompetencyjnego. Sąd podkreślił, że ustalenie stanu faktycznego należy do organów administracji, a nie do NSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, NSA nie jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu o właściwość, gdy organy nie ustaliły spójnie stanu faktycznego, ponieważ w takiej sytuacji nie można mówić o sporze kompetencyjnym, a wniosek jest przedwczesny.
Uzasadnienie
Spór o właściwość lub kompetencyjny wymaga rozbieżności stanowisk organów co do zakresu ich kompetencji w odniesieniu do konkretnej, tej samej sprawy administracyjnej, przy niespornym stanie faktycznym. Gdy organy opierają się na odmiennych ustaleniach faktycznych, wniosek o rozstrzygnięcie sporu jest przedwczesny i podlega oddaleniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 15 § 1 pkt 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 15 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 64 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 22 § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.o.p.
Ustawa o ochronie przyrody
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość jest przedwczesny, ponieważ organy nie ustaliły spójnie stanu faktycznego sprawy. Brak rozbieżności stanowisk co do kompetencji, a jedynie rozbieżność poglądów co do istoty sprawy (stanu faktycznego), nie stanowi sporu kompetencyjnego.
Godne uwagi sformułowania
O sporze kompetencyjnym (sporze o właściwość) możemy mówić jedynie wówczas, gdy pomiędzy organami istnieje rozbieżność stanowisk, co do zakresu ich kompetencji w odniesieniu do konkretnej, tej samej sprawy administracyjnej, zaś stan faktyczny jak i prawny sprawy pozostają niesporne. W sytuacji, gdy pomiędzy organami nie ma zgody, co do oceny stanu faktycznego, nie ma tożsamości sprawy. Spór o właściwość, w którym organy opierają się na odmiennych ustaleniach faktycznych należy ocenić jako pozorny.
Skład orzekający
Małgorzata Pocztarek
przewodniczący
Przemysław Szustakiewicz
członek
Sławomir Wojciechowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie przesłanek dopuszczalności wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, zwłaszcza w kontekście konieczności wcześniejszego ustalenia stanu faktycznego przez organy administracji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sporu o właściwość, gdzie kluczowa jest kwestia ustalenia stanu faktycznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą sporów o właściwość, która jest kluczowa dla praktyków prawa administracyjnego, choć nie zawiera nietypowych faktów.
“Kiedy spór o właściwość nie jest sporem? NSA wyjaśnia kluczowe przesłanki.”
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OW 55/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-11-14 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-08-13 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Małgorzata Pocztarek /przewodniczący/ Przemysław Szustakiewicz Sławomir Wojciechowski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6136 Ochrona przyrody 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami Hasła tematyczne Spór kompetencyjny/Spór o właściwość Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Oddalono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 4 art. 15 § 1 pkt 1 pkt 4 art. 64 § 3 art. 151 i art. 193 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz sędzia NSA Sławomir Wojciechowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa [...] a Prezydentem Miasta [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie 3 sztuk drzew i 1 sztuki krzewu z terenu działki nr [...] obręb [...] – [...] przy ul. [...] w [...] postanawia: oddalić wniosek. Uzasadnienie Pismem z dnia 12 sierpnia 2024 r. (data prezentaty NSA) Marszałek Województwa Małopolskiego, na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 w zw. z art. 20 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572; dalej jako: "k.p.a.") oraz art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a."), wniósł o ustalenie organu właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej zezwolenia na usunięcie 3 sztuk drzew i 1 sztuki krzewu z terenu działki nr [...] obr. [...] – [...] przy ul. [...] w [...], pomiędzy Marszałkiem Województwa Małopolskiego, z upoważnienia którego działa Dyrektor Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego, a Prezydentem Miasta Nowy Sącz. W uzasadnieniu przedmiotowego pisma wskazano, że zgodnie z informacją uzyskaną z Urzędu Miasta Nowego Sącza Wydział Środowiska działka nr [...], obr. [...] – [...] przy ul. [...] w [...], posiada nieuregulowany stan prawny, tym samym nie stanowi własności/współwłasności Gminy Miejskiej Nowy Sącz. Dalej, zgodnie z informacją widniejącą w operacie ewidencyjnym w zakresie gruntów działka nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...] jest własnością Skarbu Państwa i prowadzone są dla niej księgi wieczyste o numerach: [...] i [...]