III KZ 85/15

Sygn. akt III KZ 85/15
POSTANOWIENIE
Dnia 13 stycznia 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie skazanej
M. G.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 stycznia 2016 r. zażalenia obrońcy skazanej na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w
[…]
z dnia 26 października 2015 r., sygn. akt II AKa
[…]
, WKK
[…]
, odmawiające przyjęcia kasacji sporządzonej przez obrońcę skazanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w
[…]
z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II AKa
[…]
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia
26 października 2015 r., Przewodnicząca II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w
[…]
, powołując się na art. 523 § 2 k.p.k., odmówiła przyjęcia kasacji sporządzonej przez obrońcę skazanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w
[…]
z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II AKa
[…]
, którym M. G., za popełnione przez nią przestępstwo, wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres 5 lat.
W zażaleniu na to zarządzenie obrońca skazanej podniósł, że odmowa przyjęcia kasacji narusza art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności przez „pozbawienie M.G. prawa do wniesienia kasacji tylko ze względu na to, że skazana została prawomocnie na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonywania na okres 5 lat.”
W zażaleniu brak jest szerszego uzasadnienia dla twierdzenia, w myśl którego przytoczone w zażaleniu przepisy konstytucyjne i prawnomiędzynarodowe przewidują dopuszczalność wnoszenia kasacji także w przypadku skazania na karę pozbawienia wolności z zastosowaniem środka probacyjnego z art. 69 § 1 k.k.
Wyraźne brzmienie art. 523 § 2 k.p.k. wyklucza natomiast wnoszenie na korzyść skazanego kasacji w  przypadku skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności z zastosowaniem warunkowego zawieszenia jej wykonania zaś wyjątki od tego ograniczenia przewiduje art. 523 § 4 k.p.k. Regulacji tej przysługuje domniemanie zgodności z Konstytucją. Domniemania takiego nie może uchylić pozbawione jakiejkolwiek argumentacji twierdzenie obrońcy skazanej o sprzeczności art. 523 § 2 k.p.k. z ustawą zasadniczą.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji.
a.s.