III OSK 275/22

III OSK 275/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-10-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-01-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Hanna Knysiak - Sudyka /sprawozdawca/
Tamara Dziełakowska /przewodniczący/
Zbigniew Ślusarczyk
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
II SAB/Wa 166/20 - Wyrok WSA w Warszawie z 2020-10-07
III OZ 955/21 - Postanowienie NSA z 2021-11-04
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1429
art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk sędzia del. WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) Protokolant: asystent sędziego Aleksandra Kraus po rozpoznaniu w dniu 27 października 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2020 r. sygn. akt II SAB/Wa 166/20 w sprawie ze skargi W. C. na bezczynność Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich w przedmiocie o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 7 października 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 166/20, po rozpoznaniu sprawy ze skargi W. C. na bezczynność Komisji Regulacyjnej do spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, zobowiązał Komisję Regulacyjną do spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie do rozpoznania wniosku skarżącego W. C. z dnia [...] stycznia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1); stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2); a także zasądził od Komisji Regulacyjnej do spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie na rzecz skarżącego W. C. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 3).
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła Komisja Regulacyjna do spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm., zwana dalej: "u.d.i.p.") poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, że odmowa udostępnienia skarżącemu przetworzonej informacji publicznej obejmującej zestawienia spraw zakończonych oraz aktualnie prowadzonych w postępowaniu regulacyjnym, wymaga uprzedniego zwrócenia się do skarżącego o wykazanie w zakreślonym terminie przesłanki szczególnego interesu publicznego, podczas gdy skarżący jest zobowiązany już w treści wniosku wykazać szczególny interes publiczny dla żądania udostępnienia przetworzonej informacji publicznej, zatem skoro w treści wniosku takiego interesu nie wykazał, to strona przeciwna prawidłowo odmówiła skarżącemu udostępnienia przetworzonej informacji publicznej obejmującej:
- zestawienie wszystkich zgłoszonych do Komisji wniosków wraz ze wskazaniem wnioskodawców oraz adresów nieruchomości objętych wnioskiem,
- informację o rozpoznanych i zakończonych postępowaniach wraz z treścią zapadłego postanowienia,
- informację o toczących się obecnie postępowaniach,
- informację o wnioskach odrzuconych i postępowaniach umorzonych wraz z uzasadnieniem takich decyzji,
- informację o planowanych pracach Komisji oraz w przedmiocie dotychczas nierozpoznanych spraw.
Mając powyższe na uwadze skarżąca kasacyjnie Komisja wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie skargi i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym należnych kosztów zastępstwa procesowego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym należnych kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie wniosła o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Powyższe zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 259; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, albowiem zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. w tej sprawie nie wystąpiły.
Kontrolując zatem zgodność z prawem zaskarżonego wyroku w granicach skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył tę kontrolę do wskazanego w niej zarzutu. Rozpatrywana pod tym kątem skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 193 zdanie drugie p.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organ i Sąd I instancji.
Skarga kasacyjna opiera się na zarzucie naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.; powoływanej dalej jako "u.d.i.p."). Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji.
Informacja publiczna przetworzona stanowi kwalifikowaną postać informacji publicznej, jej szczególną kategorię i jest definiowana jako informacja jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, choć jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Przetworzenie informacji oznacza zebranie lub zsumowanie pojedynczych informacji prostych, w różny sposób ze sobą powiązanych i mogących występować w różnej formie, równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny. Informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany do jej udostępnienia w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie wskazanych przez niego kryteriów, w oparciu o posiadane przez podmiot zobowiązany dane, ale przy użyciu dodatkowych sił i środków.
Wnioskodawca występujący z żądaniem udostępnienia informacji publicznej na etapie składania wniosku nie musi wiedzieć, że żądana przez niego informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej, a zatem w chwili formułowania wniosku nie musi wskazywać przyczyn, dla których udostępnienie informacji publicznej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Obowiązek wykazania, że żądanie objęte wnioskiem dotyczy informacji publicznej przetworzonej spoczywa na podmiocie zobowiązanym do udostępnienia informacji, który może odmówić jej udostępnienia wyłącznie wówczas, gdy wnioskodawca nie wykaże istnienia kwalifikowanego interesu publicznego. Jeśli podmiot zobowiązany stoi na stanowisku, że wnioskodawca żąda udostępnienia informacji przetworzonej, a we wniosku nie zostały wskazane okoliczności przemawiające za spełnieniem przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego", powinien wezwać wnioskodawcę do wykazania w stosownym terminie istnienia powyższej przesłanki. Dopiero bezskuteczny upływ zakreślonego w wezwaniu terminu pozwala na wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji w oparciu o art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Artykuł 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie może być interpretowany w ten sposób, że dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej wyłącznie na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że żądana informacja ma istotne znaczenie z punktu widzenia interesu publicznego i powinien to uczynić już we wniosku. Z powołanej regulacji prawnej wynika, że to na adresacie wniosku (podmiocie zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej) spoczywa obowiązek ustalenia i oceny oraz wykazania, że udzielenie żądanej informacji przetworzonej nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (tak również NSA w wyroku z 30 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 3/11).
Zarzut skargi kasacyjnej okazał się zatem niezasadny, co mając na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.