Pełny tekst orzeczenia

III OSK 1088/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. J. – Redaktora Naczelnego czasopisma C. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej M. J. – Redaktora Naczelnego czasopisma C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 576/22 w sprawie ze skargi M. J. – Redaktora Naczelnego czasopisma C. na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. z dnia 31 maja 2022 r., nr DSP/8580/WPa/22 w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: odmówić zawieszenia postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 20 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 576/22 odrzucił skargę M. J. - Redaktora Naczelnego czasopisma C. (dalej także jako: skarżący) na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. z dnia 31 maja 2022 r., nr DSP/8580/WPa/22 wydaną w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.

Skarżący w dniu 17 grudnia 2023 r. wywiódł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Natomiast w piśmie z dnia 26 kwietnia 2024 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytań prejudycjalnych zadanych przez Izbę Cywilną Sądu Najwyższego postanowieniem z dnia 20 października 2023 r., sygn. akt III CB 40/23, w którym to Sąd Najwyższy zwrócił się do TSUE m.in. z następującym pytaniem: "Czy art. 19 ust. 1 akapit 2 TUE interpretowany w świetle art. 47 KPP należy rozumieć w ten sposób, że już same okoliczności powołania na stanowisko sędziowskie mogą wskazywać na niespełnienie wymogów niezawisłości i bezstronności przez sędziego, jeżeli prowadzą do ukonstytuowania sądu, który narusza prawo jednostki do sądu, ewentualnie że o niespełnieniu tych wymogów decyduje bierna akceptacja (polegająca na orzekaniu) przez sędziego nieprawidłowości procedury jego powołania na stanowisko sędziowskie prowadzących do ukonstytuowania sądu, który narusza prawo jednostki do sądu?". Skarżący wskazał, przywołując uzasadnienie ww. pytania sformułowanego przez Izbę Cywilną Sądu Najwyższego, że w niniejszej sprawie występuje analogiczne zagadnienie prawne, co potwierdza, że złożony wniosek o zawieszenie postępowania jest konieczny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 2325) zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z kolei według art. 192 p.p.s.a., "Z wyjątkiem przypadków określonych w art. 123-125, postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ulega zawieszeniu jedynie na zgodny wniosek stron", a zgodnie z art. 193 p.p.s.a., "Jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, z tym że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni. (...)".

Norma zawarta w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umożliwia zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, o ile zaistnieje zagadnienie wstępne (prejudycjalne), a więc zagadnienie, od rozstrzygnięcia którego zależy wynik postępowania. Wstrzymanie czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym w wyniku zawieszenia postępowania musi być zatem uzasadnione brakiem możliwości podjęcia rozstrzygnięcia, bez uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej, w innym postępowaniu. Dodać należy, że art. 125 § 1 p.p.s.a. stanowi podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego z urzędu.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w niniejszym postępowaniu kasacyjnym, wbrew osnowie wniosku, nie zachodzą podstawy do uznania, że możliwość rozstrzygnięcia zasadności skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o odrzuceniu skargi skarżącego na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. wydaną w przedmiocie dostępu do informacji publicznej jest uzależniona w jakikolwiek sposób od treści rozstrzygnięcia wymienionego jako podstawa wniosku o zawieszenie postępowania kasacyjnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że aby móc zastosować art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., między daną sprawą sądowoadministracyjną, a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, że wynik już toczącego się postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (zob. postanowienia NSA: z dnia 28 lutego 2012 r., I GZ 27/12; z dnia 6 marca 2012 r., II OSK 304/12). Związek między postępowaniami, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., powinien być realny, rzeczywisty, faktyczny i bezpośredni (postanowienie NSA z dnia 23 października 2008 r., II GZ 249/08).

W związku z tym, że przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 listopada 2023 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 576/22 jest prawidłowość uznania przez Sąd I instancji skargi skarżącego za niedopuszczalną i w związku z tym trafność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., wskazać należy, że tego rodzaju ocena nie jest uzależniona od treści rozstrzygnięcia, które w ocenie skarżącego ma mieć wpływ na treść sposobu zakończenia postępowania w niniejszej sprawie. Przedstawione do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zagadnienia prawne w sprawie III CB 40/23 nie mają bowiem związku z niniejszą sprawą, lecz dotyczą zagadnień związanych z tzw. testem niezawisłości i bezstronności sędziego. Podkreślenia wymaga natomiast, że obecnie rozpoznawana sprawa zainicjowana skargą kasacyjną nie odnosi się do testu niezawisłości i bezstronności sędziów, a dotyczy wyłącznie skargi kasacyjnej skarżącego wniesionej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 576/22 o odrzuceniu skargi na decyzję wydaną w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Nie sposób zatem uznać, aby Naczelny Sąd Administracyjny nie był władny ze względu na wskazane we wniosku okoliczności dokonać instancyjnej kontroli sądowoadministracyjnej postanowienia Sądu I instancji, na mocy którego Sąd ten oceniał dopuszczalność wniesionej w niniejszej sprawie skargi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.