III OSK 796/24

III OSK 796/24 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2026-09-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-03-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Hanna Knysiak - Sudyka /sprawozdawca/
Rafał Stasikowski
Tamara Dziełakowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 2 ust. 1, art. 4, art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret 3 i art. 10 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 1568
art. 479(33) § 1
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j.)
Dz.U. 2026 poz 143
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: sędzia NSA Rafał Stasikowski sędzia del. WSA Hanna Knysiak-Sudyka (sprawozdawca) Protokolant asystent sędziego Ewelina Gee - Milan po rozpoznaniu w dniu 1 września 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 118/23 w sprawie ze skargi Zakładów [...] z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 listopada 2022 r. nr BK-IV.082.409.2022 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Ministra Sprawiedliwości na rzecz Zakładów [...] z siedzibą w [...] kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 118/23 po rozpoznaniu sprawy ze skargi Zakładów [...] z siedzibą w [...] (dalej: "Spółka" lub "skarżący") na decyzję Ministra Sprawiedliwości (dalej: "Minister" lub "organ II instancji") z dnia 17 listopada 2022 r. nr BK-IV.082.409.2022 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 9 września 2022 r. nr Adm-0112-22/22, w pkt 2 zasądził od Ministra na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Wnioskiem z dnia 22 sierpnia 2022 r., na podstawie art. 2 ust. 1, art. 4, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret 3 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1598 ze zm.; dalej: "u.d.i.p.") Spółka zwróciła się do Sądu Apelacyjnego w [...] (dalej: "Sąd Apelacyjny" lub "organ I instancji") o udostępnienie informacji publicznej w postaci treści wyroku tego Sądu VII Wydział Gospodarczy i Własności Intelektualnej z dnia 4 sierpnia 2022 r. sygn. akt VII AGa 539/22, w sprawie, w której stroną przeciwną był Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wraz z uzasadnieniem, poprzez przesłanie treści tego dokumentu za pośrednictwem poczty elektronicznej w formie skanu pod wskazany adres mailowy; przesłanie treści dokumentu pocztą tradycyjną na podany adres; a w przypadku przeszkód w udostępnieniu informacji w sposób wskazany powyżej - udostępnienie tej informacji w siedzibie Sądu.
Pismem z dnia 8 września 2022 r. organ I instancji przesłał Spółce wyrok (sentencję) z dnia 4 sierpnia 2022 r. sygn. akt VII AGa 539/22. Z kolei decyzją z dnia 9 września 2022 r. nr Adm-0112-22/22 Prezes Sądu Apelacyjnego w [...] działając na podstawie art. 104 w związku z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie udostępnienia uzasadnienia wyroku.
Sąd Apelacyjny wskazał, że wniosek dostępowy dotyczy informacji publicznej stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret trzecie u.d.i.p., jednakże na dzień złożenia wniosku uzasadnienie przedmiotowego wyroku jest niejawne. Sędzia przewodniczący, uwzględniając zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w [...], utajnił uzasadnienie ww. wyroku ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa powoda w tej sprawie. Podstawę prawną tego zarządzenia stanowi przepis art. 47933 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1974 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1805 ze zm.; dalej: "k.p.c.").
Minister Sprawiedliwości, po rozpoznaniu odwołania Spółki, decyzją dnia 17 listopada 2022 r. nr BK-IV.082.409.2022 utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał w szczególności, że zarówno sąd antymonopolowy, jak i Sąd Apelacyjny zdecydowały o wyłączeniu jawności uzasadnienia wyroków, odpowiednio w sprawie sygn. akt XVII AmA 64/20 i VII AGa 539/22. Było to podyktowane ochroną tajemnicy przedsiębiorstwa strony powodowej. Podstawę decyzji stanowi art. 47933 § 1 k.p.c. Jest to okoliczność wiodąca dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Organ I instancji, jako organ administracyjny, pozostaje związany decyzjami procesowymi uprawnionych organów, podjętymi w toku postępowania sądowego. Postępowanie z zakresu dostępu do informacji publicznej nie daje organowi administracyjnemu uprawnienia do oceny (weryfikacji) decyzji procesowych podejmowanych w toku postępowania sądowego. Postępowanie to nie może stanowić swoistego obejścia dla reguł wyznaczonych przez stosowne kodeksowe uregulowania procedur sądowych. Tym samym w sprawie miał zastosowanie art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. ograniczający prawo od informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Spółki, przywołanym wyrokiem z 8 grudnia 2023 r. uznał jej zasadność i uchylił decyzje organów obu instancji.
