III OSK 3990/21

III OSK 3990/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2021-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-01-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Jankowski /sprawozdawca/
Jolanta Sikorska /przewodniczący/
Rafał Stasikowski
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III SAB/Gl 165/20 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2020-10-13
Skarżony organ
Rada Lekarska
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1429
art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f, art. 13
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędziowie Sędzia NSA Rafał Stasikowski, Sędzia del. NSA Grzegorz Jankowski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Okręgowej Rady Lekarskiej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 października 2020 r. sygn. akt III SAB/Gl 165/20 w sprawie ze skargi J. P. na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej w K. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 13 października 2020 r., sygn. akt III SAB/Gl 165/20 po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1/ stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2/ zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego w terminie 14 dni od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem; 3/ zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej.
W ocenie Sądu I instancji w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka podmiotowa, ponieważ Okręgowa Rada Lekarska należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, a informacje dotyczące zakresu jej działalności obejmującej wykonywanie zadań publicznych są informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429) dalej u.d.i.p. Protokół z obrad jest dokumentem obrazującym tę sferę działalności, w związku z czym bez znaczenia jest, czy w sposób wyraźny został wymieniony w art. 6 u.d.i.p., ponieważ zawarte tam wyliczenie ma charakter przykładowy i nie jest katalogiem zamkniętym.
Zatem informacja w zakresie udostępnienia protokołu zjazdu lekarzy, jako wiedza o istotnych sprawach samorządu zawodowego, który realizuje zadania publiczne określone w Konstytucji RP oraz przepisach ustawy o izbach lekarskich jest informacją publiczną (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f i pkt 5 lit. c u.d.i.p.), a skarżący jako członek innej izby lekarskiej może ubiegać się o nią wyłącznie w trybie przepisów u.d.i.p.
Tymczasem organ błędnie poinformował skarżącego, że wnioskowany protokół nie stanowi informacji publicznej, a w odpowiedzi na skargę, że nie jest jego dysponentem.
W świetle powyższych rozważań Sąd I instancji uznał, że organ pozostawał w bezczynności w zakresie udostępnienia żądanej informacji zarówno na dzień złożenia wniosku jak i na dzień rozstrzygania przez Sąd.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Okręgowa Rada Lekarska, zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie:
1/ na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f i pkt 5 lit. c w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. w zw. z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że Okręgowa Rada Lekarska w [...] jest obowiązana do udostępnienia protokołu [...] Okręgowego Sprawozdawczo-Wyborczego Zjazdu Lekarzy w [...] w trybie dostępu do informacji publicznej oraz, że stanowi on informację publiczną, podczas gdy prawidłowa wykładnia ww. przepisów prowadzi do wniosku, że Okręgowa Rada Lekarska nie jest zobowiązana do udostępnienia rzeczonego protokołu, bo nie stanowi on informacji publicznej;
- art. 19 w zw. z art. 18 ust. 1 u.d.i.p. poprzez ich niezastosowanie i błędne przyjęcie, że Okręgowa Rada Lekarska jest zobowiązania udostępnić protokół Zjazdu, podczas gdy zastosowanie ww. przepisów winno prowadzić do przyjęcia, że wyłącznie kolegialne organy władzy publicznej są obowiązane do udostępnienia protokołów swoich obrad.
W oparciu o powyższe skarżący kasacyjnie organ wniósł o uchylenie wyroku i oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gliwicach oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Jednocześnie oświadczył, że zrzeka się rozprawy.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną J. P. wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a." Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu sprawy na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania w wypadkach określonych w § 2, z których żaden w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia determinują zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W skardze kasacyjnej zgłoszone zostały jedynie zarzuty naruszenia prawa materialnego, które należało uznać za nieuzasadnione.
W ocenie Okręgowej Rady Lekarskiej nie pozostaje ona w bezczynności, w zakresie udostępnienia żądanego przez skarżącego protokołu [...] Okręgowego Sprawozdawczo-Wyborczego Zjazdu Lekarzy, ponieważ dotyczy on obrad innego organu, tj. okręgowego zjazdu lekarzy a nadto nie stanowi on informacji publicznej podlegającej udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p.
Z powyższym stanowiskiem nie sposób się zgodzić.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Pojęcie "sprawa" swoją treścią obejmuje uprawnienia i obowiązki podmiotu, a więc dotyczy wszelkich czynności, jakie mogą być podejmowane przez dany podmiot w ramach prowadzonej przezeń działalności publicznej. Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej. Definiuje się ją jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji.
Zgodnie z art. 2 ustawy z 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich(Dz.U. z 2019 r., poz. 965 ze zm.) izby lekarskie realizują zadania publiczne, a zatem w świetle dyspozycji art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że Okręgowa Rada Lekarska jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.
Mając na uwadze powyższe oraz kompetencje okręgowego zjazdu lekarzy wymienione w art. 24 ustawy o izbach lekarskich, prawidłowo Sąd I instancji uznał, że protokół okręgowego zjazdu lekarzy, zawierając informacje o istotnych sprawach samorządu zawodowego, realizującego zadania publiczne określone w Konstytucji oraz przepisach ustawy o izbach lekarskich, stanowi informację publiczną (art. 6 ust. 1 kt 2 lit. f i pkt 5 lit. c u.d.i.p.) podlegającą udostępnieniu skarżącemu, nie będącemu członkiem Śląskiej Izby Lekarskiej, w trybie przepisów u.d.i.p.
Odnosząc się do właściwości organu zobowiązanego do udostępnienia rzeczonego protokołu Okręgowego Sprawozdawczo-Wyborczego Zjazdu Lekarzy w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o izbach lekarskich, okręgowe izby lekarskie są jednostkami organizacyjnymi samorządu zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów posiadającymi osobowość prawną. Organami okręgowej izby lekarskiej są: okręgowy zjazd lekarzy, okręgowa rada lekarska, okręgowa komisja rewizyjna, okręgowy sąd lekarski, okręgowy rzecznik odpowiedzialności zawodowej (art. 1 ust. 1 ustawy). Okręgowa rada lekarska jest organem wykonawczym izby i w okresie pomiędzy zjazdami podejmuje wszelkie działania, za wyjątkiem działań wprost przypisanych innym organom. Tym samym prezes okręgowej rady lekarskiej umocowany jest do reprezentowania izby lekarskiej na zewnątrz, udzielania stosownych pełnomocnictw czy podpisywania uchwał zarówno rady jak i prezydium. Oznacza to, że w okresach pomiędzy zjazdami lekarzy, to okręgowa rada lekarska jest organem wykonawczym izby lekarskiej, a reprezentuje ją i kieruje jej pracami prezes.
W kontekście powyższego, przyjąć należy, że Okręgowa Rada Lekarska, będąca organem wykonawczym izby lekarskiej (której organem jest okręgowy zjazd lekarzy) i reprezentując ją na zewnątrz obowiązana jest udostępnić rzeczony protokół.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.
Zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego podlegał oddaleniu, ponieważ w żaden sposób nie zostało wykazane, jakie niezbędne koszty postępowania kasacyjnego zostały poniesione przez stronę, która złożyła osobiście odpowiedź na skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie (art. 205 § 1 p.p.s.a.). W okolicznościach niniejszej sprawy, w której skarżący nie poniósł kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym, a innych kosztów postępowania nie wykazał, brak było podstaw do uwzględnienia jego wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów.