Pełny tekst orzeczenia

III OSK 609/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III OSK 609/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 236/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-07-02
Skarżony organ
Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku
Odmówiono zawieszenia postępowania
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. Sp. k. z siedzibą w D. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej A. Sp. k. z siedzibą w D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 236/24 w sprawie ze skargi A. Sp. k. z siedzibą w D. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 6 listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: odmówić zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 2 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Sp. k. z siedzibą w D. (dalej: spółka) na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 6 listopada 2023 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła spółka. W treści skargi kasacyjnej spółka zawarła m.in. wniosek o zawieszenie postępowania, ponieważ rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, tj. postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Jeleniogórskiego z 11 lipca 2019 r., znak: [...] o przeniesieniu na spółkę pozwolenia zintegrowanego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Treść powyższego przepisu wskazuje więc na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, a innym postępowaniem ścisłego związku (kwestia prejudycjalna), polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Posłużenie się w tym przepisie sformułowaniem "sąd może" świadczy o tym, że decyzja w tym przedmiocie została pozostawiona uznaniu sądu. Obowiązkiem sądu jest zatem zbadanie, czy w danej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w cytowanym przepisie oraz czy wstrzymanie biegu sprawy z uwagi na te okoliczności jest celowe. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. W tej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający wniosek o zawieszenie postępowania nie stwierdził związku pomiędzy przedmiotową sprawą, a wskazywaną we wniosku sprawą o stwierdzenie nieważności decyzji, który uzasadniałby konieczność zawieszenia postępowania kasacyjnego.
Jak wynika z akt sprawy, wskazaną przez spółkę we wniosku o zawieszenie postępowania, decyzją Starosty Jeleniogórskiego z 11 lipca 2019 r., zmieniono decyzję tego organu z 30 grudnia 2005 r. w zakresie oznaczenia podmiotu prowadzącego instalację. Z kolei w ramach postępowania administracyjnego będącego przedmiotem kontroli w tym postępowaniu decyzją Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 października 2023 r., po rozpatrzeniu odwołania spółki, utrzymano w mocy decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 maja 2022 r. wymierzającą spółce administracyjną karę pieniężną za niedokonanie rozliczenia wielkości emisji za 2019 r. w terminie o którym stanowi art. 92 ust. 1 ustawy z 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2023 r. poz. 589).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka prawidłowo wskazuje, że ewentualne stwierdzenie nieważności wskazanej wyżej decyzji Starosty Jeleniogórskiego z 11 lipca 2019 r. będzie mogło mieć ewentualny wpływ na wynik niniejszej sprawy, ponieważ kwestia "przeniesienia" pozwolenia zintegrowanego stanowiła jeden z argumentów stanowiących podstawę uznania, że spółka jest podmiotem zobowiązanym do rozliczenia wielkości emisji. Jednak na obecnym etapie postępowania, decyzja Starosty Jeleniogórskiego z 11 lipca 2019 r. jest ostateczna i nie można w ramach niniejszej sprawy wpadkowej dotyczącej zawieszenia postępowania sądowego rozstrzygać wstępnie o losach wniosku strony skarżącej kasacyjnie o stwierdzenie jej nieważności. Należy mieć także na uwadze, że w aktach sprawy znajduje się jedynie wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Jeleniogórskiego z 11 lipca 2019 r. i brak jest dowodów, że postępowanie w tym przedmiocie zostało w ogóle skutecznie wszczęte. Z kolei norma z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jednoznacznie odnosi się do innego toczącego się postępowania, a nie postępowania, które może ewentualnie się toczyć. Ze złożonych do akt sprawy dokumentów nie wynika nawet, czy wniosek o stwierdzenie nieważności został złożony do właściwego w tej sprawie organu administracji publicznej.
Dodatkowo zauważyć należy, że nawet ewentualne stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Jeleniogórskiego z 11 lipca 2019 r. nie oznacza że spółka zostanie pozbawiona środków prawnych w celu obrony swoich praw. Nie można również z góry zakładać, jaki będzie wynik postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Ewentualne stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Jeleniogórskiego z 11 lipca 2019 r., nawet po prawomocnym zakończeniu postępowania w tej sprawie, umożliwi stronie możliwość kwestionowania zaskarżonej obecnie decyzji w przewidzianym do tego stosownym trybie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego.
Na obecnym etapie postępowania sądowego brak jest zatem podstaw do zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z tych względów i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 i art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.