Uzasadniając swoje stanowisko Sąd w pierwszej kolejności wskazał, że wniosek o udostępnienie ww. wyroku sądu powszechnego podlega rozpoznaniu w trybie przepisów u.d.i.p., bowiem ani art. 47933 § 1 k.p.c., ani inne przepisy tej ustawy regulujące postępowanie w sprawach z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów (Dział IVa, Rozdział 2 k.p.c.), nie określają odmiennych zasad i trybu dostępu do informacji publicznej. Nie znajduje zatem zastosowania art. 1 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.
Sąd I instancji wskazał, że Sąd Apelacyjny podjął decyzję o wyłączeniu jawności uzasadnienia spornego wyroku ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa strony powodowej, zaś podstawę tej decyzji stanowił art. 47933 § 1 k.p.c. W związku z powyższym organy pozostają związane decyzją procesową Sądu Apelacyjnego w Warszawie i nie mają uprawnień do oceny (weryfikacji) tejże decyzji z punktu widzenia wystąpienia przesłanki formalnej i materialnej tajemnicy przedsiębiorcy.
Tymczasem zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie można uznać, jak przyjęły to organy orzekające w sprawie, że wyłączenie jawności uzasadnienia wyroku z powołaniem się na przepis art. 47933 § 1 k.p.c. wyłącza stosowanie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. w związku z art. 107 § 1 i 3 k.p.a.
Przepis art. 47933 § 1 k.p.c. stanowi, że w postępowaniu przed sądem ochrony konkurencji i konsumentów chroni się tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie odrębnych przepisów. Sąd I instancji zaznaczył, że przepis ten dotyczy jawności wewnętrznej postępowania, a więc jawności postępowania dla stron, której ograniczenia wprowadzane są z uwagi na potrzebę ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa oraz innych tajemnic podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów.
Zdaniem WSA w Warszawie bezspornym w sprawie jest, że art. 47933 § 1 k.p.c. nie jest przepisem szczególnym względem art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Przepis art. 47933 § 1 k.p.c. jest przepisem proceduralnym, dotyczącym jawności wewnętrznej postępowania przed sądem ochrony konkurencji i konsumentów. Użyte w jego treści pojęcie tajemnicy przedsiębiorstwa należy zaś rozumieć w sposób zdefiniowany w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1233 ze zm.; dalej: "u.z.n.k").
Powołanie się przez Sąd Apelacyjny w zarządzeniu (k. 13 akt administracyjnych) na art. 47933 § 1 k.p.c. i wyłączenie jawności uzasadnienia wnioskowanego wyroku ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa, nie wyłącza obowiązku zbadania przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, czy i w jakim zakresie tajemnica przedsiębiorstwa znajduje się w uzasadnieniu wyroku i podlega ochronie, a w konsekwencji nie wyłącza obowiązku uzasadnienia ewentualnej odmowy udostępnienia wnioskowanego uzasadnienia wyroku zgodnie z regułami wynikającymi z art. 5 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 i w zw. z art. 107 § 3 k.p.a.
Innymi słowy nie jest wystarczające powołanie się przed podmiot zobowiązany w uzasadnieniu decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na zarządzenie Sądu Apelacyjnego o zakwalifikowaniu uzasadnienia wyroku jako informacji niejawnej ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa (art. 47933 § 1 k.p.c.). Podmiot zobowiązany ma obowiązek rozpatrzenia sprawy ewentualnej ochrony tajemnicy przedsiębiorcy zgodnie z dyrektywami płynącymi z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. Ma zatem obowiązek zbadać, czy spełniona została przesłanka formalna i materialna tajemnicy przedsiębiorcy, tj. czy przedsiębiorca wyraził wolę zachowania informacji w poufności, czy informacje mają wartość techniczną, technologiczną, bądź inną gospodarczą, która podlega ochronie przed podmiotami konkurencyjnymi.
Minister Sprawiedliwości od powyższego wyroku wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając orzeczeniu:
I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1. art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 16 ust 2 u.d.i.p. poprzez błędne ustalenie, że:
a. organ nie poczynił niezbędnych z punktu widzenia prawa materialnego ustaleń faktycznych w zakresie okoliczności wskazujących, że pisemne uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego jest niejawne ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy;
b. organ samodzielnie nie ustalił treści pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w celu ewentualnego ograniczenia dostępu ze względu na przesłankę, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., podczas gdy fakt utajnienia treści uzasadnienia na tej podstawie został ustalony poprzez dowód w postaci zarządzenia Sądu Apelacyjnego oraz wydruku uzasadnienia wyroku opatrzonego nagłówkiem "wersja niejawna";
c. uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wskazuje faktów, które organ uznał za udowodnione i dowodów, na których się oparł, podczas gdy w zaskarżonej decyzji wskazany został kluczowy dla rozstrzygnięcia fakt wydania przez Sąd Apelacyjny zarządzenia o utajnieniu w całości pisemnego uzasadnienia wyroku, stwierdzony załączonym do akt sprawy zarządzeniem oraz opatrzeniem uzasadnienia nagłówkiem "wersja niejawna";
d. organ pominął okoliczność, że decyzja Prezesa UOKiK, która podlegała ocenie w postępowaniu zakończonym wyrokiem Sądu Apelacyjnego, została podana do publicznej wiadomości (w wersji zanonimizowanej), co zdaniem Sądu I instancji przemawia za koniecznością zweryfikowania przez organ zasadności zarządzenia Sądu Apelacyjnego o utajnieniu pisemnego uzasadnienia wyroku;
e. treść pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego nie powinna zostać poddana analizie Sądu I instancji kontrolującego zaskarżoną decyzję, podczas gdy taka analiza jest niezbędna do oceny, czy zaskarżony akt odpowiada prawu i bezpośrednio rzutuje na wynik sprawy;
f. ustalony przez organ stan faktyczny nie wypełnia hipotezy art. 5 ust. 2 u.d.i.p., pomimo że na tajemnicę przedsiębiorcy wskazuje treść pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego, które zawiera informacje o stosunkach biznesowych łączących przedsiębiorcę z kontrahentami, o treści umów łączących przedsiębiorcę z kontrahentami, stosowanych cenach i ich kalkulacji, marży etc.;
II. naruszenie przepisów prawa materialnego:
1. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że zakres pojęciowy "tajemnicy przedsiębiorcy", objętej tą normą, jest inny od pojęcia "tajemnicy przedsiębiorstwa" wyrażonego w art 47933 § 1 k.p.c. i że z tego względu stwierdzone przez sąd antymonopolowy objęcie informacji ochroną przed udostępnieniem nie rzutuje na wynik postępowania o udostępnienie tej samej informacji;
2. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że informacja utajniona w postępowaniu antymonopolowym z powodu tajemnicy przedsiębiorstwa nie stanowi tajemnicy przedsiębiorcy w rozumieniu ww. normy, a tym samym dostatecznej przesłanki wypełniającej dyspozycję art. 5 ust. 2 u.d.i.p. mimo, że nie wynika to z treści wspomnianego przepisu;
3. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że nie można w sposób skuteczny odmówić udostępnienia informacji publicznej w oparciu o zarządzone przez sąd antymonopolowy utajnienie informacji ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy, lecz konieczne jest ponowienie procesu oceny tej samej informacji;
4. art. 47933 § 1 k.p.c. w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że ochrona przedsiębiorcy w postępowaniu przed sądem antymonopolowym stanowi samoistną przesłankę odmowy udostępnienia informacji publicznej i wyłącza stosowanie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. podczas, gdy jest to okoliczność stanu faktycznego w sprawie z zakresu informacji publicznej, która wypełnia dyspozycję art. 5 ust. 2 u.d.i.p.
