III OW 220/22

Sprawa dotyczyła rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy O. a P. Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy usunięcia drzew bez zezwolenia z terenu cmentarza prawosławnego w O., wpisanego do rejestru zabytków. Wójt Gminy O. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego, wskazując, że P. Wojewódzki Konserwator Zabytków powinien być właściwy do nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia, zgodnie z ustawą o ochronie zabytków. Z kolei P. Wojewódzki Konserwator Zabytków wniósł o odrzucenie wniosku, argumentując, że Wójt nie przekazał mu podania w trybie Kpa, a także podnosząc, że właściwym do nałożenia kary na podstawie ustawy o ochronie przyrody jest wójt, chyba że nieruchomość jest wpisana do rejestru zabytków jako park, ogród lub inna forma zaprojektowanej zieleni. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a., uznał, że wystąpił spór kompetencyjny negatywny. Analizując przepisy art. 83a ust. 1 ustawy o ochronie przyrody oraz art. 36 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, a także uchwałę NSA z dnia 19 października 2015 r. (sygn. akt II OPS 3/15), Sąd stwierdził, że usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków wymaga zezwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków. W związku z tym, że cmentarz w O. jest wpisany do rejestru zabytków, NSA wskazał P. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w B. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy usunięcia drzew bez zezwolenia, podkreślając, że organ ten jest zobowiązany do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 107d ust. 1 i 5 ustawy o ochronie zabytków.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający