Pełny tekst orzeczenia

III OSK 2565/23

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III OSK 2565/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-10-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Korzeniowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6135 Odpady
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Sygn. powiązane
III SA/Kr 1381/22 - Wyrok WSA w Krakowie z 2023-03-06
I OSK 2670/23 - Wyrok NSA z 2024-11-21
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 24 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku R.J. oraz B.J. o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I. instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej R.J. oraz B.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 1381/22 w sprawie ze skargi R.J. oraz B.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 września 2022 r., SKO.EA/418/79/2022 w przedmiocie nałożenia grzywny i wezwania do wykonania obowiązku postanawia oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 15 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 1381/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: WSA w Krakowie) oddalił skargę R.J. oraz B.J. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 15 września 2022 r., SKO.EA/418/79/2022 w przedmiocie nałożenia grzywny i wezwania do wykonania obowiązku.
Pismem z 17 maja 2023 r. skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wywiedli skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Krakowie, w której zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I. instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Na wstępie zaznaczenia wymaga, że dopiero, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634; dalej p.p.s.a.), wstrzymać wykonanie także innych decyzji wydanych w granicach tej samej sprawy. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, którą jest decyzja organu II instancji (zob. postanowienie NSA z 18.10.2012 r., I OSK 2484/12, LEX nr 1269655).
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pojęcie "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają uzasadnienia w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. m.in. postanowienia NSA: z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21, z 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak m.in. postanowienie NSA z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21).
Przenosząc poczynione rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że wniosek nie tylko dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia organu I. instancji, ale przede wszystkim nie został w ogóle uzasadniony. Skarżący nie przedstawili żadnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania postanowienia. Wobec braku odrębnego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu niemożliwa była jego merytoryczna ocena (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, CBOSA)
Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł zatem jak w sentencji postanowienia.