Wobec powyższych zarzutów skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie sprawy co do istoty poprzez oddalenie skargi Spółki, ewentualnie o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. Jednocześnie domagając się rozpoznania sprawy na rozprawie zawnioskował o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Minister przedstawił argumentację mającą na celu wykazanie zasadności podniesionych zarzutów.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Spółka wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniesiona skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 174 p.p.s.a. dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: "p.p.s.a.") skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podkreślić przy tym trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., co miało miejsce w niniejszej sprawie, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej.
W skardze kasacyjnej sformułowano zarówno zarzuty naruszenia przepisów postępowania, jak i zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, zatem co do zasady w pierwszej kolejności powinny podlegać rozpoznaniu zarzuty naruszenia przepisów postępowania, jednakże w tej konkretnej sprawie konieczne jest odniesienie się w pierwszej kolejności do zasadniczej kwestii dotyczącej naruszeń prawa materialnego.
W sprawie niniejszej zasadniczym problemem jest relacja między unormowaniem art. 47933 § 1 k.p.c. i art. 5 ust. 2 u.d.i.p.
Zgodnie z art. 47933 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed sądem ochrony konkurencji i konsumentów chroni się tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie odrębnych przepisów. Przepis ten reguluje ograniczenia jawności wewnętrznej w postępowaniu przed sądem ochrony konkurencji i konsumentów (dalej: "SOKiK") (por. A. Turczyn [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz aktualizowany. Art. 1–505(39). Tom I, red. O. M. Piaskowska, Gdańsk 2026, art. 47933; E. Stefańska [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz aktualizowany. Tom II. Art. 478-1217, red. M. Manowska, Gdańsk 2022, art. 47933; T. Ereciński [w:] J. Gudowski, K. Weitz, T. Ereciński, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom III. Postępowanie rozpoznawcze, wyd. V, Warszawa 2016, art. 47933).
Z kolei art. 5 ust. 2 u.d.i.p. stanowi w szczególności, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Jest to przepis o charakterze materialnym, wprowadzający ograniczenie prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej oraz tajemnicę przedsiębiorcy, przy jednoczesnym wyznaczeniu granic ich ochrony poprzez wskazanie, że ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, oraz sytuacji, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Przepis ten zatem wprowadza wyjątek od powszechnego dostępu do informacji publicznej wraz ze wskazaniem przypadków, w których obowiązuje ogólna zasada realizacji dostępu do informacji publicznej. W odniesieniu do informacji o przedsiębiorcy w zakresie jego tajemnicy dostęp do niej uzależniony jest od aktu woli ze strony tego podmiotu. Udostępnienie tych informacji warunkuje bowiem rezygnacja uprawnionego przedsiębiorcy z przysługującego mu prawa.
Ograniczenia określone w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. mają charakter podmiotowo-przedmiotowy. Dokonuje się ich przez wzgląd na podmiot, którego informacje dotyczą, ale ich zastosowanie wymaga równoczesnych ustaleń o charakterze przedmiotowym – po pierwsze, że podmiot zobowiązany ma do czynienia z informacjami dotyczącymi przedsiębiorcy; po drugie, że treść tych informacji powoduje, iż prawo dostępu do informacji publicznej jest ograniczone. Ograniczenie prawa do informacji publicznej dokonywane jest zatem nie tyle ze względu na to, że informacja dotyczy przedsiębiorcy, ale w istocie przesłanką ograniczenia jest jej treść pozwalająca zaliczyć informację do tajemnicy przedsiębiorcy. W ten sposób także w obszarze dysponowania informacjami przez podmioty zobowiązane na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej uwzględniana jest ochrona, jaką prawo gwarantuje interesom przedsiębiorców na gruncie innych przepisów prawa, w szczególności tych o charakterze cywilnoprawnym. Poszanowanie rzeczonych dóbr i wartości wywodzić należy z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP. Zgodnie z jego treścią ograniczenie prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p. stanowi odzwierciedlenie tego konstytucyjnego założenia.
Rację ma Sąd pierwszej instancji wskazując, że art. 47933 § 1 k.p.c. nie jest przepisem szczególnym względem art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Jak już zostało wyżej wskazane, pierwszy z wymienionych przepisów ma charakter procesowy i dotyczy jawności wewnętrznej postępowania przed SOKIK. Druga ze wskazanych regulacji ma charakter materialny i wyznacza granice dostępu do informacji publicznej; dotycząc tym samym sfery jawności zewnętrznej. Kwestia powyższa nie może być omówiona szerzej z uwagi na brak sformułowania w podstawach kasacyjnych zarzutu naruszenia art. 1 ust. 2 u.d.i.p.
Tym samym trafne jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, że powołanie się przez Sąd Apelacyjny w Warszawie w zarządzeniu na art. 47933 § 1 k.p.c. i wyłączenie jedynie w oparciu o ten przepis jawności uzasadnienia wyroku z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa nie jest wystarczające. Fakt zastosowania przez SOKIK wskazanej wyżej regulacji w postępowaniu sądowym nie wyłącza obowiązku zbadania przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, czy i w jakim zakresie tajemnica przedsiębiorstwa podlega ochronie w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, co w konsekwencji skutkuje obowiązkiem uzasadnienia odmowy udostępnienia informacji publicznej zgodnie z regułami wynikającymi z art. 5 ust. 2 w związku z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. i w związku z art. 107 § 3 k.p.a.
Tym samym nie są zasadne zarzuty naruszenia wyżej wskazanych przepisów art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz art. 47933 § 1 k.p.c. z uwagi na trafną konstatację o ich rozdzielnym stosowaniu.
Z kolei w zarzucie oznaczonym jako II.4 skarżący kasacyjnie podniósł naruszenie art. 47933 § 1 k.p.c. w związku z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i art. 16 ust. 1 u.d.i.p. "poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że ochrona przedsiębiorcy w postępowaniu przed sądem antymonopolowy stanowi samoistną przesłankę odmowy udostępnienia informacji publicznej i wyłącza stosowanie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. podczas, gdy jest to okoliczność stanu faktycznego w sprawie z zakresu informacji publicznej, która wypełnia dyspozycję art. 5 ust. 2 u.d.i.p.". Jak już była mowa wyżej, zastosowanie przez sąd art. 47933 § 1 k.p.c. w postępowaniu nie zwalnia podmiotu zobowiązanego z obowiązku rozważenia przesłanek ograniczenia dostępu do informacji publicznej. W niniejszej sprawie podmiot zobowiązany tego nie uczynił, ograniczając się do wskazania wyżej wymienionej okoliczności, która może stanowić element stanu faktycznego, jednakże podmiot zobowiązany nie może do niej ograniczyć zakresu rozpoznania sprawy.
Wobec powyższego bezzasadne są również zarzuty naruszenia przepisów postępowania, koncentrujące się na błędnej ocenie poczynionych w sprawie ustaleń stanu faktycznego. Sąd pierwszej instancji trafnie dostrzegł naruszenia przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., które stanowią konsekwencję błędnego przyjęcia przez organ "tożsamości" regulacji art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i art. 47933 § 1 k.p.c. w zakresie ustalenia przesłanki ograniczenia dostępu do informacji publicznej w postaci tajemnicy przedsiębiorcy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zabrakło rozważań skoncentrowanych wokół tejże przesłanki, co stanowi naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., skargę oddalił.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania.