Pełny tekst orzeczenia

III KO 87/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
III KO 87/25
POSTANOWIENIE
Dnia 23 kwietnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie skazanych M. J. i K. S.
w związku z sygnalizacją obrońcy
w przedmiocie
konieczności
wznowienia
z urzędu postępowania kasacyjnego
- ( art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.),
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 23 kwietnia 2026 r.
wniosku
sędziego sprawozdawcy o wyłączenie od udziału w
sprawie innego
wyznaczonego członka składu Sądu Najwyższego,
na podstawie art. 40 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
wyłączyć od udziału w rozpoznaniu sprawy II
I KO 87/25 -
SSN Antoniego Bojańczyka.
UZASADNIENIE
Sędzia sprawozdawca w sprawie III KO 87/25 wystąpił z wnioskiem o wyłączenie od rozpoznania tej sprawy SSN Antoniego Bojańczyka -wyznaczonego zarządzeniem Prezesa Izby Karnej do składu sądu mającego procedować w przedmiocie sygnalizacji.
We wniosku wskazano, że sygnalizacja dotyczy postępowania kasacyjnego zakończonego orzeczeniem wydanym przez SSN Ryszarda Witkowskiego, który  ze względu na wadliwy konstytucyjnie sposób powołania  na urząd sędziego Sądu Najwyższego, nie mógł sformować składu sądu niezależnego, zgodnego z ustawą. W takiej sytuacji orzekanie w sprawie wznowienia  przez skład sądu  z udziałem sędziego, który  został powołany na urząd sędziego w identycznej procedurze jak sędzia orzekający  w postepowaniu kasacyjnym, byłoby złamaniem zasady
nemo iudex in sua causa
, określonej w art. 40 § 1  pkt 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek jest ze wszech miar zasadny.
Istotnie, orzekanie w przedmiocie sygnalizacji przez SSN Antoniego Bojańczyk, z uwagi na okoliczności przytoczone we wniosku dotyczące wadliwej procedury powołania  go na urząd sędziego Sądu Najwyższego identycznej z procedurą powołania na taki urząd sędziego Ryszarda Witkowskiego, tworzy bez żadnych wątpliwości stan określony w art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k.
Zasadnie twierdzi się, że sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie, oceniając zasadność sygnalizacji będzie jednocześnie musiał ocenić dokładnie te same okoliczności ( istotne w zakresie niezawisłości i niezależności w aspekcie instytucjonalnym) związane  z tokiem powołania na urząd sędziowski z udziałem  KRS, które dotyczą jego samego.
Z tych powodów, wobec braku stanowiska sędziego wskazanego we wniosku o wyłączenie go od rozpoznania tej sprawy, należało – na podstawie art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. wyłączyć go od udziału w sprawie na mocy  postanowienia Sądu Najwyższego.
[J.J.]
[a.ł]
‎