Pełny tekst orzeczenia

III KZ 40/14

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt III KZ 40/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński w sprawie S. S. w kwestii wznowienia postępowania, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 13 sierpnia 2014 r. zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 kwietnia 2014 r., w przedmiocie właściwości p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wskazanym postanowieniem Sąd Apelacyjny w […] stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania wniosku S. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w E. z dnia 26 września 2012 r., sygn. akt VI Ka …/12, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 9 marca 2012 r., sygn. akt VII K …/11. Za podstawę prawną tego rozstrzygnięcia przyjął art. 544 § 1 k.p.k. w zw. z art. 35 § 1 k.p.k. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem S. S., który zarzucił orzeczeniu Sądu Apelacyjnego obrazę art. 3 § 2 k.k.w. i powołując się na uchwałę 7 2 sędziów SN z dnia 18 grudnia 2013 r., I KZP 18/13 (OSNKW 2014/2/10) wywodził, że w jego sprawie właściwym do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania jest Sąd Apelacyjny w […]. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie wnioskodawcy jest oczywiście bezzasadne. Skarżący nie dostrzega, iż wznowienie postępowania jest jednym z nadzwyczajnych środków zaskarżenia i postępowanie wznowieniowe nie jest postępowaniem wykonawczym. Dlatego kwestię właściwości sądów do orzekania w postępowaniu wznowieniowym reguluje art. 544 § 1 k.p.k. zawarty w rozdziale 56 k.p.k., a nie art. 3 k.k.w., który określa właściwość funkcjonalną sądów, w tym sądu penitencjarnego, rozstrzygających w przedmiocie wykonania orzeczeń. W związku z tym przywołany przez skarżącego judykat SN nie znajduje zastosowania do analizowanej sytuacji procesowej. Oczywistym jest, że również w postępowaniu wznowieniowym sąd ma obowiązek badać z urzędu swą właściwość i w razie stwierdzenia, że nie jest właściwy do podejmowania szeroko rozumianych czynności orzeczniczych w kwestii wznowienia postępowania, postąpić zgodnie z dyspozycją art. 35 § 1 k.p.k. i przekazać sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu (zob. uzasadnienie postanowienia SN z dnia 28 kwietnia 2010 r., II KO 114/09, OSNKW 2010/8/72). Przepis art. 544 § 1 k.p.k. stanowi, że w kwestii wznowienia postępowania karnego zakończonego orzeczeniem sądu okręgowego orzeka sąd apelacyjny, przy czym należy zgodzić się z tezą zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu, że chodzi tu o sąd apelacyjny, w obszarze właściwości którego znajduje się siedziba sądu okręgowego, którego prawomocny wyrok został objęty wnioskiem o wznowienie. Skoro prawomocny wyrok wydał w tej sprawie Sąd Okręgowy w E., to według wskazanej wyżej zasady właściwym do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania jest Sąd Apelacyjny w […] . Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. 3