Pełny tekst orzeczenia

III KS 52/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III KS 52/25 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 2 lipca 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Paweł Wiliński 
  
w sprawie P.K. i in.,  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,  
w dniu 2 lipca 2026 r.,  
wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego R.W.  
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.,  
  
 
                          p o s t a n o w i ł:  
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego R.W. od rozpoznania 
wniosku o wyłączenie SSN M.W. w sprawie III KS 52/25.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego złożyła pismem z 6 marca 2026 r. 
(data wpływu) wniosek o wyłączenie SSN R.W. od rozpoznania wniosku o 
wyłączenie SSN M.W. w sprawie III KS 52/25. We wniosku jako podstawę 
wyłączenia wskazała istnienie uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności 
sędziego ze względu na powołanie na stanowisko sędziego w Sądzie Najwyższym 
w procedurze nominacyjnej prowadzonej przed Krajową Radą Sądownictwa 
ukształtowaną na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o 
Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. W uzasadnieniu 
przytoczyła szereg orzeczeń Sądu Najwyższego oraz innych organów, w tym 
sądów międzynarodowych wskazujących na brak dochowania przez sędziego 
objętego wnioskiem gwarancji zapewnienia bezstronności i niezawisłości. 

III KS 52/25              
2 
 
 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Wniosek jest zasadny, a powody jego uwzględnienia w tej sprawie są 
oczywiste.  
Złożony 6 marca 2026 r. wniosek o wyłączenie nie był pierwszym w tej 
sprawie wnioskiem złożonym przez stronę domagającą się zapewnienia jej 
gwarancji rozpoznania sprawy przez sąd bezstronny i niezawisły. W istocie złożono 
szereg kolejnych wniosków, na skutek których zapadło kilka postanowień 
umożliwiających uformowanie prawidłowego składu orzekającego do rozpoznania 
ww. wniosku i samej sprawy skargowej. Szczegółowo stan sprawy w tym zakresie 
zreferowano w postanowieniu SN z 18 czerwca 2026 r. (KRI 1612), wskazując na 
dążenie stron postępowania do uzyskania pewności co do bezstronności i 
niezależności sędziego mającego rozstrzygnąć sprawę, choć nie budzi przy tym 
wątpliwości, że zakres i sposób kwestionowania przez strony tego postępowania 
wszystkich sędziów wyznaczonych do orzekania w sprawie, zwłaszcza w zakresie 
w jakim jest to czynione niezależnie od wadliwości ich powołania na stanowisko 
sędziego Sądu Najwyższego, może wskazywać na nadużycie uprawnień przez 
strony postępowania celem jego przewlekania. 
Niezależnie jednak od powyższego konieczność wyłączenia od orzekania 
SSN R.W. w niniejszym postępowaniu nie ulega wątpliwości, a okoliczności na nią 
wskazujące były przedmiotem obszernej analizy w uchwale składu połączonych Izb: 
Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 
23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I - 4110 - 1/20 (OSNKW 2020/2/7) oraz w 
uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I 
KZP 2/22 (OSNK 2022, z. 6, poz. 22), a w zakresie statusu Krajowej Rady 
Sądownictwa także w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 
czerwca 2022 r., I KZP 2/22. Zachowują one swoją aktualność także na gruncie 
niniejszej sprawy.  
W świetle powyższego stwierdzić zatem należy zasadność złożonego 
wniosku o wyłączenie R.W., albowiem zachodzą podstawy do wyłączenia tego 
sędziego od rozpoznania wniosku o wyłączenie SSN M.W. w sprawie III KS 52/25, 
skoro sąd orzekający, w którego składzie by uczestniczył, nie spełniałby w tej 

III KS 52/25              
3 
 
 
sytuacji kryteriów określonych w art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 6 ust. 1 Europejskiej 
Konwencji Praw Człowieka, zaś postępowanie prowadzone przez taki sąd byłoby 
obciążone wadą traktowaną na gruncie wykładni przyjętej w uchwale trzech 
połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. jako bezwzględna 
przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.  
Z tych powodów postanowiono jak w sentencji.  
[WB] 
[a.ł]