III OSK 1662/24

III OSK 1662/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-04-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Rafał Stasikowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SAB/Łd 132/23 - Wyrok WSA w Łodzi z 2024-02-28
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 156 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2025 r., sygn. akt III OSK 1662/24 w sprawie ze skargi kasacyjnej Komendanta Powiatowego Policji w Łasku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lutego 2024 r., sygn. akt II SAB/Łd 132/23 w sprawie ze skargi J. M. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Łasku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: sprostować z urzędu wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2025 r., sygn. akt III OSK 1662/24, w ten sposób, że w wierszu piątym od dołu w miejsce błędnie wpisanej sygnatury akt sprawy "II SA/Łd 132/23" wpisać prawidłową sygnaturę "II SAB/Łd 132/23".
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W niniejszej sprawie, w wyniku błędu pisarskiego, w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lutego 2025 r. wpisano błędną sygnaturę akt sprawy "II SA/Łd 132/23" zamiast prawidłowej "II SAB/Łd 132/23". Tym samym zaszła podstawa do sprostowania przedmiotowego wyroku.
Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193
ww. ustawy, należało orzec jak w sentencji.