Pełny tekst orzeczenia

III KZ 2/18

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt III KZ 2/18
POSTANOWIENIE
Dnia 15 lutego 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Stępka
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 15 lutego 2018 r.
w sprawie
M. D. W.
‎
zażalenia oskarżyciela publicznego
[…]
Urzędu Celno-Skarbowego w O. na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w E. z dnia 8 grudnia 2017 r., sygn. akt VI Kz
[…]
,
o odmowie przyjęcia kasacji oskarżyciela publicznego,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z
dnia 8 grudnia 2017 r., sygn. akt VI Kz
[…]
, Prezes Sądu Okręgowego w E.
odmówił przyjęcia kasacji
oskarżyciela publicznego
od postanowienia Sądu Okręgowego w E. VI Wydział Karny Odwoławczy z dnia 24 października 2017 r., sygn. akt VI Kz
[…]
,
którym utrzymano w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w E. z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt VIII K
[…]
, umarzające postępowanie co do oskarżonego M. W., na podstawie art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. i art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. W zarządzeniu wskazano, że kasacja była niedopuszczalna, gdyż art. 519 k.p.k. pozwala na złożenie kasacji jedynie od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i (czyli jednocześnie) zastosowaniu środka zabezpieczającego, określonego w art. 93a k.k. – jest to jedyny wyjątek pozwalający na wniesienie kasacji od orzeczenia innego niż prawomocny wyrok sądu odwoławczego.
Zażalenie na to zarządzenie wniósł
Naczelnik
[…]
Urzędu Celno-Skarbowego w O.
, który na podstawie art. 425 § 1 – 3 k.p.k. i art. 530 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. zaskarżył je w całości. Na podstawie art. 427 § 1 – 2 k.p.k. w zw. z art. 466 § 1 k.p.k., art. 438 pkt 2 k.p.k. i art. 518 k.p.k. oraz
art. 113 § 1 k.k.s.
zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, to jest, art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 519 k.p.k. poprzez bezzasadne przyjęcie, że kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł
o uchylenie zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie skarżącego nie zasługiwało na uwzględnienie.
W zażaleniu podniesiono, że w ocenie Naczelnika
[…]
Urzędu Celno-Skarbowego w O., przepis art. 519 k.p.k. powinien oznaczać, że kasacja przysługuje od następujących orzeczeń:
- prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie;
- prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania;
-prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o zastosowaniu środka zabezpieczającego, określonego w art. 93a k.k.
Skarżący tym samym za niepoprawną uznał dokonaną przez Prezesa Sądu Okręgowego w E. interpretację treści art. 519 k.p.k. w ten sposób, że spójnik „i” w odniesieniu do prawomocnych postanowień oznacza, iż kasacja przysługuje jedynie od dwóch rodzajów orzeczeń: od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i (czyli jednocześnie) zastosowaniu środka zabezpieczającego, określonego w art. 93a k.k.
Trzeba jednak stwierdzić, że nie może ulegać wątpliwości, iż wykładnia zaprezentowana przez skarżącego nie jest prawidłowa.
Z art. 519 zd. 1
in fine
k.p.k.
wynikają warunki wniesienia przez stronę kasacji od postanowienia. Niepodważalne jest, że kasacja dopuszczalna jest tylko od postanowienia sądu odwoławczego, w którym rozstrzygnięto o uwzględnieniu wniosku prokuratora o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego – oba ogniwa tego postanowienia muszą zaistnieć. A zatem, musi to być zarazem prawomocne postanowienie sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania, jak i równocześnie o zastosowaniu środka zabezpieczającego. Taka interpretacja tego przepisu przyjęta została jednolicie w orzecznictwie Sądu Najwyższego, który wskazał -
„
Zgodnie z treścią art. 519 k.p.k. stronie przysługuje kasacja od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. Inne orzeczenia nie mogą być zaskarżone kasacją przez stronę, a jedynie przez podmioty wskazane w art. 521 § 1 i § 2 k.p.k.”
(zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 2 lutego 2017 r., V KK 268/17, Prok. i Pr.-wkł. 2017, Nr 10, poz. 10; z dnia 20 września 2017 r., III KK 384/17, OSNKW 2018, z. 1, poz. 16; z dnia 19 października 2017 r., WZ 14/17, Lex Nr 2383262).
Stanowisko to jest akceptowane również przez doktrynę
(por.
Kodeks postępowania karnego. Komentarz, pod red. J. Skorupki, Warszawa 2015 r., s. 1244 - 1245; Kodeks postępowania karnego. Komentarz, pod red. A. Sakowicza, Warszawa 2015 r., s. 1038).
W rezultacie więc, stronom nie służy kasacja od prawomocnych postanowień sądu pierwszej instancji kończących postępowanie, a także innych niż postanowienia o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. prawomocnych postanowień sądu odwoławczego, choćby kończących postępowanie.
Mając powyższe okoliczności na uwadze należało uznać, że zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w E. zostało wydane zgodnie z treścią art. 519 k.p.k., na przeszkodzie rozpoznaniu kasacji stała bowiem przesłanka formalna. W rezultacie, zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy.
Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.
aw