Pełny tekst orzeczenia

III KZ 49/22

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
Sygn. akt III KZ 49/22
POSTANOWIENIE
Dnia 24 października 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kapiński
w sprawie
E. K.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 24 października 2022 r.
zażalenia skazanego na zarządzenie sędziego
Sądu Okręgowego w Kielcach
z dnia 23 sierpnia 2022 r., sygn. akt IX Ka 133/20,
o uznaniu za bezskuteczny wniosek o przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 7 sierpnia 2020 r., sygn. akt IX Ka 133/20.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Kielcach wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2020 r., sygn. akt IX Ka 133/20 utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, zaskarżony przez obrońcę skazanego E. K. Na ogłoszeniu wyroku skazany był obecny.
Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił skazanemu przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 7 sierpnia 2022 roku, sygn. akt IX Ka 133/20, wobec złożenia go po terminie.
Zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2022 r. Sędziego IX Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Kielcach, uznano wniosek skazanego E. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie orzeczenia za bezskuteczny.
Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skazany, wnosząc o jego uwzględnienie. W uzasadnieniu skazany wskazał, że terminowi do wniesienia wniosku uchybił z przyczyn od niego niezależnych, bowiem to jego obrońca miał złożyć wniosek o uzasadnienie wyroku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Przepis art. 126 § 1 KPK umożliwia stronie ubieganie się o przywrócenie terminu zawitego, nakładając na nią obowiązek zgłoszenia wniosku w terminie 7 dni od daty ustania przeszkody, jednoczesnego dopełnienia czynności, która miała być w terminie wykonana, a także wykazania, jakie niezależne od strony przyczyny stanęły na drodze realizacji przysługującego jej uprawnienia. Wnioskodawca winien zatem uprawdopodobnić jakie to konkretne okoliczności uniemożliwiły mu skorzystanie z uprawnienia do złożenia tego wniosku w ustawowym terminie. Okoliczności, na które powołuje się skazany nie zasługują na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skazany był obecny na ogłoszeniu wyroku i został prawidłowo pouczony o terminie do złożenia wniosku o sporządzenia i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Ponadto skazany wraz z obrońcą aktywnie uczestniczył przez okres dwóch lat w postępowaniu wykonawczym, tj. składał prośbę o ułaskawienie, dwukrotnie składał wnioski o odroczenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności oraz o wstrzymanie jej wykonania. Zatem miał pełną świadomość tego, że wyrok stał się prawomocny po jego utrzymaniu w mocy przez Sąd odwoławczy a jego obrońca nie wystąpił z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. W ocenie Sądu Najwyższego za przyczyny niezależne od strony można by uznać takie okoliczności, które trafnie wskazał Sąd meriti, np. gdyby skazany zobligował obrońcę o wystąpienie z ww. wnioskiem, a obrońca tego by nie uczynił, a skazany o tym by nie wiedział. W przedmiotowej sprawie tego rodzaju sytuacja nie wystąpiła, a zatem zasadnym było uznanie wniosku skazanego za bezskuteczny.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Najwyższy uznając wniesione zażalenie za bezpodstawne utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.
[as]