. W ww. księgach wieczystych nie figuruje jednak działka, na której rosną przedmiotowe drzewa i krzewy. Prezydent Miasta Nowego Sącza wskazał, że ul. [...] to droga gminna, natomiast w wyniku przeprowadzonych reform administracji ustrojowej państwa, Gmina Nowy Sącz z dniem 1 stycznia 1999 r. stała się miastem na prawach powiatu. Zdaniem Marszałka Województwa Małopolskiego nie jest on właściwym organem do rozpoznania sprawy dotyczącej wydania zezwolenia na usunięcie 3 sztuk drzew i 1 sztuki krzewu z terenu działki nr [...] obr. [...], bowiem posiada ona nieuregulowany stan prawny i nie stanowi własności Gminy Miejskiej Nowy Sącz. W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta Nowego Sącza wniósł o wskazanie Marszałka Województwa Małopolskiego jako organu właściwego w sprawie. W uzasadnieniu przedmiotowej odpowiedzi na wniosek wskazano, że właścicielem działki nr [...] obr. [...] – [...] przy ul. [...] w [...] jest Skarb Państwa ([...]), zaś władającym na zasadach samoistnego posiadania jest Urząd Miejski w Nowym Sączu Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami ([...]). Dalej, w omawianym operacie ewidencyjnym w zakresie gruntów, do działki ewidencyjnej nr [...] w obrębie nr [...], dopisano uwagę: "Skarb Państwa [...] ([...]) tworzą m.in. [...]". Z treści księgi wieczystej nr [...], w której ujęte są ww. działki tworzące, m.in. działkę ewidencyjną nr [...] w obrębie nr [...], wynika, iż właścicielem tychże działek jest Miasto Nowy Sącz. Ponadto działka ewidencyjna nr [...] w obrębie nr [...] jest drogą gminną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość lub spór kompetencyjny o którym mowa w art. 4 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny) lub też każdy z organów uważa się za niewłaściwy (spór negatywny). Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, jest właściwy do rozstrzygania sporów o właściwość o sporów kompetencyjnych. Spory o właściwość między organami administracji publicznej powstają w związku z odmienną oceną zakresu kompetencji tych organów określonej w przepisach prawa. Jako spór o właściwość można określić obiektywnie istniejącą sytuację prawną, w której zachodzi rozbieżność poglądów między organami administracji publicznej co do zakresu ich działania, w tym przede wszystkim co do upoważnienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej (por. Prawo w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, s. 94). Chodzi tu więc nie o każdą sprawę, którą upoważniony jest załatwić organ administracji publicznej, ale indywidualną sprawę należącą do jego właściwości, a więc nie tylko rozstrzyganą przez organ administracji publicznej, ale też w postępowaniu uregulowanym procedurą administracyjną. W niniejszej sprawie indywidualna sprawa administracyjna nie została w sposób dostateczny doprecyzowana. Do rozstrzygnięcia przedstawiony został spór kompetencyjny pomiędzy Marszałkiem Województwa Małopolskiego a Prezydentem Miasta Nowy Sącz – i to spór negatywny, bowiem żaden z nich nie uważa się za właściwy w sprawie. O sporze kompetencyjnym (sporze o właściwość) możemy mówić jedynie wówczas, gdy pomiędzy organami istnieje rozbieżność stanowisk, co do zakresu ich kompetencji w odniesieniu do konkretnej, tej samej sprawy administracyjnej, zaś stan faktyczny jak i prawny sprawy pozostają niesporne. W sytuacji, gdy pomiędzy organami nie ma zgody, co do oceny stanu faktycznego, nie ma tożsamości sprawy. Trudno więc mówić o sporze kompetencyjnym, kiedy dwa organy nie ustaliły charakteru działki ewidencyjnej nr [...] w obrębie nr [...] przy [...] w [...], dla której prowadzone są księgi wieczyste o numerach: [...] i [...]. Marszałek Województwa Małopolskiego wskazuje, że w ww. księgach wieczystych nie figuruje jednak działka, na której rosną przedmiotowe drzewa i krzewy. Ponadto przedmiotowa działa ewidencyjna posiada nieuregulowany stan prawny i nie stanowi własności Gminy Miejskiej Nowy Sącz. Natomiast Prezydent Miasta Nowego Sącza podnosi, że właścicielem działki nr [...] obr. [...] – [...] przy ul. [...] w [...] jest Skarb Państwa ([...]), zaś władającym na zasadach samoistnego posiadania jest Urząd Miejski w Nowym Sączu Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami ([...]). W zależności od prawidłowo poczynionych ustaleń w ww. zakresie właściwe w sprawie mogą być różne organy – zgodnie z ustawą z dnia z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. z dnia 11 września 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 1478). Wskazując na powyższe rozważania podnieść należy, że spór o właściwość, w którym organy opierają się na odmiennych ustaleniach faktycznych należy ocenić jako pozorny, gdyż nie ma tu rozbieżności stanowisk w zakresie kompetencji tych organów, a istnieje rozbieżność poglądów co do istoty sprawy. Dopóki nie nastąpi pomiędzy organami uzgodnienie stanowisk co do istoty sprawy (dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego), nie można mówić o sporze kompetencyjnym (postanowienie NSA z 21 stycznia 2003 r., IV SA 3955/02, niepubl., postanowienie NSA z 24 lipca 2007 r., II OW 25/07 LEX nr 384675). Wystąpienie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, czy też sporu kompetencyjnego musi być poprzedzone dokładnym ustaleniem stanu faktycznego sprawy, aby można precyzyjnie określić przedmiot sprawy. Ustalenie stanu faktycznego i określenie przedmiotu sprawy należy do organów administracji publicznej (art. 7 k.p.a.), a nie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak takich ustaleń powoduje, że wniosek o rozstrzygnięcie sporu jest przedwczesny i jako taki podlega oddaleniu na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 151 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 16 lutego 2004 r., OW 39/04, ONSiWSA 2004, nr 1, poz.17; postanowienie NSA z 30 września 2004 r., OW 110/04, ONSAiWSA 2005, nr 2, poz. 46). Z tych względów na podstawie art. 15 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 151, art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI